สมบัติลับในซากปรักหักพัง

เสียงฝีเท้าที่เหยียบย่ำลงบนพื้นหินปูนเก่าแก่สะท้อนก้องกังวานอยู่ในความเงียบงัน ท่ามกลางซากปรักหักพังของมหาวิหารโบราณที่ครั้งหนึ่งเคยรุ่งเรืองในอดีต บรรยากาศรอบตัวช่างเยียบเย็นและกดดันจนแทบทำให้ลมหายใจสะ kh ด เรนหยุดฝีเท้าลงช้าๆ สายตาคมกริบกวาดมองแผ่นศิลาจารึกเบื้องหน้าซึ่งถูกปกคลุมด้วยเถาวัลย์เวทมนตร์สีคราม รหัสตัวอักษรโบราณนับร้อยเรียงรายกันอย่างเป็นระเบียบ ทว่าสิ่งที่ทำให้หัวใจของเขาเต้นรัวไม่ได้มาจากความยิ่งใหญ่ของสถาปัตยกรรมตรงหน้า หากแต่เป็นหน้าต่างสีฟ้าโปร่งแสงที่เด้งขึ้นมาขวางกั้นสายตาต่างหาก **[แจ้งเตือนระบบฉุกเฉิน: ตรวจพบผู้เล่นคนที่สามกำลังเข้าสู่พื้นที่เขตหวงห้าม...]** **[คำเตือน: รหัสยืนยันตัวตนของผู้มาใหม่ตรงกับ 'ผู้ดูแลระบบลับ' (Admin) ที่ไม่ควรมีอยู่จริง!]** ความเงียบเข้าปกคลุมชั่วขณะ รินะที่ก้าวตามมาติดๆ ชะงักฝีเท้าลงโดยอัตโนมัติ ดวงตากลมโตฉายแววตื่นตระหนกอย่างเห็นได้ชัด เธอขยับเข้าไปใกล้เด็กหนุ่มผู้สวมชุดคลุมสีเข้ม ก่อนจะกระซิบเสียงแผ่วเบาด้วยความกังวล "เรน... ระบบรันข้อความผิดพลาดหรือเปล่าคะ? ในโซนทดสอบแบบนี้... จะมีแอดมินหลุดเข้ามาได้อย่างไรกัน ในเมื่อทีมงานประกาศชัดเจนแล้วว่าช่วง Closed Beta นี้จะไม่มีการแทรกแซงจากผู้ดูแลระบบเด็ดขาด" เรนไม่ได้ตอบคำถามทันที นิ้วเรียวยาวเคาะลงเบาๆ บนอากาศอย่างไร้ท่วงท่า เขาสรุปข้อมูลในหัวอย่างรวดเร็ว สมองอันชาญฉลาดประมวลผลข้อดีและข้อเสียทุกความเป็นไปได้ในเสี้ยววินาที "ระบบไม่เคยโกหกเราค่ะ รินะ" เรนเอ่ยตอบด้วยน้ำเสียงที่ราบเรียบแต่มั่นคง แววตาของเขาฉายประกายความระแวดระวังสูงสุด "แต่คำว่า 'ผู้ดูแลระบบลับ' ในที่นี้ อาจไม่ได้หมายถึงพนักงานของบริษัทเกม... แต่อาจเป็น 'เอ็นพีซีระดับบอส' ที่ถูกเขียนโค้ดให้ถือสิทธิ์การควบคุมระดับสูงต่างหากล่ะคะ" คำวิเคราะห์ของเรนทำให้รินะผ่อนลมหายใจออกมาช้าๆ แม้ความตึงเครียดในแววตายังคงอยู่ แต่ความเชื่อมั่นในตัวสหายร่วมรบหนุ่มก็ทำให้เธอยังคงสงบสติอารมณ์ไว้ได้ "ถ้าอย่างนั้น... เราควรซ่อนตัวก่อนดีไหมคะ? พื้นที่ตรงนี้มีซากเสาหินและซอกมุมอับสายตาค่อนข้างเยอะ เราน่าจะใช้ประโยชน์จากสภาพแวดล้อมได้" รินะเสนอพร้อมกับรวบรวมมานาไว้ที่ปลายนิ้ว เตรีนมพร้อมร่ายเวทอำพรางกายระดับสูง "ไม่ต้องค่ะ" เรนยกมือขึ้นห้ามปรามเบาๆ รอยยิ้มบางๆ ปรากฏขึ้นที่มุมปากของเด็กหนุ่ม "ซ่อนไปก็ไร้ประโยชน์ หากอีกฝ่ายมีสิทธิ์ระดับแอดมินจริง การตรวจจับย่อมทะลุทะลวงทุกเวทมนตร์อำพราง สิ่งที่เราต้องทำตอนนี้ไม่ใช่การหนี... แต่เป็นการเร่งมือไขปริศนาตรงหน้าให้เสร็จก่อนที่แขกไม่เชิญจะมาถึง" ว่าแล้ว เรนก็หันกลับมาสนใจแผ่นศิลาจารึกโบราณอีกครั้ง ในมุมมองของผู้เล่นทั่วไป ศิลาแผ่นนี้อาจเป็นเพียงฉากหลังที่ถูกประดับไว้เพื่อความสวยงามของเกม แต่สำหรับเรนที่มีสกิลเนตรวิเคราะห์ระดับตำนาน เขากลับมองเห็นโครงสร้างโค้ดและกลไกซับซ้อนที่ซ่อนอยู่เบื้องหลังภาพสลักหินนั้น "รินะคะ ช่วยส่งมานาธาตุลมเบาๆ เข้าไปที่ร่องรอยสลักตรงมุมซ้ายล่างให้หน่อยค่ะ เอาแบบปริมาณคงที่ ไม่ต้องเร่งพลังนะคะ" แม้จะสงสัยแต่รินะก็ทำตามอย่างว่าง่าย เธอวางมือลงบนจุดที่เรนชี้ ปล่อยกระแสมานาสีเขียวอ่อนไหลรินเข้าไปในร่องศิลาอย่างนุ่มนวล ทันใดนั้น กลไกโบราณก็ส่งเสียง 'คลิก' ดังขึ้นเบาๆ ภาพสลักหินเริ่มเคลื่อนตัวแยกออกจากกัน เผยให้เห็นช่องลับขนาดเล็กที่บรรจุวัตถุบางอย่างเอาไว้ แสงเรืองรองสีทองอร่ามสาดส่องออกมาจากหลุมลับนั้น กลิ่นอายโบราณที่ทรงพลังแผ่ซ่านจนทำให้อากาศรอบตัวสั่นไหว เรนเอื้อมมือเข้าไปหยิบม้วนกระหนังสีนวลเก่าคร่ำคร่าขึ้นมา ทันทีที่ปลายนิ้วสัมผัส หน้าต่างแจ้งเตือนสีทองอร่ามก็ดีดขึ้นตรงหน้าทันที **[ยินดีด้วย! คุณได้รับ 'พิมพ์เขียวอาวุธโบราณ: ดาบเพลิงสุริยันต์อัคคี (Lost Blueprint)' ระดับตำนาน]** **[คำอธิบาย: พิมพ์เขียวลับที่สูญหายไปจากทวีปหลัก เป็นแปลนสร้างอาวุธในตำนานที่สามารถหลอมรวมแก่นแท้ธาตุไฟเข้ากับคมดาบได้อย่างสมบูรณ์แบบ เงื่อนไขการใช้: ช่างตีเหล็กเลเวล 50 ขึ้นไป และมีค่าความเข้าใจเวทมนตร์ระดับสูง]** รินะเบิกตากว้างด้วยความตกตะลึง เมื่ออ่านรายละเอียดของไอเท็มตรงหน้าจบ เธอก็อุทานออกมาเบาๆ "นี่มัน... พิมพ์เขียวอาวุธระดับตำนานที่กิลด์ใหญ่ๆ ต่างพยายามตามหาในบอร์ดสนทนากันไม่ใช่เหรอคะ? ทำไมมันถึงมาซ่อนอยู่ในซากปรักหักพังระดับเริ่มต้นแบบนี้ได้ล่ะคะเรน" "เพราะคนส่วนใหญ่มองข้ามรายละเอียดเล็กๆ น้อยๆ ยังไงล่ะคะ" เรนเก็บม้วนกระดาษหนังลงในกระเป๋าไอเท็มด้วยสีหน้าสุขุม "พวกเขามัวแต่สนใจการลงดันเจี้ยนเก็บเลเวลทางหลัก จนลืมไปว่าโลกของเกมนี้ถูกสร้างขึ้นจากประวัติศาสตร์ที่เชื่อมโยงกัน ซากโบราณสถานแห่งนี้เคยเป็นคลังแสงลับของกองอัศวินโบราณ การที่พิมพ์เขียวนี้จะตกค้างอยู่จึงไม่ใช่เรื่องบังเอิญ... แต่เป็นรางวัลสำหรับผู้เล่นที่ช่างสังเกต" ทว่า... ช่วงเวลาแห่งความสำเร็จยังไม่ทันได้จางหาย เสียงฝีเท้าหนักหน่วงก็ดังขึ้นจากโถงทางเดินด้านนอก *ตึง... ตึง... ตึง...* ทุกย่างก้าวที่ขยับเข้ามาใกล้ ราวกับสร้างแรงสั่นสะเทือนไปทั่วทั้งผืนแผ่นดิน อุณหภูมิภายในมหาวิหารลดฮวบลงอย่างฉับพลัน ลมหนาวพัดโชยนำพาไอหมอกสีดำทมิฬเข้ามาปกคลุมบริเวณโดยรอบ บรรยากาศอึมครึมเข้ากดทับจนแทบหายใจไม่ออก รินะรีบก้าวถอยหลังมาประชิดตัวเรน ไม้เท้าในมือสั่นระริกเล็กน้อยจากแรงกดดันมหาศาลที่แผ่ซ่ายเข้ามา เธอกลืนน้ำลายลงคออย่างยากลำบากเมื่อมองเห็นเงาร่างมหึมาปรากฏขึ้นที่ปากทางเข้า "เรนคะ... นั่นมัน..." ณ ปากทางเข้าโถงมหาวิหาร เงาร่างสูงใหญ่ในชุดเกราะเหล็กสีดำสนิทปรากฏขึ้น ดวงตาสองข้างภายใต้หมวกเหล็กทอประกายแสงสีแดงฉานน่ากลัว เหนือศีรษะของมันปรากฏแถบพลังชีวิตสีม่วงเข้มที่ไม่ใช่รูปแบบของมอนสเตอร์ทั่วไป และที่สำคัญที่สุด... เหนือชื่อของมันไม่มีเลเวลบอก มีเพียงสัญลักษณ์เครื่องหมายคำถามสีแดงฉานสามตัวติดอยู่เท่านั้น **[???]** ก้าวเท้าเข้ามาหยุดยืนอยู่เบื้องหน้าพวกเขาทั้งสอง ร่างกายของมันแผ่รังสีอำมหิตที่รุนแรงเสียจนระบบแจ้งเตือนสีแดงกระพริบเตือนถี่รัวในหัวของเรน *ติ๊ด! ติ๊ด! ติ๊ด!* **[คำเตือนขั้นวิกฤต: ผู้เล่นกำลังเผชิญหน้ากับ 'ผู้ดูแลระบบลับ' - ตัวตนปริศนาผู้ถือครองสิทธิ์การรีเซ็ตเซิร์ฟเวอร์!]** เงาร่างนั้นยกดาบยักษ์ขึ้นพาดบ่า เสียงทุ้มต่ำราวกับเสียงคำรามจากขุมนรกดังลอดออกมาจากหมวกเหล็ก "พวกเจ้า... ช่างกล้ามนักที่บังAอาจมาแตะต้อง 'สมบัติ' ที่ถูกผนึกไว้โดยกฎแห่งทวีปนี้..." เรนหรี่ตาลงเล็กน้อย มือข้างหนึ่งกำด้ามดาบสั้นที่เอวแน่น ใบหน้าของเด็กหนุ่มยังคงนิ่งสงบ ไร้ซึ่งความหวาดกลัวใดๆ แม้สถานการณ์ตรงหน้าจะแขวนอยู่บนเส้นด้ายแห่งความเป็นความตายก็ตาม เขากวาดสายตามองสำรวจรอบตัวอย่างรวดเร็วเพื่อหาทางหนีทีไล่ ก่อนจะหันไปกระซิบกับรินะด้วยน้ำเสียงราบเรียบแต่เฉียบขาด "รินะคะ... เตรียมตัวใช้เวทมนตร์เคลื่อนย้ายพิกัดฉุกเฉินทันทีที่ฉันนับสามนะคะ..." รินะพยักหน้ารับด้วยความตื่นเต้น หัวใจเต้นรัวระรัว ทว่าในวินาทีที่เรนกำลังจะอ้าปากส่งสัญญาณนั้นเอง... ผู้ดูแลระบบลับก็เอ่ยประโยคต่อมาด้วยน้ำเสียงเย็นเยียบ ที่ทำให้ลมหายใจของเรนสะ kh ดไปชั่วขณะ **"เรน... ในที่สุด... ข้าก็ตามหาเจ้าเจอเสียที 'ผู้เล่นหมายเลขศูนย์'..."** ************************************************** ขอบคุณสำหรับการติดตามอ่านตอนนี้นะคะ แล้วมาลุ้นระทึกไปพร้อมกันในตอนหน้าค่ะ!