การซ้อนแผนของอัจฉริยะ

"พวกมันกำลังเดินเข้าสู่เส้นทางอัลกอริทึมที่คำนวณไว้ไม่ผิดเพี้ยนแม้แต่วินาทีเดียวครับ เซร่า" เสียงทุ้มต่ำของเรย์ดังขึ้นท่ามกลางความมืดมิดภายในห้องควบคุมใต้ดินของซากโบราณสถานแห่งความตาย ดันเจี้ยนต้องห้ามระดับ S ที่แม้แต่ผู้เล่นระดับท็อปร้อยคนรวมกันยังต้องสั่นสะเทือน แสงสีฟ้าจางๆ จากหน้าต่างอินเทอร์เฟซระบบสะท้อนลงบนแว่นตาไร้กรอบของเขา เผยให้เห็นรอยยิ้มมุมปากที่ไม่ได้สื่อถึงความสนุกสนาน แต่มันคือรอยยิ้มของนักคำนวณผู้กำลังมองดูหมากบนกระดานเคลื่อนไปตามทิศทางที่ตนขีดเส้นใต้ไว้ เซร่าในชุดคลุมนักเวทสีดำสนิทปักด้ายเงินยืนกอดอกพิงเสาหินเก่าคร่ำคร่า ดวงตาสีอเทอร์เน็ตของเธอจ้องมองภาพโฮโลแกรมสามมิติที่แสดงพิกัดของกองกำลังกิลด์ 'มังกรทมิฬ' กิลด์ใหญ่อันดับต้นๆ ของเซิร์ฟเวอร์ซึ่งกำลังเคลื่อนพลเข้ามาด้วยความโลภและมั่นใจในชัยชนะ "เจ้ามั่นใจนักหรือเรย์? ข้อมูลปลอมเกี่ยวกับไอเทมระดับตำนานที่เจ้าจงใจปล่อยออกไป มันมีค่าใช้จ่ายมหาศาลในการซื้อความน่าเชื่อถือจากพวกพ่อค้าข่าวกรอง หากพวกมันไหวตัวทันก่อนจะก้าวเข้าสู่เขตอาคมปิดตาย เกมนี้เราจะเป็นฝ่ายล้มละลายแทนนะ" เสียงหวานกึ่งเยือกเย็นเอ่ยเตือน แต่นัยน์ตาของเธอกลับฉายแววระยิบระยับด้วยความทึ่ง "ความโลภเป็นบั๊กที่เสถียรที่สุดในจิตใจมนุษย์ครับ เซร่า" เรย์ปรับแว่นตาเล็กน้อย นิ้วเรียวยาวเคาะลงบนคีย์บอร์ดเสมือนอากาศธาตุอย่างเป็นจังหวะ "ผมไม่ได้แค่สร้างข่าวลือ แต่ผมเจาะจงใช้ข้อมูลดิบจากเซิร์ฟเวอร์หลักที่พวกมันไม่มีทางเข้าถึง เพื่อยืนยันว่า 'ดันเจี้ยนต้องห้าม' แห่งนี้คือทางลัดสู่การครอบครองโค้ดต้นแบบ... สำหรับคนพวกนั้น ต่อให้มีความเสี่ยงแปดสิบเปอร์เซ็นต์ แต่ถ้าผลตอบแทนคือการผูกขาดอำนาจในเกม พวกมันยอมเดิมพันด้วยทุกสิ่งเสมอ" ขณะที่บทสนทนากำลังดำเนินไป บรรยากาศรอบตัวก็เริ่มเปลี่ยนเป็นความกดอากาศต่ำ เสียงฝีเท้าจำนวนนับร้อยกำลังก้าวเข้ามาใกล้ประตูทางเข้าเขตหวงห้าม กลิ่นอายของไอน้ำและความชื้นจากหินปูนผสมผสานกับเสียงโลหะกระทบกันดังสะท้อนก้องกังวานผ่านระบบเสียงรอบทิศทางของเกม ทางด้านหน้าปากทางเข้าดันเจี้ยน 'กรงเล็บอสูรนิรันดร์' ซึ่งเป็นเขาวงกตหินย้อยที่ถูกปิดตายมานานนับปี กิลด์มังกรทมิฬนำโดย 'บารอน' รองหัวหน้ากิลด์ผู้มีฉายา 'ดาบคลั่งทะลวงพสุธา' กำลังยืนตระหง่านอยู่แถวหน้า เขายกดาบยักษ์ขึ้นพาดบ่า ดวงตาคมกริบกวาดมองไปรอบตัวด้วยความระแวงเล็กน้อย แต่ความกระหายในชัยชนะก็กลบเกลื่อนความกลัวนั้นจนหมดสิ้น "แน่ใจนะว่าข่าวกรองนี้แม่นยำ?" บารอนหันไปถามสายข่าวระดับสูงที่ก้มหน้าตัวสั่นอยู่ข้างกาย "มะ...มั่นใจครับท่านรอง!" สายข่าวละล่ำละลักตอบ "สายลับของเราจ่ายเงินซื้อมาจากตลาดมืดระดับพรีเมียม มันระบุชัดเจนว่าบอสตลอดกาลในดันเจี้ยนนี้ถูกรีเซ็ตระบบ และดรอปไอเทมระดับพระเจ้าที่สามารถควบคุมระบบเควสต์ของเซิร์ฟเวอร์ได้ หากกิลด์เราได้มันมา เราจะเป็นผู้กำหนดกฎเกณฑ์ทั้งหมดในเกมนี้ครับ!" มุมปากของบารอนยกย่องขึ้นอย่างพึงพอใจ เขาสะบัดมือเป็นสัญญาณให้กองกำลังแถวหน้าเคลื่อนพล "ดี! กระจายกำลังออกเป็นสามกองร้อย ล้อมรอบห้องโถงกลางให้หมด อย่าให้ใครหน้าไหนแย่งชิงสมบัติไปได้ ลุย!" เสียงคำรามกึกก้องจากผู้เล่นนับร้อยชีวิตดังทะลวงเข้าไปในความมืดของดันเจี้ยน ร่างของนักรบ โจร และนักเวทนับร้อยวิ่งกรูผ่านประตูหินโบราณที่ส刻ลวดลายประหลาดเข้าไปราวกับฝูงแมลงเม่าบินเข้ากองไฟ โดยไม่มีใครล่วงรู้เลยว่า... ทันทีที่เท้าคู่สุดท้ายก้าวผ่านธรณีประตู ระบบกลไกอัตโนมัติที่เรย์เป็นคนเขียนโปรแกรมไว้ได้เริ่มทำงานอย่างเงียบเชียบ *คลิก* เสียงกลไกเฟืองเหล็กขนาดมหึมาดังขึ้นจากใต้พื้นดิน แรงสั่นสะเทือนระดับแผ่นดินไหวขนาดเล็กทำเอาฝุ่นผงร่วงกราวลงมาจากเพดานถ้ำ "เกิดอะไรขึ้นวะ!" บารอนชะงักฝีเท้า หันกลับไปมองด้านหลัง ประตูกลหินย้อยน้ำหนักหลายตันเลื่อนปิดลงมาด้วยความเร็วสูง ปิดตายทางออกทุกเส้นทางอย่างไร้ทางหลบหนี แสงสว่างจากโลกภายนอกถูกตัดขาดลงในพริบตา เหลือเพียงแสงเรืองรองสีแดงฉานจากคบเพลิงเวทมนตร์ที่ถูกจุดขึ้นอัตโนมัติรอบผนังถ้ำ เผยให้เห็นสัญลักษณ์ลึกลับนับพันที่สว่างวาบขึ้นพร้อมกันบนพื้นหิน "กับดักเรอะ! ใครทำอะไรวะ!" เสียงโวยวายดังระงมขึ้นจากสมาชิกกิลด์มังกรทมิฬ ภายในห้องควบคุม เรย์ยืนมองภาพเหตุการณ์ทั้งหมดผ่านจอโฉมหน้าโฮโลแกรมด้วยสีหน้าเรียบเฉย ไร้ซึ่งความตื่นตระหนก เขากดปุ่มเปิดใช้งานระบบป้องกันขั้นสุดท้ายของดันเจี้ยนอย่างใจเย็น "ยินดีต้อนรับสู่โซนปิดตายอัลกอริทึมปิดกั้นครับ... บารอน" เรย์พึมพำเบาๆ กับตัวเอง ก่อนจะหันไปสบตากับเซร่าที่กำลังแย้มยิ้มอย่างพึงพอใจ "เจ้าทำให้ข้าทึ่งซ้ำแล้วซ้ำเล่า เรย์ การใช้ระบบของดันเจี้ยนมาเป็นอาวุธย้อนศรใส่พวกมันเช่นนี้ นอกจากจะไม่เปลืองแรงเราแล้ว มันยังบีบให้พวกมันต้องปลดปล่อยพลังทั้งหมดเพื่อเอาชีวิตรอด... ซึ่งนั่นหมายความว่า พลังงานเวทมนตร์มหาศาลจะถูกดูดซับเข้ามาสู่แกนกลางที่เราต้องการพอดี" เซร่ากล่าวชื่นชมด้วยน้ำเสียงที่อ่อนลงกว่าเดิมเล็กน้อย แฝงความนับถือไว้อย่างปิดไม่มิด "มันเพิ่งเริ่มต้นเท่านั้นครับ" เรย์ตอบกลับด้วยน้ำเสียงสุขุมเช่นเคย ดวงตาสะท้อนแสงสีฟ้าจากโค้ดระบบที่กำลังรันผลลัพธ์ "เมื่อพวกมันเริ่มใช้ทักษะขั้นสูงสุดเพื่อพยายามทำลายประตูกล ระบบจะประเมินว่าพวกมันคือภัยคุกคามระดับสูง และนั่นจะทำให้..." ยังไม่ทันที่เรย์จะพูดจบ ประโยคแจ้งเตือนสีแดงฉานขนาดใหญ่ก็ดีดขึ้นกลางอากาศในห้องควบคุม เสียงสัญญาณเตือนภัยระดับวิกฤตดังระรัวจนแสบแก้วหู [คำเตือนระบบ: ตรวจพบการใช้พลังงานเวทมนตร์เกินขีดจำกัดใน "ดันเจี้ยนกรงเล็บอสูรนิรันดร์"] [ระบบกำลังปลุก "ผู้พิทักษ์บรรพกาล" ระดับตำนานที่ถูกผนึกไว้ใต้ชั้นหิน...] [ระดับความยากของดันเจี้ยนถูกยกระดับจาก S สู่ SSS โดยอัตโนมัติ!] เซร่าเบิกกว้างด้วยความตกใจเล็กน้อย เธอหันขวับมามองหน้าเรย์ทันที "เดี๋ยวนะเรย์... เจ้าไม่ได้บอกข้าว่าการซ้อนแผนครั้งนี้จะปลุก 'เจ้านั้น' ขึ้นมาด้วย!" เรย์ไม่ตอบคำเขายังคงนิ่งเงียบ แว่นตาสะท้อนแสงวาบขณะที่เขามองตัวเลขพลังชีวิตของบอสลับที่กำลังพุ่งขึ้นจากเลขศูนย์อย่างบ้าคลั่ง ก่อนที่เขาจะหันไปมองหน้าจออีกด้านหนึ่ง ซึ่งแสดงภาพของเงาดำขนาดมหมหึมา คู่ดวงตาสสีทองอร่ามที่หลับไหลมานับร้อยปีค่อยๆ ลืมตาขึ้นในความมืดมิดของก้นบึ้งดันเจี้ยน ขอขอบพระคุณทุกท่านที่ร่วมเดินทางและไขปริศนาไปพร้อมกับผมในตอนนี้นะครับ