ตบหน้ากลางงานกาล่า

เสียงปรบมือเกรียวกราวในห้องจัดเลี้ยงหรูหราของโรงแรมระดับห้าดาวดังขึ้นระงม พร้อมกับเสียงดนตรีคลาสสิกที่บรรเลงคลอเบาๆ สร้างบรรยากาศโอ่อ่าให้กับค่ำคืนแห่งการกุศลของตระกูลดัง ทว่าใจกลางความหรูหรานั้น กลับมีอุณหภูมิที่เย็นเยียบราวน้ำแข็ง เมื่อร่างสูงโปรดของ "คินน์" ยืนสงบนิ่งอยู่ในชุดสูทตัดเย็บพิเศษเข้ารูป ดวงตาคมกริบภายใต้กรอบแว่นสายตาไร้กรอบกวาดมองผู้คนที่เคยเหยียดหยามเขาด้วยรอยยิ้มเยาะที่มุมปาก ข้างกายเขาคือ "ลินิน" คุณหนูตระกูลใหญ่ผู้ยอมสลัดภาพลักษณ์ทายาทมหาเศรษฐีมาเคียงบ่าเคียงไหล่ชายหนุ่มในวันที่เขาไม่มีอะไรเลย มือเรียวบางภายใต้ถุงมือผ้าลูกไม้สีขาวสอดประสานอยู่กับท่อนแขนแกร่งของคินน์อย่างมั่นคง ดวงตาคู่สวยมองตรงไปยังเบื้องหน้าด้วยความภาคภูมิใจ โดยไม่สนใจสายตานินทาและเสียงหัวเราะเยาะจากกลุ่มไฮโซที่จับกลุ่มซุบซิบอยู่ไม่ไกล "ดูหมอนั่นสิคะคุณ... นึกว่าเก็บเงินทั้งชีวิตมาเช่าสูทเข้างานซะอีก หน้าตาอย่างกับลูกจ้างตกอับ กล้าดียังไงถึงพาผู้หญิงระดับคุณลินินมาเดินเฉิดฉายได้" เสียงหัวเราะคิกคักดังมาจากกลุ่มของ "กานต์" แฟนเก่าผู้เห็นแก่ตัวและเย่อหยิ่งของลินิน ซึ่งยืนควงแขนอยู่กับเซเลบสาวพราวเสน่ห์ กานต์ยกแก้วแชมเปญขึ้นจิบด้วยท่าทางเย่อหยิ่ง ดวงตาคู่รีมองมาที่คินน์ด้วยความสมเพชเวทนาอย่างไม่ปิดบัง ก่อนจะก้าวเท้าฉับๆ เข้ามาหาทั้งสองคนท่ามกลางสายตาของแขกเหรื่อหลายร้อยชีวิตที่เริ่มหันมาให้ความสนใจ "อ้าว คินน์... นึกว่าใคร" กานต์เอ่ยด้วยน้ำเสียงกวนประสาท แสร้งทำเป็นมองสำรวจตั้งแต่หัวจรดเท้า "นี่นายหลุดเข้ามาในงานระดับนี้ได้ยังไง หรือแอบย่องเข้ามาเป็นเด็กเสิร์ฟเก็บจานเหรอ? น่าสงสารจังนะ ลินิน... เธอทิ้งอนาคตกับฉันเพื่อมาเกลือกกลั้วกับคนไม่มีหัวนอนปลายเท้าแบบนี้เนี่ยนะ ตาบอดหรือเปล่า?" บรรยากาศรอบข้างเงียบกริบลงทันที ทุกสายตาจับจ้องมาที่จุดเกิดเหตุด้วยความอยากรู้อยากเห็น ลินินขยับตัวเตรียมจะสวนกลับด้วยถ้อยคำเชือดเฉือนตามแบบฉบับผู้ดี แต่คินน์กลับยกมือขึ้นปรามเบาๆ สัมผัสอุ่นที่หลังมือของเธอทำให้หญิงสาวสงบลงและถอยหลังไปครึ่งก้าวเพื่อเปิดทางให้ชายหนุ่มเป็นผู้จัดการ คินน์ไม่ได้แสดงอาการโกรธเกรี้ยว หรือแม้แต่จะเปลี่ยนสีหน้าแม้แต่น้อย เขายังคงรอยยิ้มเย็นชาไว้บนใบหน้า ชายหนุ่มล้วงมือเข้าไปในกระเป๋าเสื้อสูทด้านในอย่างใจเย็น ราวกับกำลังหยิบสิ่งของธรรมดาชิ้นหนึ่งขึ้นมา "ปากดีไม่เปลี่ยนเลยนะกานต์..." คินน์เอ่ยด้วยน้ำเสียงนุ่มนวล ทว่ากลับก้องกังวานไปทั่วบริเวณเพราะไมโครโฟนไร้สายที่ติดอยู่ตรงปกเสื้อสูท "จำไม่ได้เหรอว่าคนที่เราควรจะสงสารที่สุดในค่ำคืนนี้... ไม่ใช่ฉันหรอกนะ" กานต์หัวเราะร่วนในลำคอ สีหน้าเต็มไปด้วยความเย่อหยิ่ง "เล่นลิเกอะไรของแกวะ? หลักฐานกระจอกๆ ของพนักงานจนๆ อย่างแก จะมีค่าอะไรในงานนี้ หุบปากแล้วไสหัวไปซะ ก่อนที่ฉันจะเรียก รปภ. มาโยนแกออกไปให้อาย" "น่าเสียดาย..." คินน์ยิ้มมุมปาก ดวงตาคมกวาดมองหน้ากานต์ด้วยความสมเพชยิ่งกว่า "เพราะสิ่งที่ฉันถืออยู่ตอนนี้ มันไม่ได้มีไว้ให้อาย... แต่มันมีไว้เพื่อส่งแกเข้าคุก" นิ้วเรียวกดหน้าจอแท็บเล็ตขนาดพกพาที่เชื่อมต่อเข้ากับจอโปรเจคเตอร์ขนาดมหึมากลางห้องโถงทันที ภาพและเอกสารชุดใหญ่ปรากฏขึ้นหราบนจอภาพยักษ์อย่างกะทันหัน เรียกเสียงฮือฮาจากแขกเหรื่อในงานที่ต่างอุทานออกมาด้วยความตกใจ ภาพแรกคือเอกสารบัญชีลับของบริษัทคู่ค้าใหญ่ ที่ปรากฏชื่อของ "กานต์" เป็นผู้รับสินบนใต้โต๊ะมูลค่าหลายสิบ миллион บาท ภาพถัดมาคือหลักฐานการยักยอกเงินกองทุน และคลิปวิดีโอจากกล้องวงจรปิดที่เผยให้เห็นกานต์กำลังลักลอบนำข้อมูลลับของบริษัทไปขายให้กับคู่แข่งทางธุรกิจอย่างชัดเจน ทุกอย่างถูกมัดรวมไว้อย่างแน่นหนา ดิ้นไม่หลุดแม้แต่ประโยคเดียว หน้าของกานต์ถอดสีจากเดิมที่เคยแดงก่ำด้วยความลำพองใจ กลับซีดเผือดราวกระดาษทิชชู เหงื่อกาฬผุดพรายเต็มหน้าผาก มือที่ถือแก้วแชมเปญสั่นเทาจนเกือบทำแก้วร่วงหล่นลงพื้น ร่างกายสูงใหญ่เริ่มเซถอยหลังไปชนโต๊ะวาง "นี่... นี่มันอะไรกัน! แก... แกแฮกข้อมูลฉัน!" กานต์แผדเสียงกรีดร้องออกมาด้วยความตื่นตระหนก พยายามพุ่งตัวเข้าไปจะแย่งแท็บเล็ตในมือของคินน์ แต่การ์ดรักษาความปลอดภัยชุดใหญ่ที่ซุ่มอยู่รอบงานกลับพุ่งเข้ามาล็อกตัวกานต์กดลงกับพื้นอย่างไร้ความปรานี คินน์ก้าวเข้าไปใกล้ร่างที่กำลังดิ้นรนอยู่บนพื้น ก้มตัวลงกระซิบด้วยน้ำเสียงที่ทำให้อีกฝ่ายรู้สึกเหมือนตกนรกทั้งเป็น "เงินที่แกเอาไปปรนเปรอผู้หญิงและใช้ชีวิตหรูหรา... พรุ่งนี้เช้า ทางตำรวจเศรษฐกิจจะไปเยือนบ้านของแกพร้อมหมายศาล ทุกทรัพย์สินจะถูกยึดเกลี้ยง และโทษจำคุก 20 ปี... คงพอให้แกได้คิดทบทวนความโลภของตัวเองในคุกมืดๆ นะ" กานต์เบิกตากว้างด้วยความหวาดกลัวสุดขีด ร่างกายสั่นเทาด้วยความสิ้นหวัง เขาอ้าปากพะงาบๆ จะเอ่ยคำขอร้องแต่กลับไม่มีเสียงเล็ดลอดออกมา ลินินก้าวเข้ามาเคียงข้างคินน์ ชายหนุ่มโอบเอวบางของเธอไว้หลวมๆ สายตาคมกริบกวาดมองผู้คนที่เคยดูถูกพวกเขา ซึ่งตอนนี้ต่างก้มหน้าหลบสายตาด้วยความหวาดหวั่นและเกรงกลัวในอำนาจที่แท้จริงของชายหนุ่ม ในวินาทีนั้นเอง เสียงแจ้งเตือนจากโทรศัพท์มือถือราคาแพงในกระเป๋าเสื้อของกานต์ก็ดังขึ้นรัวๆ ท่ามกลางความเงียบงัดของห้องจัดเลี้ยง หน้าจอโทรศัพท์ที่ตกอยู่บนพื้นสว่างวาบขึ้น พร้อมกับข้อความแจ้งเตือนจากธนาคารยักษ์ใหญ่ที่เด้งขึ้นมาโชว์หร่าต่อหน้าทุกคนในรัศมีใกล้เคียง... *[ระบบธนาคาร: บัญชีทั้งหมดของคุณถูกอายัดตามคำสั่งศาลเนื่องจากคดีอาญาเศรษฐกิจ ยอดคงเหลือปัจจุบัน: 0.00 บาท]* ขอขอบพระคุณนักอ่านทุกท่านที่ร่วมเดินทางมาลุ้นระทึกกับตอนนี้ แล้วพบกันใหม่ในตอนหน้านะคะ