การทดสอบฝีมือครั้งแรก

เสียงกระแทกของรองเท้าเหล็กกล้ากระทบพื้นหินแกรนิตในลานประลองกลางเมืองเซเลสเทียไม่ได้ทำให้เรนสะดุ้งสะเทือนแม้แต่น้อย เด็กหนุ่มยืนไขว่ห้างพิงเสาหินอ่อนแกะสลักรูปเทพแห่งสงคราม ดวงตาสีรัตติกาลมองตรงไปยังคู่กรณีร่างยักษ์ที่กำลังคำรามด้วยความโกรธเกรี้ยว กฎของกิลด์การค้าแห่งอาณาจักรระบุไว้ชัดเจนว่า สิทธิ์ในการครอบครองทำเลร้านค้าเกรด A บริเวณจัตุรัสกลางเมืองสามารถตัดสินได้ผ่าน "การประลองตัวต่อตัว" หากฝ่ายผู้ท้าชิงเป็นถึงรองหัวหน้ากิลด์ใหญ่อย่าง "โลหิตทมิฬ" การใช้เส้นสายย่อมไม่ได้ผล บังคับให้เรนต้องใช้ฝีมือเข้าสู้เพื่อปกป้องหยาดเหงื่อและมันสมองที่เขาและรินะร่วมกันสร้างขึ้นมา "แกคิดว่าไอ้เด็กหน้าอ่อนอย่างแก จะรอดออกไปจากลานประลองนี้ได้สภาพไหนกันวะ ไอ้เรน!" บารอน ผู้เล่นสายอาชีพเบอร์เซิร์กเกอร์ระดับ 62 ตะคอกลั่น ขวานยักษ์สองมือเคลือบออร่าสีแดงฉานถูกลากไปกับพื้นจนเกิดประกายไฟแลบแปลบปั๊บ แรงกดดันมหาศาลแผ่ซ่านออกมาจนผู้เล่นรอบข้างต้องถอยร่นไปยืนชิดขอบสนาม เรนไม่ได้ขยับเขยื้อน ปลายนิ้วเรียวยาวเคาะเบาๆ ลงบนด้ามไม้เท้าเวทมนตร์เรียบง่ายในมือ จังหวะการเคาะสม่ำเสมอราวกับเข็มนาฬิกา สะท้อนความสุขุมที่ขัดกับบรรยากาศตึงเครียดรอบตัวอย่างสิ้นเชิง เขามองสำรวจการยืนถ่ายน้ำหนักของอีกฝ่ายที่มีช่องโหว่บริเวณสะโพกขวา ชัดเจนว่าสกิลพุ่งทะยานเมื่อครู่ทำให้กล้ามเนื้อต้นขาขวาตึงตัวเกินไป "สภาพที่ฉันจะเดินออกไป... ก็คือสภาพที่ถือโฉนดร้านค้าในมืออย่างถูกต้องตามกฎของระบบค่ะ ส่วนนาย..." เรนเว้นจังหวะเล็กน้อย มุมปากยกยิ้มบางเบาที่อีกฝ่ายมองว่าเป็นการเยาะเย้ย "คงต้องใช้เวลาอีกสักพักใหญ่ๆ ในการนอนพักฟื้นที่จุดเกิดเหตุนะคะ" "ปากดีนักนะ!" บารอนระเบิดพลังเวทธาตุไฟออกมาท่วมร่าง พุ่งทะยานเข้ามาด้วยทักษะ [พายุคลั่งทลายปฐพี] ขวานยักษ์ถูกง้างขึ้นเหนือหัว เตรียมผ่าร่างของเรนให้ขาดเป็นสองท่อนในคราเดียว เสียงเชียร์และเสียงกรีดร้องของผู้มุงรอบสนามดังระงม รินะที่ยืนกอดอกอยู่ตรงมุมอ่างเก็บน้ำมนต์ศักดิ์สิทธิ์ข้างลานประลองไม่ได้แสดงอาการตื่นตระหนกแม้แต่น้อย ดวงตาสีมรกตของเธอพราวระยับด้วยรอยยิ้มขบขัน เธอรู้ดีว่าเรนไม่ได้ประมาท และเด็กหนุ่มคนนี้ไม่เคยปล่อยให้อะไรเกิดขึ้นโดยปราศจากการคำนวณ ในเสี้ยววินาทีที่คมขวานกำลังจะเหวี่ยงถึงตัว เรนกลับไม่หลบหนี เขากลับก้าวเท้าซ้ายไปข้างหน้าครึ่งก้าว ย่อตัวลงต่ำพร้อมกับสะบัดไม้เท้าในมือออกไปเบาๆ *คลิก!* เสียงกลไกเวทมนตร์ทำงานดังขึ้นใต้พื้นสนามหิน เวทมนตร์กับดักระดับต่ำ [เขตอาคมแรงโน้มถ่วงย้อนกลับ] ที่เรนแอบติดตั้งไว้ตั้งแต่ช่วงเตรียมตัวก่อนการประลองถูกกระตุ้นอย่างสมบูรณ์แบบ แสงสีฟ้าครามสว่างวาบขึ้นเป็นวงแหวนใต้เท้าของบารอน แรงดึงดูดมหาศาลที่ควรจะดึงลงสู่พื้น กลับผลักร่างของเบอร์เซิร์กเกอร์ร่างยักษ์ให้ลอยเคว้งขึ้นไปในอากาศอย่างกะทันหัน "อะไรกันวะเนี่ย!" บารอนอุทานด้วยความตื่นตระหนก สัญชาตญาณการต่อสู้ทำให้เขาพยายามตวัดขวานปัดป้อง แต่ในสภาวะไร้การทรงตัวกลางอากาศ แรงเหวี่ยงทั้งหมดกลับสูญเปล่า เรนไม่ปล่อยให้โอกาสทองหลุดลอย ดวงตาคมกริบกวาดมองหน้าต่างสถานะที่ปรากฏขึ้นเบื้องสายตาอย่างรวดเร็ว สมองประมวลผลรูปแบบการโจมตีอย่างไร้รอยต่อ [ระบบตรวจพบเป้าหมายอยู่ในสถานะสูญเสียการทรงตัว (Unbalanced State)] [เปิดใช้งานเงื่อนไขพิเศษ: คอมโบต่อเนื่องระดับที่ 3] "รินะ!" เรนส่งเสียงเรียกสั้นๆ แต่ทรงพลัง จอมเวทสาวเข้าใจทันทีโดยไม่ต้องเอ่ยคำอื่น ร่ายรำมือวาดวงเวทกลางอากาศอย่างไร้ที่ติ บอลเวทมนตร์ธาตุน้ำแข็งสามลูกพุ่งแหวกอากาศออกไปด้วยความเร็วสูง เข้ากระแทกใส่ข้อต่อหัวเข่าและไหล่ของบารอนอย่างแม่นยำจนเกิดเกราะน้ำแข็งเกาะกุม ร่างของเบอร์เซิร์กเกอร์แข็งค้างกลางอากาศ ชาหนึบจนขยับไม่ได้ชั่วขณะ เรนพุ่งทะยานขึ้นไปบนแท่นหินเตี้ยๆ ด้านข้าง รวบรวมมานานาธาตุลมไว้ที่ปลายไม้เท้าจนเกิดเสียงกรีดร้องของสายลม ก่อนจะฟาดแท่งไม้ลงตรงกลางหน้าอกของบารอนอย่างจัง *เปรี้ยง!* ร่างของยักษ์ใหญ่กระแทกตกลงสู่พื้นลานประลองอย่างแรง ฝุ่นตลบอบอวลไปทั่วบริเวณ แรงกระแทกทำให้พื้นหินแตกร้าวเป็นรอยแยกรูปใยแมงมุม บารอนนอนแน่นิ่ง ดวงตากลอกกลับพร้อมกับหน้าต่างสถานะ [HP เหลือ 0] ที่ปรากฏขึ้นเหนือร่าง พร้อมกับเสียงแจ้งเตือนจากระบบกลางของเกมที่ดังขึ้นก้องกังวานในลานประลอง [ผู้เล่น "เรน" เป็นฝ่ายชนะการประลองอย่างเป็นทางการ!] [สิทธิ์การครอบครองร้านค้า "รุ่งอรุณแห่งเซเลสเทีย" ถูกโอนย้ายเป็นของเรนอย่างสมบูรณ์] เสียงเงียบกริบปกคลุมไปทั่วลานประลองชั่วขณะ ก่อนที่เสียงฮือฮาจะดังระเบิดขึ้นอีกครั้ง ผู้เล่นหลายคนต่างมองหน้ากันด้วยความคาดไม่ถึงว่าผู้เล่นสายสร้างและค้าขายคนนี้จะสามารถล้มเบอร์เซิร์กเกอร์สายต่อสู้แถวหน้าได้อย่างงดงามและไร้รอยแผล รินะเดินเข้าไปหาเรนที่กำลังปัดฝุ่นตามเสื้อผ้าของตนเองด้วยท่าทางเรียบเฉย เธอส่งยิ้มกว้างให้พร้อมกับยื่นผ้าเช็ดหน้าผืนเล็กให้ "ทำได้ไม่เลวนี่คะคุณผู้เล่นระดับตำนาน คำนวณแรงดีดของเวทมนตร์แรงโน้มถ่วงได้แม่นยำราวกับจับวางเลยทีเดียว" "ขอบคุณค่ะรินะ ถ้าไม่ได้จังหวะแช่แข็งของเธอเมื่อครู่ ฉันคงต้องออกแรงมากกว่านี้อีกโข" เรนรับผ้าเช็ดหน้ามาเช็ดเหงื่อที่ซึมตามไรผมบางเบา รอยยิ้มจางๆ ปรากฏบนใบหน้า "งานเคลียร์พื้นที่ร้านค้าของเราจบลงแล้ว ทีนี้ก็ถึงเวลาไปจัดการวัตถุดิบที่เราคุยกันไว้..." ทว่า ประโยคของเรนยังไม่ทันได้หลุดออกจากริมฝีปาก เสียงแจ้งเตือนที่คุ้นเคยแต่กลับให้ความรู้สึกหนาวเยือกถึงขั้วกระดูกก็ดังแทรกขึ้นมาในโสตประสาท เสียงนั้นไม่ใช่เสียงของระบบลานประลองทั่วไป แต่เป็นเสียงสังเคราะห์อันเป็นเอกลักษณ์ของระบบหลักที่ถูกปิดผนึกไว้ลึกที่สุด *ติ๊ง!* [ระบบตรวจพบการแทรกแซงจากบุคคลภายนอก... กำลังตรวจสอบสิทธิ์...] [คำเตือนระดับวิกฤต: ผู้เล่น "เรน" ได้ทำเงื่อนไขลับของดันเจี้ยนต้องห้าม "มหานครใต้พิภพคาราคา" สำเร็จโดยไม่รู้ตัว] [พื้นที่ร้านค้าของท่านถูกเลือกให้เป็น "จุดเชื่อมต่อประตูมิติแห่งความหายนะ" ในอีก 3 นาทีข้างหน้า...] [ภารกิจฉุกเฉินระดับ SSS: "หุบปากประตูมิติ" ถูกบังคับเปิดใช้งาน... หากล้มเหลว โลกทั้งใบจะเข้าสู่ภัยพิบัติคลาสสิก!] เรนชะงักฝีเท้าที่กำลังจะเดินออกจากลานประลอง รอยยิ้มสบายๆ บนใบหน้าเลือนหายไปในพริบตา ดวงตาสีรัตติกาลเบิกกว้างขึ้นเล็กน้อยเมื่อมองเห็นหน้าต่างสีแดงฉานที่เด้งขึ้นมาตรงหน้าเต็มไปหมด รินะที่สัมผัสได้ถึงความผิดปกติ หันขวับมามองหน้าเรนด้วยสีหน้าตื่นตระหนก "เรน... เกิดอะไรขึ้นทำไมหน้าต่างระบบของฉันถึงเปลี่ยนเป็นสีเลือดล่ะคะ?!" เด็กหนุ่มไม่ตอบคำถาม เขากวาดสายตาอ่านข้อความที่วิ่งรัวเร็วบนหน้าจอ ก่อนจะเงยหน้าขึ้นมองท้องฟ้าเหนือเมืองเซเลสเทียที่เมื่อครู่ยังสดใส บัดนี้กลับถูกย้อมด้วยเมฆหมอกสีดำทมิฬอย่างรวดเร็ว ราวกับมีบางสิ่งที่กำลังลืมตาตื่นขึ้นมาจากใต้ฝ่าเท้าของพวกเขา... ขอบพระคุณนักอ่านทุกท่านที่ร่วมเดินทางมาลุ้นระทึกในตอนนี้ด้วยกันนะคะ พรีสต์สายลุยตื่นเต้นกับปมใหม่นี้มากๆ เลยค่ะ!