ความแตกที่ลานเกียร์

"ริน... ออกมาเดี๋ยวนี้" เสียงทุ้มต่ำของนายเหนือไม่ได้ราบเรียบเหมือนทุกครั้ง แต่มันสั่นพร่าด้วยแรงอารมณ์ที่พยายามกดทับไว้ ความเงียบงันเข้าปกคลุมลานเกียร์ในยามค่ำคืนราวกับถูกสูบอากาศออกไปจนหมดสิ้น รินรดาที่หลบอยู่หลังเสาต้นใหญ่กำมือแน่น หัวใจของเธอเต้นรัวจนแทบจะทะลุออกมาจากอก ไม่ใช่เพราะความกลัว... แต่เพราะสถานการณ์ที่เธอกำลังเผชิญหน้าอยู่นั้นมันบีบคั้นเกินกว่าจะรับมือได้ คินยืนอยู่ไม่ไกล ใบหน้าของเขาซีดเผือดราวกับคนเห็นผี สายตาของเขาสลับไปมาระหว่างนายเหนือกับแม่ของฝ่ายชายที่ยืนนิ่งสนิทราวกับรูปปั้น ความกดดันแผ่ซ่านออกมาจากแววตาของผู้ใหญ่ท่านนั้น มันไม่ใช่ความโกรธที่ระเบิดออกมา แต่มันคือความผิดหวังที่กรีดลึกยิ่งกว่าคำด่าทอ "ถ้าคุณไม่พูด... ผมจะพูดเอง" นายเหนือแค่นเสียงหัวเราะในลำคอ แต่แววตาที่เขามองไปทางแม่กลับเต็มไปด้วยความร้าวราน "ผมกับริน เราคบกัน ไม่ใช่แค่คนโปรด... แต่เป็นทุกอย่างของกันและกัน" คำประกาศก้องนั้นดังก้องไปทั่วพื้นที่ที่เคยเงียบสงัด รินรดากัดริมฝีปากจนรู้สึกถึงรสคาวเลือด เธอรู้ดีว่านี่คือจุดจบของความสัมพันธ์ที่พยายามปกปิดไว้ การยอมรับต่อหน้ามารดาของนายเหนือไม่ใช่เรื่องเล่นๆ แต่มันคือการตัดสินใจที่พร้อมจะแลกด้วยทุกอย่าง "นั่นไง... ความจริงที่แกพยายามปกปิดมันมาตลอด" เสียงมารดาของนายเหนือเอ่ยขึ้นช้าๆ ทว่าทรงพลังอย่างน่าประหลาด เธอเดินก้าวเข้ามาใกล้ระยะที่รินรดาแอบซ่อนอยู่ "ออกมาเถอะแม่หนู ฉันรู้ว่าเธออยู่ตรงนั้น" รินรดาสูดลมหายใจเข้าลึกๆ ก่อนจะก้าวออกมาจากเงามืด แสงไฟสลัวจากสปอร์ตไลท์ของลานเกียร์สาดส่องลงบนใบหน้าที่เรียบเฉยของเธอ แม้ในใจจะหวั่นไหว แต่เธอก็ยังคงเชิดหน้าขึ้นรับความจริง "สวัสดีค่ะ" รินรดากล่าวทักทายอย่างสุภาพที่สุดเท่าที่จะทำได้ แม้จะรู้ว่าความสัมพันธ์ของเธอคงไม่มีวันได้รับการยอมรับจากผู้หญิงคนนี้ "ไม่ต้องมาทำเป็นมารยาทดีกับฉัน" ผู้เป็นแม่หันกลับมามองเธอ ดวงตาคู่นั้นกวาดมองตั้งแต่หัวจรดเท้าด้วยสายตาที่เย็นชา "ฉันเห็นคลิปพวกนั้นแล้ว... คลิปที่พวกเธอแอบไปไหนต่อไหนด้วยกันในขณะที่แกควรจะโฟกัสเรื่องเรียน นายเหนือ... แกทำให้ฉันผิดหวังมาก" "เรื่องเรียนผมไม่เคยทิ้ง แต่เรื่องริน... ผมไม่มีวันทิ้งเหมือนกันครับ" นายเหนือเดินเข้ามาขวางหน้าแม่ของเขาไว้ทันที ร่างสูงใหญ่ของเขาเปรียบเสมือนกำแพงที่ปกป้องเธอจากพายุที่กำลังโหมกระหน่ำ บรรยากาศเริ่มตึงเครียดขึ้นเมื่อคินที่เงียบมาตลอดจู่ๆ ก็ก้าวเข้ามาแทรกกลาง "คุณป้าครับ... ผมว่าเรื่องนี้มันมีความเข้าใจผิดกันอยู่ รินเขาไม่ใช่คนแบบนั้น" "เข้าใจผิดงั้นเหรอ?" นายเหนือหันขวับไปมองคิน แววตาคมกริบดั่งใบมีดที่พร้อมจะเชือดเฉือน "อย่ามาทำเป็นรู้จักคนของฉันดีไปหน่อยเลยคิน นายไม่มีสิทธิ์แม้แต่จะออกความเห็นในเรื่องนี้" "เหนือ!" รินรดาร้องปราม เธอรู้ดีว่าหากนายเหนือฟิวส์ขาด ทุกอย่างจะพังไม่เป็นท่า "ใจเย็นๆ" "ผมเย็นไม่พอแล้วริน! ในเมื่อพวกเขากล้าพอที่จะเอาเรื่องเราไปประจาน ถึงขั้นเอาคลิปมาขู่แม่ผมแบบนี้ ผมก็ไม่จำเป็นต้องรักษาหน้าใครอีกต่อไป" นายเหนือหันไปหาคินแล้วกระชากคอเสื้อของอีกฝ่ายทันที "นายเป็นคนส่งคลิปใช่ไหม? นายเป็นคนทำให้แม่ฉันมาอยู่ที่นี่ใช่ไหม!" คินไม่ตอบโต้ แต่เขายิ้มมุมปาก ซึ่งนั่นคือการจุดชนวนสงครามที่รุนแรงที่สุด "ถ้านายดูแลเขาไม่ได้ดีพอ ก็ปล่อยให้เป็นหน้าที่ของคนที่พร้อมจะดูแลเขาจริงๆ สิ" "ไอ้สารเลว!" กำปั้นของนายเหนือลอยคว้างกลางอากาศ แต่รินรดาคว้าข้อมือเขาไว้ได้ทัน "หยุดเดี๋ยวนี้!" รินรดาตวาดเสียงแข็ง ดวงตาวาวโรจน์ของเธอทำให้แม้แต่คนใจร้อนอย่างนายเหนือยังต้องชะงัก "ถ้าคุณลงมือตอนนี้ ทุกอย่างที่ฉันพยายามรักษาไว้... มันจะจบลงจริงๆ" ความเงียบเข้าครอบงำอีกครั้ง มีเพียงเสียงลมหายใจหอบถี่ของนายเหนือที่ดังสะท้อนก้องลานเกียร์ เขาค่อยๆ ปล่อยมือจากคอเสื้อคินด้วยแววตาที่เจ็บปวดลึกๆ เขาหันมามองรินรดา สายตาของเขามีทั้งความรัก ความโกรธ และความสับสนที่ปะปนกันจนแยกไม่ออก "ริน... เธอเชื่อผมไหม ว่าผมจะไม่มีวันปล่อยมือจากเธอ" รินรดามองลึกลงไปในดวงตาของเขา ก่อนจะหันไปมองมารดาของนายเหนือที่ยืนนิ่งมองสถานการณ์ด้วยแววตาที่อ่านไม่ออก เธอรู้ดีว่านี่คือจุดแตกหักที่ไม่มีวันประสาน แต่นี่ก็คือจุดเริ่มต้นที่เธอจะพิสูจน์ความรักของเธอเช่นกัน ทว่า ในวินาทีที่ความตึงเครียดกำลังถึงขีดสุด เสียงฝีเท้าของกลุ่มนักศึกษาจำนวนหนึ่งก็ดังแว่วมาจากทางเข้าลานเกียร์ พร้อมกับเสียงฮือฮาที่ดังใกล้เข้ามาเรื่อยๆ "เฮ้ย! ดูนั่นดิ... นั่นเดือนวิศวะกับคุณหนูคนสวยนี่หว่า" "ถ่ายไว้ดิ! นี่มันข่าวดังระดับมหาลัยเลยนะเว้ย คลิปที่หลุดออกมายังไม่แรงเท่ามาเห็นของจริงแบบนี้!" แสงแฟลชจากมือถือหลายเครื่องสาดเข้ามายังพวกเขาพร้อมกัน นายเหนือเบิกตากว้าง เขารีบดึงรินรดาเข้ามากอดไว้แน่นเพื่อบังไม่ให้ใครเห็นใบหน้าของเธอ แต่สายตาของเขากลับเหลือบไปเห็นเงาของใครบางคนที่ยืนอยู่มุมมืดของตึก... คนที่ถือกล้องถ่ายรูปพร้อมเลนส์ซูมยักษ์กำลังบันทึกภาพทุกอย่างไว้ราวกับเป็นนักล่าที่รอจังหวะเผด็จศึก นายเหนือหน้าถอดสีทันทีเมื่อจำใบหน้าคนที่แอบถ่ายได้แม่นยำ... มันไม่ใช่แค่เพื่อนร่วมคณะ แต่มันคือศัตรูตัวฉกาจที่เคยประกาศจะทำลายชีวิตเขาให้พังพินาศ "ริน... ก้มหน้าไว้" นายเหนือกระซิบเสียงสั่นด้วยความโกรธจัดที่พุ่งพล่านไปทั้งตัว "ดูเหมือนว่า... สิ่งที่เกิดขึ้นคืนนี้ ไม่ใช่แค่เรื่องบังเอิญแล้ว" รินรดาเงยหน้าขึ้นมองสายตาของนายเหนือ และวินาทีนั้นเอง เธอก็เข้าใจทันทีว่าเรื่องราวทั้งหมดที่เกิดขึ้นในคืนนี้ คือกับดักที่ถูกวางไว้อย่างแยบยลเพื่อทำลายพวกเขาทั้งคู่ให้จมลงสู่ก้นบึ้งของความฉาวโฉ่ ขอบคุณที่ติดตามอ่านและร่วมลุ้นไปกับความสัมพันธ์ที่แขวนอยู่บนเส้นด้ายของทั้งคู่ในตอนนี้นะครับ!