ฟาดกลับด้วยยอดขาย

เสียงกระแทกของสมุดบัญชีปกหนังสีดำบนโต๊ะไม้สักราคาแพง ดังสนั่นจนก้องไปทั่วห้องรับรองของร้านอาหาร "ครัวยายริน" แว่วเสียงถอนหายใจยาวเหยียดพร้อมรอยยิ้มเยาะที่มุมปากของ "ป้าอรุณี" ญาติผู้พี่ฝั่งแม่สามีผู้เคยเหยียบย่ำรินรดามาตลอดชีวิต หล่อนกอดอกมองหน้าหญิงสาวรุ่นน้องด้วยสายตาเหยียดหยาม ราวกับกำลังรอคอยเวลาที่จะได้เหยียบซ้ำให้จมดิน "ไหนล่ะรินรดา ไหนล่ะร้านข้าวแกงข้างทางที่เธออวดนักอวดหนาว่ามันจะพลิกชีวิต เปิดมาได้เดือนกว่าๆ แล้วนี่ ธุรกิจต้มยำทำแกงแบบนี้ มีแต่จะเจ๊งกับเจ๊ง เห็นทีสามีไฮโซของเธอคงต้องเอาเงินเก็บมาพยุงร้านจนกระเป๋าฉีกแล้วมั้ง" ป้าอรุณีแค่นหัวเราะในลำคอ สายตากวาดมองไปรอบร้านที่ตอนนี้เนืองแน่นไปด้วยลูกค้าช่วงพักเที่ยง ก่อนจะหันมาเชิดใส่ "สู้เอาเวลาไปทำงานออฟฟิศเงินเดือนหมื่นกว่าบาทตามเดิมไม่ดีกว่ารึ มาจับตะหลิวหน้าเตาร้อนๆ สุดท้ายก็ไม่พ้นต้องหันมาแบมือขอเงินญาติๆ อย่างพวกฉันอยู่ดี" รินรดายังคงยืนนิ่ง มือเรียวบรรจงตัก "แกงเขียวหวานลูกชิ้นปลากรายยักษ์" ใส่ถ้วยกระเบื้องเคลือบอย่างใจเย็น กลิ่นหอมกรุ่นของกะทิคั้นสดและพริกแกงตำมือโขลกเองอบอวลเตะจมูกจนคนในรัศมีสิบเมตรต้องกลืนน้ำลาย เธอยังไม่รีบตอบคำถามนั้น ปล่อยให้ความเงียบสร้างความอึดอัดให้ฝ่ายตรงข้ามอยู่ครู่หนึ่ง ก่อนจะวางทัพพีลงกระทบขอบหม้อเสียงดัง *กริ๊ง* หญิงสาวเงยหน้าขึ้นสบตาอีกฝ่ายอย่างไม่เกรงกลัว นัยน์ตาสุกใสมีความเยือกเย็นและมั่นใจฉายชัดเจน "ป้าอรุณีครับ คนเราถ้าวัดความสำเร็จด้วยเสียงบ่น คงรวยกันไปนานแล้วล่ะครับ" รินรดาเอ่ยเสียงเรียบ นัยน์ตาคมกริบ "แต่พอดดีว่า ร้านข้างทางของผมเนี่ย มันไม่ได้ขายแค่แกงถุงละสี่สิบบาทน่ะสิครับ" สิ้นคำพูดของภรรยา ประตูไม้สักบานใหญ่ของห้องรับรองก็ถูกผลักเปิดออกอย่างนุ่มนวล ทว่าทรงพลัง "ศิลา" สามีหนุ่มผู้ทรงอิทธิพลก้าวเข้ามาในชุดสูทเข้ารูปสไตล์นักธุรกิจหนุ่มไฟแรง ใบหน้าคมคายไร้รอยยิ้มแต่แววตากลับอ่อนโยนเป็นพิเศษเมื่อมองภรรยา เขาเดินตรงเข้ามาโอบไหล่บางของรินรดาไว้หลวมๆ เป็นการประกาศอาณาเขตและแสดงความสนับสนุนอย่างชัดเจนในคราเดียว "พอดีผมเพิ่งให้ผู้จัดการฝ่ายบัญชีสรุปตัวเลขรายรับรวมของเดือนนี้เสร็จพอดีครับ" ศิลาเอ่ยด้วยน้ำเสียงทุ้มต่ำแต่น่าเกรงขาม เขาวางแท็บเล็ตหน้าจอแสดงผลกราฟฟิกการเงินลงบนโต๊ะข้างสมุดบัญชีเล่มเก่าๆ ของป้าอรุณี "ไหนๆ ทุกคนก็มาพร้อมหน้ากันแล้ว มาลองดูกันหน่อยไหมครับว่า ร้านข้างทางที่ป้าดูถูก... ทำเงินได้มากกว่ารายได้ทั้งปีของญาติฝั่งป้ารวมกันกี่เท่า" นิ้วเรียวกดเปิดไฟล์รายงาน ปรากฏตัวเลขยอดขายสุทธิของร้าน "ครัวยายริน" ประจำเดือนแรก... ตัวเลขเจ็ดหลักที่ปรากฏหราอยู่บนหน้าจอ ทำเอาป้าอรุณีที่กำลังจะอ้าปากเยาะเย้ยถึงกับสำลักน้ำลายตัวเอง หน้าตาที่เคยเชิดมั่นเปลี่ยนเป็นซีดเผือด ดวงตาเบิกโพลงด้วยความตื่นตระหนกจนแทบถลนออกมานอกเบ้า มือที่เคยถือกระเป๋าแบรนด์เนมสั่นเทาขึ้นมาทันที "มะ... เป็นไปได้ยังไง! ขายข้าวแกงเนี่ยนะ เดือนนึงหลักล้าน?!" ป้าอรุณีอุทานเสียงหลง แทบไม่เชื่อสายตาตัวเอง เมื่อกวาดตามองรายละเอียดในรายงาน พบว่านอกจากยอดขายหน้าร้านแล้ว ยังมีรายได้จากการส่งวัตถุดิบสูตรลับ และออเดอร์พิเศษจากกลุ่มนักธุรกิจระดับบนที่ศิลาช่วยสกรีนและต่อยอดให้ ยอดกำไรสุทธิเพียงเดือนเดียว... มากกว่ารายได้ทั้งปีของครอบครัวป้าอรุณีรวมกันเสียอีก! รินรดายิ้มรับบางๆ เธอหยิบสมุดบัญชีของป้าอรุณีเล่มเดิมมาเปิดดูผ่านๆ ก่อนจะดันกลับไปตรงหน้าญาติผู้พี่ด้วยท่าทีสุภาพแต่เชือดเฉือน "ธุรกิจของป้าที่ว่ามั่นคงนัก ทั้งปล่อยเงินกู้ ทั้งขายตรง ปลายปีนี้รายได้รวมกันคงสักเจ็ดแปดแสนสินะครับ..." รินรดาเว้นจังหวะนิดหนึ่ง สายตาพินิจพิเคราะห์ "น่าเสียดายจังครับ ที่ยอดกำไรแค่สามวันแรกของร้านผม ก็แซงหน้าความภูมิใจทั้งชีวิตของป้าไปเรียบร้อยแล้วล่ะครับ" ความเงียบเข้าปกคลุมห้องรับรองชั่วขณะ ศิลายกยิ้มมุมปากอย่างพึงพอใจ เขายื่นมือไปหยิบถ้วยแกงเขียวหวานที่รินรดาเพิ่งตักเสร็จมาถือไว้ ก่อนจะตักลูกชิ้นปลากรายเนื้อเด้งป้อนภรรยาอย่างเอาใจท่ามกลางสายตาตื่นตะลึงของทุกคนในห้อง เคมีของสามีสายเปย์ที่คลั่งรักภรรยาจนออกนอกหน้านี้ ช่างเป็นภาพที่ทั้งน่าหมั่นไส้และทรงพลังในเวลาเดียวกัน "ทานให้อร่อยนะครับที่รัก เหนื่อยมาทั้งวันแล้ว เดี๋ยวเรื่องเอกสารทางกฎหมายและการตรวจสอบภาษีทั้งหมด ผมให้ทนายจัดการให้เอง คุณไม่ต้องเอาสมองมารกกับคนพวกนี้หรอก" ศิลาเอ่ยด้วยน้ำเสียงอ่อนโยนที่ชวนให้คนฟังต้องอิจฉาตาร้อนผ่าว ป้าอรุณีกัดริมฝีปากแน่นจนหอบสะท้านด้วยความแค้นใจและอับอายจนแทบแทรกแผ่นดินหนี หล่อนตั้งท่าจะอ้าปากโวยวายและกล่าวหาว่าสองสามีภรรยาใช้เส้นสายหรือฟอกเงิน ทว่าจังหวะนั้นเอง เสียงเคาะประตูก็ดังขึ้นขัดจังหวะเสียก่อน ประตูเปิดออกเผยให้เห็นร่างของ "ชายชราท่าทางน่าเกรงขาม" สวมชุดสูทสากลเรียบร้อย แต่ผู้ติดตามด้านหลังต่างหากที่ทำให้ทุกคนในห้องถึงกับหยุดหายใจ—เลขาธิการส่วนตัวของประธานกลุ่มบริษัทส่งออกอาหารยักษ์ใหญ่ระดับประเทศ ก้าวเข้ามาพร้อมกับซองเอกสารสีน้ำตาลประทับตราลับสุดยอดในมือ ชายชราผู้มาใหม่กวาดสายตามองภายในห้อง ก่อนจะมาหยุดโค้งคำนับให้รินรดาอย่างนอบน้อมเกินคาด "คุณรินรดาครับ ทางเราได้รับตัวอย่างน้ำพริกและเครื่องแกงสูตรพิเศษที่คุณส่งมอบให้ผ่านคุณศิลาแล้ว... ทางท่านประธานใหญ่ต้องการขอซื้อสิทธิ์ขาดในการผลิตเพื่อส่งออกไปยุโรป และนี่คือสัญญาข้อเสนอแรก..." ซองเอกสารถูกเปิดออก เผยให้เห็นตัวเลขข้อเสนอซื้อลิขสิทธิ์ที่ทำเอาป้าอรุณีถึงกับเข่าทรุดลงไปกองกับพื้นทันที! --- ขอบพระคุณที่ร่วมเดินทางไปกับเรื่องราวของผมนะครับ กาแฟโบราณแก้วโต