ประมูลเครื่องเพชรพันล้าน

เสียงเฮลิคอปเตอร์รุ่นท็อปซีรีส์ที่เพิ่งจอดสนิทบนลานดาดฟ้าตึกระฟ้ายังไม่ทันจางหาย ภคินก็ชะงักฝีเท้าที่กำลังจะพาภรรยาเดินขึ้นเครื่อง แววตาคมกริบฉายแววระมัดระวังขึ้นมาวูบหนึ่งอย่างที่ไม่เคยเป็นมาก่อน สัญชาตญาณของนักธุรกิจผู้กุมอาณาจักรหมื่นล้านบอกเขาว่าความสงบเงียบรอบตัวในยามวิกาลนี้มีความผิดปกติซ่อนอยู่ มินตราขยับมือเรียวขึ้นกุมแขนสามีไว้เบาๆ สัมผัสอุ่นจากฝ่ามือของเธอดึงสติเขาให้กลับมาสู่ปัจจุบัน รอยยิ้มบางเบาที่เปี่ยมด้วยความเข้าใจถูกส่งมอบให้ภรรยาผู้อยเคียงบ่าเคียงไหล่ผ่านมรสุมชีวิตมาด้วยกันเสมอ แม้ในวันที่เขายังเป็นเพียงชายหนุ่มกระเป๋าแบน เธอก็ไม่เคยปล่อยมือ "มีอะไรหรือเปล่าคะคุณคิน" เสียงนุ่มนวลเอ่ยถามอย่างระมัดระวัง ดวงตากลมโตคู่นั้นมองสำรวจใบหน้าคมคายที่มักจะนิ่งสงบราวกับผืนน้ำลึก "ไม่มีอะไรค่ะที่รัก แค่มีแมลงน่ารำคาญบินวนอยู่ใกล้ๆ แถวนี้เท่านั้นเอง" ภคินกระิบตอบเสียงนุ่ม พลางกระชับอ้อมแขนโอบเอวบางให้เข้ามาแนบชิด ก่อนที่สายตาคมกริบจะเหลือบมองไปยังเงาดำเบื้องล่างที่ไหววูบผ่านแสงไฟนีออนของมหานคร คืนนี้ไม่ใช่คืนของการหลบหนี แต่เป็นค่ำคืนแห่งการทวงคืนศักดิ์ศรีที่ภรรยาของเขาควรได้รับมานานแล้ว งานประมูลการกุศลระดับประเทศ ณ โรงแรมแกรนด์ริชมอนด์กำลังรอพวกเขาอยู่ และมันจะเป็นเวทีที่เขาจะประกาศให้โลกได้ประจักษ์ว่าใครคือเจ้าของตัวจริง ภายในห้องโถงจัดเลี้ยงโอ่อ่า ประดับประดาด้วยคริสตัลระยิบระยับนับหมื่นดวง เสียงดนตรีคลาสสิกบรรเลงคลอเบาๆ เคล้าเสียงหัวingแผ่วเบาของเหล่าไฮโซและเซเลบริตี้ผู้ทรงอิทธิพล กุลธิดายืนจิบแชมเปญราคาแพงอยู่มุมหนึ่งของห้อง ใบหน้าแต่งแต้มด้วยเครื่องสำอางราคาแพงเชิดขึ้นด้วยความถือดี ข้างกายเธอคือธนวินท์ ทายาทตระกูลใหญ่ผู้มีแววตากรุ้มกริ่มและเต็มไปด้วยความทะเยอทะยาน "คุณแม่คะ ดิฉันได้ข่าวว่าคืนนี้จะมีสร้อยเพชรลอตพิเศษ 'The Heart of Ocean' มูลค่าพันล้านนำมาประมูลด้วย ธนวินท์เขาสัญญากับดิฉันแล้วนะคะว่าจะประมูลมาให้เป็นของขวัญวันครบรอบของเราค่ะ" เสียงแหลมเล็กของไฮโซสาวคนสนิทของธนวินท์เอ่ยขึ้นอย่างอวดดี หวังให้คนรอบข้างได้ยิน กุลธิดายกยิ้มเยาะด้วยความพึงพอใจ นึกถึงมินตราลูกสาวที่เธอตัดหางปล่อยวัดไปแต่งงานกับผู้ชายจนๆ อย่างนึกสมเพช "ก็สมฐานะกับลูกสาวตระกูลดังอย่างหนูหน่อยค่ะ ไม่เหมือนพวกผู้หญิงไร้ค่าที่วิ่งตามผู้ชายจนๆ ป่านนี้คงไม่มีปัญญาแม้แต่จะยืนมองหน้าโรงแรมนี้ด้วยซ้ำ" คำพูดเหน็บแนมเรียกเสียงหัวเราะเห็นพ้องจากกลุ่มคนรอบข้างทัน ทว่า ในวินาทีนั้นเอง ประตูบานคู่แกะสลักทองคำสไตล์ยุโรปก็เปิดผางออกอย่างไร้เสียง แสงไฟภายในห้องโถงราวกับจะหรี่ลงโดยมิได้นัดหมาย เมื่อร่างสูงสง่าในชุดสูทสั่งตัดพิเศษจากมิลานก้าวเข้ามา รัศมีอันเยือกเย็นและทรงอำนาจที่แผ่ออกมาจากตัวของภคินทำให้ทุกลมหายใจในห้องนั้นสะดุดกัก และข้างกายเขา คือมินตรา ในชุดราตรีผ้าไหมสีมรกตยาวลากพื้น ขับเน้นผิวพรรณผ่องใสและสัดส่วนอรชรให้โดดเด่นราวกับนางพญา ไม่มีเค้าลางของความยากลำบากในอดีตหลงเหลืออยู่ มีเพียงความสง่างามที่เปี่ยมด้วยความมั่นใจจนผู้หญิงทุกคนในงานต้องเหลียวมองด้วยความอิจฉา กุลธิดาถึงกับสำลักแชมเปญในปาก ดวงเบิกกว้างด้วยความตกตะลึงจนแทบไม่เชื่อสายตาตัวเอง "น...นั่นมันนังมินนี่! มันเข้ามาในนี้ได้ยังไง!" ธนวินท์ขมวดคิ้วแน่น ความรู้สึกประหม่าแล่นริ้วขึ้นมาในอกเมื่อสบเข้ากับดวงตาดุจพญาอินทรีของภคิน ผู้ชายที่เขาเคยดูถูกเหยียดหยามว่าเป็นแค่ไอ้กระจอกไม่มีหัวนอนปลายเท้า แต่กลับมีออร่าที่กดขี่ข่มเหงผู้คนรอบข้างได้อย่างน่าประหลาด การประมูลเริ่มต้นขึ้นอย่างดุเดือด เมื่อพิธีกรประกาศเปิดตัวไฮไลท์ของค่ำคืน "สร้อยเพชร The Heart of Ocean น้ำงามแปดдесятกะรัต มูลค่าเริ่มต้นที่แปดร้อยล้านบาท" ธนวินท์รีบยกป้ายประมูลทันทีด้วยความมั่นใจ "เก้าพันล้าน!" เขากระหน่ำเสนอราคาเพื่อตอกหน้าคู่แข่งและแสดงความเหนือกว่าต่อหน้ากุลธิดา เสียงฮือฮาดังระงมไปทั่วห้อง ทุกคนต่างมองมาที่เขาเป็นตาเดียว กุลธิดายิ้มแก้มปริ หันไปมองหน้าลูกสาวด้วยความภูมิใจ "เห็นไหมคะคุณวินท์เขามีอำนาจแค่ไหน นังมินตราไม่มีวันได้แม้แต่เศษเสี้ยวของชีวิตแบบนี้หรอกค่ะ" ภคินนั่งไขว่ห้างอยู่บนโซฟา VIP แววตาของเขาพาดผ่านด้วยรอยยิ้มเย็นชาไร้ความรู้สึก เขายกแก้วไวน์ขึ้นจิบช้าๆ ก่อนจะหันไปสบตากับภรรยาที่นั่งอยู่ข้างกาย มินตราพยักหน้ารับเบาๆ ด้วยแววตาสนับสนุนที่เต็มไปด้วยความเชื่อมั่นในตัวสามี "หนึ่งพันสองร้อยล้านครับ" ภคินเอ่ยขึ้นด้วยน้ำเสียงทุ้มนุ่มกังวาน แต่กลับทรงพลังจนกดทับเสียงพูดคุยอื่นๆ ให้เงียบกริบลงทันที ธนวินท์หน้าถอดสี รีบยกป้ายขึ้นแข่งทันที "หนึ่งพันสี่ร้อยล้าน!" "หนึ่งพันแปดร้อยล้าน" ภคินเพิ่มราคาขึ้นอย่างไม่สะดุ้งสะเทือน ราวกับตัวเลขพันล้านเป็นเพียงเศษเงินในกระเป๋าเสื้อ "สองพันล้าน!" ธนวินท์เริ่มกัดฟันกรอด เหงื่อกาฬเริ่มผุดซึมตามขมับ เงินจำนวนนี้เกือบจะดึงสภาพคล่องทั้งหมดของบริษัทเขามาใช้แล้ว แต่เพื่อศักดิ์ศรีและความหน้าใหญ่ เขาถอยไม่ได้เด็ดขาด ภคินวางแก้วไวน์ลงบนโต๊ะกระจก เสียงกระทบเบาๆ ดังก้องไปทั่วความเงียบที่ปกคลุมห้องโถง เขาค่อยๆ เอื้อมมือไปหยิบบัตรเครดิตสีดำสนิทที่ไม่มีวงเงินจำกัด (Black Card รุ่นพิเศษที่มีเพียงไม่กี่ใบในโลก) ออกมาจากกระเป๋าเสื้อสูทอย่างใจเย็น "สองพันห้าร้อยล้านครับ... และผมขอซื้อขาด ไม่มีการประมูลต่อ" ภคินเอ่ยด้วยน้ำเสียงเรียบเฉย ทว่าเฉียบขาดจนไม่มีใครกล้าหายใจแรง พิธีกรบนเวทีถึงกับมือสั่น เทარไม่กล้าเคาะค้อนสรุปราคาจนกว่าจะหันไปมองผู้บริหารโรงแรมที่พยักหน้ารัวๆ ด้วยความตื่นตระหนก "ส...สี่... สองพันห้าร้อยล้านบาท ขายให้กับท่านประธานภคินครับ!" เสียงค้อนเคาะดังสนั่น ท่ามกลางความเงียบงันและสายตานับร้อยที่มองมาด้วยความตะลึงงัน ภคินลุกขึ้นยืนเต็มความสูง เขาย่างสามขุมเข้าไปหาภรรยา หยิบสร้อยเพชรราคามหาศาลนั้นขึ้นมาจากกล่องกำมะหยี่สีแดงสด สวมมันลงบนลำคอระหงของมินตราด้วยมือของเขาเอง ประกายเพชรระยิบระยับสะท้อนกับแสงไฟ ยิ่งขับให้หญิงสาวงดงามราวกับเจ้าหญิงในเทพนิยาย "คุณสวมมันเป็นคนแรกของประเทศค่ะ... และจะเป็นผู้หญิงคนเดียวในใจผมตลอดไป" ภคินกระซิบชิดริมหูเธอด้วยน้ำเสียงที่อบอุ่นและลึกซึ้ง กุลธิดาล้มพับลงไปกองกับเก้าอี้ด้วยความช็อก ร่างกายสั่นเทาขณะมองภาพนั้นด้วยความริษยาและหวาดกลัวสุดขีด ธนวินท์หน้าซีดเผือดราวกับคนใกล้ตาย เมื่อตระหนักได้ว่าศัตรูที่เขาเหยียบย่ำในอดีต แท้จริงแล้วคือมหาเศรษฐีผู้กุมชะตาชีวิตของตระกูลเขาไว้ทั้งหมด ทว่า ในขณะที่บรรยากาศกำลังจะถึงจุดไคลแม็กซ์ของการหักหน้า ประตูห้องโถงด้านหลังก็เปิดผางออกอีกครั้ง พร้อมกับร่างของชายชราในชุดสูทจีนโบราณผู้ทรงอิทธิพลระดับประเทศ ที่เดินนำหน้าบอดี้การ์ดนับสิบคนเข้ามาหยุดตรงหน้าโต๊ะของภคิน พร้อมกับรอยยิ้มปริศนาที่เอ่ยประโยคทำลายความเงียบว่า... "ท่านประธานภคินครับ ของขวัญชิ้นใหญ่ที่ท่านสั่งให้ผมจัดเตรียมไว้สำหรับภริยาของคุณ... มาถึงแล้วครับ" ขอบคุณที่ร่วมเดินทางและสนับสนุน "ต้นไม้ริมระเบียง" เสมอมานะคะ