การสอบสวนผู้บุกรุก

“ความอดทนของฉันมีขีดจำกัด และดูเหมือนว่านายจะกำลังทดสอบมันอยู่ไม่ใช่เหรอ?” น้ำเสียงของเรนเย็นเยียบราวกับน้ำแข็งขั้วโลก เขาไม่ได้ตะคอก แต่ความกดดันที่แผ่ออกมาจากร่างนั้นกลับทำให้ชายชุดดำที่ถูกมัดด้วยพันธนาการเวทมนตร์ ‘โซ่ตรวนแห่งความเงียบ’ ของรินะต้องสั่นสะท้าน มือสังหารระดับสูงที่เคยเย่อหยิ่งบัดนี้ใบหน้าซีดเผือด นัยน์ตาฉายแววหวาดกลัวอย่างที่ปิดไม่มิด รินะยืนกอดอกอยู่ข้างๆ ในมือของเธอมีคทาไม้โอ๊คเก่าแก่ที่เปล่งประกายแสงสีม่วงจางๆ เธอปรายตามองผู้บุกรุกที่บุกเข้ามาในที่พักส่วนตัวของพวกเขาด้วยสายตาที่เปี่ยมไปด้วยการดูแคลน “การใช้ไอเทมลบตัวตนระดับแรร์เพื่อเข้ามาในเขตหวงห้ามแบบนี้ ไม่ใช่สิ่งที่นักฆ่าฝึกหัดจะทำกันได้ง่ายๆ นะคะ... ใครส่งคุณมา?” มือสังหารพยายามอ้าปากเพื่อกัดฟันสลายพิษในช่องปาก—กลยุทธ์มาตรฐานของพวกนักฆ่าที่ไม่อยากให้ความลับรั่วไหล แต่เรนไวกว่านั้น เขาใช้นิ้วชี้แตะที่ขมับของอีกฝ่ายเบาๆ พลังเวทมนตร์สายควบคุมจิตใจขั้นพื้นฐานแทรกซึมเข้าไปในเส้นประสาท ทำให้ร่างกายของนักฆ่าแข็งค้างไปชั่วขณะ “อย่าทำอะไรที่มันสิ้นหวังเลย” เรนกล่าวเบาๆ นัยน์ตาสีน้ำตาลเข้มของเขาสะท้อนภาพความล้มเหลวของศัตรู “ในเมื่อระบบการบันทึกเหตุการณ์ของพื้นที่นี้ถูกเปิดใช้งานแล้ว ทุกการกระทำของนายถูกจัดเก็บไว้เป็นหลักฐาน นายคิดว่าการตายตอนนี้จะลบความผิดได้เหรอ? นายรู้ดีว่าถ้าตายในขณะที่ยังไม่จบเควสต์สืบสวน โทษที่ได้รับจะหนักกว่าการยอมเปิดปากบอกความจริงถึงสิบเท่า” นั่นคือคำโกหก... แต่เป็นคำโกหกที่ชาญฉลาด เพราะในโลกของ VRMMO แห่งนี้ ระบบบทลงโทษมีความซับซ้อนเกินกว่าผู้เล่นทั่วไปจะเข้าใจได้ทั้งหมด และเรนก็ใช้ช่องโหว่ทางจิตวิทยานี้กดดันให้เหยื่อจนมุม “กะ...แกไม่มีวันได้รู้อะไรทั้งนั้น...” นักฆ่าเค้นเสียงออกมาอย่างยากลำบาก เลือดไหลซึมจากมุมปากจากการขัดขืนของระบบประสาทที่ถูกเรนควบคุม “งั้นเหรอ?” เรนขยับยิ้มที่มุมปาก มันไม่ใช่ยิ้มที่อ่อนโยน แต่มันคือยิ้มของนักเล่นเกมที่ถือไพ่เหนือกว่าในมือ “รินะ คะ ช่วยเปิดใช้งาน ‘เครื่องมือถอดรหัสความทรงจำระยะสั้น’ ทีค่ะ ฉันคิดว่าเราคงต้องรบกวนความจำของเขาสักหน่อยแล้วล่ะ” รินะเผยยิ้มร้าย “ได้เลยค่ะเรน จัดการเลยนะคะ” บรรยากาศในห้องอัดแน่นไปด้วยแรงกดดันทางเวทมนตร์ เรนไม่ได้ต้องการ ‘ถอดรหัสความทรงจำ’ จริงๆ เขาเพียงแค่ต้องการสร้างสถานการณ์ให้มือสังหารตื่นตระหนกจนขาดสติ การใช้เทคนิคกดดันทางจิตใจในโลกเสมือนจริงที่ค่า ‘ความมั่นคงทางจิต’ (Mental Stability) ส่งผลโดยตรงต่อค่าสถานะของผู้เล่นนั้นเป็นไม้ตายที่เรนถนัดที่สุด “ฉันให้เวลาสามวินาที ถ้าไม่พูด... ฉันจะทำให้ค่าสเตตัสความฉลาดของนายเหลือศูนย์ถาวร” เรนเริ่มนับถอยหลัง “สาม... สอง...” “กิลด์... กิลด์ราชันสีเลือด!” มือสังหารโพล่งออกมาด้วยความหวาดกลัวสุดขีด “พวกมัน... พวกมันจ้างให้ฉันมาขโมย ‘ตราประทับแห่งเทพธิดา’ ที่อยู่กับแก!” เรนชะงักไปครู่หนึ่ง เขารู้สึกถึงความสั่นไหวของพลังงานบางอย่างที่เกิดขึ้นรอบตัว ความจริงนี้หนักหนากว่าที่คาดไว้ ‘กิลด์ราชันสีเลือด’ ไม่ใช่กิลด์กระจอก แต่เป็นมหาอำนาจในเกมที่แทบจะครองพื้นที่ส่วนใหญ่ของทวีปตะวันตก การที่พวกเขาส่งคนมาลอบสังหารเขานั่นหมายความว่า... ไอเทมที่เขาครอบครองอยู่มีมูลค่ามหาศาลกว่าที่ระบบเคยประเมินไว้ รินะหน้าเครียดลงทันที “เรน... ถ้าเป็นพวกนั้นจริงๆ เรื่องนี้จะไม่จบแค่การลอบสังหารธรรมดาแน่ค่ะ พวกเขาขึ้นชื่อเรื่องการไล่ล่าแบบถอนรากถอนโคน” “รู้แล้วล่ะ” เรนตอบพลางใช้มือลูบคางอย่างใช้ความคิด เขามองไปที่มือสังหารที่ตอนนี้แทบจะหมดสติไปแล้วจากการถูกรีดเค้นความจริง เขาหันกลับมามองหน้าต่างระบบที่เด้งขึ้นมาตรงหน้า [แจ้งเตือนจากระบบ: ภารกิจลับ ‘เบื้องหลังเงามืด’ ได้รับการอัปเดตสถานะ] [คำเตือน: ท่านได้ล่วงรู้ความลับที่เป็นภัยต่อเสถียรภาพของกิลด์ระดับท็อป ความยากของภารกิจถูกปรับเพิ่มเป็นระดับ SSS] เสียงสัญญาณเตือนของระบบดังระงมในหัวของเรน แต่มันกลับไม่ใช่เสียงแห่งหายนะ สำหรับเรนแล้ว นี่คือโอกาส... โอกาสที่จะยกระดับตัวเองไปสู่จุดสูงสุดของเกมนี้ “รินะ เตรียมตัวให้พร้อมนะ” เรนหันไปมองสหายร่วมรบด้วยแววตามุ่งมั่น “ในเมื่อพวกมันอยากเล่นเกมนี้ เราก็จะเป็นคนกำหนดกฎเกณฑ์เอง” จู่ๆ หน้าต่างระบบก็ดับวูบลง ก่อนจะเปลี่ยนเป็นสีแดงฉาน ข้อความใหม่ปรากฏขึ้นกลางอากาศด้วยตัวอักษรที่สั่นไหวอย่างรุนแรง [ระบบตรวจพบการแทรกแซงจากผู้ใช้งานภายนอก... ความสมบูรณ์ของโลกกำลังถูกบิดเบือน] [การสอบสวนของท่านได้กระตุ้น ‘บางสิ่ง’ ที่หลับใหลอยู่ใต้พื้นพสุธา...] พื้นห้องสั่นสะเทือนอย่างรุนแรงจนโคมไฟบนเพดานร่วงหล่นแตกกระจาย เรนรีบคว้าแขนรินะไว้แน่น ขณะที่กำแพงด้านหนึ่งของห้องพักค่อยๆ พังทลายลง เผยให้เห็นเงามืดขนาดมหึมาที่กำลังเคลื่อนตัวเข้ามาจากรอยแยกของมิติ คนแปลกหน้าในชุดเกราะสีดำทมิฬก้าวเข้ามาจากกลุ่มควัน นัยน์ตาของเขาเปล่งประกายสีแดงก่ำราวกับเพชฌฆาตที่หลุดออกมาจากนรก และสิ่งที่น่าตกใจที่สุดคือ... ชื่อที่ปรากฏอยู่เหนือศีรษะของเขาไม่ใช่ชื่อของผู้เล่นทั่วไป แต่เป็นชื่อที่ถูกลบไปจากสารบบของเกมเมื่อสิบปีก่อน “เจ้าผู้โง่เขลา... เจ้าไม่ควรขุดคุ้ยสิ่งที่พระเจ้าจงใจฝังมันไว้” พรีสต์สายลุยหวังว่ารี้ดเดอร์ทุกท่านจะตื่นเต้นไปกับจุดเปลี่ยนของเรื่องราวในตอนนี้นะคะ แล้วพบกันใหม่ในตอนหน้าค่ะ!