คุณหนูครับ อย่าเรียกวิญญาณมาเล่นสิ•ตอนที่ 14

เมื่อคุณหนูถูกครอบงำ

ผลงานโดย เข็มทิศมองวิญญาณ
กลิ่นคาวสนิมเหล็กคลุ้งกระจายปะปนกับกลิ่นธูปโบราณที่มอดไหม้จนเหลือแต่ขี้เถ้าสีเทาหม่น รวินก้าวถอยหลังหนึ่งก้าว สัญชาตญาณการเอาตัวรอดในฐานะมนุษย์เงินเดือนผู้ผ่านสมรภูมิโปรเจกต์เดดไลน์มาก200 โครงการกรีดร้องเตือนภัยว่าสถานการณ์ตรงหน้าอันตรายเกินกว่าจะใช้สามัญสำนึกทั่วไปแก้ไข บนเก้าอี้หวายกลางห้องทำงานส่วนตัวของคุณหนูรินรดา บัดนี้ร่างระหงที่เคยสง่างามเย่อหยิ่งกำลังสั่นเทิ้มด้วยแรงกระตุกเป็นจังหวะ ดวงตาคู่วาวโรจน์ที่เคยทอดมองเขาด้วยความเหยียดหยาม บัดนี้ถูกย้อมด้วยสีดำสนิทไร้แววตาขาว ร่างกายของทายาทตระกูลหมอผีชื่อดังถูกครอบงำด้วย "อาคมโลหิตย้อนกลับ" ขั้นสูงสุด ไสยเวทสายมืดที่แม้แต่ตำราโบราณยังจัดว่าเป็นภัยพิบัติระดับท้องถิ่น "คุณหนูครับ... ตั้งสติหน่อยสครับ!" รวินตะโกนเรียกเสียงหลง มือข้างหนึ่งกำยันต์อัคคีทิพย์ที่ชื้นเหงื่อจนกระดาษยับยู่ยี่ รินรดาไม่ตอบ เธอแค่นเสียงหัวเราะในลำคอ เสียงนั้นไม่ใช่เสียงของหญิงสาววัยยี่สิบต้นๆ แต่มันซ้อนทับด้วยคลื่นเสียงต่ำทุ้มของวิญญาณโบราณนับสิบที่ถูกผนึกไว้ในอาคม ร่างของเธอลอยเหนือพื้นดินขึ้นมาสามนิ้ว เส้นผมสีดำสนิทแผ่สยายราวกับมีชีวิต เปลวเพลิงสีครามลุกโชนขึ้นรอบกาย แผ่ไอความเย็นยะเยือกเสียจนออกซิเจนในห้องแทบกลายสภาพเป็นผลึกน้ำแข็ง *[ระบบวิเคราะห์วิญญาณ: ตรวจพบสิ่งแปลกปลอมระดับภัยพิบัติ A+] [สภาพจิตใจโฮสต์ (รินรดา): 0% - ถูกยึดครองสมบูรณ์]* *[คำเตือน: หากไม่ทำการชำระล้างภายใน 180 วินาที โฮสต์จะสูญเสียตัวตนถาวรและกลายเป็นภาชนะของอาถรรพ์]* หน้าจออินเทอร์เฟซโปร่งใสสีฟ้าเข้มเด้งเตือนรัวเร็วในครรลองสายตา รวินกัดฟันกรอด ความกลัวพยายามกัดกินจิตใจ แต่ความห่วงใยและความผูกพันตลอดหลายสัปดาห์ที่ผ่านมากลับทำหน้าที่เป็นเกราะคุ้มกันจิตวิญญาณ เขาไม่ใช่หมอผีสายบู๊ เขาเป็นเพียงคนธรรมดาที่มี "ระบบ" เป็นเครื่องมือ แต่เขาจะไม่ยอมยืนมองอาจารย์สาวคนนี้ดับสลายไปต่อหน้าต่อตาเด็ดขาด "ระบบ! มีทางไหนที่จะดึงสติเธอกลับมาโดยไม่ทำลายร่างเนื้อเธอบ้างไหมครับ!" รวินส่งเสียงถามในใจด้วยความร้อนรน *[ระบบแนะนำ: ใช้ 'พลังจิตผูกพันวิญญาณ' ผ่านอากัปการสัมผัสทางกาย และถ่าย 10% ของพลังชีวิตเพื่อเปิดประตูจิตใต้สำนึก ความเสี่ยง: โฮสต์อาจได้รับผลกระทบจากคำสาปย้อนกลับ]* "บ้าเอ้ย... เสี่ยงเป็นเสี่ยงกันวะ!" รวินพุ่งตัวเข้าไปหาดุจลูกธนู ท่ามกลางกระแสลมอาคมที่กรีดกรายผิวเนื้อจนเกิดรอยแผลซิบเลือด รินรดากรีดร้องลั่น เธอสะบัดมือเพียงครั้งเดียว แรงกระแทกมหาศาลซัดรวินกระเด็นชนชั้นวางตำราโบราณจนเศษไม้และกระดาษกระจัดกระจาย "อัก!" รวินสำลักเลือดคาวคลุ้งในปาก เขารีบยันกายลุกขึ้นอย่างไม่คิดชีวิต ความเจ็บปวดแล่นริ้วไปทั่วแผ่นหลัง แต่เขารู้ดีว่าไม่มีเวลาให้โอ๋ตัวเอง ทว่า ในจังหวะที่รินรดากำลังเงื้อมือขึ้น วาดอักขระสีเลือดกลางอากาศเพื่อเตรียมปลิดชีพรวิน แววตาคู่สีดำสนิทนั้นก็ไหววูบไปชั่วเสี้ยววินาที รอยยิ้มบิดเบี้ยวบนริมฝีปากของเธอกระตุกเล็กน้อย "...ร...วิน..." เสียงแหบพร่าเล็ดลอดออกมาจากลำคอของเธอ มันเป็นเสียงของรินรดาตัวจริง เสียงที่เต็มไปด้วยความดื้อรั้นและศักดิ์ศรี แต่กำลังร้องขอความช่วยเหลือในห้วงลึกสุดท้าย รวินไม่รอช้า เขาอาศัยจังหวะเสี้ยววินาทีนั้นพุ่งทะยานเข้าประชิดตัวรินรดาโดยไม่สนวิถีการป้องกันตัวใดๆ ทั้งสิ้น เขากอดรัดร่างที่เย็นเฉียบราศีก้อนน้ำแข็งนั้นไว้แน่น ฝังร่างของเธอไว้ในอ้อมแขน แม้ไออาคมจะกัดกินเสื้อผ้าและผิวหนังจนแสบร้อนราวกับถูกกรด "ผมอยู่นี่แล้วครับคุณหนู!" รวินตะโกนก้องข้างหูเธอ พร้อมกับถ่ายเทพลังงานจิตวิญญาณทั้งหมดที่ระบบรวบรวมไว้ผ่านฝ่ามือที่แนบลงบนแผ่นหลังของเธอ ตู้มมม! คลื่นพลังงานระเบิดออกเป็นวงกว้าง กระจกหน้าต่างห้องทำงานแตกละเอียดเป็น200เสี่ยง แรงระเบิดทางจิตวิญญาณซัดทั้งสองคนล้มกลิ้งไปกับพื้นห้อง รวินกระอักเลือดออกมาคำโต สติของเขาเริ่มพร่าเลือนจากการสูญเสียพลังงานเกินขีดจำกัด ทว่าอ้อมแขนของเขายังคงกอดรัดร่างของหญิงสาวไว้แน่นไม่ยอมปล่อย ความเงียบสงบเข้าปกคลุมห้องทำงานชั่วขณะ มีเพียงเสียงหอบหายใจรวยริน รินรดากระพริบตาช้าๆ เปลวเพลิงสีครามและไอหมอกมืดมิดมลายหายไปอย่างไร้ร่องรอย ดวงตาคู่สวยกลับมาเป็นสีนaturalปกติ ร่างกายของเธอนิ่งสนิท ก่อนจะทิ้งน้ำหนักทั้งหมดลงซบกับอกของรวิน "นาย... ทำบ้าอะไรลงไป..." เสียงกระซิบแผ่วเบาเอ่ยขึ้นอย่างยากลำบาก รินรดามองหน้าชายหนุ่มที่เนื้อตัวมอมแมมและเต็มไปด้วยคราบเลือด ความเย็นชาที่เคยมีมลายหายไปสิ้น เหลือเพียงแววตาสั่นระริกที่เต็มไปด้วยความรู้สึกซับซ้อน "ผมก็แค่... ทำหน้าที่ผู้ช่วยที่ดีมั้งครับ..." รวินฝืนยิ้มแห้งๆ ออกมา แม้สติจะแทบหลุดลอย *[ยินดีด้วยครับ! ภารกิจ 'ช่วยชีวิตอาจารย์' สำเร็จลุล่วง]* *[ระดับความสัมพันธ์ (Bond Level) พุ่งทะยานสู่ 95% - ปลดล็อกสถานะพิเศษ: "สายใยวิญญาณร่วมชะตากรรม"]* รวินถอนหายใจด้วยความโล่งอก คิดว่าเรื่องราวทั้งหมดคงจะจบลงเพียงเท่านี้ แต่วินาทีนั้นเอง หน้าต่างบานที่แตกละเอียดก็พลันถูกปกคลุมด้วยความมืดมิดสนิท เงาร่างนับร้อยปรากฏขึ้นที่ขอบหน้าต่าง ส่งเสียงกระซิบกระซาบพร้อมเพรียงกันราวกับเสียงสวดมนต์ของคนตาย *[คำเตือนระดับวิกฤตสูงสุด! ตรวจพบการแทรกแซงจากมิติที่เจ็ด]* *[ปลดล็อกภารกิจลับระดับ SSS: "ผู้บงการเงาเบื้องหลัง"]* *[บอสลับระดับตำนาน "ราชันย์อาถรรพ์ร้อยศตวรรษ" ได้ลืมตาตื่นขึ้นแล้ว...]* ขอขอบพระคุณนักอ่านทุกท่านที่ร่วมเดินทางไขปริศนาไปกับตัวละครของเรานะครับ แล้วพบกันใหม่ในตอนหน้าครับ **- เข็มทิศมองวิญญาณ -**
สารจากนักเขียน (เข็มทิศมองวิญญาณ)
ดูโปรไฟล์ →

"สวัสดีคุณรี้ดทุกคนค่ะ ขอบคุณที่ติดตามผลงานเรื่อง คุณหนูครับ อย่าเรียกวิญญาณมาเล่นสิ นะคะ ฝากกดหัวใจและคอมเมนต์เป็นกำลังใจให้ไรท์ด้วยนะคะ รักทุกคนค่ะ 💕"

ความคิดเห็น (0)

ร่วมพูดคุยและส่งกำลังใจให้ไรท์

ยังไม่มีความคิดเห็นในตอนนี้

เป็นคนแรกที่เริ่มพูดคุยและส่งกำลังใจให้คุณไรท์!

บ่มเพาะไข่ไดโนเสาร์60%