ตลาดนัดชุมชนวุ่นวาย

"ถ้าพวกเจ้ากล้าเอาของบูดๆ เน่าๆ มาขายหลอกชาวบ้านในตลาดนี้อีก รินรดาคนนี้จะเอาพริกแกงเผ็ดนรกแตกสาดใส่หน้าให้สะใจไปเลยค่ะ!" เสียงใสราวกับระฆังแก้วแต่เฉียบคมราคมมีดของรินรดาดังขึ้นท่ามกลางเสียงจอแจของตลาดนัดชุมชนโคกกระasee ในเช้าวันเปิดแผงค้าครั้งแรก นางไม่ได้มาเพื่อยอมให้ใครเอาเปรียบเหมือนชาติก่อน แต่มาเพื่อประกาศศักดาให้โลกรู้ว่าสะใภ้รองตระกูลศิลาไม่ได้เคี้ยวง่ายอย่างที่พวกปากหอยปากปูเคยนินทาไว้ แผงไม้ไผ่ขนาดกะทัดรัดถูกจัดเตรียมอย่างเป็นระเบียบเรียบร้อยจนสะดุดตา ผ้าขาวบางสะอาดตาปูรองรับผลิตภัณฑ์จาก 'ห้องครัวกาลเวลา' มิติลับคู่กาย กระปุกแก้วใสบรรจุพริกแกงเผ็ดใต้สูตรโบราณสีแดงฉานตัดกับขอบทองของน้ำมันพริกที่เคี่ยวจนหอมกรุ่น ส่งกลิ่นเครื่องเทศทั้งข่า ตะไคร้ ผิวมะกรูด และพริกแห้งย่างไฟอ่อนๆ ลอยฟุ้งไปทั่วรัศมีร้อยเมตร จนแม่ค้าแผงข้างๆ ถึงกับต้องเหลียวมองด้วยความอิจฉาปนฉุนกิว "อุ๊ยตาย! นึกว่าใคร ที่แท้ก็ยัยรินสะใภ้บ้านป่าคนนั้นนี่เอง ทำเป็นคุยโม้โอ้อวดว่าพริกแกงตัวเองอร่อยนักหนา ระวังเถอะค่ะ... ของทำเองตามมีตามเกิดแบบนี้ จะทำให้คนกินท้องร่วงตายคาตลาดซะก่อน" เสียงแหลมสูงของ "คุณนายทอง "ท้องร่วงหรือเปล่าไม่รู้ค่ะป้าทอง... แต่ที่แน่ๆ กลิ่นพริกแกงของฉันกำลังดึงดูดลูกค้าจนแผงของป้าที่ขายปลาเค็มตากแห้งขึ้นแมลงวันตอมเริ่มเหงาหงอยแล้วนะคะ" รินรดาตอบกลับด้วยรอยยิ้มพริ้มเพรา นางยกมือขึ้นทัดผมอย่างไม่สะทกสะท้าน ดวงตากลมโตเป็นประกายความฉลาดรู้ทันคน ปากก็พูดไป มือเรียวสวยก็ตักพริกแกงใส่กระทงใบตองส่งให้คุณยายผู้ซื้อคนแรกอย่างคล่องแคล่ว ท่ามกลางความวุ่นวายและสายตาริษยา ผู้กองศิลายืนตระหง่านอยู่ด้านหลังแผง ร่างหนาในชุดเสื้อกล้ามสีเข้มเผยให้เห็นมัดกล้ามเนื้อสมชายชาตรีและรอยแผลเป็นจากสนามรบที่เพิ่มเสน่ห์ความน่าเกรงขาม ดวงตาคมกริบกวาดมองรอบทิศทางเพื่อคุ้มครองภรรยา ไม่ปล่อยให้ชายฉกรรจ์หน้าไหนกล้าเข้ามาหาเรื่องรินรดาเลยแม้แต่น้อย มือใหญ่หนาของเขาช่วยจัดเรียงห่อหมกใบตองและเนื้อแดดเดียวสูตรพิเศษที่ผ่านการตากแห้งด้วยเทคนิคเฉพาะตัวจนส่งกลิ่นหอมยวนใจ "ผู้กองศิลาคะ... ช่วยหยิบขวดน้ำพริกเผากุ้งแห้งสูตรโบราณให้ฉันหน่อยค่ะ ลูกค้าทางนี้รออยู่" รินรดาเอ่ยเรียกสามีด้วยน้ำเสียงอ่อนหวานแต่แฝงด้วยความกระฉับกระเฉง "ครับ... เอ่อ ได้เลยจ่ะเมียจ๋า" ผู้กองหน้ารกหนวดเคราตอบรับด้วยความเต็มใจ รอยยิ้มอบอุ่นปรากฏขึ้นที่มุมปากหนา เขารีบหยิบขวดโหลแก้วส่งให้ภรรยาอย่างรู้ใจ เคมีของคนทั้งคู่ช่างเข้ากันเสียจนผู้คนในตลาดต่างพากันอิจฉา ความแข็งแกร่งดุดันของนายทหารพรานยอมจำนนต่อรอยยิ้มของภรรยาคนสวยแต่เพียงผู้เดียว เวลาผ่านไปเพียงชั่วครู่เดียว สินค้าล็อตแรกที่รินรดาตั้งใจนำมาทดลองตลาด กลับถูกจับจองจนเกลี้ยงแผงด้วยความรวดเร็วราวกับแจกฟรี พริกแกงเผ็ด น้ำพริกเผา และแกงป่าถุงแรกที่นางตักให้ลูกค้าชิมต่างส่งกลิ่นหอมตลบอบอวลชวนน้ำลายสอ จนผู้คนแห่กันมามุงแน่นขนัดหน้าร้าน เสียงทวงถามหาซื้อสินค้าดังเซ็งแซ่จนคุณนายทองคำที่ยืนมองอยู่ถึงกับหน้าดำคร่ำเครียดด้วยความแค้นใจ ทว่า ในขณะที่บรรยากาศกำลังคึกคักและยอดขายกำลังพุ่งทะยานสู่จุดสูงสุดนั้นเอง เสียงฝีเท้าหนักๆ ของกลุ่มชายชุดดำกลุ่มหนึ่งก็ดังแทรกเข้ามา พร้อมกับร่างของบุคคลที่ไม่คาดฝันที่ก้าวแหวกฝูงชนเข้ามาหยุดตรงหน้าแผงของรินรดา ชายวัยกลางคนท่าทางเจ้าเล่ห์สวมแหวนทองเต็มร้อยนิ้ว ยิ้มเยาะด้วยรอยยิ้มอันตราย "ไงล่ะแม่รินรดา... ขายดิบขายดีจนลืมหูลืมตาไม่ขึ้นเลยสินะ แต่แกรู้ไหมว่าพริกแกงสูตรนี้... แท้จริงแล้วมันเป็นสมบัติของตระกูลเราที่แกขโมยเอาไป!" รินรดาสบตากับผู้กองศิลาทันที นัยน์ตาของนางพญาห้องครัวกาลเวลาหรี่ลงเล็กน้อย รอยยิ้มเยือกเย็นผุดขึ้นที่มุมปาก... เกมสนุกกำลังจะเริ่มต้นขึ้นแล้วค่ะ ขอขอบพระคุณนักอ่านทุกท่านที่ร่วมเดินทางมาถึงตอนที่ 10 นี้ด้วยนะคะ แล้วมาติดตามตอนต่อไปด้วยกันนะคะ