ดึงตัวคนเก่งมาร่วมทีม

กลิ่นอายของกาแฟลาเต้ร้อนกรุ่นยังคงลอยวนอยู่บนโต๊ะทำงานกระจกใส แต่มันไม่อาจกลบความตึงเครียดที่แผ่ซ่านออกมาจากร่างของ "อณิกา" อดีตรองประธานฝ่ายกลยุทธ์แห่งกลุ่มบริษัทธนวินท์กรุ๊ปได้เลย เธอเพิ่งยื่นใบลาออกเมื่อสิบนาทีที่แล้ว พร้อมกับเอกสารลับทางการค้าจำนวนสามแฟ้มที่ถูกวางทิ้งไว้อย่างไม่ไยดี บนหน้าจอแท็บเล็ตยังคงปรากฏข้อความข่มขู่จากธนวินท์ที่ส่งตรงมาเยาะเย้ยถึงความอวดดีของเธอ "คุณคิดผิดแล้วล่ะค่ะอณิกา ที่เลือกเดินออกมาจากตระกูลที่กุมอำนาจครึ่งหนึ่งของประเทศนี้" เสียงทุ้มต่ำแต่ทรงพลังดังขึ้นจากมุมห้องทำงานส่วนตัวของโรงแรมหรูใจกลางเมือง อณิกาเงยหน้าขึ้นมองเจ้าของเสียง เธอไม่ได้ตกใจกับการปรากฏตัวของเขา เพราะนี่คือการนัดหมายที่เธอเป็นคนร้องขอด้วยซ้ำ... แต่สิ่งที่ทำให้หัวใจของหญิงสาวเต้นระส่ำ คือแววตาคมกริบของภคิน มหาเศรษฐีหนุ่มผู้ซ่อนตัวตนภายใต้คราบสามีสายเปย์ของมินตรา ที่กำลังมองเธอราวกับเสือดาวกำลังประเมินเหยื่ออันโอชะ "ฉันไม่ได้เลือกเดินออกมาค่ะคุณคิน... ฉันแค่เลือกที่จะ 'ทำลาย' มันต่างหาก" อณิกาแค่นยิ้มที่มุมปาก แม้สภาพจิตใจจะบอบช้ำจากการหักหลังของธนวินท์และแรงกดดันจากสังคมไฮโซ แต่ดวงตาของเธอยังคงมีความดุดันของนักสู้หลงเหลืออยู่ ภคินยิ้มรับ มุมปากหยักลึกมีความเยือกเย็นที่ชวนให้ขนลุก เขาหมุนแหวนเพชรบนนิ้วเล่นช้าๆ ก่อนจะเลื่อนเอกสารฉบับหนึ่งข้ามโต๊ะกระจกมาให้เธอ "คนอย่างคุณไม่ควรค่าแก่การเป็นแค่เบี้ยในเกมแก้แค้นของใครค่ะ... คุณสมควรเป็นผู้ถือหางเสือเรือด้วยซ้ำ" ภคินเอ่ยเสียงเรียบ แต่ทุกคำทรงพลังราวกับค้อนเหล็กที่ตอกลงบนใจ "ผมรู้ว่าธนวินท์มันบีบคุณออกจากตำแหน่งเพราะเรื่องอะไร และผมก็รู้ด้วยว่าคุณกุมจุดอ่อนทางการเงินของพวกมันไว้กี่เปอร์เซ็นต์" อณิกาลอบกลืนน้ำลายลงคออย่างยากลำบาก ข้อมูลที่ภคินพูดถึงเป็นความลับสุดยอดที่เธอเก็บไว้ใช้ป้องกันตัวเท่านั้น เหตุใดผู้ชายคนนี้ถึงรู้ลึกซึ้งยิ่งกว่าตัวเธอเองเสียอีก? "คุณต้องการอะไรจากฉันกันแน่คะ? อำนาจ? หุ้นของธนวินท์? หรือต้องการให้ฉันพังบริษัทนั้นให้ราบคาบ?" อณิกาถามตรงประเด็นด้วยความระแวง ภคินหัวเราะในลำคอเบาๆ เป็นเสียงที่ไร้ความอบอุ่นโดยสิ้นเชิง มีเพียงความเลือดเย็นของนักลงทุนผู้กุมชะตาเศรษฐกิจไว้ในกำมือ เขาเอนหลังพิงพนักเก้าอี้หนังราคาแพง ก่อนจะเอ่ยตัวเลขที่ทำให้อณิกาต้องเบิกตากว้างด้วยความตกตะลึง "เงินเดือนสิบล้านบาทต่อเดือน... พร้อมหุ้นบุริมสิทธิ์ในเครือข่ายธุรกิจระดับโลกที่ผมถือครองอยู่สัดส่วนยี่สิบเปอร์เซ็นต์ แลกกับการที่คุณมานั่งแท่นเป็นประธานเจ้าหน้าที่บริหารคนใหม่ในบริษัทโฮลดิ้งที่ผมเพิ่งซื้อกิจการมา" ภคินยื่นข้อเสนอที่ไม่มีมนุษย์หน้าไหนบนโลกนี้จะกล้าปฏิเสธ "หน้าที่ของคุณมีอย่างเดียว... ทำให้ธนวินท์กรุ๊ปกลายเป็นแค่เศษกระดาษไร้ค่าภายในสามเดือนนี้" ห้องทั้งห้องตกอยู่ในความเงียบงัน อณิกานิ่งงันไปชั่วขณะ สมองของเธอกำลังประมวลผลข้อเสนอที่มหาศาลเกินจินตนาการ นี่ไม่ใช่แค่การจ้างงานธรรมดา แต่มันคือการซื้อกองกำลังระดับหัวกะทิเพื่อไปทำสงครามล้างบางตระกูลใหญ่ ในวินาทีนั้น ภาพของมินตรา ภรรยาผู้แสนดีที่เคยร่วมทุกข์ร่วมสุขกับภคินในวันที่เขายังยากจน ก็ก้าวเข้ามาในห้องพร้อมกับแฟ้มเอกสารอีกชุด เธอส่งยิ้มบางๆ ให้กับอณิกาอย่างเป็นมิตร แววตาของมินตราไม่มีความหยิ่งผยอง มีเพียงความจริงใจที่ทำให้อณิการู้สึกอุ่นใจขึ้นมาอย่างประหลาด "ยินดีต้อนรับสู่ทีมของเรานะคะคุณอณิกา... สามีฉันอาจจะดูใจร้ายกับศัตรู แต่รับรองว่าเขาใจปล้ำกับคนในครอบครัวเสมอค่ะ" มินตราเอ่ยด้วยน้ำเสียงนุ่มนวล พร้อมกับวางปากกาหรูฝังเพชรลงตรงหน้าอณิกา อณิกามองหน้าภคินสลับกับมินตรา เธอย่อมรู้ดีว่าการปฏิเสธมหาเศรษฐีผู้นี้เท่ากับการหาที่ตาย แต่การตอบรับ... คือการก้าวขึ้นสู่จุดสูงสุดที่เธอใฝ่ฝัน และได้เหยียบย่ำพวกที่เคยดูถูกเธอให้จมดินไปพร้อมกัน นิ้วเรียวสั่นเทาเล็กน้อยเอื้อมไปหยิบปากกา สัญชาตญาณเตือนว่านี่คือจุดเปลี่ยนครั้งใหญ่ที่สุดในชีวิตของเธอ ทว่า... ก่อนที่ปลายปากกาจะจรดลงบนกระดาษสัญญา เสียงเคาะประตูดังขึ้นสามครั้งอย่างเร่งรีบ ตามด้วยการพรวดพราดเข้ามาของเลขาฯ ส่วนตัวของภคินที่มีสีหน้าซีดเผือกราวกับเห็นผีกลางวันแสกๆ "ท่านประธานคะ... เกิดเรื่องใหญ่แล้วค่ะ! ทางธนวินท์กรุ๊ปส่งหมายศาลด่วนที่สุดมาหาเรา อ้างว่าเราทำการฮุบหุ้นอย่างผิดกฎหมาย และคนที่เซ็นอนุมัติคำสั่งฟ้องในนามประธานกรรมการบริหารคนใหม่... ไม่ใช่คุณธนวินท์ค่ะ..." ภคินหรี่ตาลงทันที รังสีอำมหิตแผ่ซ่านออกมาจากร่างจนอณิกาและมินตราชะงัก "แล้วใคร?" เลขาฯ กลืนน้ำลายอึกใหญ่ ก่อนจะเอ่ยชื่อออกมาด้วยน้ำเสียงสั่นเครือ "คุณหญิงกุลธิดาค่ะ... แม่ยายของคุณเองค่ะที่ตอนนี้ก้าวขึ้นมาถือหุ้นใหญ่ที่สุดและประกาศสงครามกับเราอย่างเป็นทางการแล้วค่ะ!" ขอบคุณรี้ดเดอร์ทุกคนที่ติดตามอ่านและร่วมเดินทางไปกับความสะใจนี้นะคะ