เสียงซุบซิบในตลาด

"อีรินมันใช้เสน่ห์ยาแฝดอะไรวะแก? วันก่อนฉันเห็นลงจากรถยุโรปคันละหลายล้าน ผู้ชายใส่สูทเปิดประตูให้ราวกับมันเป็นคุณนายผู้สูงศักดิ์ ทั้งที่เมื่อก่อนยังนั่งแคะหอยขายอยู่ริมถนนแท้ๆ" เสียงกระซิบกระซาบที่ดังลอดมาจากแผงขายปลาเค็มในตลาดสดเทศบาล ไม่ได้เบาอย่างที่เจ้าตัวคิด เสียงหัวเราะคิกคักและสายตาริษยาที่ทิ่มแทงไล่หลังมา ทำให้รินรดากำตะหลิวในมือแน่นขึ้นเล็กน้อย เธอนิ่งค้างอยู่หน้าเตาถ่านที่กำลังคุโชน กลิ่นหอมฟุ้งของพริกแกงเผ็ดที่ผัดเคล้ากับกะทิเคี่ยวจนแตกมัน ลอยตลบอบอวลตัดกับบรรยากาศอึมครึมของตลาดสดช่วงสายได้เป็นอย่างดี รินรดาสูดหายใจเข้าลึก3 เพื่อสะกดกลั้นอารมณ์ที่กำลังไต่ระดับขึ้นมา เธอยังจำภาพเมื่อสัปดาห์ก่อนได้ดี ตอนที่ศISILA (ศิลา) สามีสายเปย์ของเธอ ควักบัตรเครดิตสีดำรูดซื้อวัตถุดิบชั้นดีจากซูเปอร์มาร์เก็ตนำเข้าจนพนักงานต้อนรับแทบจะก้มกราบ และรถยนต์คันหรูที่เขาจัดหามาให้เธอนั่งรับส่งไปซื้อของเพื่อยกระดับชีวิต ความหวandดีของสามีที่อยากให้เأธอนอนสบายและไม่ต้องเหนื่อยยาก กลับกลายเป็นชนวนชั้นดีให้พวกปากหอยปากปูในตลาดหยิบยกมานินทาว่าร้ายว่าเธอกลายเป็น "กาฝากเกาะผู้ชายกิน" ไปเสียแล้ว "รับพริกแกงเพิ่มอีกสักถุงไหมครับป้า สมุนไพรไทยเราเผ็ดร้อนถึงใจ ช่วยขับลมดีนักแลนะครับ" รินรดาหันไปยิ้มแย้มให้กับลูกค้าประจำรุ่นราวคราวเดียวกัน น้ำเสียงของเธอนุ่มนวลและราบเรียบราวกับไม่มีอะไรเกิดขึ้น ทว่าแววตาคู่คมกลับฉายประกายเด็ดเดี่ยว "แหม... แม่รินช่วงนี้มือขึ้นนะจ๊ะ ขายข้าวแกงแป๊บเดียวมีเงินซื้อของแพงๆ ใช้แล้ว น่าอิจฉาเสียจริง มีหนุ่มใหญ่กระเป๋าหนักคอยตามรับตามส่งแบบนี้ ไม่ต้องเหนื่อยตากแดดตากลมขายของอีกต่อไปแล้วมั้งจ๊ะเนี่ย" ป้าเพ็ญ แม่ค้าขายผักสดเจ้าประจำอดไม่ได้ที่จะเหน็บแนมด้วยรอยยิ้มที่เคลือบไปด้วยความอิจฉา รินรดาวางทัพพีลงกระทบขอบกระทะเสียงดัง ‘กริ๊ง’ พอเหมาะพอเจาะเพื่อเรียกสติคนรอบข้าง เธอยืดตัวขึ้นตรงสบตากับทุกคนที่กำลังแอบเงี่ยหูฟังอย่างไม่เกรงกลัว "ความเหนื่อยยากของแต่ละคนไม่เหมือนกันหريكหรอกครับป้าเพ็ญ เงินทุกบาทที่ฉันใช้และของทุกชิ้นที่ฉันมี มาจากสองมือที่ขยันทำมาหากิน และจากความตั้งใจจริงของสามีที่เขาเห็นคุณค่าในตัวฉัน ไม่ได้ไปเบียดเบียนเงินใคร หรือไปขโมยสามีใครมา ถ้าความขยันและมีสามีที่ดีมันคือความผิด ฉันก็คงต้องกราบขออภัยคนที่ไม่มีปัญญาหาได้ด้วยนะครับ" คำพูดที่นิ่มนวลแต่เชือดเฉือนถึงพริกถึงขิง ทำให้ป้าเพ็ญและกลุ่มแม่ค้าหน้าเจื่อนลงทันที ไม่มีใครกล้าต่อปากต่อคำกับรินรดาอีก เพราะต่างรู้ดีว่าฝีปากของเธอนั้นคมกริบไม่แพ้มีดอีโต้ที่ใช้สับหมูเลยทีเดียว ทว่า บรรยากาศความตึงเครียดกลับถูกแทนที่ด้วยกลิ่นหอมหวนอันเป็นเอกลักษณ์ กลิ่นหอมของ "แกงเขียวหวานเนื้อน่องลายตุ๋นยาจีน" ที่รินรดาเคี่ยวเคี่ยวมานานกว่าสามชั่วโมงเริ่มส่งกลิ่นเตะจมูกผู้คนในรัศมีร้อยเมตร เนื้อน่องลายที่ถูกตุ๋นจนเปื่อยนุ่มละลายในปาก ผสานกับเครื่องแกงเขียวหวานโขลกมือสดใหม่ กะทิสดคั้นวันต่อวัน และใบมะกรูดฉีกฝอยที่โรยหน้าเพื่อเพิ่มความจัดจ้าน เสียงท้องร้องโครกครากของใครบางคนดังขึ้นท่ามกลางความเงียบ ลูกค้าที่ยืนซุบซิบเมื่อครู่เริ่มกลืนน้ำลายลงคออย่างยากลำบาก เมนูเด็ดประจำวันของร้านรินรดาไม่ได้มีดีแค่รสชาติ แต่ความพิถีพิถันในการเลือกวัตถุดิบทำให้ใครต่อใครก็ปฏิเสธไม่ลง ในขณะที่รินรดากำลังตักแกงเขียวหวานร้อนๆ ใส่ถุงให้ลูกค้ารายแรก เสียงเครื่องยนต์รถยนต์ยุโรปสีดำสนิทคันคุ้นตาแล่นเข้ามาจอดเทียบฟุตบาทหน้าตลาดสดอย่างเงียบเชียบ ประตูรถฝั่งผู้โดยสารเปิดออก พร้อมกับร่างสูงสง่าในชุดสูททำงานเข้ารูปของศิลาที่ก้าวลงมา ท่ามกลางสายตานับสิบที่หันขวับมามองเป็นตาเดียว ศิลาไม่สนใจสายตาใคร เขากวาดตามองหาภรรยาด้วยรอยยิ้มอบอุ่น ก่อนจะเดินตรงเข้ามาหาเธอท่ามกลางความตกตะลึงของคนในตลาด เขาหยิบผ้าเช็ดหน้าสีขาวสะอาดออกจากกระเป๋าเสื้อสูท บรรจงซับเหงื่อที่ซึมอยู่ตามขมับของรินรดาอย่างทะนุถนอมต่อหน้าธารกำนัล "เหนื่อยมากไหมครับคนดี วันนี้ผมเคลียร์งานเสร็จเร็ว เลยตั้งใจมารับภรรยาคนเก่งกลับบ้าน พร้อมจะปิดร้านไปพักผ่อนหรือยังครับ?" เสียงทุ้มนุ่มที่เอ่ยถามอย่างอ่อนโยน ทำเอาบรรดาแม่ค้าที่นินทาเธอเมื่อครู่ถึงกับหน้าซีดเผือด เมื่อตระหนักว่า "คุณชายสายเปย์" ที่พวกเขาวิพากษ์วิจารณ์ แท้จริงแล้วคลั่งรักภรรยาคนนี้มากเพียงใด รินรดาถอนหายใจยาวด้วยความโล่งอก เธอกำลังจะเอ่ยปากตอบรับคำชวนของสามี ทว่าสายตากลับเหลือบไปเห็นเงาร่างคุ้นเคยที่ก้าวลงมาจากเบาะหลังของรถคันเดียวกัน—ร่างของแม่สามีจอมเคี่ยวที่เคยประกาศกร้าวว่าจะตัดขาดกับลูกชาย หากยังขืนมาแต่งงานกับผู้หญิงบ้านๆ อย่างเธอ ก้าวลงมาเหยียบย่างสู่พื้นตลาดสดแห่งนี้ด้วยสีหน้าบึ้งตึงและแววตาดุดันที่จ้องตรงมายังรินรดาอย่างเอาเรื่อง ขอบพระคุณที่ร่วมเดินทางไปกับเรื่องราวของผมนะครับ กาแฟโบราณแก้วโต