เบื้องหลังการหักหลัง

“มันไม่ได้จบแค่การทรยศหรอกเรย์... แต่นี่คือการลบตัวตนของนายออกจากประวัติศาสตร์ของกิลด์อย่างเป็นระบบ” เสียงของลูน่าสั่นเครือเล็กน้อยขณะที่ปลายนิ้วของเธอแตะลงบนโฮโลแกรมสีฟ้าอ่อนที่ฉายออกมาจากแผ่นบันทึกข้อมูลโบราณที่เรย์เพิ่งชิงมาได้จากห้องนิรภัยของดันเจี้ยนลับระดับหายนะ แสงสีน้ำเงินสะท้อนเข้ากับดวงตาที่เย็นชาของเรย์ ดวงตาที่เคยเป็นประกายด้วยความฝันของชายหนุ่มผู้รักในความถูกต้อง บัดนี้เหลือเพียงความว่างเปล่าที่แฝงไปด้วยแรงอาฆาตอันเงียบเชียบ เรย์ยืนกอดอกอยู่มุมมืดของวิหารร้าง บรรยากาศรอบตัวเขาหนักอึ้งราวกับอากาศถูกสูบออกไปจนหมดสิ้น เขาไม่ได้พูดอะไร เพียงแต่จ้องมองหลักฐานที่ปรากฏอยู่ตรงหน้า—ไฟล์วิดีโอบันทึกการประชุมลับเมื่อสามปีก่อน “จักรพรรดิดำไม่ได้แค่ต้องการไอเทมระดับตำนานในตอนนั้นสินะ” เรย์เอ่ยขึ้น น้ำเสียงของเขาเรียบสนิทจนน่ากลัว “พวกมันวางแผนย้ายทรัพยากรการเงินจากกิลด์เข้าสู่บัญชีลับส่วนตัว และใช้ ‘ความผิดพลาด’ ของฉันเป็นแพะรับบาปเพื่อเบี่ยงเบนความสนใจของเหล่าผู้ถือหุ้นในโลกจริง” ลูน่าเงยหน้าขึ้นมองเขา แววตาของเธอเต็มไปด้วยความกังวล “ไม่ใช่แค่เรื่องเงินเรย์ พวกมันทำลายความน่าเชื่อถือของนายจนนายไม่มีที่ยืนในวงการเกมระดับมืออาชีพ ทุกคำพูดของนายถูกบิดเบือนในเว็บบอร์ดหลัก ข้อมูลไอเทมที่นายเป็นคนหามาได้ ถูกแอบเปลี่ยนชื่อเจ้าของเป็นชื่อของจักรพรรดิดำทั้งหมด” เรย์แค่นยิ้มที่มุมปาก เป็นรอยยิ้มที่ปราศจากความอบอุ่นโดยสิ้นเชิง “ฉันนึกว่าฉันสู้กับคนที่มีอุดมการณ์เพื่อกิลด์ แต่ที่จริงแล้ว ฉันสู้กับพวกเหลือบไรที่สวมหน้ากากนักธุรกิจ” เขาก้าวเท้าออกไปจากเงามืด แสงจันทร์ที่ลอดผ่านรอยแตกของเพดานวิหารตกกระทบลงบนชุดเกราะหนังสีดำสนิทของพรานเงา มือที่สวมถุงมือหนังกระชับคันธนูยาวในมือแน่นจนข้อนิ้วขาวซีด ความแค้นที่เคยเป็นเพียงเพลิงสุมอก บัดนี้ได้แปรเปลี่ยนเป็นความเย็นเยียบที่พร้อมจะสังหาร “เราจะเปิดโปงมันตอนนี้เลยไหม?” ลูน่าถามพลางรวบรวมพลังเวทไว้ที่ปลายนิ้วเพื่อเตรียมพร้อมรับมือกับสิ่งที่อาจตามมา “ยังไม่ถึงเวลา” เรย์ตอบกลับทันที “ถ้าเราปล่อยข้อมูลนี้ไปตอนนี้ พวกมันจะอ้างว่าเป็นคลิปตัดต่อ หรือไม่ก็สั่งปิดเซิร์ฟเวอร์เพื่อลบข้อมูลนี้ทิ้ง พวกมันมีอำนาจเงินมหาศาลพอที่จะปิดปากใครก็ได้ในโลกแห่งความเป็นจริง” เรย์เดินไปที่แท่นหินกลางห้อง เขาหยิบเอาหน่วยความจำสำรองออกมาเชื่อมต่อกับระบบหลักของดันเจี้ยน “ฉันจะทำให้พวกมันคายความจริงออกมาด้วยตัวเอง... ในงานประลองชิงมหาอำนาจกิลด์ที่กำลังจะถึงนี้” ลูน่าชะงัก “นั่นมันอันตรายเกินไปนะเรย์ นายจะเผชิญหน้ากับทั้งกิลด์จักรพรรดิดำต่อหน้าผู้เล่นนับแสนในไลฟ์สด!” “นั่นแหละคือสิ่งที่ฉันต้องการ” เรย์หันมาสบตากับลูน่า ดวงตาของเขาคมกริบราวกับใบมีดที่เพิ่งอาบยาพิษ “เมื่อความจริงถูกเปิดเผยต่อหน้าสาธารณชนจนไม่สามารถปฏิเสธได้ ถึงตอนนั้น แม้แต่บารมีของจักรพรรดิดำก็ไม่อาจช่วยให้พวกมันรอดพ้นจากการล่มสลายได้” ทันใดนั้น เสียงฝีเท้าหนักๆ หลายสิบคนก็ดังสะท้อนมาจากทางเดินหินด้านหน้า ดินและฝุ่นบนพื้นเริ่มสั่นไหวเป็นจังหวะ เรย์ขมวดคิ้ว เขาให้สัญญาณมือให้ลูน่าถอยไปด้านหลังทันที “ดูเหมือนพวกมันจะไวกว่าที่คิดนะ” เรย์พึมพำขณะควักลูกธนูพิษสายฟ้าออกมาจากกระเป๋าสะพาย “หรือบางที... อาจจะมีหนอนบ่อนไส้ในกลุ่มของพวกเรา” เสียงหัวเราะทุ้มต่ำและกังวานดังก้องไปทั่วโถงทางเดิน ก่อนที่ร่างของชายสวมเกราะทองคำประดับอัญมณีสีเลือดจะก้าวออกมาจากความมืดมิด ชายผู้นั้นคือ ‘จักรพรรดิดำ’ บุคคลที่เรย์ตามหามาตลอดสามปี “ยินดีที่ได้พบกันอีกครั้งนะ... อดีตสมาชิกผู้ซื่อสัตย์ของฉัน” จักรพรรดิดำเอ่ยด้วยน้ำเสียงเย้ยหยัน พลางกวาดสายตามองไปรอบห้อง “แกคิดจริงๆ เหรอว่าทางเข้าออกของดันเจี้ยนระดับนี้จะไม่มีระบบตรวจจับที่เชื่อมต่อตรงมาถึงฉัน?” เรย์ไม่ได้ตอบโต้อย่างตื่นตระหนก เขาเพียงแค่ยืนนิ่งดุจรูปปั้น แต่ทว่าที่ปลายธนูของเขากลับปรากฏประกายไฟสีม่วงที่รุนแรงจนอากาศรอบข้างบิดเบี้ยว ลูน่าร่ายเวทป้องกันกางกั้นรอบตัวทั้งคู่ไว้ได้ทันท่วงที แต่ทว่าสายตาของจักรพรรดิดำไม่ได้จ้องไปที่เรย์ เขากลับมองไปที่ด้านหลังของทั้งสองคน “ขอบใจมากนะที่อุตส่าห์ไปขุดหลักฐานมาให้” จักรพรรดิดำกล่าวพลางยิ้ม “พวกเราหาไอเทมชิ้นนั้นไม่เจอมานานจนเกือบจะถอดใจอยู่แล้ว” เรย์รู้สึกถึงความเย็นวาบที่สันหลังเมื่อสัมผัสได้ถึงไอสังหารจากด้านหลัง เขาค่อยๆ หันไปช้าๆ และพบกับภาพที่ทำให้หัวใจของเขาแทบหยุดเต้น... ลูน่า เพื่อนสนิทเพียงคนเดียวของเขา ยืนอยู่ห่างจากเขาไปสามก้าว ในมือของเธอถือผลึกเวทมนตร์ที่กำลังส่งสัญญาณไปยังฝ่ายศัตรู พร้อมกับรอยยิ้มที่เขาไม่เคยเห็นมาก่อน ทุกอย่างในหัวของเรย์ขาวโพลน นี่ไม่ใช่การหักหลังของกิลด์... แต่เป็นการหักหลังของคนที่เขาเชื่อใจที่สุดในชีวิต ขอบคุณที่ติดตามการเดินทางของเรย์มาจนถึงตอนนี้ แล้วพบกันใหม่ในตอนหน้าครับ ราชันย์แห่งอาเซอร์ร็อธครับ