รินรดาถูกกลั่นแกล้ง

แฟ้มเอกสารประเมินผลงานกองโตถูกกระแทกวางลงบนโต๊ะทำงานของรินรดาด้วยแรงที่มากเกินความจำเป็น เสียงกระดาษหนาทึบกระทบกับไม้เนื้อดีดังปึกสะท้อนก้องไปทั่วห้องทำงานรวมฝ่ายบุคคล จนพนักงานหลายคนต้องแสร้งก้มหน้าลงกับจอคอมพิวเตอร์ แต่แอบเหลือบสายตาขึ้นมาดูความวุ่นวายที่กำลังจะเกิดขึ้นด้วยรอยยิ้มมุมปาก "รินรดา ฉันไม่รู้ว่าเธอใช้วิธีสกปรกอะไรในการไต่เต้าขึ้นมานั่งตำแหน่งหัวหน้าฝ่ายสรรหาบุคลากร แต่เอกสารสรุปยอดการจ้างงานประจำไตรมาสนี้ มันมีความผิดพลาดระดับมหันต์!" เสียงแหลมสูงของชลธิชา รองผู้จัดการฝ่ายบุคคลดังขึ้นท่ามกลางความเงียบ เธอยืนกอดอกเชิดหน้าขึ้นด้วยความเย่อหยิ่ง ใบหน้าที่โบกเครื่องสำอางราคาแพงบิดเบี้ยวด้วยความริษยาอย่างไม่คิดจะปิดบัง ชlธิชาจ้องมองรินรดาด้วยสายตารังเกียจเดียดฉันท์ ราวกับอีกฝ่ายเป็นเพียงฝุ่นผงใต้รองเท้าส้นสูงปรี๊ดของตน รินรดาเงยหน้าขึ้นจากหน้าจอคอมพิวเตอร์อย่างใจเย็น แววตาของเธอนิ่งสนิท ไม่มีความตื่นตระหนกหรือหวาดกลัวอย่างที่ชลธิชากลั่นแกล้งคาดหวังไว้แม้แต่น้อย เธอกวาดสายตาอ่านตัวเลขบนแฟ้มเอกสารคร่าวๆ ก่อนจะเงยหน้าขึ้นสบตาคู่กรณีตรงๆ "ผิดพลาดตรงไหนเหรอคะคุณชลธิชา ดิฉันตรวจสอบตัวเลขทุกบรรทัดด้วยความรอบคอบก่อนส่งมอบให้ฝ่ายบริหารแล้วนะคะ" รินรดาเอ่ยด้วยน้ำเสียงนุ่มนวลแต่หนักแน่น รอยยิ้มบางๆ ที่ปรากฏบนเรียวปากของเธอกลับยิ่งทำให้ชลธิชาเดือดดาลจนตัวสั่น "เธอยังกล้าเถียงอีกเหรอ!" ชลธิชาตบโต๊ะเสียงดังลั่น กระดาษในแฟ้มปลิวตกลงพื้นกระจายเกลื่อน "นี่มันความเสียหายระดับหลายล้านบาท! ฝ่ายบริหารกำลังจะเรียกประชุมด่วนเพื่อสอบสวนเรื่องนี้ และเธอ... รินรดา คนไร้หัวนอนปลายเท้าอย่างเธอ เตรียมตัวเก็บกระเป๋าไสมقออกไปจากบริษัทนี้ได้เลย!" เสียงซุบซิบเริ่มดังระงมไปทั่วห้อง พนักงานบางคนถึงกับปิดปากหัวเราะเบาๆ ด้วยความสะใจที่เห็นรินรดาเพลี่ยงพล้ำ ทุกคนต่างรู้ดีว่าชลธิชามีเบื้องหลังเป็นถึงญาติห่างๆ ของศรุต กรรมการบริหารผู้ทรงอิทธิพล จึงไม่มีใครกล้าหาญพอที่จะยื่นมือเข้ามาช่วยเหลือรินรดา ทว่า ในวินาทีที่บรรยากาศกำลังตึงเครียดถึงขีดสุด ประตูห้องทำงานกระจกนิรภัยก็ถูกผลักเปิดออกอย่างไร้การเคาะเตือน ร่างสูงสง่าในชุดสูทสั่งตัดเข้ารูปสีดำสนิทก้าวเข้ามาในห้อง กลิ่นอายความเย็นชาและอำนาจอันน่าเกรงขามแผ่ซ่านกดดันจนทุกคนในห้องต้องกลั้นหายใจ อาคิน ประธานบริษัทผู้เก็บตัวเงียบและแทบไม่เคยย่างกรายลงมายังแผนกปฏิบัติการด้วยตัวเอง ปรากฏกายขึ้นตรงหน้าโต๊ะทำงานของรินรดา อุณหภูมิในห้องลดฮวบลงทันที ความเงียบสงัดเข้าปกคลุมราวกับป่าช้า ชลธิชาหน้าถอดสี รอยยิ้มเยาะเย้ยเมื่อครู่อันตรธานหายไปในพริบตา เธอลนลานรีบปรับเปลี่ยนท่าทีเป็นนอบน้อมทันที พร้อมกับโค้งตัวลงต่ำอย่างประจบสลอด "ท่านประธาน... เอえ คือ ดิฉันกำลังจัดการกับพนักงานไร้ความสามารถที่ทำความเสียหายให้บริษัทอยู่พอดีค่ะ ท่านไม่ต้องกังวลนะคะ ดิฉันจะไล่พนักงานคนนี้ออกเด็ดขาด—" "ใครอนุญาตให้เธอพูดแทรก?" เสียงทุ้มต่ำแต่เย็นยะเยือกจนบาดลึกถึงขั้วหัวใจดังขึ้น อาคินแม้จะไม่ได้ตะคอก แต่ทว่าแรงกดดันมหาศาลจากแววตาคมกริบที่กวาดมองชลธิชา ทำให้เธอถึงกับเข่าอ่อนจนต้องรีบเอามือยันขอบโต๊ะไว้เพื่อพยุงร่างไม่ให้ล้มลง อาคินไม่แม้แต่จะชายตานองชลธิชา เขาก้มลงหยิบกระดาษแผ่นที่ปลิวตกลงบนพื้นขึ้นมาพิจารณาเพียงชั่วครู่ มุมปากหยักลึกยกยิ้มขึ้นเล็กน้อย รอยยิ้มที่ไม่ได้มีความอบอุ่นหลงเหลืออยู่เลยแม้แต่น้อย มันคือรอยยิ้มของนักล่าที่กำลังต้อนเหยื่อให้จนมุม "ชลธิชา วงศ์สุวรรณ" อาคินเอ่ยชื่อเต็มของอีกฝ่ายช้าๆ ชัดถ้อยชัดคำ "ตำแหน่งรองผู้จัดการฝ่ายบุคคล เงินเดือนสามหมื่นห้าพันบาท... แต่ยอดการทุจริตยักยอกเงินกองทุนสวัสดิการพนักงานในช่วงสามเดือนที่ผ่านมา รวมเป็นเงินเกือบสองล้านบาท... เธอคิดว่าฉันตาบอดมองไม่เห็นเอกสารชุดนี้ หรือเธอโง่เขลาเบาปัญญาจนคิดว่าไม่มีใครกล้าตรวจสอบเธอ?" สิ้นคำพูดนั้น หน้าของชลธิชาก็ซีดเผือดราวกับกระดาษ ไร้สีเลือดสิ้นเชิง ดวงตาเบิกกว้างด้วยความตื่นตระหนก ร่างกายสั่นเทาอย่างควบคุมไม่ได้ ความหวาดกลัวแล่นพล่านไปทั่วทุกอณูผิว "ทะ... ท่านประธานคะ มัน... มันไม่ใช่เรื่องจริงนะคะ! นังรินรดามันใส่ร้ายดิฉัน! มันทำเอกสารปลอมขึ้นมาเพื่อ—" "หุบปาก!" อาคินตวาดกร้าวเสียงก้อง กลิ่นอายความดุดันแผ่พุ่งออกมาราวกับพายุลูกใหญ่ที่พร้อมจะบดขยี้ทุกสิ่งให้แหลกเป็นจุล "หลักฐานการโอนเงินเข้าบัญชีส่วนตัวของเธอจากบริษัทซับคอนแทค ถูกส่งตรงมาที่โต๊ะฉันตั้งแต่เมื่อสัปดาห์ก่อนแล้ว ที่ฉันยังไม่จัดการเธอทันที ก็แค่อยากดูว่าเธอจะเล่นละครตบตาพนักงานคนอื่นไปได้อีกนานแค่ไหน!" ชลธิชาทรุดฮวบลงไปกองกับพื้นอย่างไร้ศักดิ์ศรี น้ำตาแห่งความหวาดกลัวไหลพรั่งพรูออกมาอย่างน่าสมเพช เธอพยายามจะคลานเข้าไปกราบที่รองเท้าหนังขัดเงาของอาคิน แต่บอดี้การ์ดร่างยักษ์สองคนที่ยืนคุมเชิงอยู่ด้านหลังได้ก้าวเข้ามาขวางไว้ทันที "พาตัวออกไป ส่งให้ฝ่ายกฎหมายดำเนินคดีให้ถึงที่สุด และอย่าให้เหลือแม้แต่บาทเดียวที่เธอโกงไป" อาคินสั่งการด้วยน้ำเสียงเฉียบขาด ไร้ความปรานีใดๆ ทั้งสิ้น รินรดามองภาพเหตุการณ์ตรงหน้าด้วยความรู้สึกที่หลากหลาย เธอมองแผ่นหลังกว้างของชายหนุ่มที่ยืนตระหง่านปกป้องเธออยู่เบื้องหน้า หัวใจดวงน้อยเต้นระรัวด้วยความซาบซึ้งและอบอุ่น อาคินมักจะรู้เสมอว่าเธอต้องการความช่วยเหลือในเวลาไหน แม้เขาจะพยายามทำตัวกลมกลืนเป็นพนักงานธรรมดา แต่รัศมีแห่งอำนาจที่แท้จริงก็ไม่เคยซ่อนเร้นพ้นสายตาของเธอได้เลย อาคินหันกลับมามองรินรดา แววตาดุดันเมื่อครู่แปรเปลี่ยนเป็นความอ่อนโยนลุ่มลึกในเสี้ยววินาที เขายื่นมือหนาออกมาตรงหน้าเธอ นิ้วเรียวยาวแตะเบาๆ ที่หลังมือเรียวของเธอเพื่อถ่ายทอดความอบอุ่น "เหนื่อยไหมครับคนดี..." เสียงกระซิบแผ่วเบาแต่ชัดเจนท่ามกลางความเงียบของทุกคนในห้อง รินรดาส่ายหัวช้าๆ รอยยิ้มหวานละมุนปรากฏขึ้นบนใบหน้า "ไม่เหนื่อยเลยค่ะ... ขอบคุณนะคะที่คอยปกป้องดิฉัน" อาคินเพียงแค่ยิ้มรับ ก่อนที่เขาจะหันไปกวาดสายตาคมกริบมองพนักงานคนอื่นๆ ในแผนกที่ต่างพากันก้มหน้าหลบสายตาตัวสั่นด้วยความหวาดกลัว การเชือดไก่ให้ลิงดูครั้งนี้รุนแรงและเด็ดขาดจนไม่มีใครกล้าคิดหาญที่จะกลั่นแกล้งรินรดาอีกตลอดไป ทว่า ในขณะที่บรรยากาศกำลังจะสงบลง เสียงโทรศัพท์มือถือราคาแพงในกระเป๋าเสื้อสูทของอาคินก็แผดเสียงดังขึ้น หน้าจอแสดงชื่อผู้ติดต่อที่ทำให้คิ้วเข้มขมวดเข้าหากันเล็กน้อย เป็นเบอร์โทรจาก "ศรุต" คู่แข่งตัวฉกาจที่กำลังพยายามทุกวิถีทางเพื่อฮุบตำแหน่งประธานใหญ่ อาคินกดรับสายทันทีโดยไม่ลังเล เปิดสపీเกอร์โฟนให้ได้ยินกันทั่วห้อง น้ำเสียงเย่อหยิ่งและสะใจของศรุตดังลอดออกมาจากปลายสาย "ไงล่ะ อาคิน... ได้ข่าวว่าเด็กในคาถาของแกกำลังจะโดนไล่ออกเพราะทำความเสียหายใช่ไหมวะ? ฉันเตือนแกแล้วว่าคนระดับแกมันไม่เหมาะจะอยู่ที่นี่ เตรียมเก็บกระเป๋าไสหัวออกไปพร้อมกับนังผู้หญิงคนนั้นได้เลย เพราะอีกสิบนาทีข้างหน้า คณะกรรมการบริหารชุดใหญ่จะเดินทางมาถึงบริษัทเพื่อปลดแกออกจากตำแหน่ง!" รินรดาชะงัก สีหน้าเปลี่ยนเป็นกังวลทันทีเมื่อได้ยินคำขู่ของศรุต แต่อาคินกลับแค่นหัวเราะออกมาเบาๆ ในลำคอ แววตาคมกริบเปล่งประกายความเยือกเย็นและทรงอำนาจอย่างน่ากลัว "คณะกรรมการบริหารงั้นเหรอ..." อาคินเอ่ยเสียงเรียบ เจือความเย้ยหยันไว้อย่างชัดเจน "บอกให้พวกมันรีบมาหน่อยก็ดี... ฉันจะได้เซ็นใบไล่ออกให้พวกมันทีเดียวพร้อมกันทั้งหมดเลย" แล้วพบกันใหม่ในตอนถัดไปนะคะ ด้วยรักจากเค้กวานิลลาค่ะ