โชว์รวยให้โลกรู้

เสียงปรบมือระลอกใหญ่ในห้องจัดประมูลศิลปะชั้นนำของเมืองหลวงดังระงับ ดับความอึมครึมที่เพิ่งก่อตัวขึ้นเมื่อไม่กี่นาาทีก่อนลงอย่างราบคาบ แสงไฟสפอตไลท์สีนวลสาดส่องลงบนภาพวาดสีน้ำมันชิ้นโบแดงบนเวที—ผลงานอันทรงคุณค่าที่รังสรรค์โดยศิลปินระดับตำนาน ผู้ล่วงลับ ซึ่งถูกตั้งราคาเริ่มต้นไว้สูงลิ่วจนคนระดับเศรษฐีทั่วไปยังต้องกลืนน้ำลาย ลินินสูดลมหายใจเข้าลึกเพื่อเรียกสติ หัวใจของเธอยังคงกระตุกวูบไม่หาย เธอมองแผ่นหลังกว้างของคนที่ยืนบังเธอไว้ด้วยความรู้สึกที่ทั้งสะใจและหวาดหวั่นในอำนาจอันไร้ขีดจำกัดของเขา... คินน์ ในชุดสูทสั่งตัดเข้ารูปเนี๊ยบกริบ เขายืนไขว่ห้างอย่างสบายอารมณ์บนเก้าอี้วีไอพี ราวกับสนามประมูลร้อยล้านตรงหน้าเป็นเพียงสนามเด็กเล่นยามว่าง "ห้าร้อยล้านบาท... ครั้งที่หนึ่ง!" เสียงผู้ดำเนินรายการประกาศด้วยความตื่นเต้นจนเสียงเริ่มสั่นเครือ "มีใครให้สูงกว่านี้ไหมครับ!" ที่นั่งฝั่งตรงข้าม กานต์ ซึ่งนั่งหน้าซีดเผือดอยู่ข้างไฮโซสาวกระเป๋าหนัก กำลังกำหมัดแน่นจนข้อต่อขึ้นสีขาวโพลน สายตาของกานต์ที่มองมาทางคินน์เต็มไปด้วยความเคียดแค้น ชิงชัง และความหวาดกลัวที่ปิดไม่มิด เมื่อครู่กานต์เพิ่งจะอวดอ้างสรรพคุณความร่ำรวยและพยายามเหยียดหยามคินน์กับลินินอย่างสนุกปาก หาว่าพวกเขาเป็นแค่ "เศษสวะไร้ค่าที่หลงเข้ามาในงานไฮโซ" แต่ทว่า... วินาทีต่อมา คินน์ก็ยกป้ายประมูลขึ้นอย่างไร้ความลังเล พร้อมกับตัวเลขที่กระโดดขึ้นไปอย่างไร้เหตุผล แปดร้อยล้านบาท! และตอนนี้ ตัวเลขบนจอ LED ขนาดใหญ่กำลังพุ่งทะยานสู่หลัก "หนึ่งพันล้านบาท" ทำลายสถิติการประมูลภาพวาดของประเทศในรอบทศวรรษอย่างไม่เห็นฝุ่น "หนึ่งพันล้านบาท... ครั้งที่สอง!" เสียงผู้ดำเนินรายการแหบพร่า เหงื่อเม็ดเป้งผุดขึ้นตามไรผม ความเงียบกริบเข้าปกคลุมห้องจัดประมูล ทุกสายตานับร้อยคู่พุ่งเป้ามาที่ชายหนุ่มผู้สร้างปรากฏการณ์บ้าคลั่งนี้ คินน์ไม่ได้สะทกสะท้านต่อสายตาที่มองมาด้วยความตะลึงงันเหล่านั้นเลยแม้แต่น้อย เขายกมุมปากขึ้นเป็นรอยยิ้มเยียบเย็น นัยน์ตาคมกริบกวาดมองไปยังกลุ่มของกานต์ช้าๆ ราวกับกำลังมองมดปลวกใต้ฝ่าเท้า "คุณคินน์คะ..." ลินินเอ่ยขึ้นเบาๆ มือเรียวเล็กเอื้อมไปแตะชายเสื้อสูทของเขาด้วยความกังวล แม้เธอจะสะใจกับการตบหน้ากลุ่มคนปากMารพวกนั้นแค่ไหน แต่ตัวเลขหนึ่งพันล้านก็ไม่ใช่เรื่องล้อเล่น "มัน... มากเกินไปหรือเปล่าคะสำหรับภาพภาพเดียว" คินน์หันกลับมามองเธอ ดวงตาที่เคยคมปลาบอ่อนแสงลงชั่วขณะ เขายกมือขึ้นปอยผมลินินอย่างเบามือ น้ำเสียงทุ้มนุ่มเอ่ยกระซิบข้างหูเธอด้วยน้ำเสียงที่ทำเอาหัวใจคนฟังเต้นรำไม่เป็นจังหวะ "เพื่อแลกกับการได้เห็นใบหน้าของคนที่เคยเหยียดหยามคุณ... ต้องจ่ายแพงกว่านี้สราลินิน ผมก็ยินดีค่ะ" คำพูดนั้นเรียบง่ายแต่นทรงพลังจนลินินต้องเม้มปากแน่น ซ่อนรอยยิ้มแห่งความเขินอายและความตื้นตันใจเอาไว้ไม่มิด ไอความอบอุ่นแผ่ซ่านมาจากฝ่ามือหนาที่กุมมือเธอไว้ใต้โต๊ะประมูล มันคือความปลอดภัย คืออำนาจ และคือการประกาศให้โลกรู้ว่า ผู้หญิงคนนี้มีค่ามากกว่าที่ใครหน้าไหนจะกล้าแตะต้อง "หนึ่งพันสองร้อยล้านบาท! ครั้งที่สาม... ขาย!" เสียงค้อนไม้กระทบแท่นดังสนั่น ก้องกังวานไปทั่วห้องโถง ปิดฉากการประมูลที่สร้างความฮือฮาที่สุดแห่งปี เสียงปรบมือดังสนั่นหวั่นไหวอีกครั้ง แต่ครั้งนี้มันไม่ใช่เสียงปรบมือชื่นชมผลงานศิลปะ หากแต่เป็นการแสดงความเคารพและหวาดเกรงต่อผู้ชนะการประมูลตัวจริง กานต์ถึงกับทรุดฮวบลงไปกองกับเก้าอี้ หน้าซีดเผือดเป็นกระดาษ ไร้ซึ่งเรี่ยวแรงที่จะแม้แต่จะสบตา คินน์ลุกขึ้นยืนเต็มความสูง เขาดึงรั้งข้อมือลินินให้ลุกขึ้นยืนเคียงข้างอย่างสง่างาม บรรยากาศรอบตัวของเขามีแรงดึงดูดมหาศาลที่สะกดทุกสายตาให้หยุดนิ่ง เจ้าหน้าที่ระดับสูงของงานประมูลเดินโค้งคำนับเข้ามาหาด้วยรอยยิ้มเจื่อนแต่เต็มไปด้วยความนอบน้อม พร้อมกับถือแฟ้มเอกสารสีดำสนิทและเครื่องรูดบัตรเครดิตพรีเมียมเข้ามาถวายถึงที่ "เรียนท่านคินน์... ทางเราต้องขออภัยในความไม่สะดวก เนื่องจากยอดเงินมูลค่าสูงยิ่ง ทางเราจำเป็นต้องขอให้ท่านทำการยืนยันการชำระเงินผ่านระบบพิเศษค่ะ" เจ้าหน้าที่พูดด้วยน้ำเสียงสั่นเทา คินน์ไม่แม้แต่จะชายตามองเอกสารพวกนั้น เขาควักกระเป๋าเสื้อสูทรarmani หยิบบัตรเครดิตสีดำขลิบทองอร่าม ลวดลายเรียบง่ายแต่แฝงด้วยความเอ็กซ์คลูซีฟระดับสูงสุด—บัตร Centurion Card ที่มีเพียงไม่กี่ใบในโลก วางลงบนถาดกำมะหยี่อย่างไม่ใส่ใจ "จัดการให้เรียบร้อย" คินน์เอ่ยเสียงเรียบ เจ้าหน้าที่รับบัตรด้วยมือที่สั่นเทา ก่อนจะยื่นเครื่องรูดบัตรให้ ลินินยืนมองภาพตรงนั้นด้วยความรู้สึกที่บรรยายไม่ถูก ความสะใจแล่นริ้วขึ้นมาจนหยดสุดท้าย เธอหันไปสบตากับกานต์ที่กำลังมองมาด้วยแววตาอ้อนวอนและหวาดกลัวสุดขีด—ภาพของคนที่เคยทิ้งเธออย่างไร้เยื่อใยเพราะคิดว่าเธอเลือกคบคนผิด ชีวิตกำลังพังทลายลงต่อหน้าต่อตาด้วยน้ำมือของผู้ชายที่เขาเคยเรียกว่า "ไอ้สวะ" ทว่า ในวินาทีที่หน้าจอเครื่องรูดบัตรกำลังจะแสดงผลอนุมัติ เสียงโทรศัพท์มือถือราคาแพงในกระเป๋าเสื้อของคินน์ก็แผדเสียงดังขึ้นทำลายความเงียบ คินน์หยิบมันขึ้นมาเหลือบมองหน้าจอเพียงแวบเดียว คิ้วคมเข้มก็ขมวดเข้าหากันเล็กน้อย ความเยือกเย็นเมื่อครู่ถูกแทนที่ด้วยประกายตาคมปลาบที่น่ากลัวยิ่งกว่าเดิม สายตาของเขาตวัดกลับมามองลินินทันที พร้อมกับคำพูดสั้นๆ ที่ทำให้เลือดในกายของเธอเย็นเฉียบลงในพริบตา "ลินิน... คนที่เราตามหากำลังติดต่อเข้ามาแล้วค่ะ" ไอศกรีมมินต์ช็อกขอขอบคุณรี้ดเดอร์ทุกท่านที่ติดตามและอินไปกับความสะใจใน1สเต็ปนี้ด้วยนะคะ!