ความน่ากลัวของพิธีบูชา

คราบเขม่าสีดำบนพื้นคอนกรีตไม่ได้บอกเล่าเรื่องราวของเพลิงไหม้ธรรมดา แต่มันคราบความตายที่ถูกควบคุมด้วยเจตจำนงอันบิดเบี้ยว รวินคุกเข่าลงช้าๆ ปลายนิ้วสัมผัสเศษขี้เถ้าที่ยังหลงเหลือความร้อนระอุจางๆ กลิ่นอับชื้นของซากศพสัตว์ผสมกับกลิ่นคาวเลือดเก่าๆ ลอยอวลอยู่ในห้องใต้ดินร้างแห่งนี้ มันไม่ใช่ร่องรอยของการประกอบพิธีกรรมตามตำราไสยเวทโบราณที่เขาคุ้นเคยจากตำราของตระกูลรินรดา แต่นี่คือ "ระบบการบูชายัญสังเคราะห์" ที่ถูกดัดแปลงให้ทันสมัยและมีประสิทธิภาพสูงขึ้นอย่างน่าสะพรึงกลัว "คุณรวิน อย่าเพิ่งแตะต้องมันสุ่มส่าหร์" เสียงราบเรียบแต่แฝงความกังวลของคุณหนูรินรดาดังขึ้นมาจากมุมมืดของห้อง เธอ ก้าวเท้าเข้ามาอย่างเงียบเชبة ในมือถือแผ่นยันต์ทองเหลืองสลักอักขระโบราณที่เรืองแสงเรื่อๆ ดวงตาสีดำสนิทกวาดมองไปรอบห้องใต้ดินที่มีอาณาเขตราวกับสนามประลองไสยเวทร้าง "ผมไม่ได้แตะด้วยมือเปล่าเสียหน่อยครับคุณหนูริน" รวินลุกขึ้นยืน ปัดฝุ่นที่ปลายเสื้อเชير์ตอย่างใจเย็น "ผมใช้ระบบวิเคราะห์วิญญาณสแกนโครงสร้างพลังงานตรงนี้อยู่ต่างหาก... และผลลัพธ์ที่ได้ก็ทำให้ผมรู้สึกไม่ค่อยสบายใจเอาเสียเลย" หน้าต่างโปร่งแสงสีฟ้าครามที่ปรากฏขึ้นเฉพาะในสายตาของรวินแสดงผลข้อมูลตัวเลขที่วิ่งพล่าน [แจ้งเตือนระบบ: ตรวจพบร่องรอยพลังงานไสยเวทระดับอาชญากรรม] [ประเภท: พิธีกรรมดูดกลืนวิญญาณหมู่ (Mass Soul Extraction)] [สถานะ: เสร็จสิ้นไปแล้ว 87% / พิกัดปลายทางของวิญญาณ: ไม่ระบุ (ระบบถูกเข้ารหัสขั้นสูง)] "ไม่ใช่แค่การรวมตัวของกลุ่มคนเล่นของกระจอกๆ แน่นอนครับ" รวินหันไปสบตากับหญิงสาว ดวงตาของเขาฉายแวววิเคราะห์อย่างจริงจัง "ร่องรอยการจัดเรียงศิลาอาคมทั้งเจ็ดจุดนี้ ถูกคำนวณด้วยหลักคณิตศาสตร์และตรรกะของคลื่นความถี่พลังงานวิญญาณ คนที่สร้างโครงข่ายนี้... มีความรู้ความเข้าใจเรื่องไสยเวทเทียบเท่ากับผู้เชี่ยวชาญระดับสูง หรือไม่ก็... มีเครื่องมือที่ล้ำสมัยกว่าที่เราคิด" รินรดาขมวดคิ้วเล็กน้อย เธอก้าวเข้าไปใกล้รอยไหม้รูปวงกลมบนพื้น รัศมีสีทองจากยันต์ในมือสะท้อนให้เห็นร่องรอยของรอยขูดขีดที่พื้น ซึ่งหากมองด้วยตาเปล่ามันคือสัญลักษณ์ประหลาด แต่เมื่อมองผ่านมุมมองของตระกูลหมอผี มันคือ "แผนผังองค์กร" "นี่ไม่ใช่ลัทธิบูชาเทพเจ้าโบราณทั่วไป..." รินรดาเอ่ยเสียงเบา ความเย็นชาบนใบหน้าถูกแทนที่ด้วยความตึงเครียด "รอยพวกนี้... ฉันเคยเห็นในบันทึกโบราณของตระกูลที่ถูกผนึกไว้ เป็นกลุ่มคนที่เรียกตัวเองว่า 'สมาคมชำระวิญญาณ' พวกมันเชื่อว่าโลกนี้เต็มไปด้วยขยะทางจิตวิญญาณ และการจะสร้างโลกใหม่ได้ จำเป็นต้องรวบรวมพลังงานชีวิตบริสุทธิ์ผ่านการบูชายัญเพื่อเปิดประตูมิติ" "ฟังดูเหมือนแผนการของพวกคลั่งในภาพยนตร์ไซไฟผสมกับไสยเวทมนตร์ดำเลยนะครับ" รวินถอนหายใจยาว ยกมือขึ้นเกา ท้ายทอยเบาๆ อย่างใช้ความคิด "แต่ปัญหาคือ ระบบของผมตรวจจับคลื่นสัญญาณสมาร์ตโฟนที่มีการเข้ารหัสพิเศษถึงสิบสองเครื่องในรัศมีนี้เมื่อสามชั่วโมงก่อน... หมายความว่าพวกมันใช้แอปพลิเคชันหรือเครือข่ายออนไลน์ในการประสานงานพิธีกรรมนี้ด้วย" บรรยากาศในห้องใต้ดินเงียบงันลงทันที เสียงหยดน้ำจากเพดานกระทบพื้นปูนดังสะท้อนก้องย้ำเตือนถึงความเปราะบางของสถานการณ์ รินรดาหันขวับมามองรวิน สายตาของเธอคมกริบราวกับใบมีด "นายหมายความว่า... พวกมันไม่ได้ซ่อนตัวอยู่ในป่าลึกหรือถ้ำมืดเหมือนในอดีต แต่พวกมันปะปนอยู่กับคนธรรมดา ใช้ชีวิตอยู่ในสังคมปกติ และประสานงานกันผ่านเทคโนโลยี?" "ถูกต้องครับ" รวินพยักหน้ารับช้าๆ "และที่แย่ไปกว่านั้นคือ..." ยังไม่ทันที่รวินจะได้พูดจบ ประโยคเตือนภัยสีแดงฉานก็สว่างวาบขึ้นกลางอากาศตรงหน้าเขา บังคับให้หัวใจของชายหนุ่มกระตุกวูบ [คำเตือนระดับวิกฤต: ตรวจพบการเคลื่อนไหวของพลังงานภายนอกรัศมี 50 เมตร] [เป้าหมาย: กำลังปิดล้อมพื้นที่] [ผู้บุกรุก: สิ่งมีชีวิตดัดแปลงทางไสยเวท (Artificial Spirit Vessel) จำนวน 4 หน่วย] รินรดาเองก็สัมผัสได้ถึงความผิดปกติเช่นกัน เธอกระชับแผ่นยันต์ในมือแน่นจนข้อพับนิ้วขาวซีด ไอเย็นยะเยือกพวยพุ่งขึ้นมาจากพื้นดินรอบตัวพวกเขาทั้งสอง "เราไม่ได้มาสำรวจที่เกิดเหตุเฉยๆ แล้วล่ะครับคุณหนูริน" รวินดึงประแจพกพาประจำตัวออกจากกระเป๋าเสื้อคลุม แม้ปากจะพูดด้วยน้ำเสียงติดตลก แต่นัยน์ตากลับคมกริบไร้ความกลัว "ดูเหมือนว่า 'เจ้าของบ้าน' จะต้อนรับแขกอย่างเราด้วยการ... ปิดประตูตีแมวเสียแล้ว" สิ้นเสียงของรวิน หลอดไฟนีออนเก่าๆ บนเพดานห้องใต้ดินก็กะพริบถี่รัวสามครั้งก่อนจะดับสนิทลง ความมืดมิดเข้ากลืนกินทุกสิ่งเหลือไว้เพียงแสงเรืองรองสีฟ้าจากหน้าจอระบบของรวิน และแสงสีทองจากยันต์ในมือของรินรดา และก่อนที่สติสัมปชัญญะทั้งหมดจะถูกกดทับด้วยแรงกดดันมหาศาลจากความมืด เสียงฝีเท้าหนักหน่วงนับสิบก็ก้าวเข้ามาหยุดอยู่ตรงปากทางเข้าบันได พร้อมกับเสียงหัวเราะแหבריezททุ้มที่ดังสะท้อนก้องกังวานมาจากความว่างเปล่า... *“ยินดีต้อนรับสู่พิธีบูชา... แหล่งสุดท้ายของพวกแก”* ขอขอบพระคุณนักอ่านทุกท่านที่ร่วมเดินทางไขปริศนาไปกับตัวละครของเรานะครับ แล้วพบกันใหม่ในตอนหน้าครับ