รวมกลุ่มผู้กล้า

"ถ้าคุณคิดว่าการบุกหอคอยทดสอบชั้นที่ 50 คือการใช้กำลังเข้าแลก... ผมแนะนำให้คุณถอนตัวออกไปตั้งแต่ตอนนี้จะดีกว่าครับ" เรย์วางแผนที่หนังแกะลงบนโต๊ะไม้โอ๊กเก่าคร่ำภายในโรงเตี๊ยมลับของเมืองชายแดน นิ้วเรียวยาวของเขาเคาะจังหวะลงบนสัญลักษณ์รูปหอคอยที่ถูกขีดฆ่าด้วยหมึกสีแดงสด สายตาคมกริบดั่งพญาเหยี่ยวจ้องมองไปยังชายหนุ่มร่างยักษ์ที่มีดาบยักษ์สะพายหลัง และหญิงสาวในชุดคลุมสีเงินที่นั่งอยู่ฝั่งตรงข้าม บรรยากาศในห้องเงียบกริบจนได้ยินเสียงฟืนปะทุในเตาผิง 'ดาร์กี้' นักรบคลั่งที่ขึ้นชื่อเรื่องความใจร้อนขมวดคิ้วแน่นจนเป็นปม เขาพ่นลมหายใจออกมาแรงๆ ก่อนจะตบโต๊ะจนจานชามสั่นสะเทือน "นี่เรย์! ฉันยอมสละเวลาจากกิลด์ระดับท็อปมาเพื่อฟังนายพล่ามเรื่องกลยุทธ์น่าเบื่อพวกนี้รึไง? พวกเรามีพลังพอจะถล่มมอนสเตอร์ทุกตัวที่ขวางหน้า แค่ลุยเข้าไปก็จบแล้วไม่ใช่หรือไง!" "ลุยเข้าไปเพื่อตายหรือครับ?" เรย์เอ่ยด้วยน้ำเสียงเรียบเฉย ทว่าแฝงไปด้วยความกดดันมหาศาล เขาไม่ได้โกรธ แต่ความเยือกเย็นนั้นกลับทำให้อีกฝ่ายรู้สึกตัวลีบลงถนัดตา "จักรพรรดิดำส่งคนของมันไปดักรอที่ชั้นที่ 45 แล้ว ถ้าเราเดินเข้าประตูหน้าตามแผนโง่ๆ ที่คุณว่า เราจะถูกล้อมและโดนรุมฆ่าเหมือนสุนัขข้างถนนทันที" ลูน่าที่นั่งเงียบมาตลอดหยิบไม้เท้าคริสตัลขึ้นมาหมุนเล่นเบาๆ ดวงตาของเธอฉายแววครุ่นคิดก่อนจะเอ่ยขึ้น "ดาร์กี้ ฟังเรย์เถอะค่ะ... เอ้ย... ฟังเรย์เถอะครับ" เธอชะงักเล็กน้อยเมื่อเห็นสายตาของเรย์ที่ปรามไว้ก่อนจะปรับโทนเสียงให้สุขุมขึ้น "เรย์ไม่ได้พาพวกเรามาเสี่ยงโชค แต่เขาพาเรามาเพื่อ 'คว้าชัยชนะ' ในแบบที่ไม่มีใครคาดคิดต่างหาก" เรย์ผินหน้าไปทางลูน่า พยักหน้าให้เล็กน้อยเป็นการขอบคุณ ก่อนจะหันกลับมาหาทีมงานที่เขาเลือกมากับมือด้วยตัวเอง เขาหยิบเหรียญเงินออกมาหนึ่งเหรียญแล้ววางลงบนแผนที่ "จุดเปลี่ยนไม่ได้อยู่ที่ดาบของคุณดาร์กี้ หรือเวทมนตร์ของลูน่า แต่อยู่ที่ 'จังหวะ' ครับ" เขาใช้นิ้วลากผ่านเส้นทางลับที่ไม่มีใครเคยสำรวจมาก่อน "หอคอยนี้มีกลไกซ่อนอยู่หลังภาพวาดรูปเทพธิดาที่ชั้น 42 หากเราแก้ปริศนาได้ ประตูมิติจะเชื่อมต่อไปยังห้องโถงบอสโดยไม่ต้องผ่านด่านองครักษ์มืดของจักรพรรดิดำ" "แล้วถ้ากิลด์ของหมอนั่นรู้ตัวล่ะ?" ดาร์กี้ถามเริ่มเลิกคิ้วขึ้นมาด้วยความสนใจ "นั่นคือหน้าที่ของผม" เรย์ยิ้มที่มุมปาก เป็นยิ้มที่ไม่ได้มีความอบอุ่น แต่เป็นยิ้มของพรานที่เห็นเหยื่อเดินเข้ากับดัก "ผมจะใช้ 'กระสุนเงา' ล่อให้พวกมันคิดว่าเราบุกเข้าทางทิศเหนือ ทันทีที่มันเคลื่อนกำลังไปทางนั้น เราจะแทรกซึมเข้าทางใต้ทันที" การวางแผนดำเนินต่อไปอีกนับชั่วโมง เรย์วิเคราะห์ทุกความเป็นไปได้ อธิบายถึงพฤติกรรมมอนสเตอร์ พิกัดที่ต้องหลบเลี่ยง และจุดที่ต้องใช้ทักษะเฉพาะตัวของแต่ละคน ทุกคำพูดของเขาไม่ใช่แค่การสั่งการ แต่มันคือการถักทอความเชื่อมั่นให้เกิดขึ้นในใจของคนในทีม ความบาดหมางเล็กๆ น้อยๆ ระหว่างสมาชิกเริ่มถูกกลบด้วยเป้าหมายที่ยิ่งใหญ่กว่า "ทุกคนเข้าใจตรงกันแล้วนะ" เรย์ลุกขึ้นยืน จัดเสื้อคลุมตัวเก่งให้เข้าที่ "นี่ไม่ใช่แค่การผ่านหอคอย แต่นี่คือการประกาศศักดาให้จักรพรรดิดำได้รู้ว่า โลกใบนี้ไม่ใช่สนามเด็กเล่นที่มันจะคอยบงการใครได้ตามใจชอบ" สมาชิกในทีมลุกขึ้นยืนตาม ดวงตาของพวกเขาที่เคยว่างเปล่าหรือเต็มไปด้วยความลังเล บัดนี้กลับลุกโชนด้วยไฟแห่งการต่อสู้ ทั้งหมดเดินออกมาจากโรงเตี๊ยมสู่บรรยากาศยามค่ำคืนของเมืองหลวงที่เต็มไปด้วยแสงไฟนีออนจากโลกเสมือน ทว่าในจังหวะที่เรย์กำลังจะก้าวเท้าออกจากซุ้มประตูเมือง สัญชาตญาณพรานลึกๆ ในใจเขาก็สั่นเตือนรุนแรง เขาก้มลงมองนาฬิกาข้อมือระบบดิจิทัล ค่าสถานะ 'ตรวจจับภัยคุกคาม' ของเขาพุ่งขึ้นสู่ระดับสีแดงจัดโดยไม่มีสาเหตุ เรย์หยุดชะงักพร้อมกับยกมือซ้ายขึ้นเป็นสัญญาณให้คนอื่นหยุดกะทันหัน "มีอะไรหรือเปล่าเรย์?" ลูน่ากระซิบถามด้วยความระแวง เรย์ไม่ได้ตอบ เขาค่อยๆ หันกลับไปมองยังเงามืดที่ทอดยาวมาจากมุมตึก เสียงฝีเท้าที่หนักแน่นแต่เชื่องช้าดังขึ้นเป็นจังหวะที่คุ้นเคย จนทำให้หัวใจของเรย์กระตุกวูบ ร่างในชุดเกราะสีดำทมิฬเดินออกมาจากเงามืด ผู้นั้นไม่ใช่ศัตรูที่คาดไว้ แต่มันคือ 'ศัตรูที่เขาหวาดกลัวที่สุด' ชายผู้ถือครองดาบระดับตำนานที่เคยเป็นคนสนิทที่สุดของเขาก่อนจะหักหลังไปเข้าพวกกับกิลด์จักรพรรดิดำ "ไม่เจอกันนานนะเรย์" ชายชุดดำกล่าวด้วยน้ำเสียงเย็นชาพร้อมกับรอยยิ้มที่เย้ยหยัน "ดูเหมือนนายจะรีบไปตายในหอคอยจนลืมเช็กไปว่า... ฉันได้รับคำสั่งให้มาเด็ดหัวนายตั้งแต่ก้าวแรกที่ออกจากเมืองเลยล่ะ" ความตึงเครียดพุ่งถึงขีดสุดเมื่อชายปริศนาชักดาบสีเลือดออกมาจากฝัก แสงสลัวของเมืองไม่อาจซ่อนความอำมหิตที่แผ่ออกมาได้ เรย์กำปืนสไนเปอร์ในมือแน่น เหงื่อเย็นๆ ไหลซึมตามไรผม เพราะเขารู้ดีว่าการเผชิญหน้าครั้งนี้อาจจะกลายเป็นจุดจบของแผนการทั้งหมดที่เขาวางไว้! หวังว่าทุกท่านจะตื่นเต้นไปกับก้าวต่อไปของเรย์ในตอนหน้า แล้วพบกันใหม่ครับ - ราชันย์แห่งอาเซอร์ร็อธ