ไอเทมเทพที่ซื้อได้ด้วยเงิน

"ป้ายราคาสองล้านเหรียญทอง... สำหรับเศษขยะชิ้นนั้นน่ะนะ? หึ พ่อหนุ่มหัวแดง แกคงคิดว่าตระกูลวาลด์ฮาร์ดจะยอมควักกระเป๋าโง่ๆ ให้กับไอเทมกากๆ แบบนี้สินะครับ!" เสียงหัวเราะเยาะหยันดังสนั่นก้องไปทั่วห้องประมูลชั้นวีไอพีของมหานครเซเลสเทียล บารอนการ์ท ผู้มีพุงพลุ้ยและนิ้วเต็มไปด้วยแหวนเพชรราคาแพง จ้องมองเรย์ด้วยสายตารังเกียจเดียดฉันท์ ราวกับกำลังมองสุนัขข้างถนนที่บังอาจเห่าหอนต่อหน้าพญาราชสีห์ รอบกายของเรย์ในยามนี้ มีเพียงเสียงซุบซิบนินทาจากเหล่าขุนนางชั้นสูงและกิลด์มาสเตอร์ผู้ทรงอิทธิพล พวกเขาต่างส่งสายตาสมเพชเวทนามายังอดีตผู้กล้าที่ครั้งหนึ่งเคยยิ่งใหญ่ แต่บัดนี้กลับตกอับกลายเป็นเพียงไอusจอมปลอมที่ไม่มีปัญญาแม้แต่จะซื้อเศษขนมปังประท้วงชีวิต เรย์ไม่ได้แสดงสีตื่นตระหนกแม้แต่น้อย เขายืนกอดอกพิงพนักโซฟาหนังแท้ ใบหน้าคมคายภายใต้เงาฮู้ดเผยรอยยิ้มมุมปากที่เยือกเย็นและไร้ซึ่งความหวาดหวั่น ดวงตาคู่คมกวาดมองไปยังใบหน้าของพวกที่เคยร่วมรบแต่หักหลังเขาในอดีต ทีละคน... ทีละคนด้วยความรู้สึกสมเพชไม่แพ้กัน "สองล้านเหรียญทองสำหรับท่านบารอนผู้มั่งคั่ง อาจเป็นเงินก้อนโตที่จะทำให้ตระกูลใกล้ล้มละลายของท่านต้องกุมขมับ... แต่สำหรับผมแล้ว มันก็เป็นแค่เศษเงินทอนจากการซื้อหมากฝรั่งเคี้ยวเล่นเท่านั้นแหละครับ" น้ำเสียงราบเรียบแต่ทรงพลังทิ่มแทงเข้ากลางใจของบารอนการ์ทจนหน้าดำคร่ำเครียด เส้นเลือดที่ขมับปูดโปนด้วยความโกรธเกรี้ยว "สามล้าน! ข้าให้สามล้านเหรียญทอง! ถ้าแน่จริงแกก็เคาะราคาแข่งกับข้าสิไอ้สวะ!" บารอนการ์ทตบโต๊ะเสียงดังลั่น ประมูลสู้ด้วยความหน้ามืดตามัว ในมุมมืดของห้องวีไอพี ลีโอนั่งไขว่ห้างจิบไวน์ชั้นเลิศอย่างใจเย็น ใบหน้าหล่อเหลาประดับด้วยรอยยิ้มเจ้าเล่ห์ เขาวางแก้วไวน์ลงบนโต๊ะกระจก เกิดเสียงกระทบเบาๆ แต่กลับดึงดูดสายตาของทุกคนในห้องให้หันมามอง ลีโอนายทุนหนุ่มผู้กุมเศรษฐกิจครึ่งค่อนทวีป ขยับปกเสื้อสูทสั่งตัดพิเศษราคาแพงลิบ ก่อนจะเอ่ยขึ้นด้วยน้ำเสียงสุภาพนุ่มนวล แต่แฝงด้วยความกดดันระดับมหาศาล "สามล้านเหรียญทอง... ช่างเป็นตัวเลขที่น่าเอ็นดูเสียจริงครับ สำหรับบารอนผู้ยิ่งใหญ่" ลีโอนายทุนหนุ่มหัวเราะในลำคอ "แต่เกรงว่า... เงินจำนวนนั้น จะยังไม่พอซื้อแม้แต่สิทธิ์ในการหายใจร่วมห้องเดียวกับพวกเราเลยด้วยซ้ำนะครับ" ลีโอหยิบการ์ดสีดำสนิททำจากโลหะไทเทเนียมสลักลวดลายทองคำบริสุทธิ์ขึ้นมา การ์ดเล่มนั้นไม่มีวงเงินจำกัด และเป็นสิทธิ์ขาดระดับพระเจ้าที่ออกโดยธนาคารกลางแห่งจักรวรรดิ มีเพียงบุคคลระดับมหาเศรษฐีไม่ถึงห้าคนในโลกเท่านั้นที่จะครอบครองมันได้ บารอนการ์ทหน้าถอดสีทันที เม็ดเหงื่อกาฬผุดพลายเต็มใบหน้าเมื่อเห็นตราประทับบนการ์ดใบนั้น "นั่นมัน... หรือว่านายคือ..." "สี่สิบล้านเหรียญทองครับ" ลีโอเอ่ยตัดบทด้วยรอยยิ้มพิมพ์ใจ พร้อมกับเลื่อนบัตรสีดำไปบนโต๊ะกระจก ความเงียบสงบราวกับป่าช้าเข้าปกคลุมห้องประมูลทันที ทุกคนอ้าปากค้าง ดวงเบิกกว้างด้วยความตื่นตะลึงจนแทบไม่เชื่อหูตัวเอง สี่สิบล้านเหรียญทอง! เพื่อแลกกับไอเทมระดับตำนานที่ถูกมองว่าเป็นเศษขยะเนี่ยนะ? บ้าไปแล้ว! นี่มันไม่ใช่การประมูลแล้ว แต่มันคือการเอาเงินสดเป็นกองภูเขามาตบหน้าและเหยียบย่ำศักดิ์ศรีของพวกเศรษฐีหน้าเลือดทั้งห้องให้จมดินในคราวเดียว! เรย์ลุกขึ้นยืนเต็มความสูง ก้าวเดินช้าๆ ไปหยุดอยู่ตรงหน้าบารอนการ์ทที่ตอนนี้เข่าทรุดฮวบลงไปกองกับพื้นด้วยความหวาดกลัว แรงกดดันมหาศาลจากอดีตผู้กล้าแผ่ซ่านจนแทบหายใจไม่ออก เรย์โน้มตัวลงกระซิบข้างหูของคนที่เคยเหยียดหยามเขาด้วยน้ำเสียงแผ่วเบาแต่เยือกเย็นเข้ากระดูกดำ "จำคำพูดของแกเมื่อสัปดาห์ก่อนได้ไหมครับ... ว่าหมาจนตรอกอย่างฉันไม่มีวันพลิกเกมได้อีกแล้ว? ตอนนี้... แกยังคิดแบบนั้นอยู่หรือเปล่าล่ะครับ ท่านบารอน?" บารอนการ์ทสั่นเทาไปทั้งตัวริมฝีปากอ้าพะงาบๆ พูดไม่ออกแม้แต่คำเดียว ความมั่งคั่งและอำนาจที่เคยมีพังทลายลงภายในพริบตาด้วยเงินสดมหาศาลที่ถูกฟาดใส่หน้าอย่างไม่ทันตั้งตัว ทว่า ในวินาทีที่บรรยากาศกำลังถึงจุดพีคสะใจขั้นสุดยอดนั้นเอง ประตูเหล็กกล้าหนาหนักทางด้านหลังห้องประมูลก็ถูกระเบิดออกเป็นจุล! ฝุ่นควันตลบอบอวลพร้อมกับเสียงฝีเท้าหนักหน่วงของกองกำลังปริมาณมหาศาลที่ก้าวเข้ามาล้อมรอบพวกเรย์ไว้ทุกด้าน ร่างของชายสวมหน้ากากเงินปรากฏขึ้นท่ามกลางกลุ่มควัน พร้อมกับรอยยิ้มเหี้ยมเกรียมที่ส่งตรงมายังเรย์ "ยินดีด้วยนะอดีตผู้กล้า... ที่ซื้อไอเทมชิ้นนั้นสำเร็จ แต่เกรงว่า... เงินสี่สิบล้านของคุณ จะไม่มีโอกาสได้จ่ายให้ธนาคารหรอกนะครับ เพราะพวกแก... ทั้งหมดจะต้องตายอยู่ที่นี่!" ขอขอบพระคุณนักอ่านทุกท่านที่ร่วมเดินทางเปิดฉากความสะใจนี้ไปด้วยกันนะครับ