ค่าสถานะที่ผิดปกติ

แรงสั่นสะเทือนจากเบื้องล่างส่งคลื่นความถี่ต่ำวิ่งผ่านพื้นคอนกรีตเข้าสู่ส้นเท้าของรวินโดยตรง มันไม่ใช่แรงสั่นสะเทือนทางกายภาพธรรมดา แต่เป็นคลื่นพลังงานไสยเวทที่บีบอัดจนมวลอากาศรอบตัวหนาแน่นขึ้นราวกับเจลลี่เย็นเฉียบ รวินกลืนน้ำลายลงคออย่างยากลำบาก เมื่อพื้นคอนกรีตใต้ฝ่าเท้าเริ่มแตกร้าวออกเป็นทางยาว พร้อมกับเสียงหัวเราะเยือกเย็นที่คุ้นเคยแต่ทรงพลังกว่าเดิมเป็นร้อยเท่าดังขึ้นจากความมืดมิดของปล่องลิฟต์ร้างเบื้องล่าง "ถอยหลังไปสามก้าว ห้ามก้าวสี่เด็ดขาด" เสียงราบเรียบทว่าเฉียบขาดของคุณหนูรินรดา10;ดังขึ้นจากด้านหลัง มือเรียวบางดึงปกเสื้อด้านหลังของเขาจนเซถอยหลังตามสัญชาตญาณ แววตาของเด็กสาวตระกูลหมอผีชื่อดังไม่ได้ฉายแววหวาดกลัวแม้แต่น้อย ทว่ากลับหรี่ลงด้วยความระแวดระวังขั้นสุด นิ้วเรียวยาวสะบัดออก ร่างของยันต์กระดาษสีชาดสามแผ่นปลิวว่อนกลางอากาศ ก่อนจะแปะติดเข้ากับขอบเสาปูนเปลือยในมุมอับทั้งสามทิศทางอย่างแม่นยำ "คุณหนูครับ... นั่นมันเสียงของวิญญาณตัวที่ชั้นสามีใช่ไหมครับ ทำไมมันถึงตามลงมาถึงชั้นใต้ดินนี่ได้ล่ะครับเนี่ย" รวินเอ่ยถามด้วยน้ำเสียงสั่นเครือเล็กน้อย สายตายังคงจดจ้องไปยังรอยร้าวที่แผ่ขยายเป็นรูปใยแมงมุม "ไม่ใช่แค่ตามมา" รินรดาตอบสั้นๆ ดวงตากลมโตคู่สวยสะท้อนแสงเรืองรองสีฟ้าจางๆ จากระบบวิเคราะห์ที่ลอยอยู่เบื้องหน้าของรวิน "มันกำลังใช้พลังงานจากจุดอับฮวงจุ้ยตรงนี้เพื่อยกระดับตัวเอง... รวิน นายกำลังเปิดใช้งานระบบตรวจสอบขั้นสูงอยู่หรือเปล่า ทำไมค่าความหนาแน่นของออร่ารอบตัวนายถึงพุ่งสูงผิดปกติขนาดนี้" รวินกะพริบตาปริบๆ ก่อนจะก้มมองหน้าจอโฮโลแกรมใสแจ๋วที่ปรากฏขึ้นกลางอากาศโดยอัตโนมัติทันทีที่สถานการณ์เข้าสู่ภาวะวิกฤต หน้าจอนี้ไม่ใช่สิ่งที่มนุษย์ทั่วไปมองเห็น มันเป็นอินเทอร์เฟซลับที่ติดตัวเขามาหลังจากเหตุการณ์ประหลาดในออฟฟิศเมื่อสัปดาห์ก่อน และทุกครั้งที่เกิดเรื่องระทึกขวัญ ค่าสถานะของเขามักจะมีอะไรแปลกๆ โผล่ขึ้นมาให้ปวดหัวเล่นเสมอ **[ระบบวิเคราะห์วิญญาณและอาคม - ฉบับปรับปรุง]** * **ชื่อผู้ใช้:** นายรวิน (พนักงานออฟฟิศระดับปฏิบัติการ) * **สถานะทางกาย10;:** มนุษย์ (อัตราการกลายพันธุ์: 14.2%) * **ค่าพลังวิญญาณ (Spiritual Power):** 1,250 หน่วย (ระดับ: เทียบเท่าภูตรับใช้ระดับกลาง) * **ค่าความต้านทานอาคมมืด:** 89% (ผิดปกติ: สูงกว่าค่าเฉลี่ยของมนุษย์ 15 เท่า) * **ทักษะพิเศษติดตัว:** "สายตาผู้รอดชีวิต" (Active), "สัญชาตญาณการเอาตัวรอดขั้นวิกฤต" (Passive), และ **[ระบบกักเก็บพลังงานแปลกปลอม]** รวินขยيตาแรงๆ อีกครั้งเพื่อความแน่ใจ ตัวเลขเหล่านี้ไม่ได้ตาฝาด ค่าพลังวิญญาณหนึ่งพันสองร้อยห้าสิบหน่วยมันคืออะไรกัน มนุษย์เงินเดือนที่วันๆ นั่งหน้าจอคอมพิวเตอร์และกินกาแฟกระป๋องเป็นอาหารหลักอย่างเขา ควรจะมีค่าพลังวิญญาณไม่เกินยี่สิบหน่วยด้วยซ้ำ! นี่มันระดับเดียวกับอาจารย์ปราบผีฝึกหัดที่มีประสบการณ์มาสิบปีเลยทีเดียว "เอ่อ... คุณหนูครับ คือว่า... ถ้าผมบอกว่าปกติแล้วผมตรวจสุขภาพประจำปีค่าตับผมยังปกติอยู่เลย คุณหนูจะเชื่อไหมครับ" รวินเอ่ยด้วยรอยยิ้มเจื่อนๆ พยายามลดความตึงเครียดของบรรยากาศ รินรดาหันขวับมามองเขาด้วยหางตา แววตาคู่นั้นเต็มไปด้วยความเคลือบแคลงสงสัยอย่างเปิดเผย นางก้าวเข้ามาประชิดตัวรวินในระยะที่ได้กลิ่นหอมจางๆ คล้ายดอกไม้ป่าผสมกับกลิ่นหมึกจีนโบราณ นิ้วเรียวแตะเบาๆ ที่หน้าอกด้านซ้ายของเขา บริเวณที่หัวใจกำลังเต้นระรัว "หัวใจเต้นผิดจังหวะ อุณหภูมิร่างกายปกติ แต่กระแสลมปราณภายในไหลเวียนสวนทางกับทิศทางของธาตุทั้งห้า..." รินรดาพึมพำกับตัวเอง ใบหน้าหวานล้ำขมวดคิ้วมุ่นอย่างใช้ความคิด "รวิน นายไปกินอะไรแปลกๆ มาก่อนจะลงมาที่นี่หรือเปล่า ทำไมร่างกายของนายถึงกลายเป็น 'ภาชนะกักเก็บ' พลังงานวิญญาณชั้นดีแบบนี้ไปได้" "ผมกินแค่แซนด์วิชทูน่ากับนมเปรี้ยวตอนบ่ายสามเองนะครับ!" รวินปฏิเสธเสียงหลง ก่อนจะนึกย้อนไปถึงเหตุการณ์ตอนที่เขาเผลอไปปัดโดนแจกันโบราณบนโต๊ะทำงานของคุณหนูรินรดาเมื่อวานนี้ "หรือว่า... ตอนที่ผมทำแจกันตกแล้วสะเก็ดหินสีดำมันกระเด็นเข้าปากผม..." "หินศิลาทมิฬอัคนีโลกันตร์!" รินรดาอุทานออกมาเบาๆ สีหน้าของทายาทตระกูลหมอผีเปลี่ยนเป็นซีดเผือดลงในเสี้ยววินาที นางรีบดึงมือกลับราวกับโดนของร้อน "เจ้านั่นมันคือศิลาผนึกวิญญาณบรรพกาลที่ตระกูลเราเก็บรักษามาสามร้อยปี! นาย... นายกลืนมันเข้าไปจริงๆ หรือเนี่ย!" ก่อนที่รวินจะได้อธิบายอะไรเพิ่มเติม เสียงคำรามกึกก้องก็ดังขึ้นทะลุพื้นคอนกรีตขึ้นมา รอยร้าวบนพื้นระเบิดออก เศษปูนกระจายไปทั่วทิศทาง พร้อมกับร่างเงาสีดำทมิฬขนาดมหึมาที่พุ่งทะยานขึ้นมาจากความมืด ร่างนั้นมีรูปร่างคล้ายมนุษย์แต่บิดเบี้ยว ดวงตาสีแดงฉานจ้องมองมาที่รวินราวกับเจอของโอชะอันล้ำค่า "ระวัง!" รินรดาชักกริชโบราณออกจากฝัก 10;ประกายแสงสีทองอร่ามแผ่ขยายออกเป็นโล่คุ้ม 00;กัน แต่แรงปะทะจากวิญญาณระดับอาฆาตตนนี้รุนแรงเกินกว่าที่คาดไว้ ร่างของเด็กสาวเซถอยหลังไปสองก้าว เลื้อยเลือดสีแดงสดซึมผ่านมุมปากเล็กน้อย รวินเห็นภาพนั้น ความรู้สึกผิดชอบชั่วดีบางอย่างก็พุ่งพล่านขึ้นมาในอก ความกลัวที่เคยมีถูกแทนที่ด้วยความโมโหอย่างประหลาด ทำไมวิญญาณพวกนี้ถึงชอบมาขัดขวางเวลาที่เขาอยากจะกลับบ้านไปนอนดูซีรีส์นักนะ! ในจังหวะที่วิญญาณร้ายพุ่งเข้ามาประชิดตัว หน้าโฮโลแกรมตรงหน้าของรวินก็กะพริบถี่รัว พร้อมกับเสียงเตือนที่ดังขึ้นในหัว **[แจ้งเตือนระบบ: ตรวจพบภัยคุกคามระดับสูง]** **[เปิดใช้งานโหมดตอบโต้อัตโนมัติ: ดึงพลังงานจากศิลาทมิฬ 5%]** **[ปลดล็อกทักษะพิเศษชั่วคราว: "หมัดทะลวงวิญญาณ"]** รวินรู้สึกเหมือนมีกระแสไฟฟ้าแรงสูงวิ่งพล่านไปทั่วทุกอณูขุมขน กำปั้นของเขาเรืองแสงสีฟ้าเข้มจนสว่างวาบไปทั่วทั้งห้องใต้ดิน โดยที่สมองยังไม่ทันได้ประมวลผล ร่างกายของเขาก็พุ่งสวนทางกับวิญญาณร้ายตนนั้นด้วยความเร็วที่เหนือมนุษย์ "อย่ามาเกะกะเวลาที่ผมอยากจะเลิกงานนะครับ!" รวินตะโกนลั่น พร้อมกับซัดหมัดตรงเข้ากลางหน้าอกของวิญญาณร้ายอย่างเต็มแรง คลื่นพลังงานอัดแน่นระเบิดออกเป็นวงกว้าง เกิดเสียงดังสนั่นหวั่นไหวราวกับฟ้าผ่ากลางฤดูร้อน ร่างมหึมาของวิญญาณร้ายสลายกลายเป็นละอองควันสีดำในพริบตาเดียว ความเงียบสงบกลับคืนมาสู่ห้องใต้ดินอีกครั้ง มีเพียงเสียงหอบหายใจถี่กระชั้นของรวินที่ยืนค้างอยู่ในท่าปล่อยหมัด รินรดายืนนิ่งอ้างว้าง ดวงตากลมโตเบิกกว้างด้วยความตะลึงงัน นางมองหน้าคนที่เพิ่งซัดวิญญาณระดับอาฆาตกระסטิกระจายด้วยหมัดเดียวสลับกับหน้าจอโฮโลแกรมที่ตอนนี้เปลี่ยนสถานะตัวเลขเป็นสีทองอร่าม **[สถานะปัจจุบันของรวิน: ภาชนะแห่งเทพพิทักษ์ (สถานะทดลอง)]** **[ภารกิจใหม่ถูกปลดล็อก: "ความลับแห่งตระกูลรินรดา" - ระดับความยาก: SSS]** หน้าจอโฮโลแกรมดับวูบลง พร้อมกับเสียงฝีเท้าหนักๆ หลายคู่ที่กำลังวิ่งเข้ามาทางบันไดหนีไฟด้านนอก เสียงตะโกนเรียกชื่อของคุณหนูรินรดาดังแว่วมา แต่สิ่งที่ทำให้หัวใจของรวินกระตุกวูบไม่ใช่เสียงคนอื่นๆ ชายหนุ่มในชุดสูทสีดำสนิทผู้หนึ่ง ก้าวพ้นขอบประตูเหล็กที่บิดเบี้ยวเข้ามา ใบหน้าของเขาครึ่งหนึ่งถูกซ่อนอยู่ภายใต้เงาหมวก แต่อีกครึ่งที่ปรากฏให้เห็นกลับมีรอยยิ้มที่เหมือนกับรวินราวกับพิมพ์เดียวกัน... และที่สำคัญที่สุด หน้าจอสถานะลอยได้ที่ปรากฏขึ้นเหนือหัวของชายคนนั้นระบุตัวตนไว้อย่างชัดเจนว่า * **ชื่อผู้ใช้:** นายรวิน (ต้นแบบหมายเลข 01) * **สถานะ:** เสียชีวิตไปแล้วเมื่อ 3 ปีก่อน --- ขอบพระคุณที่ร่วมเดินทางไปกับปริศนาบทใหม่นี้นะครับ - เข็มทิศมองวิญญาณ