การล่มสลายของคู่แข่ง

"ทิ้งมันไปเสีย กานต์... เพราะนั่นคือตั๋วใบสุดท้ายที่แกจะใช้ซื้อลมหายใจในตลาดหุ้นได้แล้ว" เสียงของคินน์เย็นเยียบราวกับน้ำแข็งขั้วโลก เขาไม่ได้หลบหลังเสาอีกต่อไป แต่ก้าวออกมาเผชิญหน้ากับร่างที่คุ้นตาของ 'ศัตรูเก่า' อย่างผ่าเผย ลินินกระชับมือของคินน์ไว้แน่น เธอสัมผัสได้ถึงความสั่นเทาเล็กน้อยในอากาศ แต่นั่นไม่ใช่ความกลัว หากเป็นความตื่นเต้นของนักล่าที่ต้อนเหยื่อจนมุม กานต์ชะงักฝีเท้า ใบหน้าที่เคยเต็มไปด้วยความเย่อหยิ่งบัดนี้ซีดเผือดราวกับกระดาษ เอกสารในมือสั่นระริก ดวงตาของเขาเบิกกว้างเมื่อเห็นคินน์ในชุดสูทสั่งตัดราคาเหยียบแสนยืนเด่นเป็นสง่าอยู่ตรงหน้า ไม่ใช่พนักงานกระจอกๆ ที่เขาเคยเหยียบย่ำเมื่อปีก่อน "คินน์? เป็นไปไม่ได้... แกควรจะตายไปพร้อมกับบริษัทที่ล้มละลายไปแล้วสิ!" กานต์แค่นเสียงหัวเราะอย่างเสียสติ พยายามกลบเกลื่อนความหวั่นวิตก "เอกสารพวกนี้... ต่อให้แกเห็นแล้วยังไง? ฉันมีแบ็กใหญ่คอยหนุนหลัง แกไม่มีทางโค่นฉันได้หรอก!" "แบ็กงั้นหรือ?" คินน์ขยับยิ้มที่มุมปาก เป็นยิ้มที่ทำให้คนมองรู้สึกเหมือนถูกเชือดด้วยใบมีดโกนที่เย็นเฉียบ "ลินิน ส่งเครื่องมือสื่อสารให้ผมหน่อยสิครับ" ลินินคลี่ยิ้มหวานหยาดเยิ้ม เธอก้าวออกมาข้างหน้าอย่างสง่างามราวกับนางพญา ก่อนจะส่งแท็บเล็ตส่วนตัวให้คินน์ หน้าจอแสดงกราฟตัวเลขสีแดงที่กำลังดิ่งพสุธาอย่างรวดเร็ว กราฟหุ้นของบริษัทกานต์กำลังกลายเป็นเส้นตรงที่ปักหัวลงสู่เหว "ดูให้เต็มตา กานต์" คินน์กดสั่งการเพียงปลายนิ้ว "ภายในสามนาทีที่แกเดินผ่านลิฟต์ตัวนั้นมา ทีมของผมจัดการยึดอำนาจการบริหารผ่านทางนอมินีที่แกไว้ใจที่สุดเรียบร้อยแล้ว ทุกบัญชีที่แกฟอกเงิน ทุกสัญญาที่แกโกง... ข้อมูลพวกนี้ส่งตรงถึงสำนักงานป้องกันและปราบปรามการฟอกเงินเรียบร้อยแล้วครับ" "ไม่... ไม่จริง! แกทำแบบนี้ไม่ได้! ฉันมีหุ้นส่วน!" กานต์แผดเสียงลั่น มือที่ถือเอกสารเริ่มเปียกชุ่มด้วยเหงื่อ เขาพยายามจะกดโทรศัพท์ แต่หน้าจอแสดงผลเพียงข้อความสั้นๆ ว่า *'Access Denied'* "หุ้นส่วนเหรอคะ?" ลินินเอ่ยแทรกด้วยน้ำเสียงราบเรียบแต่เฉียบขาด "ถ้าคุณหมายถึงตระกูลวรโชติเมธี... ลองเช็กดูดีๆ นะคะว่าตอนนี้เขายังอยากรับสายคนที่มีสถานะเป็น 'นักโทษหนีคดี' หรือเปล่า" กานต์ทรุดเข่าลงกับพื้นทันทีราวกับคนถูกถอดวิญญาณ หุ้นของเขาดิ่งลงจนติดลบในเวลาไม่กี่นาที ความมั่งคั่งที่สร้างมาด้วยการหลอกลวงพังทลายลงในชั่วพริบตา รอบข้างเริ่มมีเสียงฮือฮาจากพนักงานในตึกที่มุงดูความหายนะของชายผู้เคยเป็นใหญ่เหนือใคร คินน์เดินเข้าไปหาช้าๆ เขาโน้มตัวลงกระซิบข้างหูคนที่กำลังหมดสภาพ "ของที่แกพยายามจะทำลายผม... สุดท้ายมันก็กลายเป็นบ่วงรัดคอตัวเอง ยินดีด้วยนะครับ คุณกานต์ คุณเพิ่งได้รับรางวัลที่สาสมกับความหิวเงินของคุณแล้ว" ทว่าในจังหวะที่คินน์กำลังจะหันหลังกลับ เสียงฝีเท้าหนักๆ ของกลุ่มชายชุดดำก็ดังกระหึ่มขึ้นจากโถงทางเดินด้านหลัง กานต์เงยหน้าขึ้นด้วยความหวังอันริบหรี่ แต่สิ่งที่ปรากฏกลับไม่ใช่ตำรวจ แต่เป็นกลุ่มชายฉกรรจ์ที่ดูน่าเกรงขามกว่านั้นพร้อมอาวุธครบมือ! "เจ้านายครับ... เราจัดการทางเข้าออกทั้งหมดแล้ว ตามคำสั่งของคุณคินน์ครับ" หนึ่งในนั้นก้มหัวให้คินน์อย่างนอบน้อม กานต์เบิกตากว้างเมื่อเห็นหัวหน้าทีมชายชุดดำเดินตรงมาที่คินน์ แล้วยื่นซองเอกสารสีน้ำตาลให้ "นอกจากหุ้นของกานต์แล้ว... เราได้หลักฐานชิ้นสำคัญที่ระบุว่า 'คนในตระกูลของคุณ' มีส่วนเกี่ยวข้องกับการทุจริตครั้งนี้ด้วยครับ" คินน์รับซองนั้นมา ก่อนจะหันมามองลินินด้วยแววตาที่เปลี่ยนไป... มันไม่ใช่ความสะใจ แต่มันคือความแค้นที่ฝังลึกกว่าเดิม เพราะชื่อที่ปรากฏอยู่บนเอกสารฉบับนั้น คือชื่อของพ่อของลินินเอง! ความเงียบเข้าปกคลุมชั่วขณะ ลินินชะงักไปเมื่อเห็นชื่อที่คินน์ชี้ให้ดู หัวใจของเธอหล่นวูบลงไปที่ตาตุ่ม นี่คือจุดเริ่มต้นของสงครามครั้งใหม่ที่เธอไม่อาจหลีกเลี่ยงได้ หรือนี่คือกับดักที่เขาวางไว้เพื่อต้อนเธอให้จนมุมกันแน่? ไอศกรีมมินต์ช็อกขอขอบคุณรี้ดเดอร์ทุกท่านที่ติดตามความเข้มข้นมาจนถึงบรรทัดนี้ พบกันใหม่ตอนหน้าเพื่อพิสูจน์ความจริงนะคะ