สถาบันปั้นจอมเวท

กลิ่นอายของกระดาษโบราณและละอองมานาเข้มข้นที่ลอยอบอวลอยู่ในหอสมุดกลางของสถาบันปั้นจอมเวท ‘แอสทราเลีย’ ไม่ได้ทำให้เรนรู้สึกผ่อนคลายเลยแม้แต่น้อย ในทางกลับกัน สันหนังสือปกหนังแท้หลายพันเล่มที่เรียงรายอยู่บนชั้นสูงเสียดฟ้า กลับเปรียบเสมือนดวงตานับพันคู่ที่กำลังจ้องมองจับผิดผู้บุกรุกสวมฮู้ดสองคนที่เพิ่งเดินผ่านประตูรั้วเวทมนตร์เข้ามาเมื่อสิบนาทีที่แล้ว "ระวังหน่อยนะคะ เรน... ตราประทับเวทบนพื้นห้องโถงเมื่อกี้ไม่ใช่ระบบรักษาความปลอดภัยธรรมดา แต่เป็นวงแหวน ‘ตรวจจับตัวตนระดับสูง’ ถ้าเราก้าวพลาดไปอีกช่องตารางเดียว ระบบอัตโนมัติของสถาบันคงเป่าเรากลายเป็นจุลไปนานแล้วค่ะ" เสียงกระซิบแผ่วเบาของรินะดังขึ้นข้างกาย นิ้วเรียวสวยของนักเวทสาวกำลังสะบัดผ่านอากาศเบาๆ เพื่อซ่อนร่องรอยไอมานาของพวกเขาให้กลมกลืนไปกับบรรยากาศโดยรอบ เธออยู่ในชุดคลุมนักศึกษาปีสองสีน้ำเงินเข้มที่ยืม (หรือจะเรียกว่าขโมยมาเนียนๆ) จากห้องพักของนักเรียนตัวจริงที่กำลังหลับใหลด้วยเวทนิทรา เรนไม่ได้ตอบคำถามทันที ดวงตาภายใต้ฮู้ดสีดำสนิทหรี่ลงเล็กน้อยเพื่อวิเคราะห์เส้นแสงสีฟ้าจางๆ ที่ลอยวนอยู่เหนือพื้นหินอ่อน เขาไม่ได้มองมันเป็นแค่อุปสรรค แต่มันคือ "ตารางหมากรุก" ที่ระบบของเกมสร้างขึ้นเพื่อทดสอบสติปัญญาของผู้เล่นที่อยากรู้อยากเห็น "ไม่ใช่แค่ตรวจจับตัวตนหรอกครับ... เอ่อ หมายถึง... ไม่ใช่แค่ตรวจจับตัวตนนะคะ รินะ" เรนเผลอหลุดสำนวนเดิมออกมาจนต้องรีบแก้คำพูดในลำคอเบาๆ "เธอดูรอยแยกระหว่างร่องหินพวกนั้นสิครับ... ค่ะ... รินะ สังเกตดีๆ สิคะ ระบบเวทนี้ถูกออกแบบมาเพื่อรีดเอาพลังมานาจากคนที่เดินผ่านไปมาทีละน้อย เพื่อเป็นเชื้อเพลิงให้ ‘บางอย่าง’ ที่อยู่ใต้ดินลึกต่างหาก" รินะชะงักฝีเท้า ดวงตากลมโตฉายแววประหลาดใจระคนทึ่ง เธอย่อตัวลงใช้ปลายนิ้วแตะพื้นผิวศิลาแวบหนึ่ง ก่อนที่หน้าต่างอินเทอร์เฟซโปร่งแสงสีทองจะเด้งขึ้นมาตรงหน้าเธอ ซึ่งเป็นสกิลพิเศษของสายสนับสนุนที่เธออุตส่าห์อัพเกรดมาเพื่อภารกิจนี้โดยเฉพาะ [ระบบตรวจสอบ: ตรวจพบวงแหวนมานาทับซ้อนระดับ 4] [คำเตือน: พลังงานเวทมนตร์ภายในสถาบันกำลังถูกดูดซับไปยังห้องใต้ดินลับ (เขตหวงห้ามระดับสูงสุด)] [เงื่อนไขการปลดล็อก: ต้องใช้รหัสผ่านเวทมนตร์จากศาสตราจารย์ผู้ดูแล หรือไขปริศนาอักษรรูนโบราณภายใน 3 นาที] "คุณฉลาดเป็นกรดเลยนะคะ เรน ทั้งๆ ที่เราเพิ่งเข้ามาในเขตสถาบันการศึกษาเวทมนตร์นี้ได้ไม่นาน แต่คุณกลับมองทะลุกลไกของสถาบันเก่าแก่ที่มีอายุกว่าสามร้อยปีนี่ได้ภายในพริบตาเดียว" รินะกระซิบชมด้วยรอยยิ้มบางๆ บนมุมปาก แม้ในยามคับขัน เธอก็ยังอดไม่ได้ที่จะรู้สึกอุ่นใจที่มีชายหนุ่มคนนี้คอยเดินนำหน้า "เกมนี้ไม่ได้ออกแบบมาให้เราใช้กำลังแก้ปัญหาตั้งแต่แรกหรอกค่ะรินะ ทุกๆ ตารางนิ้วของโลก VRMMO ใบนี้มีเหตุผล มีประวัติศาสตร์ และมีช่องโหว่ที่ซ่อนอยู่เสมอ เหมือนกับการต่อจิ๊กซอว์... ถ้าเราเข้าใจตรรกะของคนสร้าง เราก็จะเดินไปไหนมาไหนในบ้านหลังนี้ได้โดยที่เจ้าของบ้านไม่รู้ตัวเลยล่ะค่ะ" เรนก้าวเท้าขวาออกไปอย่างมั่น ริมฝีปากท่องบทคาถาย่อส่วนมานาที่เขาเพิ่งแกะรอยได้จากตำราเล่มที่สามร้อยห้าสิบสองในชั้นหนังสือเมื่อครู่ ทันใดนั้น แสงสีฟ้าที่กำลังจะกระพริบเตือนภัยก็พลันหรี่แสงลง ราวกับสถาบันเวทมนตร์แห่งนี้กำลังยอมจำนนต่อสิทธิ์การเข้าถึงอันชอบธรรมที่ถูกปลอมแปลงขึ้นอย่างแนบเนียน ทั้งคู่ลัดเลาะผ่านระเบียงทางเดินหินทึบที่เงียบสงัด เสียงฝีเท้าของพวกเขาเบาราวกับเสียงใบร่วงหล่น กลิ่นอายของความรู้เวทมนตร์อันทรงเกียรติอบอวลปะปนกับกลิ่นอายอันน่าสงสัยบางอย่างที่ชวนให้รู้สึกอึดอัด เป้าหมายของพวกเขาในค่ำคืนนี้คือการค้นหา "บันทึกการทดลองที่สูญหาย" ของอดีตอธิการบดีผู้ก่อตั้งสถาบัน ซึ่งเป็นเบาะแสสำคัญในการปลดล็อกเควสต์ระดับตำนานที่เชื่อมโยงกับดินแดนรกร้างภายนอกกำแพงเมือง แต่ทว่า... ยิ่งพวกเขาเดินลึกเข้าไปเท่าไหร่ บรรยากาศรอบตัวก็ยิ่งเปลี่ยนไปจากสถาบันการศึกษาอันทรงเกียรติ กลายเป็นห้องโถงใต้ดินที่เต็มไปด้วยเครื่องมือทดลองเวทมนตร์ต้องห้าม โหลแก้วขนาดใหญ่ที่บรรจุสิ่งมีชีวิตประหลาดส่งเสียงคาวคลุ้ง และที่สำคัญที่สุด... ไอมานาสีดำทมิฬที่ไม่มีทางพบได้ในตำราเรียนปกติ กำลังพวยพุ่งออกมาจากห้องวิจัยเบื้องหน้า "เรนคะ... นั่นมัน..." รินะหยุดชะงัก มือเรียวเอื้อมไปดึงชายเสื้อคลุมของเรนไว้แน่น ดวงตาของเธอเบิกกว้างด้วยความตื่นตระหนกเมื่อมองลอดผ่านช่องกระจกบานใหญ่ของห้องทดลองลับ เบื้องหลังกระจกใสหนาพิเศษ ไม่ใช่นักเรียนหรืออาจารย์ที่กำลังทำการทดลองเวทมนตร์ธาตุแสงหรือธาตุไฟทั่วไป แต่เป็นร่างของสิ่งมีชีวิตรูปร่างคล้ายมนุษย์ที่ถูกตรึงไว้ด้วยโซ่เวทสีแดงฉาน ร่างกายของพวกเขากำลังสลายกลายเป็นละอองแสงสีม่วงเข้มไหลเข้าสู่ลูกแก้วคริสตัลยักษ์กลางห้อง ซึ่งลูกแก้วนั้นกำลังสั่นสะเทือนด้วยความถี่สูง ราวกับมันกำลัง "รอเวลาฟักตัว" อะไรบางอย่างที่มีชีวิต เรนหรี่ตามองภาพตรงหน้าอย่างพิจารณา สมองอันรวดเร็วของเขาประมวลผลข้อมูลทั้งหมดที่ได้รับมาตั้งแต่ก้าวเข้าสถาบัน นี่ไม่ใช่สถาบันปั้นจอมเวทเพื่อรับใช้ราชAคณาจักรอย่างที่ป้ายหน้าโรงเรียนประกาศไว้ แต่มันคือ... ห้องทดลองลับขององค์การเงาที่ใช้คราบของสถานศึกษาบังหน้าเพื่อสร้างกองทัพทหารเวทมนตร์ดัดแปลงต่างหาก! "เราเจอแจ็กพอตเข้าแล้วล่ะค่ะรินะ..." เรนพึมพำเสียงต่ำ รอยยิ้มสุขุมปรากฏขึ้นบนใบหน้า ทว่าแววตากลับจริงจังขึ้นหลายเท่า "นี่ไม่ใช่เควสต์หาของธรรมดา แต่เรากำลังยืนอยู่กลางรังของบอสใหญ่ประจำบทนี้ต่างหากล่ะคะ" ในจังหวะที่เรนกำลังจะเอื้อมมือไปสัมผัสแผงควบคุมเวทมนตร์เพื่อดาวน์โหลดข้อมูลทั้งหมดลงในระบบของผู้เล่น จู่ๆ ไฟสีแดงฉานทั่วทั้งห้องใต้ดินก็สว่างวาบขึ้นพร้อมกัน เสียงไซเรนเวทมนตร์ดังสนั่นหวั่นไหวจนแก้วหูแทบแตก [ประกาศจากระบบสถาบัน: ตรวจพบการบุกรุกในเขตหวงห้ามระดับสูงสุด!] [ระบบความปลอดภัยอัตโนมัติ: เปิดใช้งาน ‘โหมดกวาดล้าง’ ทันที] [คำเตือน: ผู้เล่นเรน และ ผู้เล่นรินะ ได้ถูกระบุตัวตนว่าเป็น "เป้าหมายกำจัด" ภายใน 10 วินาทีนี้ ประตูทุกบานจะถูกปิดตาย และ... ] ยังไม่ทันที่ข้อความแจ้งเตือนสีแดงฉานจะสิ้นสุดลง พื้นหินอ่อนเบื้องหน้าของพวกเขาก็ระเบิดออกเป็นเสี่ยงๆ ไอหมอกควันสีดำทมิฬพวยพุ่งขึ้นปกคลุมทัศนียภาพจนมองไม่เห็นแม้แต่ปลายนิ้ว พร้อมกับเสียงฝีเท้าหนักหน่วงนับสิบที่กำลังก้าวเข้ามาใกล้ด้วยแรงกดดันมหาศาลที่แทบจะทำให้เข่าทรุด รินะรีบกางบาตรเวทคุ้ม1กันสีทองอร่ามขึ้นปกป้อง1ทั้งคู่ในเสี้ยววินาที เหงื่อเม็ดโตผุดขึ้นตามไรผมของเธอ แม้จะเป็นจอมเวทอัจฉริยะ แต่แรงกดดันนี้มันเกินกว่าที่เลเวลปัจจุบันของพวกเขาจะรับไหว "เรนคะ! ทางหนีถูกตัดขาดหมดแล้ว... และดูเหมือนว่าแขกไม่ได้รับเชิญคนแรกกำลังจะมาถึงแล้วด้วยค่ะ!" รินะร้องเตือนเสียงหลง ขณะที่เงาร่างมหึมาที่สูงกว่าสองเมตรค่อยๆ ก้าวทะลุผ่านม่านควันสีดำออกมา พร้อมกับดวงตาสีแดงฉานที่จ้องตรงมายังพวกเขาด้วยจิตสังหารอันเปี่ยมล้น เรนสูดลมหายใจเข้าลึก1เพื่อเรียกสติ มือขวาเอื้อมไปจับด้ามจับของอาวุธที่ซ่อนอยู่ใต้เสื้อคลุมอย่างมั่นคง ดวงตาคมกริบมองตรงไปยังเงาร่างนั้นโดยไม่มีความหวาดกลัวแม้แต่น้อย เขากระซิบเบาๆ ด้วยน้ำเสียงที่เยือกเย็นและชวนให้มั่นใจท่ามกลางพายุวิกฤต "ไม่ต้องห่วงหรอกค่ะรินะ... ในเมื่อพวกเขาอุตส่าห์เปิดประตูต้อนรับเราขนาดนี้แล้ว เราก็แค่ต้อง ‘สอนบทเรียน’ ให้เจ้าของบ้านได้รู้ว่า การต้อนรับแขกผิดคนมันมีราคาที่ต้องจ่ายแพงแค่ไหน..." ทันใดนั้น แสงไฟสีแดงฉานก็ดับวูบลงเหลือเพียงความมืดมิดสนิท ก่อนที่เสียงทุ้มต่ำอันน่าขนลุกจะดังขึ้นจากเบื้องหน้า พร้อมกับคมดาบเวทมนตร์ที่พุ่งตรงเข้ามาปะทะบาตรเวทของพวกเขาอย่างจัง! ขอบพระคุณนักอ่านทุกท่านที่ร่วมเดินทางมาลุ้นระทึกในบทนี้ด้วยกันนะคะ พรีสต์สายลุยตื่นเต้นกับปมใหม่นี้มากๆ เลยค่ะ!