การดูถูกที่ต้องจดจำ

เสียงเหรียญทองคำกัมปนาทกระทบลงบนเคาน์เตอร์ไม้เนื้อแข็งดัง *เคร้ง!* มันไม่ใช่การชำระเงินด้วยความยินดี หากแต่เป็นการกระแทกกระทั้นเพื่อประกาศศักดาของผู้มีอำนาจ เรนชำเลืองมองเหรียญตราสัญลักษณ์รูปมังกรเพลิงสลักนูนต่ำบนถุงหนังราคาแพงที่ถูกโยนลงมาอย่างไม่ไยดี ดวงตาคู่คมใต้ฮู้ดสีเข้มหรี่ลงเล็กน้อยอย่างใช้ความคิด ขณะที่รินะซึ่งยืนอยู่ข้างกายถึงกับขมวดคิ้วมุ่น ปฏิกิริยาของนักเวทสาวสะท้อนผ่านปลายนิ้วที่เรียยาวซึ่งเผลอกำด้ามไม้เท้าในมือแน่นขึ้นโดยอัตโนมัติ "ของในร้านชั่วคราวนี้... ข้าเหมาหมด" น้ำเสียงหยิ่งยโสและเต็มไปด้วยความดูถูกดังขึ้นจากชายหนุ่มร่างสูงโปร่ง สวมชุดเกราะประดับอัญมณีเวทมนตร์ระยิบระยับ เขามีใบหน้าหล่อเหลาแต่บิดเบี้ยวด้วยความเย่อหยิ่ง เส้นผมสีบลอนด์ทองสะท้อนแสงไฟในร้านจนแสบตา "รวมถึงสูตรการปรุงยาฟื้นฟูพลังจิตขั้นสูงที่แกเพิ่งวางขายเมื่อสิบนาทีที่แล้วด้วย... ว่าไงล่ะ ไอ้ผู้เล่นไร้นาม สนใจจะรับเงินก้อนโตนี้แล้วก้มหัวให้กิลด์ 'อัคคีสวรรค์' ของเราไหม?" บรรยากาศภายในร้านค้าชั่วคราวหมายเลขสิบสอง ณ ตลาดกลางเซเรนเดียพลันเงียบกริบลงทันตา ผู้เล่นรอบข้างที่กำลังเลือกซื้อสินค้าต่างถอยร่นออกไปเป็นวงกว้างด้วยความหวาดกลัว ชื่อของกิลด์อัคคีสวรรค์เป็นที่เลื่องลือในด้านการผูกขาดตลาดและการใช้อำนาจบาทใหญ่รังแกผู้เล่นอิสระ เรนไม่ได้แสดงอาการโกรธเกรี้ยวหรือลนลานอย่างที่ชายหนุ่มผู้นั้นคาดหวัง ความนิ่งงันของเด็กหนุ่มกลับสร้างความหงุดหงิดให้แก่ผู้มาเยือนมากยิ่งขึ้น เรนหยิบเหรียญทองเหล่านั้นขึ้นมาพิจารณาช้าๆ หมุนมันไปมาในอุ้งมือราวกับกำลังประเมินราคาเศษเหล็กข้างทาง "น่าเสียดายนะคะ... คุณชายเฟลิกซ์" เรนเอ่ยด้วยน้ำเสียงเรียบเรื่อย ทว่ากังวานชัดเจน "สินค้าทุกชิ้นในร้านนี้มีเจ้าของที่ถูกจองไว้ล่วงหน้าแล้ว และที่สำคัญที่สุด... ระบบการค้าเสรีของเกมนี้ไม่อนุญาตให้มีการผูกขาดด้วยกำลังอำนาจ นอกเสียจากว่าท่านจะมี 'สิทธิ์พิเศษ' ในระดับที่เหนือกว่ากฎของเซิร์ฟเวอร์ ซึ่งดูท่าทางแล้ว... ท่านน่าจะมีแค่เงินกับความมั่นใจที่เกินพอดีเท่านั้น" รอยยิ้มบนใบหน้าของเฟลิกซ์แข็งค้างทันที ดวงตาคู่พยศเบิกกว้างด้วยความตกใจและโกรธเกรี้ยว นานเท่าไหร่แล้วที่ไม่มีใครกล้าปฏิเสธเขา ซึ่งเป็นถึงบุตรชายรองประธานบริษัทขนส่งระดับโลกและหัวหน้ากองกำลังย่อยของกิลด์ใหญ่อันดับต้นๆ ในโลก VRMMO แห่งนี้ "แก! ไอ้สวะชั้นต่ำ กล้าดียังไงมาพูดจากrsกับฉันแบบนี้!" เฟลิกซ์ตบโต๊ะเสียงดังสนั่น ลุกขึ้นยืนจนเก้าอี้ล้มคว่ำ "แกคิดว่ามีไอเทมระดับตำนานอยู่ในมือแล้วจะกร่างได้งั้นเหรอ? บอกไว้ก่อนนะว่าในอาณาจักรนี้ ไม่มีใครกล้าขัดขวางกิลด์อัคคีสวรรค์หรอกเว้ย! ถ้าไม่อยากให้ร้านชั่วคราวนี้ถูกเผาจนราบเป็นหน้ากลองพร้อมกับไอเทมทั้งหมดของแก ก็คุกเข่าแล้วกราบขอโทษฉันซะตอนนี้!" แรงกดดันจากจิตสังหารระดับผู้เล่นแถวหน้าถูกปลดปล่อยออกมาเพื่อข่มขวัญ เรนสัมผัสได้ถึงคลื่นพลังเวทมนตร์ที่บิดเบี้ยวรอบตัวเฟลิกซ์ แต่มันเป็นเพียงความพยายามที่ไร้เดียงสาในสายตาของคนที่ผ่านความเป็นความตายในดันเจี้ยนลับมานับครั้งไม่ถ้วน รินะก้าวเท้าขึ้นมาหนึ่งก้าว บรรยากาศรอบตัวของนักเวทสาวแปรเปลี่ยนเป็นเย็นเยียบ วงแหวนเวทสีครามปรากฏขึ้นจางๆ ที่ใต้ฝ่าเท้าพร้อมกับกระแสมานาที่หมุนวนอย่างเป็นระเบียบ "ถ้าคิดจะใช้กำลังในเขตปลอดอาวุธของตลาดกลาง... ฉันเกรงว่ากฎของระบบจะลงทัณฑ์พวกท่านก่อนที่ร้านนี้จะเสียหายเสียอีกนะคะ" น้ำเสียงของเธอนุ่มนวลแต่แฝงไปด้วยการเตือนสอยที่เฉียบคมราวกับใบมีดอาบยาพิษ เฟลิกซ์ชะงักไปเล็กน้อยเมื่อเห็นป้ายสถานะและระดับของรินะ แม้เธอจะซ่อนกิลด์ไว้ แต่รัศมีของไอเทมระดับสูงและทักษะเวทที่ควบคุมได้ดั่งใจบ่งบอกชัดเจนว่าเธอไม่ใช่ผู้เล่นธรรมดา สีหน้าของเขาฉายแวลังเลอยู่ครู่หนึ่ง ก่อนจะแปรเปลี่ยนเป็นรอยยิ้มเย้ยหยันที่น่าเกลียดกว่าเดิม "เก่งนักนะนังนี่... มีผู้หญิงคอยปกป้องเหรอไอ้หน้าอ่อน? นึกว่าแน่!" เฟลิกซ์แค่น1เสียงหัวเราะในลำคอ หันไปส่งสัญญาณมือให้ลิ่วล้อด้านหลังที่ยืนคุมเชิงอยู่ "จัดการทำลายชั้นวางสินค้าข้างหลังนั่นให้หมด เอาให้มันรู้ซึ้งว่าการลองดีกับอัคคีสวรรค์มันมีจุดจบยังไง!" ลิ่วล้อสองคนในชุดเกราะหนักพุ่งทะยานเข้ามาหมายจะกวาดล้างสินค้าในร้านตามคำสั่ง ทว่า เรนยังคงยืนนิ่งอยู่ที่เดิม ดวงตาสีเข้มมองภาพตรงหน้าด้วยความรู้สึกราวกับกำลังดูตัวตลกแสดงละครสัตว์ มือขวายกขึ้นแตะหน้าจอโฮโลแกรมส่วนตัวที่ปรากฏขึ้นเบื้องหน้าอย่างเงียบเชียบ ระบบได้ทำการบันทึกพฤติกรรมละเมิดกฎความปลอดภัยในเขตการค้าและเจตนาทำลายทรัพย์สินของผู้เล่นอื่นเรียบร้อยแล้ว *ติ๊ง!* เสียงแจ้งเตือนจากระบบดังขึ้นในโสตประสาทของเรน ทว่ามันไม่ใช่เสียงเตือนธรรมดา หากแต่เป็นเสียงกังวานทุ้มต่ำที่บ่งบอกถึงการทำงานของฟังก์ชันระดับสูงที่ผู้เล่นทั่วไปไม่มีสิทธิ์เข้าถึง [ระบบตรวจพบการคุกคามและการพยายามละเมิดสิทธิ์การค้าโดยผู้เล่นสังกัดกิลด์ "อัคคีสวรรค์"] [เงื่อนไขพิเศษ "ความยุติธรรมแห่งเซเรนเดีย" ทำงาน!] [ท่านได้รับการปลดล็อกสิทธิ์พิเศษระดับผู้ดูแลระบบชั่วคราว: บทลงโทษผู้บุกรุก] รอยยิ้มบางเบาแต่เย็นเยียบปรากฏขึ้นที่มุมปากของเรน ชายหนุ่มเงยหน้าขึ้นสบตากับเฟลิกซ์ที่กำลังส่งยิ้มอย่างลำพองใจในความพินาศที่กำลังจะเกิดขึ้น "น่าเสียดายนะคะที่ท่านเลือกทางเดินนี้..." เรนเอ่ยกระซิบเบาๆ แต่กลับดังชัดเจนก้องไปทั่วร้านที่เงียบสงัด "เพราะจริงๆ แล้ว... ฉันอุตส่าห์เตรียมส่วนลดพิเศษไว้ให้คนโง่เง่าอย่างพวกท่านโดยเฉพาะเลยนะ" สิ้นเสียงของเรน พื้นเบื้องใต้เท้าของลิ่วล้อทั้งสองคนที่กำลังพุ่งเข้ามาก็เรืองแสงสีแดงฉานขึ้นพร้อมกับโซ่ตรวนเวทมนตร์สีดำสนิทที่พุ่งทะยานขึ้นมาจากความว่างเปล่า พันธนาการร่างของพวกมันไว้แน่นหนาจนล้มลงกระแทกพื้นเสียงดังสนั่น พร้อมกันนั้น หน้าต่างสีแดงฉานขนาดใหญ่ก็เด้งขึ้นมากลางอากาศต่อหน้าต่อตาของเฟลิกซ์และผู้คนนับร้อยที่กำลังมุงดูเหตุการณ์ [คำเตือนจากระบบกลาง: ผู้เล่น [เฟลิกซ์] และพวกพ้อง กระทำความผิดซ้ำซากในเขตปลอดภัย ระบบทำการยึดทรัพย์สินทั้งหมดและแบนสิทธิ์การเข้าถึงตลาดกลางเป็นเวลา 72 ชั่วโมง!] [และเนื่องจากตรวจพบการใช้คำพูดดูหมิ่นผู้เล่นระดับตำนาน... สถานะชื่อเสียงของกิลด์ "อัคคีสวรรค์" ในอาณาจักรนี้ จะถูกลดลง 15% ทันที!] สีหน้าของเฟลิกซ์ซีดเผือดลงจนกลายเป็นสีขาวโพลนในพริบตาเดียว ความมั่นใจและรอยยิ้มเย่อหยิ่งเมื่อครู่มลายหายไปสิ้นเมื่อเขามองเห็นประกาศสีแดงฉานที่ปรากฏขึ้นบนท้องฟ้าจำลองของเมือง ท่ามกลางเสียงฮือฮาที่ดังระเบิดขึ้นจากฝูงชนรอบข้าง ขอบพระคุณนักอ่านทุกท่านที่ร่วมเดินทางมาลุ้นระทึกในบทนี้ด้วยกันนะคะ พรีสต์สายลุยตื่นเต้นกับปมใหม่นี้มากๆ เลยค่ะ!