“ถอยออกมาสามก้าว ลูน่า! อย่าให้มันเห็นมุมอับของเวทมนตร์!”
เสียงของเรย์กร้าวและเฉียบคมราวกับใบมีดที่ถูกชักออกมาจากฝัก ในขณะที่ร่างสูงใหญ่ของ ‘มังกรเกล็ดศิลา’ บอสประจำชั้นใต้ดินของดันเจี้ยนโบราณกำลังฟาดหางเข้าใส่กำแพงหินจนฝุ่นคลุ้งไปทั่วบริเวณ แรงกระแทกนั้นรุนแรงเสียจนพื้นดินใต้เท้าพวกเขาสั่นสะเทือนไม่หยุดหย่อน
ลูน่าไม่ได้ตอบรับด้วยคำพูด เธอเพียงขยับตัวตามคำสั่งอย่างเป็นจังหวะ มือเรียวบางร่ายวงเวทสีครามขึ้นกลางอากาศอย่างรวดเร็ว ดวงตาคู่สวยเบิกกว้างวิเคราะห์จุดอ่อนบนเกล็ดที่แตกร้าวของสัตว์ร้ายตรงหน้า เธอรู้ดีว่าในวินาทีนี้ ความผิดพลาดเพียงเสี้ยววินาทีหมายถึงความตายของปาร์ตี้
“เกราะของมันกำลังซ่อมแซมตัวเอง เรย์!” เธอตะโกนฝ่าเสียงคำรามของบอส “ถ้าเราไม่ทำลายแกนกลางที่หน้าอกตอนนี้ อีกสามนาทีมันจะคืนสภาพสมบูรณ์!”
เรย์ไม่ได้ตอบรับ แต่เขากระชับปืนไรเฟิลอาคมในมือแน่น ดวงตาของเขาหรี่ลงจดจ้องไปยังตำแหน่งที่ลูน่าระบุ สายตาของพรานเงาไม่ได้มองเพียงแค่ตัวบอส แต่เขากำลังมอง ‘เส้นด้ายแห่งโอกาส’ ที่กำลังจะขาดสะบั้น
“ฉันจะล่อมันให้เปิดช่องโหว่ทางซ้าย เธอเตรียม ‘โซ่ตรวนดารา’ ไว้ซ้อนทับจังหวะที่ฉันยิง” เรย์ออกคำสั่งด้วยน้ำเสียงราบเรียบจนน่ากลัว “อย่าให้พลาดนะครับลูน่า... เพราะเราไม่มีกระสุนนัดที่สองให้เปลืองแล้ว”
“ไว้ใจฉันเถอะค่ะ... ไม่สิ ไว้ใจฉันนะครับ” ลูน่าเผลอหลุดปากด้วยความประหม่า แต่เธอก็รีบดึงสมาธิกลับมาทันที
เรย์พุ่งตัวออกไปท่ามกลางเถ้าถ่านและเศษหิน ร่างของเขาเคลื่อนที่พริ้วไหวราวกับเงาที่ไม่มีตัวตน เขากระโดดเหยียบหัวไหล่ของรูปปั้นโบราณก่อนจะดีดตัวขึ้นสูง มังกรเกล็ดศิลาคำรามก้อง หันหัวขนาดมหึมาตามเป้าหมายที่รวดเร็วเกินคาดเดา มันพ่นเปลวเพลิงสีเขียวอมฟ้าออกมาท่วมพื้นที่ที่เรย์เพิ่งยืนอยู่เมื่อครู่
*ตอนนี้แหละ!*
เรย์หมุนตัวกลางอากาศ บิดข้อมือเล็งไปที่รอยแตกเพียงหนึ่งนิ้วบนหน้าอกของบอส ทว่าในจังหวะนั้นเอง เขากลับสังเกตเห็นบางอย่างที่ผิดปกติ—เงาสีดำสายหนึ่งไม่ได้มาจากมังกร แต่มันขยับไหวอยู่หลังเสาหินทิศตะวันตก
‘คนของจักรพรรดิดำ... พวกมันแอบตามมางั้นหรือ?’
ความคิดนั้นแวบผ่านเข้ามาเพียงชั่ววูบ แต่เรย์เลือกที่จะกดมันทิ้งไป เขาปลดปล่อยกระสุนอาคมออกไปอย่างแม่นยำ กระสุนพุ่งแหวกอากาศด้วยความเร็วสูง ในจังหวะเดียวกัน ลูน่าร่ายเวทมนตร์ระดับสูงที่สะสมพลังงานจนถึงขีดสุด โซ่สีทองสว่างวาบพุ่งเข้าพันธนาการปีกและขาทั้งสี่ข้างของบอสไว้แน่น ทำให้มันหยุดชะงักลงกลางคัน
เสียง ‘เปรี้ยง!’ ดังสนั่นราวกับฟ้าผ่า กระสุนพุ่งเข้าเป้าหมายที่จุดตายอย่างพอดิบพอดี เกล็ดศิลาที่แข็งแกร่งที่สุดแตกกระจายเป็นเสี่ยงๆ แสงสว่างจ้าจากพลังเวทของลูน่าระเบิดออก กลืนกินร่างของบอสหายไปในแสงสีขาวมหาศาล
เมื่อฝุ่นควันจางลง มังกรเกล็ดศิลาก็ล้มลงนอนนิ่งไร้ซึ่งสัญญาณชีวิต หน้าต่างระบบเด้งขึ้นแจ้งเตือนชัยชนะ แต่เรย์กลับไม่มีรอยยิ้มบนใบหน้า เขารีบกวาดสายตามองไปรอบๆ ดันเจี้ยนด้วยสัญชาตญาณพรานเงาที่ถูกฝึกมาอย่างดี
“จบแล้วเหรอครับ?” ลูน่าเดินเข้ามาใกล้ด้วยความเหนื่อยหอบ พลางเช็ดเหงื่อออกจากหน้าผาก
“ยังไม่ใช่ครับ” เรย์เก็บปืนเข้าช่องเก็บไอเทม ดวงตาของเขายังคงจ้องเขม็งไปที่เสาหินต้นเดิม “มีแขกไม่ได้รับเชิญแอบดูเราจัดการบอสตัวนี้มาตั้งแต่นาทีแรก”
เรย์ก้าวเดินอย่างช้าๆ ไปยังทิศทางที่เขาสงสัย ขณะที่ลูน่าเตรียมพร้อมร่ายเวทป้องกันอีกครั้ง ทันใดนั้น เสียงปรบมือที่ฟังดูหยิ่งผยองก็ดังสะท้อนก้องไปทั่วโถงมืด
“เยี่ยมมาก... พรานเงา การวิเคราะห์และการประสานงานชั้นยอดแบบนี้ ไม่แปลกใจเลยว่าทำไมกิลด์เดิมของนายถึงเสียดายนักหนาที่ทำนายหลุดมือไป”
ชายในชุดเกราะสีดำทมิฬก้าวออกมาจากมุมมืด เขาไม่ใช่คนอื่นคนไกล แต่เป็น ‘มือขวา’ ของจักรพรรดิดำที่เรย์คุ้นเคยดี มันแสยะยิ้มก่อนจะชูไอเทมชิ้นหนึ่งขึ้นมาในมือ—มันคือ ‘คัมภีร์ลึกลับ’ ที่เป็นรางวัลภารกิจหลักของดันเจี้ยนแห่งนี้
“แต่น่าเสียดายนะเรย์... ของชิ้นนี้มันไม่ได้เป็นของพวกนายตั้งแต่นาทีแรกที่ก้าวเข้าดันเจี้ยนมาแล้ว”
เรย์กำหมัดแน่นเมื่อเห็นไอเทมชิ้นนั้น ความแค้นที่เคยฝังลึกเริ่มเดือดพล่านอีกครั้ง แต่นี่ไม่ใช่แค่การขโมยของรางวัล มันคือการประกาศสงครามเต็มรูปแบบ
“นายคิดว่านายจะเดินออกไปจากที่นี่ได้ง่ายๆ หลังจากขโมยของจากฉันไปงั้นเหรอ?” เรย์ถามด้วยน้ำเสียงนิ่งสนิท ทว่าแฝงไปด้วยความกดดันมหาศาล
มือขวาของจักรพรรดิดำหัวเราะลั่น ก่อนจะดีดนิ้วเพียงครั้งเดียว กองกำลังนักฆ่ากว่ายี่สิบคนก็ปรากฏตัวขึ้นจากเงาในทุกทิศทาง ล้อมพวกเขาทั้งสองไว้แน่นหนา
“ฉันไม่ได้มาเพื่อเดินออกไปเรย์... ฉันมาเพื่อจบชื่อ ‘พรานเงา’ ให้หายไปจากเซิร์ฟเวอร์นี้ถาวรต่างหาก”
ความเงียบเข้าปกคลุมชั่วขณะ ก่อนที่มือขวาจะชักดาบสีเลือดออกมาชี้หน้าเรย์ ท่ามกลางความตึงเครียดที่แขวนอยู่บนเส้นด้าย ทั้งสองฝ่ายต่างรู้ดีว่าความตายในเกมนี้ไม่ใช่แค่เรื่องของตัวเลข แต่มันคือการเดิมพันด้วยศักดิ์ศรีที่แลกมาด้วยเลือด
หวังว่าทุกท่านจะตื่นเต้นไปกับการหักเหลี่ยมเฉือนคมในครั้งนี้ แล้วพบกันใหม่ในตอนหน้านะครับ - ราชันย์แห่งอาเซอร์ร็อธ
Shadow Sniper: ตำนานพรานเงาเหนือจักรวาลเกมเสมือน•ตอนที่ 15
บอสตัวแรกของปาร์ตี้
ผลงานโดย ราชันย์แห่งอาเซอร์ร็อธ
โหมดอ่านสะดวกมือ (Hands-Free)
สารจากนักเขียน (ราชันย์แห่งอาเซอร์ร็อธ)
ดูโปรไฟล์ →"สวัสดีคุณรี้ดทุกคนค่ะ ขอบคุณที่ติดตามผลงานเรื่อง Shadow Sniper: ตำนานพรานเงาเหนือจักรวาลเกมเสมือน นะคะ ฝากกดหัวใจและคอมเมนต์เป็นกำลังใจให้ไรท์ด้วยนะคะ รักทุกคนค่ะ 💕"
ความคิดเห็น (0)
ร่วมพูดคุยและส่งกำลังใจให้ไรท์ยังไม่มีความคิดเห็นในตอนนี้
เป็นคนแรกที่เริ่มพูดคุยและส่งกำลังใจให้คุณไรท์!