พบหน้าสามีผู้เงียบขรึม

"จางเหว่ย! หลินฟาง! เปิดประตูเดี๋ยวนี้! แกกล้าดียังไงถึงแจ้งตำรวจมาจับพ่อฉันที่ตลาด!" เสียงทุบประตูไม้เก่าๆ หน้าบ้านดังสนั่นหวั่นไหวราวกับฟ้าผ่ากลางฤดูร้อน พร้อมกับเสียงแผดแหลมของป้าสะใภ้ใหญ่ที่ดังทะลุเข้ามาในบ้านจนข้าวของบนโต๊ะแทบสั่นสะเทือน หลินฟางขมวดคิ้วเล็กน้อย วางตะหลิวไม้ในมือลงบนเคาน์เตอร์ครัวอย่างไม่รีบร้อน ดวงตากลมโตฉายแววเย็นชาและประกายความสะใจที่ถูกซ่อนไว้อย่างแนบเนียน เธอเพิ่งจัดการส่งตัวพ่อสามีจอมสูบเลือดสูบเนื้อเข้าซังเตข้อหาค้าของเถื่อนและกรรโชกทรัพย์ในตลาดมืดมาหมาดๆ คิดหรือว่าคนพวกนี้จะรามือซะง่ายๆ ทว่า ก่อนที่หลินฟางจะได้ก้าวเท้าไปที่ประตู ร่างสูงใหญ่ในชุดเครื่องแบบทหารสีเขียวเข้มที่คุ้นตาของใครบางคนก็พุ่งเข้ามาด้วยฝีเท้าอันรวดเร็วดุจพยัคฆ์หนุ่ม กึก! ประตูบ้านถูกกระชากเปิดออกอย่างแรงด้วยมือหนาของ "จางเหว่ย" ผู้กองหนุ่มแห่งกองพันทหารราบที่เพิ่งกลับจากการฝึกภาคสนาม ร่างสูงสง่าในชุดเครื่องแบบเปื้อนฝุ่นเล็กน้อยยืนตระหง่านขวางทางเข้า ดวงตาคมกริบดריจดจ้องไปยังป้าสะใภ้และญาติๆ ที่ยืนโวยวายอยู่หน้าบ้านด้วยแววตานิ่งสนิทที่แฝงไอสังหารจางๆ แผ่ซ่านออกมาจนอีกฝ่ายสะดุ้งเฮือกถอยหลังไปก้าวหนึ่งโดยไม่รู้ตัว "ผู้... ผู้กองจาง... คุณกลับมาพอดีเลย!" ป้าสะใภ้เปลี่ยนสีหน้าอย่างรวดเร็วจากความเกรี้ยวกราดเป็นความเสแสร้งน่าเวทนาทันที "ภรรยาของคุณ... หลินฟางคนอกตัญญูคนนั้น แจ้งตำรวจจับลุงของนายนะ! นายต้องจัดการเธียวนะ หล่อนมันตัวซวยจริงๆ!" จางเหว่ยไม่แม้แต่จะชายตากล่าวทักทายญาติผู้ใหญ่จอมปลอมเหล่านั้น ใบหน้าหล่อเหลาเคร่งขรึมราatหินผา ดวงตาคมกวาดมองสภาพความวุ่นวายตรงหน้า ก่อนจะหันขวับกลับมามองภายในบ้าน สายตาของเขาปะทะเข้ากับหลินฟางที่ยืนกอดอกพิงขอบประตูห้องครัว ใบหน้าของภรรยาตัวน้อยไม่ได้มีความตื่นตระหนกหวาดกลัวเหมือนทุกครั้งที่ผ่านมา ตรงกันข้าม หลินฟางในวันนี้ดูสงบนิ่ง มั่นใจ และมีออร่าบางอย่างที่ทำให้หัวใจของนายทหารหนุ่มกระตุกวาบ ดวงตาสุกใสคู่นั้นมองตรงมาที่เขาอย่างท้าทายและเต็มไปด้วยความหมายลึกซึ้ง "เสียงดังอะไรกันข้างนอก" น้ำเสียงทุบต่ำทรงพลังของจางเหว่ยเอ่ยขึ้น ทำให้หน้าบ้านเงียบกริบลงทันที เขากวาดสายตาดุดันมองหน้าป้าสะใภ้ "ถ้าพ่อผมทำผิดกฎหมาย ตำรวจจับก็ถูกแล้วนี่ครับ หรือพวกท่านอยากจะเข้าไปอยู่ในซังเตเป็นเพื่อนเขาด้วย?" "แก...! แกเข้าข้างนังนี่เหรอ!" ป้าสะใภ้ชี้หน้าจางเหว่ยด้วยความโมโห ปัง! จางเหว่ยไม่พูดพร่ำทำเพลง เขาผลักบานประตูไม้ปิดใส่หน้าญาติผู้ใหญ่เหล่านั้นเสียงดังสนั่น ตัดขาดเสียงโวยวายภายนอกทันที ก่อนจะหมุนตัวเดินเข้ามาในบ้าน กลิ่นอายความดุดันของนายทหารสนามยังคงอบอวลรอบตัว แต่เมื่อสายตาของเขาเลื่อนมาหยุดที่หลินฟาง ความแข็งกร้าวเหล่านั้นก็พลันอ่อนยวบลงอย่างเห็นได้ชัด "ฟางฟาง..." จางเหว่ยเรียกชื่อภรรยาเสียงแผ่ว เขากวาดสายตามองสำรวจภรรยาตั้งแต่หัวจรดเท้าด้วยความกังวลระคนแปลกใจ "เธอ... ไม่เป็นไรใช่ไหม? ทำไมถึงกล้าแจ้งตำรวจจับลุง..." หลินฟางยืดยอกขึ้นเล็กน้อย เธอเดินเข้าไปใกล้สามีหนุ่ม กลิ่นกายสะอาดผสมกับกลิ่นหอมกรุ่นของเครื่องเทศลอยเข้าจมูกของจางเหว่ยจนเขาเผลอกลั้นหายใจ หญิงสาวเงยหน้าขึ้นสบตากับสามี รอยยิ้มบางๆ ที่มุมปากทำให้เธอดูงดงามจนน่าใจหาย "ถ้าฉันไม่ทำแบบนั้น วันนี้พวกเราคงไม่มีข้าวสารกรอกหม้อกินไปอีกหลายเดือนหรอกค่ะพี่เหว่ย" หลินฟางจงใจใช้คำพูดที่ฉลาดและเฉียบคม "อีกอย่าง... คนที่สูบเลือดสูบเนื้อครอบครัวเรามานาน ถึงเวลาต้องชดใช้แล้วไม่ใช่หรือคะ?" จางเหว่ยจ้องมองภรรยาด้วยความรู้สึกที่อธิบายไม่ถูก หลายปีที่ผ่านมา หลินฟางที่เขาจำได้คือภรรยาที่อ่อนแอ ขี้ขลาด หวาดกลัวและยอมก้มหัวให้คนในตระกูลสามีรังแกมาโดยตลอด แต่วันนี้... ผู้หญิงตรงหน้าเขามีความเด็ดเดี่ยว แววตาดุดั่งเซียนหุ้นผู้กุมชะตาตลาดทุนไม่มีผิดเพี้ยน มันไม่ใช่ความหวาดกลัว แต่มันคือความมั่นใจของผู้ที่ถือไพ่เหนือกว่า "เธอเปลี่ยนไป..." จางเหว่ยเอ่ยพึมพำ น้ำเสียงทุบต่ำเต็มไปด้วยความค้นหา เขาเอื้อมมือหนาออกไปหมายจะแตะแก้มเนียนของภรรยา แต่หลินฟางกลับเบี่ยงตัวหลบเล็กน้อยด้วยความเขินอายที่เจือความซุกซน "เปลี่ยนไปไม่ดีเหรอคะ?" หลินฟางเลิกคิ้วถาม ยื่นมือไปจับแขนเสื้อทหารของเขาเบาๆ "หรือว่า... สามีรังเกียจภรรยาคนใหม่คนนี้?" "ไม่... ไม่เคยคิดแบบนั้นเลย" จางเหว่ยรีบปฏิเสธเสียงเข้ม ใบหน้าคมคายขึ้นสีแดงระเรื่ออย่างเห็นได้ชัดสำหรับนายทหารผู้ไม่เคยเกรงกลัวสิ่งใดแต่กลับพ่ายแพ้ให้กับสายตาของภรรยา "แค่... แปลกใจ และดีใจที่เธอรู้จักปกป้องตัวเอง" ในจังหวะที่บรรยากาศระหว่างคนทั้งสองกำลังอบอวลไปด้วยความหวานชื่น ทันใดนั้นเอง... ก๊อกๆ! เสียงเคาะประตูด้านหลังบ้านดังขึ้นเบาๆ สลับกับเสียงกระซิบแหบพร่าของหญิงสาวแปลกหน้าที่ดังลอดเข้ามา "คุณหลินฟาง... สินค้าล็อตแรกที่ท่านสั่งให้ฉันเอามาส่ง หลังร้านเตรียมเสร็จแล้วนะคะ..." หลินฟางชะงักไปเล็กน้อย ดวงตาส่องประกายระยิบระยับด้วยความตื่นเต้น เธอยิ้มหวานให้จางเหว่ยที่กำลังทำหน้าสงสัย ก่อนจะเอ่ยกระซิบข้างหูสามีด้วยน้ำเสียงยั่วยวน "พี่เหว่ย... อยากรู้ไหมคะว่าภรรยาของพี่แอบไปทำธุรกิจอะไรลับๆ จนรวยเงียบอยู่คนเดียว?" ขอบคุณรี้ดเดอร์ทุกท่านที่ติดตามและสนับสนุน "เซียนหุ้นย้อนเวลา" ด้วยดีเสมอมานะครับ