ศาสตร์แห่งไพ่ใบแรก

กลิ่นอายความอับชื้นของกระดาษเก่าและฝุ่นละอองที่ลอยวนในแสงสลัว คือสิ่งเดียวที่ช่วยดึงสติของรินให้หลุดพ้นจากเสียงกระซิบโหยหวนในหัว เสียงนั้น... *"ช่วย... ฉันด้วย..."* มันยังคงก้องกังวานอยู่ในโสตประสาท แม้ว่าเธอจะเพิ่งวิ่งหนีออกจากตึกร้างหลังสถานีโทรทัศน์มาได้หมาดๆ หัวใจดวงน้อยใต้เสื้อฮู้ดสีดำตัวโคร่งเต้นรัวระส่ำ มือเรียวบางที่กำโทรศัพท์มือถือไว้แน่นจนข้อต่อนิ้วซีดขาว รินหอบหายใจถี่กระชั้น ขณะกวาดสายตามองไปรอบตัวเพื่อสำรวจสถานที่แปลกประหลาดแห่งนี้—ร้านขายของเก่า "อัสนีพยากรณ์" ร้านเล็กๆ ที่ตั้งหลบมุมอยู่อย่างเงียบเชียบในตรอกแคบๆ ท่ามกลางความเจริญของย่านใจกลางเมือง "ถ้าเข้ามาเพื่อจะปัดฝุ่นให้ฟรี ฉันเกรงว่าคงต้องผิดหวังนะคะ เพราะที่นี่มีแต่สิ่งของที่ไม่อยากถูกรบกวน" เสียงทุ้มนุ่มแต่เยือกเย็นจนสันหลังวาบดังขึ้นจากมุมมืดหลังชั้นวางหนังสือโบราณ รินสะดุ้งสุดตัว ถอยหลังไปชนกับตู้ไม้สักจนฝุ่นฟุ้งกระจาย ดวงตากลมโตเบิกกว้างด้วยความตื่นตระหนกเมื่อเห็นร่างระหงของสตรีในชุดยาวสีเทาเข้มก้าวออกมาจากเงาสลัว เส้นผมยาวสลวยสีดำสนิทถูกรวบไว้หลวมๆ ทว่าใบหน้าเรียบเฉยและดวงตาสีเทาคู่คมที่มองตรงมา กลับทรงพลังราวกับมองทะลุปรุโปร่งไปถึงความลับใต้จิตสำนึกของเธอ "คุณ... คือใครคะ?" รินเอ่ยถาม เสียงสั่นพร่าเล็กน้อย พยายามควบคุมลมหายใจไม่ให้ดูตื่นตระหนกจนเกินงามในฐานะไอดอลฝึกหัดที่ต้องรักษาภาพลักษณ์ แม้สถานการณ์ตอนนี้จะไกลคำว่า 'ปลอดภัย' มากโขก็ตาม สตรีปริศนายกยิ้มมุมปากเพียงเล็กน้อย รอยยิ้มที่ไม่ได้ไปถึงดวงตา ทว่ากลับสะกดสายตาไว้อย่างประหลาด เธอวางสำรับไพ่ทาโรต์โบราณชุดหนึ่งลงบนโต๊ะไม้ขัดมัน เสียงกระทบเบาๆ ดังก้องท่ามกลางความเงียบงัน "ฉันชื่อ 'อิงฟ้า' และเด็กสาวที่กำลังถูกเงาดำกัดกินพลังชีวิตอยู่จนวิญญาณเกือบหลุดลอกจากร่าง... ก็คือคุณไงคะ ริน" คำพูดนั้นราวกับค้อนหนักๆ ที่ทุบลงกลางใจ รินแทบหยุดหายใจ เธอกำชายเสื้อฮู้ดแน่นขึ้น ความหวาดกลัวถูกแทนที่ด้วยความตกตะลึงระคนสงสัย ผู้หญิงคนนี้รู้ได้อย่างไรว่าเธอเป็นใคร? และที่สำคัญ... รู้เรื่องร่องรอยพลังงานประหลาดที่เกาะติดเธอมาได้อย่างไร? "คุณหมายความว่ายังไงคะ? ฉันไม่เห็นเข้าใจ..." รินพยายามปฏิเสธ แม้จะรู้ดีว่าดวงตาที่ฉายแววรู้ทันคู่นั้นไม่เคยปล่อยให้ใครโกหกผ่านได้ง่ายๆ อิงฟ้าไม่ตอบในทันที เธอทรุดตัวลงนั่งบนเก้าอี้บุหนังเก่าคร่ำคร่า ปลายนิ้วเรียวยาวกรีดกรายผ่านหน้าไพ่ทาโรต์สำรับใหญ่ที่ขอบไพ่สึกกร่อนตามกาลเวลา ก่อนจะเงยหน้าขึ้นสบตาตรงๆ "พลังงานด้านลบจากตึกร้างหลังนั้นไม่ได้ติดตามคุณมาแค่เพราะความบังเอิญนะคะ ริน แต่เป็นเพราะ 'ดวงชะตา' ของคุณมันเปิดรับสิ่งเหล่านั้นต่างหาก ในฐานะไอดอลหน้าใหม่ที่กำลังจะก้าวขึ้นสู่แสงสว่าง คุณหารู้ไม่ว่ายิ่งแสงเจิดจ้ามากเท่าไหร่ เงาก็ยิ่งทอดยาวและมืดมนมากขึ้นเท่านั้น" อาจารย์สาวเว้นจังหวะ ปล่อยให้ความเงียบสร้างแรงกดดัน ก่อนจะเอ่ยต่อด้วยน้ำเสียงจริงจัง "และเสียงที่ร้องขอความช่วยเหลือเมื่อครู่... มันไม่ใช่แค่ภาพหลอน แต่มันคือเสียงของไอดอลรุ่นพี่ที่หายตัวไปอย่างไร้ร่องรอยเมื่อสามเดือนก่อน" ร่างของรินชาวาบไปทั้งตัว ข้อมูลนี้ไม่เคยปรากฏในข่าวหน้าหนึ่ง การหายตัวไปของรุ่นพี่ซูซานถูกปิดเงียบโดยต้นสังกัด แต่วันนี้ หญิงสาวแปลกหน้าผู้เป็นเจ้าร้านขายของเก่ากลับล่วงรู้มันอย่างทะลุปรุโปร่ง "ทำไม... ทำไมคุณถึงรู้เรื่องนี้?" รินก้าวเข้าไปใกล้โต๊ะไม้มากขึ้น ความกลัวถูกแทนที่ด้วยความกระหายใคร่รู้ "เพราะฉันคือผู้ดูแล 'ประตู' และคุณ... กำลังยืนอยู่บนเส้นแบ่งระหว่างความจริงกับความลี้ลับที่ไม่มีวันหวนกลับ" อิงฟ้าผายมือไปยังสำไพ่ทาโรต์ที่วางอยู่ตรงหน้า "ถ้าคุณอยากรอด และถ้าคุณอยากรู้ความจริงเบื้องหลังรอยยิ้มจอมปลอมของวงการที่คุณกำลังก้าวเข้าไป... จงนั่งลง แล้วเลือกไพ่ใบแรกของคุณซะสิคะ" รินมองหน้าอิงฟ้าสลับกับสำรับไพ่โบราณ ลมหายใจของเธอกลับมาเป็นจังหวะอีกครั้ง ความลังเลฉายชัดในแววตา แต่ลึกลงไปในใจ ความกล้าหาญที่ซ่อนอยู่ภายใต้ภาพลักษณ์ไอดอลเด็กดีกำลังร่ำร้อง สัญชาตญาณบอกเธอว่าการหันหลังกลับในตอนนี้มีแต่จะนำไปสู่ความตาย เธอสูดหายใจเข้าลึกๆ ยื่นมือสั่นเทาออกไปสัมผัสกับผิวกระดาษของสำรับไพ่ที่ให้ความรู้สึกเย็นยะเยือกราวกับสัมผัสของน้ำแข็ง ทว่าในขณะที่ปลายนิ้วของเธอกำลังจะแตะลงบนหน้าไพ่ใบแรก— *ติ๊ง!* เสียงแจ้งเตือนประหลาดดังขึ้นในหัวของริน พร้อมกับหน้าต่างโปร่งแสงสีทองเรืองรองที่ปรากฏขึ้นกลางอากาศต่อหน้าต่อตาเธอและอิงฟ้า ข้อความตัวอักษรสีแดงฉานสว่างวาบขึ้นท่ามกลางความมืดของร้าน [ระบบปลุกพลังไอดอลไสยเวททำงานสำเร็จ] [ตรวจพบผู้รับเลือก: ริน] [ภารกิจระดับ SSS ปลดล็อก: ค้นหาความจริงเบื้องหลังเงาดำแห่งวงการบันเทิง (บทที่ 1: คำสาปแห่งไพ่ใบแรก)] [คำเตือนจากระบบ: หากเลือกไพ่ผิดใบ วิญญาณของคุณจะถูกกลืนกินโดย 'บอสลับ' ที่กำลังจ้องมองมาจากความมืดทันที] อิงฟ้าชะงักไปเล็กน้อย ดวงตาสีเทาคู่คมเบิกกว้างขึ้นเป็นครั้งแรกเมื่อเห็นแสงเรืองรองของระบบที่ปราศจากคำอธิบาย เธอเงยหน้าขึ้นมองรินด้วยแววตาที่เปลี่ยนไปจากเดิมอย่างสิ้นเชิง "ดูเหมือนว่า... เราจะประเมินคุณต่ำเกินไปนะคะ ริน" อาจารย์สาวกระซิบแผ่วเบา ขณะที่เงาดำขนาดยักษ์เริ่มก่อตัวขึ้นจากมุมห้องด้านหลัง บดบังแสงไฟทั้งหมดจนเหลือเพียงความมืดมิดที่กำลังคืบคลานเข้ามาประชิดตัวพวกเธอทั้งสองคน ขอบคุณรี้ดเดอร์ทุกคนที่ร่วมเดินทางไขปริศนาไปด้วยกันนะคะ แล้วพบกันใหม่ในตอนหน้าค่ะ!