การต่อสู้ในเขาวงกตกระจก

เสียงสะท้อนของเหล็กกระทบกระจกไม่ได้มีแค่เสียงเดียว แต่มันก้องกังวานทับซ้อนกันนับร้อยทิศทาง จนแยกไม่ออกว่าเงาสะท้อนร่างใดคือตัวจริง และเงาใดคือภาพลวงตาที่ถูกสร้างขึ้นจากกลไกเวทมนตร์โบราณภายใน "เขาวงกตกระจก" แห่งนี้ เรย์กวาดสายตาผ่านเลนส์ซูมของปืนไรเฟิลเวทมนตร์คู่ใจ สติสัมปชัญญะของเขาถูกบีบอัดให้เหลือความเร็วระดับเสี้ยววินาที เหงื่อเม็ดโตไหลย้อยลงตามกรอบหน้าคมสัน แต่ดวงตาคู่นั้นยังคงนิ่งสงบดั่งผิวน้ำในยามวิกาล เขาไม่ได้มองหาศัตรูด้วยตาเปล่า ทว่ากำลังฟังเสียง "การสะท้อน" ของแรงสั่นสะเทือนบนพื้นผลึก "เรย์ ทางซ้ายหรือทางขวา?" เสียงกระซิบของลูน่าลอดผ่านช่องสื่อสารปาร์ตี้ น้ำเสียงของเธอเจือความตึงเครียดอย่างเห็นได้ชัด แม้เธอจะเป็นจอมเวทอัจฉริยะที่มีความจำระดับไอโดติก สามารถจดจำแผนที่เขาวงกตสามมิติได้ทุกตารางนิ้ว แต่ปัญหาก็คือ แผนที่ในหัวของเธอกำลัง "เปลี่ยนรูป" ทุกครั้งที่เข็มนาฬิกาเวทมนตร์บนเพดานขยับ "ไม่ใช่ทั้งสองทาง ลูน่า... พวกมันอยู่ข้างใต้เรา" เรย์ตอบเสียงเรียบ เปรี้ยง! กระสุนเจาะเกราะพุ่งทะลุกระจกเบื้องล่างแตกกระจาย เศษผลึกใสคมกริบราวใบมีดนับพันพุ่งสวนขึ้นมาตามแรงระเบิด พร้อมๆ กับเงาสีดำทมิฬพุ่งทะยานขึ้นมาจากความว่างเปล่า มันคือ "โกเลมกระจกเงา" มอนสเตอร์พิทักษ์ดันเจี้ยนระดับบอสที่ลอกเลียนแบบทั้งรูปร่างและรูปแบบการโจมตีของผู้เล่น ทว่า การต่อสู้ไม่ใช่สิ่งเดียวที่พวกเขาต้องเผชิญในเวลานี้ บนผนังกระจกเบื้องหน้า อักษรโบราณสีเลือดกำลังเรืองแสงขึ้นทีละตัว มันคือกลไกปริศนาที่หากถอดรหัสผิดพลาดแม้แต่ตัวเดียว กำแพงกระจกทั้งหมดจะบีบตัวเข้าหาและบดขยี้พวกเขากลายเป็นฝุ่นผงภายในห้าวินาที "ฉันต้องการเวลาสามวินาทีเพื่อแก้สมการรูน..." ลูน่ากัดริมฝีปากแน่นจนห่อเลือด เวทมนตร์ป้องกันรอบตัวเธอเริ่มสั่นคลอนจากการโจมตีระลอกใหม่ของโกเลม "คุณมีเวลาแค่สองวินาที..." เรย์ดีดตัวหลบคมดาบที่กวาดผ่านหน้าไปเพียงเฉียดฉิว ร่างสูงโปรดปรานความนิ่งในยามวิกฤต เขาหันกระบอกปืนไปยังจุดอับสายตาที่ไม่มีใครมองเห็น "เพราะผมจะจัดการเจ้าตัวปลอมนี่ในวินาทีที่สาม" ดวงตาของเรย์หรี่ลงเล็กน้อย เขานึกถึงใบหน้าเย่อหยิ่งของ "จักรพรรดิดำ" หัวหน้ากิลด์มหาอำนาจที่เคยหักหลังและเหยียบย่ำศักดิ์ศรีของเขาในอดีต ภาพความทรงจำนั้นไม่ได้ทำให้เขาโกรธเกรี้ยว แต่มันกลับหลอมรวมเป็นความเยือกเย็นที่คมกริบยิ่งกว่าเดิม ทุกย่างก้าว ทุกการหายใจ ถูกคำนวณไว้อย่างแม่นยำราوกับหมากรุกกระดานใหญ่ ปัง! กระสุนนัดเดียวพุ่งแหวกอากาศด้วยความเร็วเหนือเสียง มันไม่ได้มุ่งเป้าไปที่โกเลมตรงหน้า แต่สะท้อนผ่านกระจกหักเหสามทิศทาง ก่อนจะพุ่งเข้าทำลาย "แกนกลางควบคุม" ที่ซ่อนอยู่หลังผนังลับอย่างแม่นยำราวกับจับวาง ครืนนน—! เสียงกลไกมหาศาลคำรามลั่น กำแพงกระจกที่กำลังจะบีบเข้ามาหยุดชะงักลงในเสี้ยววินาทีก่อนจะทับร่างของพวกเขา อักษรสีเลือดบนผนังแปรเปลี่ยนเป็นสีฟ้าคราม เป็นสัญญาณว่าปริศนาถูกคลี่คลายลงได้อย่างเฉียดฉิว ลูน่าหอบหายใจหนักหน่วง ร่างบางทรุดตัวลงคุกเข่ากับพื้นผลึกด้วยความอ่อนล้า แต่เธอก็ยังไม่ลืมที่จะส่งยิ้มบางๆ ให้ชายหนุ่มข้างกาย "นายคำนวณมุมสะท้อนพลาดไปสององศา... เกือบไปแล้วนะเรย์" "แต่ผมก็ไม่เคยพลาดเป้าหมายสำคัญ" เรย์เก็บปืนไรเฟิลเข้าช่องเก็บไอเทมอย่างใจเย็น ก่อนจะยื่นมือหนาไปฉุดร่างของเพื่อนสนิทให้ลุกขึ้นยืน ทว่า บรรยากาศโดยรอบกลับไม่ได้ผ่อนคลายลงเลยแม้แต่น้อย ความเงียบงันที่น่ากลัวเข้าปกคลุมห้องโถงกระจกอีกครั้ง เมื่อเศษกระจกบนพื้นเริ่มรวมตัวกันใหม่ ไม่ใช่เป็นรูปร่างของมอนสเตอร์ แต่กลับกลายเป็นเงาสีดำทมิฬขนาดมหึมาที่แผ่ไอสังหารรุนแรงยิ่งกว่าครั้งไหนๆ และที่น่าตกใจยิ่งกว่านั้น... เงาร่างนั้นกำลังเอ่ยปากพูด ด้วยน้ำเสียงที่เรย์จำได้แม่นยำยิ่งกว่าเสียงของตัวเอง "ยินดีต้อนรับสู่บททดสอบสุดท้าย... ไอ้หนู เรย์" เงาร่างนั้นสลายหมอกควันเผยให้เห็นร่างของชายสวมหน้ากากเงิน ประทับตราชายคาของกิลด์จักรพรรดิดำยืนขวางทางออกสุดท้ายของพวกเขาอยู่ รอยยิ้มเยาะเย้ยปรากฏขึ้นภายใต้หน้ากากนั้น ขณะที่ประตูทางออกด้านหลังกำลังปิดตายลงทีละน้อย เรย์หรี่ตามองผู้มาเยือนอย่างพินิจพิเคราะห์ นิ้วมือเรียวยาวขยับเข้าใกล้ไกปืนสำรองที่ซ่อนอยู่ข้างเอวอย่างแนบเนียน ขอขอบพระคุณนักอ่านทุกท่านที่ร่วมเดินทางและสนับสนุน "Shadow Sniper" มาโดยตลอดครับ - ราชันย์แห่งอาเซอร์ร็อธ