ปะทะกับอันธพาลท้องถิ่น

"พวกแก... ทำอะไรวะ!" เสียงคำรามด้วยความเจ็บปวดและตื่นตระหนกดังลั่นจากปากของ 'ไอ้เสือใบ' หัวโจกอันธพาลประจำตลาดมืดท้ายหมู่บ้าน มันพยายามใช้มือสั่นเทากุมจมูกตัวเองที่มีเลือดกำเดาไหลทะลักออกมาไม่หยุด กลิ่นฉุนรุนแรงของผงสมุนไพรประหลาดจากมิติสวรรค์ที่หลินชิงหานเพิ่งซัดใส่หน้าเมื่อครู่ ยังคงแสบสะท้านลึกไปถึงโพรงสมองจนมันแทบจะลืมตาไม่ขึ้น หลินชิงหานยืนตระหง่านอยู่เบื้องหลังแผงขายของชั่วคราว ร่างระหงในชุดเสื้อผ้าฝ้ายเรียบง่ายไม่ได้แสดงอาการหวาดกลัวเลยแม้แต่น้อย ดวงตากลมโตคู่สวยฉายแววเยือกเย็นและเฉียบคม เธอมองดูอันธพาลตัวใหญ่สามคนที่นอนดิ้นพล่านอยู่บนพื้นดินราวกับสุนัขจนตรอก มุมปากของหญิงสาวกระตุกยิ้มขึ้นเล็กน้อยอย่างเหนือกว่า "ค่าคุ้มครองงั้นหรือ? ยุคสมัยนี้แล้ว ยังมีพวกปล้นกลางวันแสกๆ หน้าด้านหน้าทนอยู่อีกสินะ" หลินชิงหานเอ่ยด้วยน้ำเสียงกังวานใสแต่เย็นเยียบ เธอปัดเศษฝุ่นบนฝ่ามือเบาๆ ท่าทางสุขุมเยือกเย็นนั้นตัดกับความโกลาหลรอบข้างอย่างสิ้นเชิง ชาวบ้านละแวกนั้นที่แอบมองอยู่ห่างๆ ต่างพากันสูดปากด้วยความตกใจ ไม่มีใครคาดคิดเลยว่าภรรยาคนใหม่ของรองผู้กองลู่ ที่เคยถูกลือว่าเป็นแค่หญิงสาวอ่อนแอจากในเมือง จะมีความเด็ดขาดและซ่อนพิษสงรอบตัวไว้มากมายถึงเพียงนี้ ไอ้เสือใบกัดฟันกรอดด้วยความแค้น มันพยายามตะเกียกตะกายลุกขึ้นยืน มือขวาควานหาท่อนไม้สั้นที่เหน็บไว้ที่เอว "นังสารเลว! กล้าดียังไงมาเล่นตลกกับพวกกู วันนี้ถ้ากูไม่พังแผงของม้าและรีดเงินแกให้เกลี้ยง อย่ามาเรียกกูว่าเสือใบ!" ทว่า ยังไม่ทันที่ท่อนไม้ในมือของมันจะได้เงื้อมขึ้นฟาดลงมา หลินชิงหานก็ขยับตัวอย่างรวดเร็วดุจสายฟ้าแลบ มือเรียวบางเอื้อมไปหยิบขวดโหลแก้วใสที่บรรจุของเหลวสีอำพันประกายมุก ซึ่งเป็นน้ำผึ้งป่าร้อยปีจากฟาร์มมิติสวรรค์ผสมกับน้ำสมุนไพรฤทธิ์เย็น ออกมาเปิดฝาแล้วสาดใส่หน้าพวกมันทันที! *ซ่า!* ละอองความหอมหวานเย้ายวนใจพุ่งเข้ากระแทกจมูกของพวกมันอย่างจัง แต่ในเสี้ยววินาทีต่อมา ความหอมนั้นกลับแปรเปลี่ยนเป็นความหนึบเหนียวประหลาดที่เคลือบเปลือกตาและใบหน้าของพวกอันธพาลจนลืมตาไม่ขึ้น พวกมันกรีดร้องลั่นด้วยความตกใจ นึกว่าถูกสาดด้วยกรดหรือน้ำยาพิษร้ายแรง ต่างพากันปัดป่ายมือควานหาอากาศและวิ่งชนกันเองจนกลายเป็นความอลหม่านชวนหัวเราะ "เฮ้ย! ตาฉันมองไม่เห็นวะ! ช่วยด้วย ลูกพี่ตาฉันบอดแล้ว!" ลูกน้องคนหนึ่งแผดเสียงร้องโหยหวนด้วยความกลัวสุดขีด "หนีโว้ย! นังนี่มันแม่มดชัดๆ!" ไอ้เสือใบผู้เคยกร่างไปทั่วเขต กลับต้องเป็นฝ่ายหันหลังวิ่งหนีหางจุกตูด สภาพของมันตอนนี้ดูไม่ต่างอะไรกับลูกสุนัขตกน้ำ วิ่งชนลังไม้ข้างทางจนข้าวของกระจัดกระจาย เรียกเสียงหัวเราะและเสียงปรบมือเบาๆ จากชาวบ้านที่แอบเอาใจช่วยอยู่ หลินชิงหานถอนหายใจยาวออกมาเบาๆ เธอเก็บขวดโหลแก้วกลับเข้าไปในมิติสวรรค์อย่างไร้ร่องรอย ดวงตาคู่สวยกราดมองรอบกายด้วยความเรียบเฉย ก่อนจะหันมาจัดการจัดระเบียบแผงสินค้าของตัวเองต่อราวกับไม่มีอะไรเกิดขึ้น สินค้าในวันนี้ ไม่ว่าจะเป็นผักกาดหอมฉ่ำน้ำที่ปลูกด้วยน้ำทิพย์มิติ หรือแป้งทอดกรอบสูตรลับเฉพาะ ต่างก็ส่งกลิ่นหอมเย้ายวนชวนน้ำลายสอจนดึงดูดสายตาผู้คนรอบข้างเข้ามาอีกครั้ง การเอาชนะพวกอันธพาลไร้สมองด้วยวิธีทางวิทยาศาสตร์ผสมกับไอเทมลับในมิติ ทำให้หลินชิงหานตระหนักได้ว่า โลกยุค 80 แห่งนี้ ต่อให้กฎหมายยังไม่ครอบคลุมทั่วถึง แต่ "ความแข็งแกร่งและสมอง" คืออาวุธที่ดีที่สุดในการปกป้องตนเองและครอบครัว ผ่านไปเพียงครึ่งชั่วโมง สินค้าล็อตแรกบนแผงของเธอก็ถูกกวาดซื้อจนเกลี้ยงเกลา ไม่เหลือแม้แต่ใบเดียว เม็ดเงินและคูปองอาหารจำนวนมากถูกเก็บใส่กระเป๋าคาดเอวอย่างหนาแน่น ความเหน็ดเหนื่อยหายเป็นปลิดทิ้งแทนที่ด้วยความอิ่มเอมใจ หลินชิงหานกำลังจะเก็บแผงเพื่อเดินทางกลับบ้านไปหาลูกแฝดและเตรียมวัตถุดิบสำหรับมื้อเย็น ทว่า สายตาของเธอกลับเหลือบไปเห็นเงาร่างสูงใหญ่ของชายหนุ่มในชุดเครื่องแบบทหารสีเขียวเข้ม กำลังก้าวเดินตรงมาทางนี้ด้วยฝีเท้าเร่งรีบ ใบหน้าคมคายเคร่งขรึมและเต็มไปด้วยหยาดเหงื่อ "ชิงหาน!" เสียงทุ้มต่ำทรงพลังที่คุ้นเคยดังขึ้น ลู่ถิงหลุดพ้นจากการฝึกซ้อมที่ค่ายทหารเร็วกว่ากำหนด เมื่อได้ยินข่าวลือหนาหูจากชาวบ้านว่ามีคนกลุ่มหนึ่งพยายามมาหาเรื่องภรรยาของเขาที่ตลาดมืด ดวงตาคมกริบของนายทหารหนุ่มกวาดสำรวจภรรยาสั่งรักตั้งแต่หัวจรดเท้าด้วยความกระวนกระวายใจ กลัวว่าเธอจะได้รับบาดเจ็บ หลินชิงหานเงยหน้าขึ้นสบตาผู้เป็นสามี รอยยิ้มอ่อนโยนผุดขึ้นที่มุมปากของเธอ ต่างฝ่ายต่างนิ่งงันไปชั่วขณะท่ามกลางผู้คนพลุกพล่าน ทว่า ในจังหวะที่ลู่ถิงกำลังจะก้าวเข้าไปโอบกอดสำรวจความปลอดภัยของภรรยา เสียงฝีเท้าหนักอึ้งจำนวนมากพร้อมกับเสียงตะโกนก้องด้วยความโกรธเกรี้ยวก็ดังแทรกขึ้นมาจากตรอกด้านหลังแผงลอย! "ท่านรองผู้กองลู่! แย่แล้วครับ! หัวหน้าหน่วยสารวัตรทหารกำลังนำกำลังบุกค้นบ้านพักของคุณ เพราะมีคนแจ้งเบาะแสว่าภรรยาของคุณลักลอบค้าขายของเถื่อนผิดกฎหมายล็อตใหญ่!" ใบหน้าของลู่ถิงเปลี่ยนสีทันทีในเสี้ยววินาที ดวงตาคมกริบหันขวับไปมองหน้าภรรួสาวที่ยังคงสงบนิ่ง ทว่าในใจกลับเต้นระรัวด้วยความรู้สึกไม่ชอบมาพากล ขอขอบคุณรี้ดเดอร์ทุกท่านที่ติดตามและสนับสนุนการเดินทางของหลินชิงหานด้วยดีเสมอมานะครับ