เด็กใหม่กับเงาที่มองไม่เห็น

กลิ่นอับของความชื้นและฝุ่นผงที่หมักหมมมานานหลายปีไม่ได้ทำให้รินรู้สึกรื่นรมย์นัก แต่ในเวลานี้ ห้องซ้อมเต้นหมายเลขสี่ที่อยู่ชั้นใต้ดินลึกสุดของตึกค่ายเพลง ‘สตาร์ไลท์ เอนเตอร์เทนเมนต์’ กลับเป็นพื้นที่เดียวที่ปลอดภัยพอจะให้เธอหลบสายตาจากความคาดหวังอันหนักอึ้งของคนรอบข้างได้ เสียงรองเท้าผ้าใบกระทบพื้นยางยืดดัง ‘ก๊อกแก๊ก’ เป็นจังหวะเดียวดาย รินในชุดซ้อมสีดำสนิทหยุดยืนหอบหายใจอยู่หน้ากระจกเงาบานใหญ่สะท้อนเงาโครงหน้าเรียวเล็กและดวงตากลมโตที่ฉายแววเหนื่อยล้า เธอเพิ่งผ่านการประเมินประจำสัปดาห์มาหมาดๆ แม้ผลงานจะออกมาเป็นอันดับหนึ่งของเด็กฝึกหัดทั้งหมด แต่นั่นไม่ได้ทำให้ความอึดอัดในอกลดลงเลยแม้แต่น้อย เพราะในสายตาของคนอื่น รินคือ ‘ไอดอลหน้าใหม่ผู้เพียบพร้อม’ แต่ไม่มีใครรู้เลยว่า ทุกย่างก้าวที่เธอขยับบนฟลอร์เต้นรำ มีเงาประหลาดสีเทาทะมึนคอยเลื้อยพันอยู่รอบข้อเท้า คอยกระชากดึงพลังงานชีวิตของเธอไปทีละนิด "ฮู... แฮก..." รินพ่นลมหายใจออกทางปาก ยกมือขึ้นกุมขมับที่เต้นตุบๆ พลังงานบางอย่างในห้องนี้กำลังเปลี่ยนไป อุณหภูมิรอบตัวลดฮวบลงอย่างกะทันหันจนขนอ่อนบนต้นแขนลุกชัน ความเย็นยะเยือกนี้ไม่ใช่ความหนาวจากเครื่องปรับอากาศ แต่มันเป็นความเย็นเยียบที่มาจาก... *บางสิ่งที่ไร้ลมหายใจ* ดวงตาคู่สวยหันขวับไปมองมุมมืดของห้อง เงาดำทึบที่ควรจะเป็นเพียงเงาสะท้อนจากเสาไฟ บัดนี้กลับบิดเบี้ยวและยืดขยายออกราวกับมีชีวิต มันกำลังขยับ... คล้ายกำลังจ้องมองเธอด้วยความกระหาย รินเม้มริมฝีปากแน่น มือบางควانหาโทรศัพท์มือถือในกระเป๋าเสื้อกั๊กอย่างรวดเร็ว ปลายนิ้วเรียวกดเปิดหน้าจอแอปพลิเคชันไพ่ทาโรต์ที่อาจารย์อิงฟ้าบังคับให้ติดตั้งไว้ พร้อมกับส่งข้อความเข้าระบบสนทนากลุ่มลับระหว่างเธอกับอาจารย์สาว *[ริน]: อาจารย์คะ... ที่ตึกซ้อมชั้นใต้ดิน มีบางอย่างผิดปกติ พลังงานตรงนี้หนาแน่นเกินไปจนหายใจไม่ออกค่ะ* รอนานเกือบนาที เสียงแจ้งเตือนข้อความจึงดังขึ้นสั้นๆ *[อิงฟ้า]: ตั้งสติ อย่ามองตรงๆ ใช้หางตาสังเกตการไหลเวียนของมัน ไพ่สำรับนั้นอยู่ในกระเป๋าใช่ไหม? หยิบมันขึ้นมา... แล้วเตรียมรับมือกับแขกที่ไม่ได้รับเชิญ* ราวกับสัญญาณเตือนภัย อุณหภูมิในห้องลดฮวบลงจนเกิดไอสีขาวจากลมหายใจ เงาสีดำทึบนั้นไม่ได้เป็นเพียงภาพลวงตาอีกต่อไป มันผละตัวออกจากผนัง ก่อร่างสร้างตัวเป็นรูปร่างคล้ายหญิงสาวในชุดเดรสยาวรุ่มร่าม ใบหน้าของมันถูกบังด้วยเส้นผมยุ่งเหยิงสีดำสนิท และที่น่ากลัวที่สุดคือ... กลิ่นอายความอาฆาตที่แผ่พุ่งออกมาจนทำให้หน้าอกของรินแน่นทึบราวกับถูกบีบด้วยมือที่มองไม่เห็น "แกร๊ก... โครม!" เสียงกระจกเงาบานใหญ่สั่นสะเทือน รินถอยหลังกรูดจนแผ่นหลังชนเข้ากับผนังเย็นเฉียบ เธอสูดหายใจเข้าลึกๆ ตามตำราที่อิงฟ้าเคยพร่ำสอน—*ความกลัวคืออาหารของพวกมัน แต่สติปัญญาคืออาวุธเดียวที่จะสลายคำสาป* รินหลับตาลงเสี้ยววินาที แล้วลืมตาขึ้นพร้อมกับประกายตาดุดัน มือเรียวควานหยิบไพ่ทาโรต์สำรับโบราณขอบสีทองที่ซ่อนไว้ในกระเป๋าเป้ออกมาหนึ่งสำรับ พลังงานอุ่นวาบแผ่ซ่านจากฝ่ามือเข้าสู่กระแสเลือด ปลุกสัญชาตญาณญาณทิพย์ที่หลับใหลให้ตื่นตัวเต็มพิกัด ทว่า ก่อนที่เธอจะทันได้สับไพ่เพื่อเปิดอ่านพลังงานและขับไล่วิญญาณร้าย บรรยากาศรอบตัวก็หยุดนิ่งสนิท ราวกับเวลาถูกกดปุ่มหยุดชะอง *ติ๊ง!* เสียงแจ้งเตือนประหลาดที่ไม่ได้มาจากโทรศัพท์มือถือ หากแต่ดังขึ้น ‘ในหัว’ ของรินโดยตรง พร้อมกับตัวอักษรสีทองเรืองแสงที่ปรากฏขึ้นกลางอากาศเบื้องหน้า เป็นข้อความจากระบบลึกลับที่เธอไม่เคยพบมาก่อนในชีวิต **[ระบบภารกิจพิเศษ: ปลดล็อกเงื่อนไข 'คดีหลอนห้องซ้อม 4']** **[เป้าหมาย: คลี่คลายปมความแค้นของวิญญาณเร่ร่อนภายใน 12 ชั่วโมง ก่อนที่พลังงานด้านลบจะกลืนกินจิตวิญญาณของไอดอลฝึกหัด]** **[ระดับความยาก: SSS (อันตรายถึงชีวิต)]** **[คำเตือนจากระบบ: หันหลังกลับไปมองตอนนี้... คุณไม่ได้อยู่คนเดียวในห้องนี้อีกต่อไปแล้ว]** หัวใจของรินกระตุกวูบ ลมหายใจสะดุดกึกเมื่อความเย็นยะเยือกแล่นแปลบขึ้นมาจากต้นคอ พร้อมกับเสียงกระซิบแหบพร่าข้างใบหูที่ดังแผ่วเบาจนเส้นขนทั่วร่างลุกเกรียว— *"ช่วย... ฉันด้วย..."* ขอบคุณที่ร่วมเดินทางไปกับพลังแห่งไพ่ทาโรต์ในบทแรกนี้นะคะ แล้วพบกันใหม่ในตอนหน้าค่ะ