ระบบปลดล็อกขั้นต่อไป

"ฉันไม่สนว่านายจะใช้เส้นสายไหนเกาะผู้หญิงคนนั้นมา แต่หุ้นสามสิบล้านล็อตนี้... นายไม่มีทางได้แตะต้องมันหรอก คินน์" เสียงหัวsาะเยาะเย้ยของกานต์ดังขึ้นก้องห้องประชุมกระจกใสระฟ้า ทว่าคินน์กลับไม่แม้แต่จะชายตามองคู่ปรับเก่าที่กำลังยืนค้ำโต๊ะด้วยความลำพองใจ ร่างสูงโปร่งในชุดสูทสั่งตัดเข้ารูปนั่งไขว่ห้างอย่างสบายอารมณ์ นิ้วเรียวยาวเคาะโต๊ะกระจกเป็นจังหวะเนิบนาบ ทว่าสร้างแรงกดดันมหาศาลให้คนที่ยืนอยู่ฝั่งตรงข้ามจนเม็ดเหงื่อผุดซึมตามไรผม มินต์ช็อกพานักอ่านทุกท่านมาถึงจุดเปลี่ยนที่เดือดดาลที่สุดของเรื่องแล้วนะคะในตอนที่ 17 นี้! ลินินที่ยืนสงบนิ่งอยู่เคียงข้างคินน์ในฐานะเลขาธิการส่วนตัว ขยับแว่นกรอบทองเล็กน้อย ดวงตาคู่สวยฉายแววเย้ยหยันชัดเจน เธอไม่ได้เอ่ยปากพูดอะไรสักคำ แต่รอยยิ้มมุมปากที่ยกขึ้นเพียงเล็กน้อยนั้น กลับบาดลึกยิ่งกว่าคมมีด "หุ้นล็อตนี้เหรอคะคุณกานต์" ลินินเอ่ยขึ้นด้วยน้ำเสียงราบเรียบแต่ทรงพลัง "น่าเสียดายนะคะที่บริษัทของคุณกำลังจะถูกฟ้องล้มละลายในอีก... สามนาทีข้างหน้า จากการตัดสินใจผิดพลาดในการชอร์ตเซลตลาดล่วงหน้าเมื่อคืนนี้" กานต์หน้าถอดสีทันที รอยยิ้มเยาะเย้ยแข็งค้างอยู่บนใบหน้า "เธอพูดบ้าอะไร! หุ้นนั่นฉันถือครองอำนาจเบ็ดเสร็จ..." "ระบบวิเคราะห์ตลาดอัจฉริยะ" คินน์พูดแทรกขึ้นด้วยน้ำเสียงนุ่มนวลแต่เย็นเยียบจนน่าขนลุก เขายื่นแท็บเล็ตหน้าจอแสดงผลกราฟิกแบบเรียลไทม์ไปตรงหน้ากานต์ "นายคิดว่าข้อมูลลับในตลาดหลักทรัพย์ระดับประเทศ เป็นความลับสุดยอดที่นายครอบครองไว้คนเดียวอย่างนั้นหรือกานต์? นายมันก็แค่หุ่นเชิดโง่ๆ ที่วิ่งตามเกมที่ฉันเขียนขึ้นมาตั้งแต่แรกต่างหาก" ดวงตาของกานต์เบิกโพลง ตัวสั่นเทาด้วยความโกรธและหวาดกลัวเมื่อตัวเลขการสูญเสียพุ่งทะยานขึ้นเป็นสีแดงฉานบนหน้าจอ มุลค่าความเสียหายระดับพันล้านกำลังพังทลายลงต่อหน้าต่อตาในเวลาไม่ถึงพริบตาเดียว ความสามารถพิเศษด้านการวิเคราะห์ตลาดของคินน์ในตอนนี้ ไม่ใช่แค่การอ่านเกมขาดอีกต่อไป แต่มมันคือการ "บงการ" และ "กำหนดทิศทาง" ของตลาดทั้งหมดได้ดั่งใจนึก สมกับที่เป็นระบบปลดล็อกขั้นต่อไปที่ทรงพลังเกินกว่าใครจะจินตนาการ "แก... แกทำอะไรกับพอร์ตของฉัน!" กานต์สติหลุด พยายามจะพุ่งเข้ามาทำร้ายคินน์ แต่รปภ. ร่างยักษ์สองนายในชุดสูทดำสนิทก็ปรากฏตัวขึ้นล็อกแขนของเขาไว้ทันทีโดยไม่ต้องรอคำสั่ง คินน์ลุกขึ้นยืนเต็มความสูง เขาก้มลงมองกานต์ที่กำลังดิ้นรนเหมือนสุนัขจนตรอกด้วยสายตาที่ว่างเปล่า "เกมนี้มันจบลงตั้งแต่นายกล้าดูถูกผู้หญิงที่ยืนอยู่ข้างฉันแล้วล่ะกานต์" ทันใดนั้น เสียงแจ้งเตือนจากโทรศัพท์มือถือราคาแพงของกานต์ก็ดังขึ้นพร้อมกันนับสิบสาย ข้อความแจ้งเตือนการอายัดบัญชีและหมายศาลคดีอาญาถูกส่งตรงถึงมือถือของเขาโดยไม่มีโอกาสได้ตั้งตัว ลินินมองภาพนั้นด้วยแววตาสะใจ เธอเอื้อมมือไปจัดปกเสื้อให้คินน์อย่างทะนุถนอม ราวกับสิ่งที่เกิดขึ้นตรงหน้าเป็นเพียงเรื่องเล็กน้อยไร้สาระ บรรยากาศในห้องประชุมตกอยู่ในความเงียบงันอันน่าอึดอัด มีเพียงเสียงหอบหายใจอย่างสิ้นหวังของกานต์ที่ดังสะท้อน ทว่า ในจังหวะที่คินน์กำลังจะหันหลังเดินออกจากห้องนั้นเอง ประตูห้องประชุมนิรภัยที่ควรจะถูกล็อกด้วยรหัสผ่านความปลอดภัยสูงสุด กลับค่อยๆ เลื่อนเปิดออกช้าๆ พร้อมกับร่างของบุคคลปริศนาในชุดโค้ทสีดำยาว ที่ก้าวเข้ามาพร้อมรอยยิ้มเย็นเยียบและแฟ้มเอกสารลับในมือ... "ยินดีด้วยนะคินน์ นายชนะเกมนี้ แต่เกมกระดานจริง... เพิ่งจะเริ่มต้นขึ้นเท่านั้น" ขอขอบพระคุณนักอ่านทุกท่านที่ร่วมเดินทางมาลุ้นระทึกกับตอนนี้ แล้วพบกันใหม่ในตอนหน้านะคะ