การประชุมลับของผู้เล่นระดับสูง

“ถ้าพวกคุณคิดจะแบ่งเค้กชิ้นนี้โดยไม่ให้เกียรติ ‘ผู้ถือหุ้นใหญ่’ อย่างผม ผมก็คงต้องบอกว่าวิหารแห่งนี้อาจกลายเป็นหลุมศพของทุกคนที่อยู่ในห้องนี้เสียก่อน” เสียงทุ้มต่ำที่แฝงไปด้วยกระแสอำนาจกดดันจนอากาศในห้องโถงหินออบซิเดียนดูหนักอึ้ง เรย์ขดตัวอยู่ในมุมอับของเสาต้นมหึมา พรางกายด้วยทักษะ ‘วิถีเงาไร้ลักษณ์’ ของอาชีพพรานลับ ดวงตาคู่คมจ้องมองภาพเบื้องล่างผ่านช่องว่างของศิลาแกะสลัก ที่นั่นคือศูนย์รวมอำนาจมืดของเซิร์ฟเวอร์—เหล่าหัวหน้ากิลด์ระดับท็อป 10 ที่กำลังจับจ้องไปยังชายผู้ครอบครองเก้าอี้หัวโต๊ะ ‘จักรพรรดิดำ’ เรย์ปรับลมหายใจให้เบาที่สุดเท่าที่มนุษย์คนหนึ่งจะทำได้ กลิ่นอายของมานาที่เข้มข้นในห้องนี้บ่งบอกว่าทุกคนที่อยู่ที่นี่ต่างซ่อนไพ่ตายไว้ใต้เสื้อคลุมหรูหรา “อย่าขู่กันให้มากนักเลย จักรพรรดิดำ” หญิงสาวผู้มีฉายา ‘ราชินีเยือกแข็ง’ จากกิลด์สโนว์คราวน์แค่นยิ้ม มือเรียวของเธอเคาะโต๊ะเป็นจังหวะเนิบนาบ “ข้อมูลการเปิดผนึกชั้นที่สี่ของวิหารไม่ได้ขึ้นอยู่กับกิลด์คุณเพียงฝ่ายเดียว เราทุกคนรู้อยู่เต็มอกว่า ‘กุญแจ’ ที่แท้จริงไม่ได้อยู่ในไอเทมระดับตำนาน แต่มันอยู่ใน ‘รหัสพันธุกรรมของระบบ’ ที่คุณแอบซุ่มเก็บไว้” บรรยากาศในห้องเงียบลงทันที เรย์ที่ซุ่มอยู่ด้านบนขมวดคิ้ว รหัสพันธุกรรมของระบบงั้นหรือ? เรื่องนี้เกินกว่าที่เขาและลูน่าคาดการณ์ไว้มาก นักล่าอย่างเขาไม่เคยคิดเลยว่าเกมนี้จะหยั่งรากลึกลงไปถึงการเปลี่ยนแปลงข้อมูลดิบของเซิร์ฟเวอร์ได้ “ข้อมูลที่คุณพูดถึงน่ะ...” จักรพรรดิดำเอ่ยขึ้นช้าๆ สายตาคมกริบกวาดมองไปรอบห้องก่อนจะหยุดลงที่มุมมืดที่เรย์ซ่อนตัวอยู่ “มันมีไว้สำหรับผู้ที่คู่ควรจะเป็นพระเจ้าในโลกใบนี้เท่านั้น ไม่ใช่พวกฉาบฉวยที่หวังเพียงไอเทมสวมใส่ระดับตำนาน” เรย์ใจกระตุกวูบ สัญชาตญาณนักล่าเตือนภัยถึงขีดสุด เขาขยับตัวถอยหลังอย่างระมัดระวัง ทว่าในจังหวะนั้นเอง ปลายเท้าของเขากลับไปแตะโดนเศษหินเล็กๆ บนพื้น เสียง ‘กริ๊ก’ เบาหวิวที่ดังขึ้นท่ามกลางความเงียบนั้นเปรียบเสมือนเสียงระเบิดในโสตประสาทของทุกคน “ใคร!” จักรพรรดิดำตวาดลั่น พร้อมกับปลดปล่อยจิตสังหารมหาศาลพุ่งตรงมายังตำแหน่งของเรย์ทันที เรย์ไม่รอให้สถานการณ์แย่ลงกว่าเดิม เขาตัดสินใจกระโจนออกจากเงาในเสา ทักษะ ‘พุ่งเงา’ ทำงานทันที ร่างของเขาเคลื่อนที่เร็วดุจกระสุนปืนเวทมนตร์ ท่ามกลางความตื่นตะลึงของเหล่าผู้เล่นระดับสูงที่นั่งอยู่ในห้อง “จับมันไว้! อย่าให้มันหนีไปได้!” เสียงคำรามจากกิลด์รองของจักรพรรดิดำดังขึ้น ศรเวทนับสิบพุ่งเข้าใส่เรย์จากทุกทิศทาง เรย์ควักมีดสั้นอาบยาพิษออกมาเล่มหนึ่ง กระโดดเหยียบขอบโต๊ะประชุมแล้วตีลังกาพลิกตัวกลางอากาศ ในจังหวะที่เขาเงยหน้าขึ้น สายตาของเขากับจักรพรรดิดำก็ปะทะกันอย่างจัง เรย์เห็นรอยยิ้มที่มุมปากของอีกฝ่าย—รอยยิ้มของผู้ล่าที่พบเหยื่อตัวฉกาจที่ตามหามานาน “นายคือ...ไอ้ตัวที่ทำลายแผนงานของฉันที่เมืองชายแดนเมื่อสัปดาห์ก่อนสินะ” จักรพรรดิดำเอ่ยเสียงเรียบ ทว่าแฝงไปด้วยความเคียดแค้นที่พยายามระงับไว้ เรย์ไม่ได้ตอบโต้ด้วยวาจา เขารู้ดีว่าเวลาเพียงเสี้ยววินาทีคือความเป็นความตาย เขาอาศัยความคล่องตัวระดับสูงพุ่งผ่านแนวป้องกันกิลด์มหาอำนาจไปอย่างเฉียดฉิว ก่อนจะใช้ทักษะ ‘ระเบิดควันเงา’ บดบังทัศนวิสัยของทุกคนในห้อง ในความมืดที่มืดมิดนั้น เรย์ไม่ได้พยายามหนีออกทางประตูหลัก แต่เขากลับเลือกที่จะไต่เพดานวิหารที่ซับซ้อน เพื่อเข้าถึงสิ่งที่เขาเห็นอยู่เพียงแวบเดียวบนโต๊ะทำงานของจักรพรรดิดำ—แผ่นชิปที่เรืองแสงสีฟ้าจางๆ ซึ่งลูน่าเคยบอกเขาไว้ว่ามันคือ ‘กล่องดำของเกม’ ทันใดนั้น มืออันทรงพลังของใครบางคนก็คว้าข้อเท้าของเรย์ไว้จากด้านหลัง แรงดึงมหาศาลทำให้เขากระแทกเข้ากับผนังหินอย่างจัง เรย์หันกลับไปพร้อมกับคมมีดที่พร้อมจะปลิดชีพผู้ที่ขวางทาง แต่เขากลับต้องชะงักเมื่อเห็นใบหน้าที่คุ้นเคย “พี่เรย์! อย่าขยับ!” เสียงกระซิบที่คุ้นหูของลูน่าดังขึ้นในช่องแชทส่วนตัวที่เชื่อมต่อกันอยู่ “ฟังฉันนะ...สิ่งที่เขาถืออยู่ไม่ใช่รหัสพันธุกรรม แต่มันคือ ‘ไวรัส’ ที่จะทำลายฐานข้อมูลของเพื่อนเราที่ติดค้างอยู่ในเกม!” เรย์เบิกตากว้าง ความจริงที่เปิดเผยออกมามันน่าสะพรึงกลัวกว่าที่เขาคิดไว้มาก หากเขาคว้าชิปนั้นมาได้ตามแผนเดิม เขาอาจจะกลายเป็นคนทำลายทุกอย่างด้วยมือของตัวเอง “ลูน่า...เธอรู้ได้ยังไง” เรย์ถามด้วยเสียงสั่นเครือ พลางกวาดสายตามองไปรอบๆ ที่กิลด์มหาอำนาจเริ่มล้อมเข้ามาเรื่อยๆ “เพราะฉันเพิ่งเจอมัน...ในฐานข้อมูลที่คนๆ นี้แอบส่งหาใครบางคนข้างนอกนั่น” ลูน่ากล่าวพลางชี้ไปที่หน้าจอโฮโลแกรมขนาดเล็กที่เธอแฮ็กเข้ามาได้ “เรย์...คนที่จะรับชิปนี้ไป ไม่ใช่ผู้เล่น แต่มันคือโปรแกรมเมอร์จากบริษัทผู้สร้างเกมที่กำลังจะลบเกมนี้ทิ้งทั้งหมดภายในหนึ่งชั่วโมงข้างหน้า!” แสงไฟจากเวทมนตร์ค้นหาของพวกกิลด์สโนว์คราวน์ส่องกราดเข้ามาที่จุดที่ทั้งคู่ซ่อนตัวอยู่ จักรพรรดิดำก้าวเข้ามาใกล้เรย์เรื่อยๆ ในมือของเขาถือชิปนั้นไว้แน่น พร้อมกับเสียงหัวเราะที่ฟังดูบ้าคลั่งในความเงียบ “ยินดีด้วยนะเจ้าหนู...นายเข้ามาในเวลาที่เหมาะสมพอดีที่จะได้เห็นจุดจบของโลกใบนี้” เรย์กำหมัดแน่น เขาต้องตัดสินใจเดี๋ยวนี้ ว่าจะสู้กับจักรพรรดิดำเพื่อชิงชิป หรือจะทิ้งทุกอย่างแล้วหาทางล็อกเอาต์เพื่อนๆ ออกจากเกมก่อนที่ระบบจะล่มสลาย ทว่าในจังหวะที่จักรพรรดิดำยกชิปขึ้นเพื่อเสียบเข้ากับแท่นควบคุมกลางของวิหาร ประตูห้องประชุมก็ถูกกระแทกจนพังพินาศ ชายคนหนึ่งก้าวเข้ามาในชุดเกราะที่ไม่มีตรากิลด์ แต่ไอค่อนเหนือหัวของเขากลับเป็นสิ่งที่ไม่มีใครในเกมนี้เคยเห็นมาก่อน—เครื่องหมายคำถามสีแดงฉานที่สั่นไหวราวกับบั๊กของระบบ เขามองมาที่เรย์ แล้วเอ่ยประโยคที่ทำให้ทุกคนในห้องต้องหยุดการกระทำ “เกมเริ่มขึ้นแล้ว...และฉันคือคนเดียวที่จะให้โอกาสพวกนายเลือกทางรอด” ขอบพระคุณทุกท่านที่ร่วมเดินทางมาถึงบทนี้กับผม หวังว่าเราจะได้พบกันในตอนต่อไปที่เข้มข้นยิ่งกว่านี้ครับ ราชันย์แห่งอาเซอร์ร็อธ