รูดบัตรโชว์เหนือ

"คันนี้สีแดงเพลิง... ดูจะเหมาะกับคนที่มีชีวิตอยู่แต่กับเปลือกนอกอย่างคุณนะคะ แต่เสียดายที่เครื่องยนต์แรงๆ แบบนี้ ต้องมาอยู่ในมือคนขับที่เหยียบไม่เป็นนอกจากเหยียบคันเร่งอวดความรวยจอมปลอม" เสียงเรียบเย็นของอาคินดังก้องในโชว์รูมรถสปอร์ตระดับซูเปอร์คาร์ ท่ามกลางความเงียบงันที่น่าอึดอัด รินรดายืนตัวแข็งทื่ออยู่ข้างกายเขา มือเล็กกำชายเสื้อของเขาไว้แน่น เธอไม่เข้าใจว่าทำไมจู่ๆ อาคินถึงพาเธอมาที่นี่ ทั้งที่พวกเขายังมีภาระค่าใช้จ่ายที่ต้องจัดการ "อาคิน... เราไปกันเถอะค่ะ รถราคาเหยียบล้านแบบนี้ เรายังไม่มีความจำเป็นต้องดูหรอกค่ะ" รินรดากระซิบด้วยความหวังดี แต่ชายหนุ่มข้างกายกลับไม่หันมามอง เขาเพียงแค่คลี่ยิ้มบางๆ ที่มุมปาก ดวงตาคมกริบดุจเหยี่ยวจ้องมองไปที่ 'แพรวา' อดีตคนรักที่ยืนควงแขนอยู่กับศรุต คู่แข่งคนสำคัญของเขา "อ้าว! ว่าไงนะ อาคิน? นึกว่านายจะเอาเงินเดือนพนักงานกระจอกๆ ไปผ่อนมอเตอร์ไซค์คันเก่าๆ ให้รอดซะอีก" ศรุตหัวเราะร่วน แววตาเต็มไปด้วยความเหยียดหยาม "โชว์รูมนี้รับเฉพาะลูกค้าวีไอพีนะ คนอย่างนายเข้ามา... ระวังพนักงานเขาจะเชิญออกเพราะกลิ่นความจนมันฟุ้งนะครับ" แพรวายกมือขึ้นปิดปากหัวเราะเบาๆ ดวงตาที่เคยสบตาอาคินด้วยความรักในอดีต บัดนี้กลับเหลือเพียงความสมเพช "อย่าว่าเขาสิคะคุณศรุต เผื่อเขาอยากจะมาดูไว้เป็นแรงบันดาลใจ... ถึงจะรู้ว่าชาตินี้ทั้งชาติ ต่อให้ทำงานยันตาย ก็ไม่มีปัญญาซื้อน็อตสักตัวของรถในนี้ได้ก็ตาม" อาคินไม่ได้โกรธเคือง ท่าทีของเขาสงบนิ่งราวกับผิวน้ำที่ไร้กระแสลม เขาขยับกายเล็กน้อย เดินเข้าไปใกล้ซูเปอร์คาร์รุ่นเรือธงที่จัดแสดงอยู่ใจกลางโชว์รูม แสงไฟสะท้อนบนตัวถังรถวาววับ แต่สิ่งที่ส่องประกายยิ่งกว่าคือท่าทางองอาจที่แผ่ออกมาจากตัวเขา "พนักงานครับ" อาคินเรียกเบาๆ แต่ทรงอำนาจจนพนักงานขายที่เคยเดินเมินเฉยต้องรีบกุลีกุจอเข้ามาหาทันที "คะ...ครับท่าน มีอะไรให้ผมรับใช้ครับ?" อาคินควักบัตรเครดิตสีดำสนิท ใบที่มีลวดลายละเอียดประณีตจนแทบมองไม่เห็นว่าเป็นโลหะอะไร ออกมาจากกระเป๋าสตางค์ใบเก่า บัตรใบนั้นไร้ตัวเลขหน้าบัตร แต่มีตราสัญลักษณ์ประจำตระกูลที่เหล่ามหาเศรษฐีระดับโลกเท่านั้นที่จะได้รับสิทธิ์ถือครอง "ผมจะรับคันนี้ รวมประกันและบริการหลังการขายแบบเต็มสตรีม" เขาพูดด้วยน้ำเสียงราบเรียบ ราวกับกำลังสั่งกาแฟสักแก้ว รินรดาเบิกตากว้าง พนักงานขายที่เห็นบัตรถึงกับหน้าถอดสี มือที่ยื่นออกมารับบัตรสั่นระริก "บะ...บัตรใบนี้... ทะ...ท่านครับ..." ศรุตเดินเข้ามาใกล้ หรี่ตามองบัตรใบนั้นก่อนจะระเบิดหัวเราะเสียงดังลั่น "นี่นายถึงกับไปทำบัตรปลอมมาหลอกพนักงานเลยเหรอ? อาคิน นายมันน่าสมเพชเกินไปแล้ว! รู้ไหมว่าการปลอมแปลงเอกสารทางธนาคารมีโทษหนักแค่ไหน!" แพรวาส่ายหัวอย่างเอือมระอา "อาคินคะ เลิกทำตัวเป็นตัวตลกเถอะค่ะ มันทำให้ฉันรู้สึกอายแทนที่คุณเคยคบกับฉัน" อาคินไม่แม้แต่จะเหลือบแลเศษเดนความโง่เขลาตรงหน้า เขาจ้องมองไปยังรินรดาแล้วดึงมือเธอมากุมไว้แน่น ก่อนจะหันไปสั่งพนักงานด้วยความใจเย็น "รูดเลยครับ รวมค่าอุปกรณ์ตกแต่งทั้งหมดด้วย" พนักงานขายรีบวิ่งไปที่เครื่องรูดบัตร เสียง 'ตื๊ด' ของเครื่องอ่านบัตรดังขึ้นท่ามกลางความเงียบที่กดดันราวกับระเบิดเวลา ศรุตยืนกอดอกรอคอยความล้มเหลวด้วยความสะใจ แพรวากำลังเตรียมตัวจะหัวเราะเยาะให้ลั่นโชว์รูม ทว่า... เสียงตอบรับจากเครื่องรูดบัตรกลับไม่ใช่อาณัติของการปฏิเสธ แต่เป็นเสียงยืนยันรายการที่ดังชัดเจนจนน่าตกใจ! "รายการผ่านเรียบร้อยครับ! ยินดีด้วยครับคุณท่าน! รถคันนี้เป็นของคุณทันทีครับ!" เสียงพนักงานตะโกนก้องด้วยความตื่นเต้นสุดขีด หน้าจอเครื่องรูดบัตรแสดงยอดเงินที่ตัดผ่านไปอย่างไม่สะทกสะท้าน ซึ่งเป็นตัวเลขที่มากพอจะซื้อตึกทั้งตึกได้ ศรุตชะงัก รอยยิ้มค้างอยู่บนใบหน้าจนดูผิดรูป แพรวาหน้าซีดเผือดเหมือนคนเห็นผี ร่างกายเธอสั่นเทาเมื่อเห็นอาคินเซ็นชื่อลงในเอกสารรับรถด้วยลายมือที่หนักแน่นและสง่างาม "คันนี้ผมยกให้คุณ" อาคินหันมาพูดกับรินรดาด้วยสายตาที่เปี่ยมไปด้วยความรัก ก่อนจะหันกลับไปสบตาศรุตด้วยรอยยิ้มที่เปี่ยมไปด้วยความหมาย "แล้วก็... อีกสิบนาทีต่อจากนี้ ผมจะให้เลขาส่วนตัวโทรหาบอร์ดบริหารบริษัทของคุณ เตรียมตัวรับข่าวร้ายเรื่องสัญญาเงินกู้ยักษ์ใหญ่ที่กำลังจะถูกยกเลิกได้เลยนะครับ" ในขณะที่ศรุตกำลังจะอ้าปากเถียงด้วยความโกรธจัด จู่ๆ เสียงใบพัดเฮลิคอปเตอร์ก็ดังสนั่นมาจากทางด้านนอกโชว์รูม แรงลมพัดจนประตูโชว์รูมสั่นสะเทือน ทุกสายตาหันไปมองผ่านกระจกใส เห็นเฮลิคอปเตอร์ส่วนตัวตราสัญลักษณ์ตระกูลดังลดระดับลงจอดที่ลานด้านหน้า ชายชุดสูทสีดำนับสิบก้าวลงมาจากรถหรูที่จอดรออยู่รอบโชว์รูม พวกเขาทั้งหมดโค้งคำนับให้คนคนหนึ่งที่เดินตรงเข้ามาผ่านประตูหลัก หัวหน้าเลขาส่วนตัวของอาคินเดินตรงมาที่หน้าเขา ก่อนจะคุกเข่าลงข้างหนึ่งต่อหน้ารินรดาและอาคิน "นายน้อยครับ... ตระกูลส่งคนมารับคุณกลับไปรับตำแหน่งประธานกลุ่มบริษัทแล้วครับ ท่านประธานใหญ่รอคุณอยู่ที่เพนท์เฮาส์ชั้นบนสุดของโรงแรมในเครือเราครับ" รินรดามองภาพตรงหน้าด้วยความช็อกจนพูดไม่ออก ในขณะที่ศรุตและแพรวาถึงกับทรุดลงกับพื้นด้วยความหวาดกลัวสุดขีด เมื่อตระหนักได้ว่า... พวกเขาเพิ่งจะเหยียบย่ำ 'ราชา' ที่พวกเขาไม่มีวันเอื้อมถึง ขอบพระคุณนักอ่านทุกท่านที่ร่วมเดินทางเข้าสู่โลกแห่งเกมอำนาจและเดิมพันชีวิตนี้ด้วยกันนะคะ แล้วพบกันใหม่ในตอนถัดไปค่ะ