การค้นพบช่องโหว่ของระบบ

"ลูน่า! ใช้โล่เวทมนตร์กางอาณาเขตแรงดันไว้ รอบตัวเราไม่ใช่แค่หินที่กำลังถล่ม แต่มันคือบั๊กของระบบ!" เสียงตะโกนของเรย์ดังก้องในโสตประสาท แต่มันกลับถูกกลืนหายไปในความเงียบงันที่น่าสะพรึงกลัวภายใต้วิหารโบราณ แรงกดทับจากเพดานหินที่กำลังร่วงหล่นลงมาดูเหมือนจะช้าลงอย่างประหลาด ราวกับนาฬิกาทรายที่ทรายกำลังไหลย้อนกลับ พื้นที่รอบตัวเขากลายเป็นสีเทาหม่น ลูน่าที่อยู่ห่างออกไปสามก้าวเบิกตากว้าง ดวงตาของเธอสะท้อนภาพเรย์ที่กำลังขยับตัวด้วยความเร็วเหนือธรรมชาติผิดปกติ เรย์ไม่ได้ตื่นตระหนก แม้ความตายจะอยู่ตรงหน้า แต่ดวงตาของพรานเงาสงบนิ่งราวกับผิวน้ำที่ไม่มีลมพัดผ่าน เขาเพ่งมองไปที่รอยแตกของอากาศตรงหน้า—ไม่ใช่รอยแตกของหิน แต่มันคือเส้นโค้ดสีครามที่สั่นไหวอย่างไม่เป็นธรรมชาติ "มันไม่ใช่เวทมนตร์ดิน แต่เป็นค่าความเสถียรของเซิร์ฟเวอร์ที่ลดลงจนขีดสุด" เรย์พึมพำกับตัวเองขณะที่นิ้วมือดีดดึงสายธนูไร้ลูกที่พาดอยู่บนหลัง ทันใดนั้น เขาก็ทำสิ่งที่ไม่มีผู้เล่นคนใดกล้าทำ เขาไม่ได้เล็งไปที่ศัตรูหรือเพดาน แต่เขายิงศรเวทมนตร์ใส่ 'ช่องว่าง' ของอากาศตรงจุดที่ค่าโค้ดนั้นบิดเบี้ยว *เปรี้ยง!* เสียงที่เกิดขึ้นไม่ใช่เสียงกระทบของหิน แต่เป็นเสียงกระจกแตกละเอียด ก้อนหินที่กำลังจะหล่นทับร่างของพวกเขาสลายกลายเป็นละอองพิกเซลสีขาว ลูน่าทรุดเข่าลงกับพื้น หอบหายใจอย่างแรง มือของเธอยังคงกางบาเรียค้างไว้ "เรย์... เมื่อกี้คุณทำอะไร? ฉันเห็น... ฉันเห็นโค้ดของเกมมันหลุดออกมา" ลูน่าถามด้วยน้ำเสียงสั่นเครือ เธอมองเพื่อนร่วมทีมที่ยืนสงบนิ่งท่ามกลางซากปรักหักพังที่เริ่มคืนสภาพกลับสู่ความว่างเปล่า เรย์ลดธนูลง แววตาของเขายังคงจดจ้องไปที่อากาศว่างเปล่า "มันคือช่องโหว่ที่จักรพรรดิดำพยายามปกปิดมาตลอด ลูน่า ระบบของวิหารนี้ถูกเขียนทับด้วยสคริปต์พิเศษเพื่อป้องกันไม่ให้ใครเข้าถึงห้องลับใต้ดิน ถ้าเราเล่นตามกฎ เราไม่มีวันผ่านไปได้ แต่ถ้าเราทำลายเงื่อนไขที่ระบบกำหนดไว้... เราจะกลายเป็นผู้คุมกฎเสียเอง" เขาสั่งให้ลูน่าลุกขึ้น แม้ความเหนื่อยล้าจะฉายชัดบนใบหน้า แต่ความตื่นเต้นที่ได้ค้นพบความลับระดับโครงสร้างทำให้เรย์ดูมีชีวิตชีวาขึ้นมาอย่างน่าประหลาด เขาเริ่มเดินไปตามรอยแยกที่เขาเพิ่งทำลายทิ้ง มันไม่ใช่ทางเดินหิน แต่มันคือบันไดแสงที่ทอดตัวลงสู่ความมืดมิดเบื้องล่าง ที่ซึ่งไม่มีใครในกิลด์มหาอำนาจเคยย่างกรายลงไป "ทำไมคุณถึงมั่นใจขนาดนั้น?" ลูน่าถามพลางกระชับคทาในมือ เรย์หยุดเดินกะทันหัน เขาหันกลับมามองเพื่อนร่วมทางด้วยรอยยิ้มที่หาได้ยาก "เพราะกิลด์ของจักรพรรดิดำใช้ไอเทมที่ผิดกฎหมายควบคุมดันเจี้ยนนี้ไงล่ะครับ พวกเขาโกงเพื่อสร้างความมั่งคั่ง แต่การโกงย่อมทิ้งรอยเท้าเอาไว้เสมอ และในฐานะพรานเงา การไล่ล่ารอยเท้าที่ไร้ตัวตน คือทักษะที่ผมถนัดที่สุด" ทั้งสองก้าวลงสู่ความลึกของวิหาร บรรยากาศเปลี่ยนไปอย่างสิ้นเชิงจากวิหารหินอันหนาวเหน็บ กลายเป็นห้องโถงที่เต็มไปด้วยหน้าจอโฮโลแกรมลอยตัว นี่คือ 'ศูนย์ควบคุมความเสถียร' ของดันเจี้ยนแห่งนี้ เรย์ไม่ได้พุ่งตัวเข้าโจมตี แต่เขากลับเลือกที่จะเข้าไปนั่งหน้าแผงควบคุมที่ยังคงทำงานอยู่ นิ้วของเขาขยับรัวบนคีย์บอร์ดเสมือนที่ปรากฏขึ้นกลางอากาศ ความสามารถในการวิเคราะห์เชิงลึกที่เขาเคยใช้ล่าศัตรูในสนามรบ ถูกปรับเปลี่ยนมาใช้เจาะระบบฐานข้อมูลที่ซับซ้อน ลูน่าคอยยืนระวังหลังให้ โดยใช้เวทมนตร์ตรวจสอบคลื่นพลังงานรอบตัว ไม่ให้ใครแอบเข้ามาได้ "เจอแล้ว... แผนที่ลับและจุดเชื่อมต่อเซิร์ฟเวอร์สำรองของจักรพรรดิดำ" เรย์กล่าวด้วยน้ำเสียงเรียบเย็น แต่ในแววตากลับลุกโชนด้วยประกายแห่งการล้างแค้น "ถ้าเราเปลี่ยนรหัสผ่านของประตูมิตินี้ตอนนี้ พวกเขาจะถูกขังอยู่นอกดันเจี้ยนตลอดกาล และไอเทมระดับตำนานที่พวกเขากำลังหมายปอง จะกลายเป็นสมบัติของเราเพียงผู้เดียว" ลูน่าชะงักไปเล็กน้อย เธอมองไปที่หน้าจอที่มีชื่อของจักรพรรดิดำปรากฏอยู่เป็นลำดับต้นๆ "เรย์... ถ้าทำแบบนั้น มันไม่ใช่แค่การขัดขวาง แต่มันคือการประกาศสงครามกับกิลด์ที่ใหญ่ที่สุดในเซิร์ฟเวอร์เลยนะ" เรย์ไม่ตอบ เขายังคงรัวนิ้วอย่างต่อเนื่อง จนกระทั่งหน้าจอเปลี่ยนเป็นสีแดงฉาน เสียงเตือนของระบบดังระงมไปทั่ววิหารจนสั่นสะเทือนไปถึงภายนอก "สงครามมันเริ่มตั้งแต่วันที่พวกมันหักหลังผมแล้วลูน่า" ทันใดนั้น หน้าจอก็ดับวูบลงพร้อมกับเสียงฝีเท้าหนักๆ ที่ดังสะท้อนมาจากทางเข้าหลัก ลูน่ารีบหันขวับไปมองที่ปากทางเข้าด้วยความตระหนก เรย์ลุกขึ้นยืนช้าๆ กระชับธนูในมือแน่น เมื่อเงาร่างหนึ่งก้าวพ้นจากความมืดมิดเข้ามา พร้อมกับรอยยิ้มที่ดูเยือกเย็นยิ่งกว่าน้ำแข็ง ไม่ใช่ลูกน้องของจักรพรรดิดำ... แต่เป็นคนที่เรย์ไม่คาดคิดว่าจะมาปรากฏตัวที่นี่ในเวลานี้ "นายทำได้ดีมากที่เปิดประตูให้ฉัน... เจ้าของเงาผู้ถูกลืม" ร่างนั้นเอ่ยขึ้นพร้อมกับชักดาบสีดำสนิทออกมาจากฝัก "ขอบใจนะที่ทำให้ฉันไม่ต้องเสียเวลาตามหาคีย์การ์ดนี้ด้วยตัวเอง" เรย์มองดูคนตรงหน้าด้วยหัวใจที่เต้นรัวเกินควบคุม เขาไม่เคยนึกฝันว่าคนทรยศตัวจริงที่อยู่เบื้องหลังจักรพรรดิดำ จะยืนอยู่ตรงหน้าเขาในตอนนี้ และที่ร้ายไปกว่านั้น... สิ่งที่อยู่ในมือของอีกฝ่ายไม่ใช่แค่ดาบ แต่มันคือไอเทมชิ้นสำคัญที่เรย์เพิ่งปลดล็อกได้เมื่อครู่นี้เอง หวังว่าทุกท่านจะเพลิดเพลินไปกับความซับซ้อนของวิหารแห่งนี้ และร่วมลุ้นไปกับก้าวต่อไปของเรย์นะครับ ราชันย์แห่งอาเซอร์ร็อธ