กลางทางของเส้นทางสายพราน

"อย่ามองว่ามันคือความว่างเปล่า แต่มันคือช่องว่างระหว่างความเป็นความตาย เรย์... ถ้านายไม่เข้าใจจุดนี้ ต่อให้เลเวลนายจะสูงไปถึงไหน นายก็เป็นได้แค่ 'พราน' ไม่ใช่ 'จ้าว' อย่างที่ตั้งใจไว้" เสียงของลูน่าก้องกังวานท่ามกลางความเงียบงันในหอคอยแห่งการหยั่งรู้ แสงสลัวจากคริสตัลโบราณสะท้อนให้เห็นเงาของชายหนุ่มที่ยืนนิ่งราวกับรูปปั้น เรย์หลับตาลง สัมผัสถึงความสั่นไหวของพลังเวทที่ไหลเวียนอยู่รอบกาย ตัวเลขระดับเลเวล 80 ที่ปรากฏขึ้นบนหน้าต่างระบบไม่ได้ทำให้เขารู้สึกตื่นเต้น แต่สิ่งที่กดทับอยู่บนบ่าคือภาระหน้าที่และความรับผิดชอบที่เขามอบให้ตัวเองมาโดยตลอด เรย์ลืมตาขึ้น ดวงตาสีเทาเข้มของเขาเย็นเยียบดุจน้ำแข็งที่ผ่านการเจียระไน "ช่องว่างที่ว่า... ฉันเห็นมันแล้ว ลูน่า แต่มันไม่ใช่แค่เรื่องของการซ่อนตัว แต่มันคือการทำให้ศัตรูไม่รู้ด้วยซ้ำว่าพวกเขาตายไปตั้งแต่เมื่อไหร่" เขาก้าวเท้าออกไปท่ามกลางวงเวทสีดำสนิทที่หมุนวนรอบตัว กระแสพลังกดดันมหาศาลบีบอัดจนอากาศรอบข้างสั่นสะเทือน เสียงเตือนจากระบบดังขึ้นในหัวอย่างต่อเนื่อง [เงื่อนไขครบถ้วน: สังหารบอสแห่งหอคอยเงาด้วยการโจมตีเพียงครั้งเดียว] [ภารกิจเปลี่ยนอาชีพ: 'จ้าวพรานเงา' (Shadow Sovereign Hunter) เริ่มต้นขึ้น] ร่างของเรย์ค่อยๆ เลือนหายไป ไม่ใช่เพราะการล่องหนธรรมดา แต่เป็นเพราะตัวตนของเขาถูกหลอมรวมเข้ากับมิติแห่งเงาโดยสมบูรณ์ ลูน่ามองตามเพื่อนสนิทด้วยสายตาที่เปี่ยมไปด้วยความเชื่อมั่น เธอรู้ดีว่าในฐานะจอมเวทที่มีความจำระดับไอโดติก เธอมองเห็นทุกรายละเอียดที่เรย์ทุ่มเทมาตลอดครึ่งปีในเกมนี้ ความเจ็บปวดจากการถูกกิลด์ 'มหาอำนาจ' หักหลังไม่ได้ทำให้เขากลายเป็นคนบ้าคลั่ง แต่กลับหล่อหลอมให้เขากลายเป็นเครื่องจักรสังหารที่สุขุมและเปี่ยมไปด้วยกลยุทธ์ ทันใดนั้น แสงสีดำอมม่วงระเบิดออกจากร่างของเรย์ อาภรณ์พรานสีซีดจางเปลี่ยนเป็นชุดคลุมสีดำสนิทที่ดูดกลืนแสงรอบข้าง อาวุธในมือเปลี่ยนสภาพจากหน้าไม้ธรรมดา กลายเป็นธนูเงาสังหารที่สลักลวดลายอักขระโบราณ [ยินดีด้วย คุณบรรลุอาชีพคลาสสูงสุด: 'จ้าวพรานเงา'] [ปลดล็อกสกิลติดตัว: 'เนตรหยั่งรู้ความตาย' - สามารถมองเห็นจุดอ่อนของเป้าหมายได้แม้จะอยู่หลังสิ่งกีดขวาง] เรย์สูดลมหายใจลึก เขารู้สึกถึงพลังที่ไหลเวียนอยู่ในทุกเส้นประสาท แต่นี่ไม่ใช่จุดสิ้นสุด มันเป็นเพียงจุดเริ่มต้นของครึ่งหลังของการเดินทางที่เต็มไปด้วยความพยาบาท เขามองไปยังหน้าจอแสดงสถานะของกิลด์จักรพรรดิดำที่ขยายอิทธิพลไปทั่วเซิร์ฟเวอร์หลัก ความมั่งคั่งและทรัพยากรที่พวกเขาแย่งชิงไป กำลังจะถูกเขากระชากกลับมาทีละน้อย "เรามาถึงจุดกึ่งกลางของแผนการแล้วสินะ เรย์" ลูน่าเดินเข้ามาใกล้ สายตาเธอจับจ้องไปที่แผนที่การเดินทัพของกิลด์ศัตรู "ข่าวกรองบอกว่าพรุ่งนี้ จักรพรรดิดำจะลงดันเจี้ยนระดับตำนาน 'หลุมศพนิรันดร์' เพื่อชิงไอเทมระดับกึ่งเทพ นั่นจะเป็นโอกาสเดียวที่เราจะทำให้พวกมันสูญเสียทุกอย่าง" เรย์เก็บอาวุธเข้าที่หลังด้วยท่าทางคล่องแคล่ว "ปล่อยให้พวกมันคิดว่าพวกมันเป็นผู้ล่าไปก่อน ความผิดพลาดที่ใหญ่ที่สุดของคนพวกนั้น คือการลืมไปว่าในเงาที่พวกมันทิ้งไว้ มีสิ่งที่อันตรายกว่าเงามืดของตัวเองรออยู่เสมอ" ในขณะที่ทั้งสองกำลังเตรียมตัวอยู่นั้น เสียงแจ้งเตือนของระบบเตือนภัยฉุกเฉินที่เรย์ติดตั้งไว้ในเขตแดนลับก็ดังขึ้น สีหน้าของเรย์เปลี่ยนไปทันที นี่ไม่ใช่สัญญาณการรุกรานจากมอนสเตอร์ แต่มันคือการสั่นสะเทือนของมิติที่เชื่อมต่อกับพื้นที่ส่วนตัวของเขา ชายหนุ่มในชุดสูทสีขาวสะอาดตา ปรากฏตัวขึ้นกลางห้องโถงโดยไม่มีสัญญาณเตือน ใบหน้าของเขาดูคุ้นเคยอย่างน่าประหลาด แต่นั่นไม่ใช่สิ่งที่ทำให้เรย์ต้องชะงัก ชายคนนั้นวางจดหมายฉบับหนึ่งลงบนโต๊ะก่อนจะยิ้มออกมาด้วยรอยยิ้มที่เรย์เกลียดชังที่สุดในชีวิต "ยินดีด้วยกับอาชีพใหม่นะ เรย์... แต่ดูเหมือนว่า 'ของขวัญ' ที่ฉันเตรียมไว้ให้นาย จะเดินทางมาถึงเร็วกว่าที่คิด" เรย์ขยับมือไปที่หน้าไม้ทันทีเมื่อจำใบหน้าภายใต้หน้ากากนั่นได้ มันคือคนคนเดียวกับที่เคยส่งเขาลบตัวละครทิ้งเมื่อสามปีก่อน และตอนนี้ มันกำลังยืนอยู่ในพื้นที่ที่ไม่มีใครสามารถเข้าถึงได้นอกจากเขา... ในฐานะแอดมินของเกมนี้โดยตรง ขอบคุณที่ร่วมเดินทางไปกับผมในเส้นทางสายพรานเงาจนถึงตอนนี้นะครับ แล้วพบกันในตอนต่อไปครับ ราชันย์แห่งอาเซอร์ร็อธ