เงาปริศนาในยามค่ำคืน

กลิ่นอายความอับชื้นของคราบน้ำค้างผสมผสานกับกลิ่นโลหะจางๆ ลอยอบอวลอยู่รอบตัว ทว่าสำหรับเรนแล้ว สิ่งที่เตือนภัยเขาไม่ใช่กลิ่นเหล่านั้น—หากแต่เป็นความเงียบงันที่ผิดธรรมชาติของป่าสนวิปลาสในยามวิกาล เสียงหริ่งหรีดเรไรที่เคยแผดเสียงระงมเมื่อครู่ กลับเงียบกริบลงพร้อมกันอย่างไร้ร่องรอย ราวกับมีมรกตล่องหนตัวใหญ่ยักษ์ทาบทับผืนป่าแห่งนี้เอาไว้ ดวงตาภายใต้ฮู้ดสีเข้มของเรนกวาดมองไปเบื้องหน้าอย่างสุขุม เขาไม่ได้ขยับตัวแม้แต่น้อย ปล่อยให้ร่างของตนกลมกลืนไปกับเงาไม้ใหญ่ ทว่าสมองกลับทำงานด้วยความเร็วสูง วิเคราะห์และประเมินสถานการณ์จากข้อมูลที่ระบบเคยบันทึกไว้ *การที่เสียงรอบตัวหายไปพร้อมกันในรัศมีสามสิบเมตร... ไม่ใช่ความผิดพลาดของระบบนิเวศในเกมแน่ค่ะ* เรนคิดในใจอย่างใจเย็น มือซ้ายกระชับด้ามมีดสั้นเคลือบพิษที่ซ่อนอยู่ใต้ผ้าคลุม ส่วนมือขวาก็ตangค่าหน้าต่างสถานะเพื่อเตรียมพร้อมรับมือกับสิ่งที่กำลังจะเกิดขึ้น รินะซึ่งหลบซ่อนตัวอยู่หลังพุ่มไม้ห่างออกไปไม่ไกล ส่งสัญญาณมือลับมาหาเขา เป็นรหัสสากลที่ทั้งคู่ตกลงกันไว้—*เป้าหมายอยู่ด้านบน มากกว่าหนึ่งคน และมีไอเทِمพรางตัวระดับสูง* จังหวะนั้นเอง... อากาศเบื้องหน้าเรนก็บิดเบี้ยวราวกับคลื่นความร้อนบนผืนทราย ฟุบ! เงาดำสนิทพุ่งทะยานลงมาจากกิ่งไม้เบื้องบนด้วยความเร็วสูงจนเกิดเสียงแหวกอากาศแหลมคม ประกายแสงสีฟ้าอมม่วงวาววับจากกริชอาบพิษพุ่งตรงมายังจุดตายบริเวณลำคอของเรนอย่างแม่นยำ ไร้ซึ่งความลังเล และเปี่ยมด้วยจิตสังหารที่ผ่านการฝึกฝนมาอย่างโชกโชน สมกับเป็นมือสังหารระดับท็อปของเซิร์ฟเวอร์ที่ถูกจ้างวานมาเพื่อการนี้โดยเฉพาะ แต่น่าเสียดาย... ที่เรนไม่ได้ยืนอยู่ตรงจุดที่คมดาบนั้นคาดหวังไว้ตั้งแต่แรกแล้วค่ะ "ช้าไปค่ะ" เสียงกระซิบแผ่วเบาดังขึ้นจากด้านหลังของมือสังหารเงา ร่างของเรนก้าวหลบออกด้านข้างอย่างนุ่มนวลราวกับสายลม ก่อนที่เขาจะใช้ทักษะ [ก้าวพริบตา] สลับตำแหน่งกับเงาของตัวเองที่สร้างไว้ด้วยไอเทِمภาพลวงตาตั้งแต่ห้านาทีที่แล้ว มือสังหารเบิกตากว้างด้วยความตกใจ สัญชาตญาณของนักฆ่ามืออาชีพทำให้เขาพยายามบิดตัวกลางอากาศเพื่อพลิกสถานะ แต่ทุกอย่างสายเกินไปเสียแล้ว เรนคำשนวณจังหวะเวลารีโหลดสกิลของฝ่ายตรงข้ามไว้อย่างแม่นยำราวกับจับวาง แคร้ง! มีดสั้นในมือของเรนปัดป้องกริชเล่มนั้นออกไปอย่างง่ายดาย แรงปะทะทำให้มือสังหารเสียหลักล้มลงคุกเข่ากับพื้นดิน ก่อนที่ปลายดาบคมกริบจะจ่อเข้าที่จุดชีพจรใต้คางของอีกฝ่ายโดยไม่มีช่องว่างให้ขัดขืน ความเงียบกลับคืนสู่บรรยากาศอีกครั้ง ทว่าคราวนี้มันเต็มไปด้วยความกดดันจากฝ่ายที่เหนือกว่า "กิลด์เงาโลหิตส่งพวกนายมาสินะคะ" เรนเอ่ยด้วยน้ำเสียงเรียบเรย ทว่าแฝงความทรงพลังและความกดดันมหาศาล "ลงทุนจ้างผู้เล่นระดับท็อปติดอันดับ Top 50 ของแรงค์นักฆ่ามาถึงนี่... ดูท่าทางพวกคุณจะให้เกียรติฉันมากทีเดียว" มือสังหารหนุ่มผู้ถูกตรึงไว้พยายามขยับมือเพื่อใช้งานไอเทِمเคลื่อนย้ายฉุกเฉิน แต่รินะที่ร่ายเวทเตรียมไว้ล่วงหน้าก็ดีดนิ้วเบาๆ วงแหวนเวทสีฟ้าครามก็ปรากฏขึ้นใต้ร่างของเขาล็อคการทำงานของไอเทِمทั้งหมดไว้ทันที "ไม่ต้องพยายามหรอกค่ะ" รินะเดินออกมาจากพุ่มไม้ รอยยิ้มบนใบหน้าของเธอไม่ได้มีความอบอุ่นอยู่เลยแม้แต่น้อย มีเพียงความเยือกเย็นของจอมเวทผู้ควบคุมสนามรบ "พวกเราคำนวณคูล다운ของไอเทِمหลบหนีของพวกนายไว้หมดแล้ว ตั้งแต่ตอนที่พวกนายเริ่มสะกดรอยตามเรามาจากเมืองหลวงโน่นล่ะค่ะ" เรนก้มตัวลงเล็กน้อย ดวงตาภายใต้ฮู้ดจ้องมองเข้าไปในดวงตาของมือสังหารที่ฉายแววตื่นตระหนก "บอกเหตุผลที่ฉันไว้ชีวิตนายมาสิคะ... ใครเป็นคนสั่งให้มา และเป้าหมายที่แท้จริงคืออะไร ไม่เช่นนั้น... ฉันคงต้องส่งนายกลับไปจุดเกิด พร้อมกับค่าประสบการณ์ที่สะสมมาสามเดือนเต็ม" มือสังหารกัดฟันกรอด ความพ่ายแพ้ครั้งนี้เกิดขึ้นเร็วเกินไปและราบคาบเกินกว่าที่เขาจะยอมรับได้ เรนไม่ได้แค่เหนือกว่าด้วยพลัง แต่เรนอ่านเกมทุกย่างก้าวของเขาออกตั้งแต่ก่อนที่เขาจะลงมือเสียอีก ทว่าในจังหวะที่มือสังหารกำลังจะอ้าปากปริปากพูดความลับบางอย่างออกมานั้นเอง... กรอบหน้าต่างสีแดงฉานที่มีรอยแตกราวกระจกก็เด้งขึ้นมาตรงหน้าของเรนและรินะพร้อมกัน เสียงแจ้งเตือนจากระบบที่ดังขึ้นในหัวไม่ได้มาจากระบบปกติ แต่มันเป็นเสียงเตือนระดับวิกฤตที่ทั้งคู่ไม่เคยได้ยินมาก่อน [คำเตือนระบบ: ตรวจพบการแทรกแซงจากผู้เล่นภายนอกพื้นที่] [รหัสฉุกเฉิน: ภัยคุกคามระดับมหัตภัยกำลังคืบคลานเข้ามา] [เป้าหมายการลอบสังหารที่แท้จริง... ไม่ใช่พวกคุณ แต่กำลังจะเริ่มต้นขึ้น ณ บัดนี้] สิ้นเสียงแจ้งเตือน พื้นดินใต้เท้าของพวกเขาก็สั่นสะเทือนอย่างรุนแรง เงาดำนับร้อยสายพุ่งขึ้นมาจากพื้นดินราวกับอสูรกายที่ตื่นจากการหลับใหล และสิ่งที่น่ากลัวที่สุดคือ... มือสังหารที่อยู่ตรงหน้าเรนกลับยิ้มเยาะออกมาทั้งๆ ที่คมดาบยังจ่อคออยู่ "พวกแก... เข้าใจผิดตั้งแต่แรกแล้วล่ะ..." เสียงกระซิบแหบพร่าดังขึ้นท่ามกลางแผ่นดินที่กำลังแยกตัวออก ขอบพระคุณนักอ่านทุกท่านที่ร่วมลุ้นระทึกไปกับการซ้อนแผนครั้งนี้นะคะ พรีสต์สายลุยตื่นเต้นกับปมปริศนาที่กำลังจะเปิดเผยในบทต่อไปมากๆ เลยค่ะ แล้วพบกันใหม่ในตอนหน้านะคะ!