มุ่งหน้าสู่เมืองหลวงแห่งเวทมนตร์

กลิ่นอายของเกลือสมุทรและหญ้าแห้งจางลงไปทุกที เมื่อรถม้าหุ้มเกราะเวทมนตร์ล้อเหล็กคันนี้เคลื่อนตัวพ้นเขตชายแดนแคว้นบูรพา เข้าสู่เส้นทางการค้าสายหลักมุ่งสู่ “อาร์คเทรีย” นครหลวงแห่งเวทมนตร์ เรนใช้ปลายนิ้วเคาะเบาๆ ลงบนขอบหน้าต่างไม้สัก เพื่อคำนวณอัตราการสิ้นเปลืองมานากลุ่มผลึกเวทที่ขับเคลื่อนเพลาล้อ เสียงเครื่องจักรกลโบราณส่งเสียงคำรามทุ้มต่ำเป็นจังหวะสม่ำเสมอใต้ท้องรถ ด้านข้างของเขาคือรินะ ที่กำลังงละมุนมืออยู่กับการขัดเงาไม้เท้าคริสตัลด้วยน้ำยาเวทสูตรพิเศษ ประกายแสงสีฟ้าอ่อนสะท้อนกับดวงตาเรียวคมของเธอ "นายคำนวณอะไรอยู่นะ เรน? ตั้งแต่ออกจากเมืองหน้าด่านมาสามชั่วโมงแล้ว นายเอาแต่เคาะนิ้วเป็นจังหวะรหัสมอร์สแบบนั้น... หรือว่ากำลังกังวลเรื่องการสอบใบอนุญาตนักปรุงยาหลวงที่เมืองหลวงกันแน่?" รินะเอ่ยถามขึ้น ทำลายความเงียบภายในห้องโดยสารที่อบอวลด้วยกลิ่นสมุนไพรแห้ง เธอชำเลืองมองเด็กหนุ่มด้วยหางตา รอยยิ้มบางเบาปรากฏขึ้นที่มุมปากอย่างนึกสนุก "เปล่าเลย รินะ ฉันแค่กำลังคิดว่าระบบเส้นทางคมนาคมของเกมนี้มันสมจริงเกินไปหน่อย" เรนละสายตาจากวิวทิวทัศน์ภายนอก หันมาสบตากับสหายร่วมทาง รอยยิ้มสุขุมปรากฏบนใบหน้า "ถนนสายนี้ไม่ได้ถูกสร้างขึ้นแค่ให้ผู้เล่นเดินทางได้สะดวก แต่มันถูกออกแบบตามหลัก ‘ภูมิศาสตร์เศรษฐกิจ’ ถ้าระบบ AI ของเกมนี้คำนวณความหนาแน่นของมอนสเตอร์ตามปริมาณการค้าขายจริง แปลว่าพื้นที่รอยต่อระหว่างป่าหมอกครามกับภูเขาไฟดับสนิทที่เรากำลังจะผ่าน... ต้องมี ‘บางสิ่ง’ ที่ถูกซ่อนไว้ใต้ดิน" รินะชะงักมือที่กำลังเช็ดไม้เท้า เธอมองหน้าเรนด้วยแววตาเป็นประกาย ความฉลาดรอบคอบและมุมมองที่ลึกซึ้งกว่าผู้เล่นทั่วไปนี่แหละที่ทำให้เธอยอมละทิ้งกิลด์ใหญ่เพื่อมาเดินทางร่วมกับเขา "นายหมายถึง... ระบบดันเจี้ยนลับที่ไม่ได้ถูกปักหมุดบนแผนที่ทั่วไปอย่างนั้นเหรอคะ?" เสียงหวานเอ่ยถามอย่างสนใจ พร้อมกับโน้มตัวเข้ามาใกล้ขึ้นเล็กน้อย "ใช่ และวัตถุดิบระดับสูงที่เธอต้องการใช้หลอมแก่นศิลาเวทเพื่อเลื่อนขั้นคลาสสิกจอมเวทก็น่าจะอยู่ในพื้นที่แบบนั้นแหละนะ" เรนตอบพลางพลิกหน้าจออินเทอร์เฟซสีฟ้าใสขึ้นมาตรวจสอบสถานะของปาร์ตี้ หน้าต่างข้อมูลแสดงเลเวล ทักษะติดตัว และค่าความเหนื่อยล้าอย่างละเอียด ทว่า ในขณะที่ทั้งสองกำลังวิเคราะห์เส้นทางข้างหน้าอย่างเพลิดเพลิน เสียงแจ้งเตือนระบบที่คุ้นเคยก็ดังขึ้นในโสตประสาทของเรน—ไม่ใช่เสียงแจ้งเตือนเควสต์ปกติ แต่เป็นเสียงกังวานต่ำที่มักจะปรากฏขึ้นเฉพาะเมื่อตัวละครเข้าไปในเขตอาณาเขตพิเศษ [ติ๊ง! ตรวจพบเงื่อนไขลับ: ผู้เล่นเรนและผู้เล่นรินะ ได้เข้าสู่เขตอิทธิพลของ 'มหานครอาร์คเทรีย - เขตวงแหวนชั้นนอก'] [คำเตือนจากระบบ: เนื่องจากค่าสถานะ ‘ชื่อเสียงระดับตำนาน’ ของท่านในดินแดนนี้สูงกว่าเกณฑ์มาตรฐาน 300% ระบบการรักษาความปลอดภัยของเมืองหลวงจึงถูกยกระดับเป็น ‘สถานะเฝ้าระวังพิเศษ’] [ภารกิจฉุกเฉินระดับ A ปรากฏขึ้น: ‘เงาแห่งสภาเวทมนตร์’ - ตรวจสอบความผิดปกติของค่ายกลเคลื่อนย้ายมวลสารก่อนที่ท่านจะเหยียบย่างเข้าสู่ประตูเมือง] เรนหรี่ตาลงเล็กน้อย รอยยิ้มที่เคยผ่อนคลายเลือนหายไป แทนที่ด้วยแววตาสนอกสนใจที่ฉายชัด เขากวาดสายตาอ่านรายละเอียดตัวหนังสือสีแดงฉานที่ปรากฏบนหน้าจอโฮโลแกรมอย่างรวดเร็ว สมองของเขาเริ่มประมวลผลความเชื่อมโยงของเหตุการณ์ทั้งหมดทันที "ดูเหมือนว่าการไปเยือนเมืองหลวงครั้งนี้ จะไม่ได้ไปแค่เพื่อหาวัตถุดิบธรรมดาเสียแล้วล่ะนะ รินะ" เรนเอ่ยเสียงเรียบ แต่แฝงไปด้วยความตื่นเต้นเร้าใจของการไขปริศนา รินะขมวดคิ้วเล็กน้อยเมื่อเห็นสีหน้าของเพื่อนร่วมทาง เธอรีบเลื่อนหน้าจอของตนเองขึ้นมาดูบ้าง ก่อนจะอุทานออกมาเบาๆ "นี่มัน... เกิดอะไรขึ้นที่สภาเวทมนตร์กันแน่? ทำไมถึงเจาะจงชื่อนายกับฉันในภารกิจฉุกเฉินนี้ล่ะคะ?" เรนไม่ตอบทันที เขายื่นมือไปเปิดประตูรถม้าออกสู่ภายนอก สายลมเย็นยะเยือกพัดปะทะใบหน้า กลิ่นอายของละอองเวทมนตร์เข้มข้นลอยอบอวลอยู่ในบรรยากาศ เบื้องหน้าของพวกเขาคือมหานครอาร์คเทรีย เมืองหลวงที่ถูกโอบล้อมด้วยกำแพงหินสีขาวนวลและยอดแหลมของหอคอยเวทมนตร์ที่เสียดแทงขึ้นไปบนท้องฟ้าสีคราม ทว่า ที่ฐานของกำแพงเมืองนั้น กลับปรากฏกลุ่มคนในชุดคลุมสีเงินสนิมยืนขวางทางรถม้าไว้อย่างเป็นระเบียบ ท่วงท่าและอภินิหารที่แผ่ออกมาจากตัวบุคคลเหล่านั้นบ่งบอกชัดเจนว่า... พวกเขาไม่ใช่ NPC ทั่วไปตามท้องถนน หัวหน้ากลุ่มในชุดคลุมหรูหราก้าวออกมาข้างหน้า ถือไม้เท้าประดับอัญมณีสีม่วงเข้ม ดวงตาสอดส่องมองตรงมาที่เรนด้วยรังสีอำมหิตที่พยายามซ่อนไว้ภายใต้ความสุภาพ "ยินดีต้อนรับสู่มหานครอาร์คเทรียค่ะ... ผู้เล่นเรน นักเดินทางผู้ถูกขนานนามว่าสร้างความปั่นป่วนมาทั่วทุกแคว้น ท่านผู้บัญชาการสูงสุดแห่งสภาเวทมนตร์ มีคำสั่งเชิญตัวท่านและสหาย... ไปสอบสวนเป็นการส่วนตัวทันทีค่ะ" บรรยากาศรอบตัวพลันเงียบสงบลงในชั่วพริบตา เสียงล้อรถม้าหยุดหมุนสนิท เหลือเพียงเสียงหอบหายใจแผ่วเบาของม้าเวท เรนหันกลับมาสบตากรุ้มกริ่มกับรินะที่กำลังเตรียมร่ายเวทป้องกันกระแสจิตอย่างรู้ใจ มุมปากของเด็กหนุ่มยกยิ้มขึ้นเล็กน้อย เกมกระดานกระดานนี้... เพิ่งจะเริ่มต้นเดินหมากตาที่สนุกที่สุดต่างหากล่ะคะ ขอบพระคุณนักอ่านทุกท่านที่ร่วมเดินทางมาลุ้นระทึกในบทนี้ด้วยกันนะคะ พรีสต์สายลุยตื่นเต้นกับปมใหม่นี้มากๆ เลยค่ะ!