ความลับใต้หุบเขา

"ถ้าคุณยังดึงดันจะขุดดินตรงนี้ต่อ เกรงว่าน้ำตาสายเลือดของตระกูลลินคงต้องหลั่งรินจนหมดหุบเขาแน่ค่ะคุณศิลา" น้ำเสียงของลินินเจือแววเย้ยหยันเล็กน้อย มือเรียวบางที่เปรอะเปื้อนคราบดินสีแดงเข้มตวัดจอบลงกระทบพื้นหินกรวดเสียงดังสนั่น สะเก็ดดินกระเด็นถูกรองเท้าบู๊ทหนังสีเข้มของชายหนุ่มผู้ยืนกอดอกนิ่งอยู่เบื้องหน้า ศิลาไม่สะทกสะท้านต่อท่าทีแข็งกร้าวของหญิงสาวแม้แต่น้อย นัยน์ตาคมกราบกวาดมองร่างเพรียวในชุดลุยสวนที่เหงื่อกาฬซก ก่อนจะโน้มใบหน้าลงต่ำจนปลายจมูกแทบจะชนกับปีกหมวกปีกกว้างของเธอ "น้ำตาสายเลือดจะมีจริงหรือเปล่าผมไม่รู้ แต่ที่แน่ๆ ตอนนี้คุณกำลังทำหน้าเหมือนคนกำลังจะกินหัวผมมากกว่านะคะคุณลินิน" ศิลาเอ่ยด้วยน้ำเสียงทุ้มนุ่มที่แฝงความหยอกเย้าไว้จางๆ ทว่าแววตากลับจริงจังจนน่ากลัว วิศวกรหนุ่มผู้กุมความลับครึ่งค่อนหุบเขาขยับแว่นตากรอบทองเล็กน้อย ปลายนิ้วเรียวยาวชี้ไปยังแผนที่ภูมิประเทศเก่าคร่ำครึที่กางอยู่บนฝากระบะรถกระบะคันเก่า "จำสัญญาระหว่างเราได้ใช่ไหม? คุณให้เวลาผมสำรวจพื้นที่เขตตะวันตกสามวัน และตอนนี้... เหลือเวลาอีกแค่หกชั่วโมงก่อนที่คนจากบริษัทแม่จะยกพลมาตรวจงาน" ลินินแค่น S เสียงในลำคอ ดวงตากลมโตฉายแวววาววับอย่างคนที่ไม่เคยยอมจำนนต่อโชคชะตา ในอดีตชาติ ร่างนี้เคยโง่เขลาเบาปัญญา ถูกคนตระกูลเดิมปั่นหัวจนแทบไม่เหลือแผ่นดินซุกหัวนอน แต่พอกลับมาเกิดใหม่ในร่างเดิมพร้อมระบบมิติฟาร์มและการเกษตรเชิงลึก เธอกลับพบว่า "ความแห้งแล้ง" ที่พวกมันก่นด่าและพยายามยัดเยียดให้แปลงสวนของเธอ แท้จริงแล้วเป็นเพียงม่านควันอำพรางความลับชิ้นโตที่ซุกซ่อนอยู่ใต้ผืนป่าดิบชื้นแห่งนี้ "หกชั่วโมงก็เหลือเฟือสำหรับการไล่ตะردหมาป่าหางโตก էอย่างพวกคุณค่ะ" ลินินสะบัดหน้าหนี แสร้งทำเป็นสนใจต้นกล้าสมุนไพรในกระบะไม้ แต่หัวใจกลับเต้นรัวระรัวด้วยความตื่นเต้น ตลอดสัปดาห์ที่ผ่านมา นอกจากเธอจะงลหัวปลูกพืชพันธุ์วิเศษที่โตไวและให้ผลผลิตราคาสง่างามเพื่อตบตาชาวบ้านแล้ว เธอยังแอบใช้พลังจากมิติพิเศษตรวจสอบกระแสพลังงานใต้ดิน และสิ่งที่เธอกับศิลาเพิ่งค้นพบเมื่อคืนนี้... มันไม่ใช่แค่แหล่งน้ำธรรมดา แต่เป็น "สายน้ำแร่ใต้พิภพ" ที่มีอุณหภูมิอุ่นกำลังดี อุดมไปด้วยแร่ธาตุเข้มข้นระดับพรีเมียม ซึ่งหากนำมาใช้รดแปลงเกษตรหรือทำเป็นสปาธรรมชาติ มูลค่าของมันคงพุ่งกระฉูดจนพวกตระกูลเหวินที่จ้องจะฮุบที่ดินต้องกระอักเลือดตายด้วยความริษยาเป็นแน่ "อย่าเพิ่งใจร้อนไปเลยน่า ลินิน" ศิลาเดินเข้ามาใกล้จนกลิ่นกายสะอาดเจือกลิ่นดินและไوส้มป่าจางๆ ลอยเข้าจมูก หญิงสาวชะงักฝีเท้า หัวใจเจ้ากรรมเต้นผิดจังหวะไปชั่วขณะเมื่อฝ่ามือหนาเอื้อมมาปัดเศษดินที่เปื้อนข้างแก้มให้อย่างเบามือ "คุณก็รู้ว่าถ้าไม่มีความช่วยเหลือจากวิศวกรตกอับคนนี้ แหล่งน้ำแร่ใต้ดินของคุณไม่มีทางขุดเจาะขึ้นมาใช้ได้ทันฤดูเก็บเกี่ยวหรอก... จริงไหมครับ... เอ๊ย... ใช่มั้ยคะคุณผู้จัดการฟาร์มคนสวย" เขาจงใจหยอกล้อด้วยสรรพนามที่เธอมักใช้ขู่คนอื่น ลินินปัดมือเขาออกทันควัน ใบหน้าเนียนซับสีเลือดฝาดจางๆ อย่างไม่รู้ตัว "ถอยไปนะศิลา! อย่ามาใช้ลูกไม้นี้กับฉัน เรื่องขุดเจาะฉันวางแผนไว้หมดแล้ว เหลือแค่หาจุดเชื่อมต่อวาล์วหลักให้ลงตัว..." "จุดเชื่อมต่อที่ว่า... อยู่ตรงใต้รากไม้โบราณตรงนั้นต่างหากล่ะ" ศิลาเปลี่ยนเป็นโหมดจริงจังในเสี้ยววินาที เขาคว้ามือเล็กของเธอแล้วพาเดินลัดเลาะผ่านพุ่มเฟิร์นหนาทึบไปยังโคนต้นไทรยักษ์อายุนับร้อยปี พื้นดินบริเวณนั้นชุ่มชื้นผิดปกติ มีไอไอร้อนลอยกรุ่นขึ้นมาจางๆ เมื่อกระทบกับอากาศเย็นยามสาย กลิ่นอายบริสุทธิ์และสดชื่นแผ่ซ่านไปทั่วบริเวณจนลินินต้องสูดหายใจเข้าลึก ศิลาหยิบเครื่องมือวัดความหนาแน่นและแรงดันดินออกมาจากกระเป๋าคาดเอว ก่อนจะกดลงบนพื้นดินอย่างแม่นยำ ตัวเลขบนหน้าจอดิจิทัลกระพริบถี่รัวก่อนจะนิ่งค้างที่ค่าสูงสุดจนน่าตกใจ "เห็นไหม?" ศิราหันมาสบตาเธอนิ่ง ประกายความตื่นเต้นฉายชัดในดวงตาคมกริบ "แรงดันระดับนี้... ไม่ใช่แค่บ่อน้ำแร่ธรรมดา แต่มันคือขุมทรัพย์ใต้ดินที่สามารถหล่อเลี้ยงอาณาจักรเกษตรของคุณได้ทั้งปี และถ้าเราจัดการเรื่องท่อส่งน้ำนี่สำเร็จ ภายในเดือนหน้า ผลผลิตล็อตแรกของคุณจะครองแชมป์ตลาดมืดเมืองหลวงอย่างไร้คู่แข่ง" ลินินมองตัวเลขบนหน้าจอ สลับกับใบหน้าคมคายที่เต็มไปด้วยรอยยิ้มเจ้าเล่ห์ของชายหนุ่ม ความรู้สึกอุ่นวาบแผ่ซ่านเข้ามาในอกอย่างประหลาด นี่คือพันธมิตรที่เธอเลือกไม่ผิดคนจริงๆ "ถ้าอย่างนั้นก็รออะไรอยู่ล่ะคะ?" ลินินเหยียดยิ้มร้ายกาจ แววตาดุดลุกโชนด้วยไฟแห่งชัยชนะ เธอหยิบประแจปากตายขนาดใหญ่ขึ้นมาถือไว้มั่น "ในเมื่อพวกมันส่งคนมาขัดขวางเราไม่เว้นแต่ละวัน เราก็มาเร่งมือเปิดฉากต้อนรับพวกมันด้วย 'น้ำแร่ร้อนระอุ' ชุดนี้กันเถอะค่ะ!" เสียงหัวเราะเบาๆ ของทั้งคู่ประสานกันท่ามกลางความเงียบสงบของหุบเขา โดยไม่รู้เลยว่า ที่ปากทางเข้าสวนฝั่งทิศตะวันออก เงาร่างของใครบางคนกำลังแอบซุ่มมองทุกการเคลื่อนไหวผ่านกล้องส่องทางไกล พร้อมกับรอยยิ้มเหี้ยมเกรียมที่มุมปาก "หึ... ได้ข่าวว่าเจอสมบัติใต้ดินสินะ นังตัวดี... คราวนี้แหละ ฉันจะทำให้แกไม่มีแผ่นดินจะซุกหัวร้องไห้แม้แต่หยดเดียว!" ขอขอบพระคุณนักอ่านทุกท่านที่ร่วมเดินทางและลุ้นระทึกไปกับลินินและศิสานะคะ — **กุหลาบหนามเงิน**