เปิดเผยธาตุแท้

"หลักฐานชุดนี้... ถ้าถูกส่งถึงมือฝ่ายตรวจสอบของระบบ คุณคิดว่ากิลด์ 'จักรพรรดิดำ' จะยังเหลือที่ยืนในเกมนี้ไหมครับ?" เรย์เอ่ยขึ้นด้วยน้ำเสียงเรียบเฉย ท่ามกลางความเงียบงันที่กดดันจนแทบหยุดหายใจภายในห้องประชุมลับใจกลางดันเจี้ยนชั้นลึก เขาไม่ได้มองหน้าคู่สนทนา หากแต่จ้องมองไปยังหน้าจอโฮโลแกรมที่ฉายภาพบันทึกเหตุการณ์การใช้บั๊ก ‘บัฟพลังงานมืด’ เพื่อโกงการดรอปไอเทมระดับตำนานในบอสรูมชั้นที่ 50 อย่างชัดเจนไร้ข้อกังขา "แกคิดว่าตัวเองเป็นใคร? ถึงกล้ามาต่อรองกับคนอย่างฉัน" จักรพรรดิดำแค่นเสียงหัวเราะในลำคอ ดวงตาคมกริบของมันวาวโรจน์ด้วยความโกรธจัด ขณะที่มือหนากำด้ามดาบพิฆาตวิญญาณแน่นจนขึ้นข้อขาว "เกมนี้มีกฎที่เขียนด้วยอำนาจ และอำนาจนั้นก็อยู่ในมือฉัน" "อำนาจที่ได้มาจากการทำผิดกฎระบบ ไม่ถือว่าเป็นอำนาจหรอกครับ... แต่มันคือเชื้อร้ายที่กำลังกัดกินรากฐานของเกมที่คุณพยายามครอบครองอยู่" ลูน่าก้าวออกมาจากเงามืดข้างกายเรย์ ดวงตาสีฟ้าครามของเธอวาวโรจน์ด้วยความเฉลียวฉลาด เธอใช้นิ้วเรียวดีดเบาๆ ไปที่หน้าจอหลักฐานภาพนั้นให้ขยายใหญ่ขึ้น จนเผยให้เห็นรหัสโค้ดลับที่ซ่อนอยู่เบื้องหลังการโจมตีของจักรพรรดิดำ "นี่คือร่องรอยการดัดแปลงไฟล์แพตช์ คุณคิดว่าวิศวกรของระบบจะดูไม่ออกจริงๆ หรือครับ?" บรรยากาศในห้องสั่นสะเทือนตามแรงอารมณ์ของชายหนุ่มร่างยักษ์ตรงหน้า กิลด์จักรพรรดิดำขึ้นชื่อเรื่องความเด็ดขาดและการกำจัดศัตรูให้หายไปจากสารบบเกม แต่ในวันนี้ พวกมันกลับจนมุมด้วยหลักฐานที่เรย์สะสมมาตลอดสามเดือน "เรย์... นายเปลี่ยนไปนะ" จักรพรรดิดำเปลี่ยนมาใช้น้ำเสียงเยือกเย็นและกดดัน "จากเด็กหนุ่มผู้ซื่อสัตย์ที่ฉันเคยดึงตัวเข้ากิลด์ กลายเป็นสไนเปอร์ผู้เย่อหยิ่งที่คอยจ้องจะแทงข้างหลัง... นายลืมไปแล้วหรือว่าทุกอย่างที่นายมีตอนนี้ ใครเป็นคนหยิบยื่นให้?" เรย์ยักไหล่เพียงน้อยก่อนจะขยับปืนสไนเปอร์คู่ใจขึ้นมาพาดบ่า แววตาของเขาไม่ได้สั่นไหวไปกับคำขู่แม้แต่น้อย "สิ่งที่พวกคุณหยิบยื่นให้ คือคำลวงและการทรยศครับ... ผมไม่ได้กลับมาเพื่อทวงคืนความยุติธรรมแบบเพ้อฝัน ผมกลับมาเพื่อถอนรากถอนโคนสิ่งเน่าเฟะที่พวกคุณสร้างไว้ต่างหาก" ทันใดนั้น เสียงสัญญาณเตือนภัยระดับสีแดงก็ดังก้องไปทั่วดันเจี้ยน มันไม่ใช่เสียงมอนสเตอร์ แต่เป็นเสียงแจ้งเตือนจากระบบส่วนกลางที่ตรวจพบความผิดปกติของตัวละครระดับสูงในกิลด์จักรพรรดิดำ! จักรพรรดิดำหน้าถอดสี ทันทีที่มันหันไปมองหน้าจอสถานะของตนเอง แถบค่าความดี (Karma) ก็กำลังร่วงกราวลงสู่ติดลบระดับสูงสุด ซึ่งนั่นหมายถึงการสูญเสียทุกอย่าง ไม่ว่าจะเป็นฉายา อิทธิพล หรือกระทั่งสิทธิ์ในการล็อคอินเข้าสู่เกมนี้ถาวร "แก! แกเป็นคนแจ้งระบบ!" มันคำรามลั่น เงื้อดาบพุ่งเข้าใส่เรย์ด้วยความคลุ้มคลั่ง ทว่า ก่อนที่ดาบจะถึงตัว สไนเปอร์หนุ่มเพียงดีดนิ้วหนึ่งครั้ง กับดักแสงที่เขาติดตั้งไว้รอบห้องก็ทำงานขึ้น แสงสีขาวเจิดจ้าฉีกกระชากความมืดมิดภายในห้องออกเป็นเสี่ยงๆ ส่งร่างของจักรพรรดิดำกระเด็นถอยหลังไปกระแทกผนังหินอย่างแรง "ผมไม่ได้แจ้งครับ" เรย์ก้าวเข้าไปใกล้ร่างที่กำลังดิ้นรนด้วยความสิ้นหวัง พร้อมก้มลงกระซิบที่ข้างหู "ผมแค่แชร์ไฟล์ข้อมูลนี้ลงในบอร์ดสาธารณะของเกม... และตอนนี้ ผู้เล่นนับล้านคนทั่วทั้งเซิร์ฟเวอร์ กำลังรุมประณามกิลด์ของคุณอยู่" ลูน่าหัวเราะเบาๆ พลางตรวจสอบข้อมูลในแท็บเล็ต "ดูสิครับเรย์ กระแสตอบรับรุนแรงกว่าที่เราคิดเสียอีก ตอนนี้สมาชิกกิลด์จักรพรรดิดำคนอื่นๆ เริ่มทยอยลาออกเพื่อรักษาชื่อเสียงของตัวเองแล้ว... ดูเหมือนกิลด์อันดับหนึ่งจะล่มสลายเร็วกว่าที่คาดไว้มากทีเดียว" จักรพรรดิดำกระอักเลือดออกมา มันพยายามจะกดคำสั่งส่งข้อความถึงพันธมิตร แต่ระบบกลับปฏิเสธการเข้าถึงฟังก์ชันทั้งหมด ราวกับว่าโลกที่มันเคยควบคุมกำลังหันหลังให้มันอย่างเลือดเย็น "นี่คือจุดจบของพวกคุณ... และเป็นจุดเริ่มต้นของความยุติธรรมที่ผมเป็นคนเขียนเอง" เรย์ถอยห่างออกมา พร้อมกับเงยหน้าขึ้นมองเพดานดันเจี้ยนที่กำลังร้าวพังทลายลงมาตามกลไกการล้างบางของระบบ ทว่า ในวินาทีที่ความโกลาหลถึงขีดสุด เสียงฝีเท้าที่เยือกเย็นและคุ้นเคยอย่างประหลาดก็ดังแทรกขึ้นท่ามกลางเสียงหินถล่ม เป็นเสียงที่ทำให้เรย์ต้องชะงักและหันกลับไปมองด้วยความตะลึงงัน ร่างในชุดคลุมสีดำสนิทที่ยืนอยู่ตรงประตูทางออกไม่ใช่ใครอื่น นอกจาก 'เงามืด' ที่เขาเคยสงสัยว่าเป็นผู้บงการที่แท้จริงเบื้องหลังการทรยศทั้งหมดเมื่อหลายปีก่อน เขาคนนั้นค่อยๆ ถอดฮู้ดออก เผยให้เห็นใบหน้าที่ทำให้หัวใจของเรย์แทบหยุดเต้น เพราะนั่นคือใบหน้าของเขาเอง... ใบหน้าที่เหมือนกับเขาทุกกระเบียดนิ้ว แม้กระทั่งรอยแผลเป็นที่หางตาซ้าย! หวังว่าทุกท่านจะตื่นเต้นกับปมที่เข้มข้นขึ้นในตอนนี้ แล้วพบกันใหม่ในตอนต่อไปนะครับ ราชันย์แห่งอาเซอร์ร็อธ