แผนที่ใหม่: ทะเลทรายสีเลือด

"อย่าเพิ่งขยับ..." น้ำเสียงของเรย์ราบเรียบ แต่แฝงไว้ด้วยกระแสกดดันที่ทำให้ลูน่าหยุดชะงักฝีเท้าลงทันที ปลายกระบอกปืนสไนเปอร์ไรเฟิล 'เนตรอเวจี' ของเขาไม่ได้เล็งไปที่ศัตรู แต่กำลังกดต่ำลงแตะที่พื้นทรายเบื้องหน้า—ผืนทรายที่ดูเหมือนจะนิ่งสนิท ทว่ากลับมีแรงสั่นสะเทือนจางๆ แผ่ออกมาจากใต้พื้นพิภพ "ค่าความร้อนใต้ทรายพุ่งสูงขึ้นอย่างผิดปกติ" ลูน่ากระซิบ ดวงตาของเธอฉายประกายสีครามวาววับขณะอ่านค่าจากคทาเวทมนตร์ "เรย์... มันไม่ใช่สัตว์อสูรเลเวล 50 อย่างที่ข้อมูลในบอร์ดเกมระบุไว้ แรงสั่นสะเทือนนี้มันหนักเกินไป เหมือนกับมี 'อะไรบางอย่าง' ที่ใหญ่กว่านั้นฝังตัวอยู่" เรย์ไม่ตอบ เขาเพียงแค่หรี่ตาลงมองผ่านกล้องเล็งความร้อน สายตาที่ผ่านการฝึกฝนมาอย่างโชกโชนมองเห็นรอยแยกเล็กๆ ที่เกิดขึ้นบนผิวทราย ทะเลทรายสีเลือดแห่งนี้ไม่ได้มีดีแค่ชื่อ แสงสีแดงฉานที่สะท้อนจากเม็ดทรายยามตะวันตกดินทำให้ทัศนวิสัยพร่ามัว แต่นั่นไม่ใช่ปัญหาสำหรับพรานเงาอย่างเขา "ถอยไปทางซ้ายสามก้าว" เรย์สั่งสั้นๆ พร้อมกับเปลี่ยนโหมดกระสุนเป็น 'กระสุนเจาะเกราะสูญญากาศ' ลูน่าทำตามอย่างว่าง่าย เธอรู้ดีว่าในวินาทีแห่งความเป็นความตาย ความเชื่อใจในสัญชาตญาณของเรย์คือสิ่งเดียวที่จะพาพวกเขารอดไปได้ ทันทีที่เธอก้าวพ้นระยะ ทรายที่เคยนิ่งสงบก็ระเบิดออกด้วยแรงมหาศาล หนอนยักษ์ที่มีผิวหนังหนาเตอะดุจเกราะเหล็กกล้าพุ่งขึ้นจากหลุมลึก ปากของมันเต็มไปด้วยเขี้ยวซี่เล็กๆ ที่หมุนวนเหมือนฟันเฟืองจักรกล *เปรี้ยง!* เสียงปืนดังก้องกังวานราวกับฟ้าผ่ากลางหุบเขา กระสุนนัดเดียวของเรย์ฝังเข้าที่จุดอ่อนใต้คางของหนอนยักษ์อย่างแม่นยำ แต่มันไม่ได้ตายในทันที แรงปะทะทำให้สัตว์อสูรตัวมหึมาเสียหลักและล้มฟาดลงกับพื้นทรายจนเกิดพายุฝุ่นตลบ "มันยังไม่ตาย แต่มันกำลังส่งสัญญาณ" เรย์เอ่ยพลางย้ายตำแหน่งการยืนอย่างคล่องแคล่ว "ดูนั่น ลูน่า... เราไม่ได้โดนล้อมด้วยมอนสเตอร์ในแมพ แต่เรากำลังถูกล้อมด้วย 'คน'" ลูน่ากวาดสายตามองไปบนยอดเนินทรายโดยรอบ แสงสะท้อนจากชุดเกราะสีดำทมิฬที่คุ้นตาปรากฏขึ้นทีละจุด สองจุด... จนกระทั่งกลายเป็นนับสิบ รัศมีสีแดงฉานจากตราสัญลักษณ์กิลด์ 'จักรพรรดิดำ' เด่นชัดขึ้นท่ามกลางความมืดมิดที่เริ่มคืบคลานเข้ามา "เรย์... พวกมันติดตามเรามาตั้งแต่ประตูเมืองทิศใต้" ลูน่าเม้มริมฝีปากแน่น "เราติดกับดักตั้งแต่ก้าวเท้าเข้าสู่พื้นที่นี้แล้ว" "ไม่หรอก ลูน่า" เรย์ยกยิ้มที่มุมปาก แววตาของเขาไม่ได้มีความหวาดกลัว แต่กลับลุกโชนด้วยไฟแห่งการแก้แค้นที่รอคอยการชำระสะสาง "พวกมันต่างหากที่ต้อนตัวเองเข้ามาในพื้นที่ล่าของฉัน" เรย์หยิบระเบิดควัน 'ไนโตรเจนเหลว' ออกมาปาลงพื้นทันที ก๊าซสีขาวจัดแผ่กระจายบดบังทัศนวิสัยทั้งหมด ในความมืดมิดที่อุณหภูมิต่ำจนติดลบ ผู้เล่นจากกิลด์จักรพรรดิดำเริ่มสับสน พวกเขาสื่อสารกันด้วยเสียงตะโกนที่แตกตื่น ท่ามกลางกลุ่มควัน เรย์เคลื่อนไหวราวกับภูตผี เขาไม่ได้ต้องการสังหารทุกคน แต่เขาต้องการ 'หัวหน้าทีม' ที่เป็นคนสั่งการ "ใครที่สั่งให้พวกแกตามมา?" เรย์กระซิบผ่านวิทยุสื่อสารที่เขาแอบดักจับสัญญาณได้ก่อนหน้านี้ เสียงของเขาลอยผ่านสายลมไปแตะหูศัตรูอย่างน่าขนลุก "ใครคือคนของจักรพรรดิดำที่กล้าเอาหัวมาเสี่ยงในทะเลทรายสีเลือดแห่งนี้?" หนึ่งในผู้เล่นระดับหัวหน้าของกิลด์จักรพรรดิดำก้าวออกมาจากเงามืด มันสวมชุดเกราะสีเงินตัดกับสีดำ มือถือดาบยาวที่เคลือบด้วยพิษร้ายแรง มันแสยะยิ้มขณะกวาดสายตาหาตัวเรย์ "ออกมาสิ ไอ้พรานตกอับ!" มันตะคอก "นายท่านบอกแล้วว่าถ้าหาตัวแกไม่เจอ อย่าหวังว่าจะได้กลับไปเห็นแสงตะวันอีก! หัวของแกมีค่าพอที่จะแลกกับไอเทมระดับตำนานที่กิลด์เราต้องการ!" เรย์กระตุกยิ้มในความมืด เขาไม่ได้ซ่อนตัวอีกต่อไป เขาก้าวออกมาเผชิญหน้ากับศัตรูตรงๆ ท่ามกลางพายุทรายที่เริ่มโหมกระหน่ำ กระบอกปืนเนตรอเวจีของเขาเปลี่ยนโหมดเป็น 'กระสุนสลายสถานะ' ซึ่งเป็นอาวุธชนิดเดียวที่จะทำให้เกราะป้องกันระดับสูงของพวกมันไร้ค่า "บอกนายท่านของแกไปนะ..." เรย์เว้นจังหวะ เสียงของเขาเย็นเยียบและกดดันจนคู่สนทนาชะงัก "ว่าสิ่งที่พวกมันพยายามไขว่คว้า... มันไม่ใช่ไอเทมที่พวกมันจะครอบครองได้ แต่เป็น 'ฝันร้าย' ที่พวกมันเลือกจะปลุกขึ้นมาเอง" ทว่าในจังหวะที่เรย์กำลังจะเหนี่ยวไก สัญญาณไฟสีแดงฉานก็พุ่งขึ้นสู่ท้องฟ้าเหนือทะเลทราย มันไม่ใช่พลุสัญญาณของกิลด์จักรพรรดิดำ แต่มันคือสัญญาณเรียก 'บอสประจำพื้นที่' ที่ถูกเปิดใช้งานโดยใครบางคนจากในเงามืดที่เรย์เองก็มองไม่เห็น พื้นทรายสั่นสะเทือนรุนแรงกว่าเดิม ท้องฟ้าเปลี่ยนเป็นสีเลือดเข้มข้นยิ่งกว่าเก่า เสียงคำรามที่ฟังดูไม่เหมือนเสียงของสัตว์อสูรปกติแต่มันเหมือน 'เสียงของระบบ' ที่กำลังรีเซ็ตพื้นที่ ทำให้ทุกคนในสนามรบต้องชะงักค้าง "เรย์... ดูที่คทาของฉันสิ" ลูน่าหน้าถอดสี "ค่าสถานะของบอสที่ปรากฏขึ้นบนแผนที่... มันไม่ใช่เลเวล 50 แต่มันคือเลเวล 120... และชื่อของมันคือ..." เธอยังพูดไม่จบ ร่างยักษ์ที่ถูกพันธนาการด้วยโซ่ตรวนสีดำทมิฬก็ค่อยๆ ปรากฏขึ้นกลางทะเลทราย มันคือ 'อดีตขุนพลแห่งอาเซอร์ร็อธ' ที่ถูกจารึกไว้ในตำนานว่าเป็นบอสที่ไม่มีวันตาย แต่น่าตกใจยิ่งกว่าคือชายหนุ่มในชุดสูทสีดำที่ยืนอยู่บนไหล่ของบอสตัวนั้น—ชายที่เรย์รู้จักดีที่สุดในโลกแห่งความเป็นจริง "ได้เวลาจบการเล่นซ่อนหาแล้วนะ เรย์... น้องชายที่น่าสงสารของฉัน" ขอบพระคุณทุกท่านที่ร่วมเดินทางไปกับผมในบทที่เข้มข้นนี้นะครับ "ราชันย์แห่งอาเซอร์ร็อธ"