ระบบนี้บอกว่าผมเป็นผู้เล่นระดับตำนาน•ตอนที่ 16

คลาสลับที่ซ่อนอยู่

ผลงานโดย พรีสต์สายลุย
กลิ่นอายความชื้นของหินโบราณผสมผสานกับกลิ่นสนิมเหล็กจางๆ ลอยคละคลุ้งอยู่ในโถงใต้ดินลึกสามร้อยเมตรใต้ซากปรักหักพังแห่งกาลเวลา เรนกวาดสายตามองแผ่นศิลาจารึกเบื้องหน้าด้วยความสุขุม มือเรียวข้างหนึ่งเคาะนิ้วลงกับด้ามดาบสั้นเบาๆ เป็นจังหวะสม่ำเสมอสะท้อนถึงความคิดที่กำลังคำนวณความเป็นไปได้ทั้งหมดในหัวสมองอย่างรวดเร็ว "นายมั่นใจจริงๆ หรือเรน? ว่ารหัสผ่านสิบสองชุดที่เราไขมาตลอดสัปดาห์นี้ จะตรงกับกลไกของแผ่นศิลาชิ้นสุดท้าย" รินะเอ่ยถามพลางขยับปลายไม้เท้าเวทมนตร์ในมือให้แสงสีฟ้าอ่อนทอประกายขับไล่ความมืดมิดรอบตัว ดวงตาคู่สวยของจอมเวทสาวฉายแววระคนกังวลและตื่นเต้นระลึกรู้ แม้เธอจะเชื่อมั่นในสติปัญญาของสหายร่วมรบหนุ่มผู้นี้เพียงใด แต่ทว่าความลับระดับตำนานที่ซ่อนอยู่เบื้องหลังดันเจี้ยนเขตหวงห้ามระดับเจ็ดสิบนี้ก็ไม่ใช่เรื่องที่จะล้อเล่นได้ "รหัสพวกนั้นไม่ใช่แค่ตัวเลขสุ่มค่ะ รินะ..." เรนเอ่ยตอบด้วยน้ำเสียงนุ่มนวลแต่หนักแน่น เขากวาดสายตาไล่ตามรอยสลักอักษรโบราณที่บิดเบี้ยวคล้ายวงจรเวทมนตร์ซับซ้อน "ทุกอักขระถูกถอดรหัสมาจากบันทึกการทดลองของนักปราชญ์ผู้ล่วงลับในดันเจี้ยนชั้นแรก ระบบของเกมนี้มีความสมเหตุสมผลในตัวของมันเองเสมอ ถ้าเราเข้าใจตรรกะเบื้องหลังการสร้างโลกใบนี้ ทุกประตูย่อมมีกุญแจที่ถูกออกแบบไว้ให้ไขเปิดได้เสมอค่ะ" เรนยื่นมือไปสัมผัสร่องลึกบนศิลาจารึกอย่างแผ่วเบา สัมผัสเย็นเยียบแทรกผ่านปลายนิ้วเข้าสู่ผิวหนัง ทันใดนั้น รอยสลักเหล่านั้นก็เรืองแสงสีทองอร่ามขึ้นทีละเส้นราวกับมีชีวิต ชีพจรเวทมนตร์ใต้พื้นดินเริ่มสั่นสะเทือน เสียงเฟืองขนาดยักษ์บด ฯลฯ ดังสนั่นหวั่นไหวมาจากเบื้องล่าง ราวกับกลไกโบราณนับพันปีเพิ่งถูกปลุกให้ตื่นจากการหลับใหล รินะถอยหลังไปหนึ่งก้าวโดยอัตโนมัติ เธอยกไม้เท้าขึ้นตั้งรับสถานการณ์ฉุกเฉิน ทว่าเรนกลับยืนนิ่งสงบ เขาสังเกตการเปลี่ยนแปลงของสภาพแวดล้อมด้วยสายตาที่เฉียบคมและรอบคอบ ไม่มีความตื่นตระหนกเจือปนอยู่ในแววตาคู่นั้น มีเพียงประกายความใคร่รู้ของนักแก้ปริศนาที่กำลังจะได้เห็นผลงานชิ้นเอกของตนเอง *ครืนนน...* แผ่นศิลาตรงหน้าแยกตัวออกจากกันช้าๆ เผยให้เห็นทางเดินแคบๆ ที่ทอดยาวลงสู่ห้องโถงลับ ไอร้อนระอุพวยพุ่งออกมาพร้อมกับออร่าสีดำสนิทที่ทรงพลังจนน่าขนลุก มันไม่ใช่กลิ่นอายของมอนสเตอร์ทั่วไป แต่มันคือจิตจำนงโบราณที่ถูกกักขังไว้เนิ่นนาน [ประกาศจากระบบ: ผู้เล่นเรนค้นพบ "ห้องโถงแห่งปฐมบรรพกาล" - พื้นที่ลับเฉพาะที่ไม่มีบันทึกในสารานุกรมเกม] [เงื่อนไขพิเศษ: ตรวจพบว่าผู้เล่นผ่านการไขปริศนาโบราณครบ 12 ขั้นตอนด้วยสติปัญญา ไม่ใช่กำลังกาย] [ระบบกำลังตรวจสอบคุณสมบัติของผู้เล่นเพื่อปลดล็อก "คลาสเสริมระดับตำนาน" ที่สูญหาย...] หน้าต่างสีฟ้าโปร่งแสงปรากฏขึ้นตรงหน้าเรน รินะเบิกตากว้างด้วยความตกใจระคนทึ่ง เพราะในเกม VRMMO "Chronicles of Aethelgard" นี้ การจะได้มาซึ่งคลาสเสริมระดับตำนานถือเป็นเรื่องที่เป็นไปไม่ได้สำหรับผู้เล่นยุคปัจจุบัน ข้อมูลส่วนใหญ่ระบุว่าคลาสเหล่านี้สูญหายไปพร้อมกับการล่มสลายของทวีปโบราณเมื่อหลายปีก่อน "นี่มัน... คลาสที่ไม่มีใครเคยค้นพบมาก่อนจริงๆ ด้วย" รินะพึมพำออกมาเบาๆ อย่างไม่อยากจะเชื่อสายตาตัวเอง "เรน นายทำได้ยังไงกัน? ข้อมูลพวกนี้ไม่ได้มีบอกไว้ในคู่มือหรือเว็บไซต์กิลด์ไหนเลยนะ" "เพราะคนส่วนใหญ่มักจะใช้กำลังแก้ปัญหาในเกมนี้ค่ะ แทนที่จะใช้สมอง" เรนหันมายิ้มบางๆ ให้สหายร่วมรบ แววตาสดใสขึ้นเล็กน้อยเมื่อเห็นความสำเร็จที่แลกมาด้วยหยาดเหงื่อและการวิเคราะห์ข้อมูลนับร้อยชั่วโมง "เกมนี้ไม่ได้ถูกสร้างขึ้นมาเพื่อให้เราฟันฝ่าไปดื้อๆ แต่ถูกออกแบบมาให้เราทำความเข้าใจเรื่องราวเบื้องหลังของมันต่างหากล่ะคะ" ทว่า ในขณะที่บรรยากาศกำลังอบอุ่นและเต็มไปด้วยความสำเร็จ ทันใดนั้น หน้าต่างระบบสีฟ้าที่เคยนิ่งสงบก็เปลี่ยนเป็นสีแดงฉานกระพริบเตือนถี่รัว เสียงสัญญาณเตือนภัยอันแหลม ฯลฯ ดังสะท้อนก้องไปทั่วห้องโถงลับ บรรยากาศรอบตัวลดฮวบลงจนหนาวเหน็บถึงกระดูก [คำเตือนฉุกเฉินจากระบบ: ตรวจพบเจตจำนงภายนอกแทรกแซงกระบวนการปลดล็อกคลาส!] [คำเตือน: เงื่อนไขการรับ "คลาสเสริมระดับตำนาน" กำลังถูกแย่งชิงโดยสิ่งมีชีวิตนอกเหนือจากระบบ] เรนหุบยิ้มทันที แววตาสุขุมเปลี่ยนเป็นเคร่งเครียดขึ้นในเสี้ยววินาที เขากวาดสายตามองไปที่ใจกลางห้องโถงลับซึ่งออร่าสีดำกำลังรวมตัวกันเป็นรูปร่างของเงาดำทะมึนขนาดมหึมา รินะรีบก้าวเข้ามาประชิดตัวพร้อมร่ายเกราะเวทมนตร์คุ้ม ฯลฯ ทันที "เรน! นั่นมันอะไรน่ะ? ระบบไม่ได้บอกไว้ว่าจะมีตัวตนอื่นอยู่ในห้องนี้ด้วย!" เสียงของรินะสั่นเครือเล็กน้อยยามที่จ้องมองเงาดำที่ค่อยๆ ก้าวเท้าออกมาจากความมืด เรนไม่ตอบคำถาม เขากำด้ามดาบแน่นจนข้อต่องอขาว สมองของเขาประมวลผลสถานการณ์วิกฤตนี้อย่างรวดเร็วราวกับเครื่องจักร ความผิดพลาดทางระบบหรือว่า... นี่คือบททดสอบที่แท้จริงของคลาสลับนี้กันแน่? ก่อนที่เรนจะได้ขยับตัว เสียงทุ้มต่ำราวกับมาจากห้วงลึกของก้นบึ้งนรกก็ดังสะท้อนก้องในหัวของพวกเขาทั้งสองคน พร้อมกับร่างของเงาดำที่ก้าวพ้นเขตมืดเผยโฉมหน้าอันแท้จริงออกมา— "ยินดีต้อนรับ... ผู้สืบทอดแห่งความลับที่ถูกลืม..." ขอบพระคุณนักอ่านทุกท่านที่ร่วมเดินทางมาลุ้นระทึกในบทนี้ด้วยกันนะคะ พรีสต์สายลุยตื่นเต้นกับปมใหม่นี้มากๆ เลยค่ะ!
สารจากนักเขียน (พรีสต์สายลุย)
ดูโปรไฟล์ →

"สวัสดีคุณรี้ดทุกคนค่ะ ขอบคุณที่ติดตามผลงานเรื่อง ระบบนี้บอกว่าผมเป็นผู้เล่นระดับตำนาน นะคะ ฝากกดหัวใจและคอมเมนต์เป็นกำลังใจให้ไรท์ด้วยนะคะ รักทุกคนค่ะ 💕"

ความคิดเห็น (0)

ร่วมพูดคุยและส่งกำลังใจให้ไรท์

ยังไม่มีความคิดเห็นในตอนนี้

เป็นคนแรกที่เริ่มพูดคุยและส่งกำลังใจให้คุณไรท์!

บ่มเพาะไข่ไดโนเสาร์60%