เจ้าชายขี่ม้าขาว

"ถ้าคุณยังไม่หยุดพูดจาดูถูกคนอื่นด้วยเรื่องโกหกที่แม้แต่ตัวเองยังพิสูจน์ไม่ได้... ก็เตรียมตัวรับผิดชอบในสิ่งที่พูดออกมาด้วยกฎระเบียบของสภานักเรียนได้เลยครับ... อ้อ ขอโทษที ผมลืมไปว่าในเมื่อคุณก็เป็นส่วนหนึ่งของคนที่ทำเรื่องนี้พังพินาศ ผมคงต้องใช้ 'มาตรการพิเศษ' แทน" เสียงทุ้มต่ำที่ราบเรียบดุจผิวน้ำที่สงบนิ่งของธันวาดังขึ้นท่ามกลางความเงียบงันในโถงทางเดินหน้าห้องประชุมสภานักเรียน แรงกดดันมหาศาลแผ่กระจายออกมาจากร่างสูงโปร่งที่ยืนตระหง่านอยู่ตรงหน้าเมล่อน เขาไม่ได้ตะโกน ไม่ได้แสดงท่าทางเกรี้ยวกราด แต่ดวงตาคมกริบคู่นั้นกลับทำให้คนทั้งโถงพากันหายใจไม่ทั่วท้อง เมล่อนยืนนิ่งงัน หัวใจของเธอเต้นรัวแรงจนแทบจะหลุดออกมาจากอก เธอเพิ่งเห็นประกายความตกใจในแววตาเขาเมื่อครู่ ตอนที่ธันวาตระหนักได้ว่าเอกสารที่เขาใช้เป็นข้ออ้างในการไล่ต้อนเธอให้จนมุมนั้น จริงๆ แล้วมันไม่ได้ถูกขโมยไปไหน แต่มันอยู่ในห้องที่ถูกล็อกตาย และคนเดียวที่มีกุญแจคือเขา... และเขาเพิ่งจำได้ว่าเขาไม่ได้เป็นคนทำหาย "ธันวา... นาย..." เมล่อนพึมพำ ดวงตากลมโตสั่นไหว เธอไม่ได้ตกใจเพราะกลัวจะถูกใส่ร้าย แต่เธอตกใจเพราะเห็นเขากำลังพยายามปกป้องเธอจากการถูกตราหน้าว่าเป็นขโมย ทั้งที่เขาก็อยู่ในสถานการณ์ที่ลำบากไม่แพ้กัน "หึ! พ่อประธานนักเรียนผู้แสนดี จะออกหน้าปกป้องยัยเด็กนี่เพราะเรื่องส่วนตัวหรือไง?" คีย์ที่ยืนพิงผนังอยู่ไม่ไกลแค่นยิ้ม แววตาเยาะเย้ยทอดมองมายังคนทั้งสอง "ทุกคนในที่นี้ก็เห็นอยู่ว่าเอกสารนั่นหายไป และยัยนี่เป็นคนสุดท้ายที่เดินออกจากห้อง คนอื่นเขาก็เห็นเหมือนกัน อย่าทำเป็นเล่นละครรักใสๆ ในสถานการณ์ที่เก้าอี้ประธานนักเรียนของนายกำลังสั่นคลอนเลย" บรรยากาศเริ่มตึงเครียดขึ้นเมื่อกลุ่มนักเรียนที่มุงดูเริ่มซุบซิบกันไปต่างๆ นานา แรงกดดันถาโถมเข้าใส่เมล่อนจนเธอรู้สึกเหมือนกำลังจมน้ำ แต่มือหนาของธันวากลับเลื่อนมาคว้าข้อมือเธอไว้แน่น กระชับให้เธอขยับไปอยู่ด้านหลังแผ่นหลังกว้างของเขาอย่างเป็นธรรมชาติ "คีย์... การที่นายพยายามชี้นำให้คนอื่นเชื่อในเรื่องที่ไม่จริง มันไม่ได้ทำให้นายดูฉลาดขึ้นหรอกนะ" ธันวาหมุนตัวกลับมาเผชิญหน้ากับคีย์ แววตาของเขาเปลี่ยนจากเรียบเฉยกลายเป็นความเย็นชาที่ทำเอาคนถูกมองถึงกับชะงัก "เอกสารนั่นไม่ได้ถูกขโมย แต่ถูกย้ายที่ตั้งหาก และคนที่รู้ดีที่สุดว่ามันอยู่ที่ไหน... ก็น่าจะเป็นนายที่พยายามจะ 'ช่วย' ผมจัดระเบียบเอกสารเมื่อเช้านี้ไม่ใช่เหรอ?" ความเงียบเข้าปกคลุมพื้นที่ทันที คำพูดของธันวาเหมือนสายฟ้าที่ฟาดลงกลางวงสนทนา สีหน้าของคีย์เปลี่ยนไปในทันที รอยยิ้มเยาะเย้ยหายไปเหลือเพียงความตื่นตระหนกที่พยายามซ่อนไว้ภายใต้ความแข็งกร้าว "นายจะบอกว่าฉันขโมยเหรอ? ระวังปากหน่อยนะธันวา!" คีย์ก้าวเข้ามาประชิด แต่ธันวาไม่ถอยแม้แต่ก้าวเดียว เขากลับเป็นฝ่ายก้าวเข้าไปหาคีย์จนระยะห่างเหลือน้อยเต็มที "ผมไม่ได้บอกว่าขโมย... ผมแค่กำลังตั้งคำถามว่าความหวังดีที่มากเกินไปของนาย จนทำให้เกิดความวุ่นวายและส่งผลเสียต่อเพื่อนนักเรียนคนอื่น... มันสมควรจะได้รับการลงโทษตามกฎระเบียบข้อไหนดี" ธันวากระซิบประโยคสุดท้ายด้วยน้ำเสียงที่เย็นเยียบจนคีย์ถึงกับกัดฟันกรอด เมล่อนมองแผ่นหลังของธันวาด้วยความรู้สึกที่บรรยายไม่ถูก ความตื้อที่เธอมอบให้เขามาตลอดดูเหมือนจะไม่ได้สูญเปล่าเลยสักนิด เขาไม่ได้หน้านิ่งเพราะรังเกียจเธอ แต่เขากำลังต่อสู้กับความรู้สึกของตัวเองและปกป้องเธอในแบบฉบับของเขา "ธันวา... ขอบใจนะ" เมล่อนกระซิบเบาๆ หลังแผ่นหลังของเขา เขาไม่ได้หันมามอง แต่แรงบีบที่ข้อมือเธอเบาลงเล็กน้อย กลายเป็นความอบอุ่นที่ส่งผ่านผิวสัมผัสมาแทน "อย่าเพิ่งเข้าใจผิดว่าผมทำเพื่อคุณคนเดียว" ธันวาเอ่ยเสียงเรียบ "ผมแค่ไม่ชอบให้ใครมาโกหกในที่ของผม... และโดยเฉพาะเรื่องที่เกี่ยวกับคุณ" คำพูดนั้นทำให้ใบหน้าของเมล่อนร้อนผ่าวจนแทบจะระเบิด แม้แต่ในสถานการณ์ที่หน้าสิ่วหน้าขวาน เขาก็ยังไม่ทิ้งนิสัยปากแข็งแต่น่ารักของเขาเลยจริงๆ ทว่า ในจังหวะที่สถานการณ์กำลังจะคลี่คลาย เสียงฝีเท้าของใครบางคนก็ดังแทรกขึ้นมาจากปลายโถงทางเดิน เป็นเสียงรองเท้าส้นสูงที่ก้าวเดินอย่างมั่นคงและเชื่องช้า จนกระทั่งร่างของอาจารย์ฝ่ายปกครองผู้ขึ้นชื่อเรื่องความเจ้าระเบียบปรากฏตัวขึ้น พร้อมกับสีหน้าที่ดูไม่สู้ดีนัก "ประธานนักเรียน... เรื่องเอกสารชุดนั้น ที่อาจารย์พบว่าถูกทิ้งไว้ในถังขยะหลังตึกเรียน มันไม่ได้หายไปไหน แต่มัน 'ถูกทำลาย' จนไม่เหลือชิ้นดีแล้ว" คำพูดของอาจารย์ทำให้เมล่อนเบิกตากว้าง เธอหันไปมองธันวาที่ตอนนี้แววตาเปลี่ยนไปเป็นความตกใจขั้นสุด ก่อนที่เขาจะหันมาสบตากับเธอด้วยสายตาที่เต็มไปด้วยคำถามที่เขาเองก็หาคำตอบไม่ได้... หรือว่าเรื่องนี้ มันจะเป็นแค่จุดเริ่มต้นของความวุ่นวายที่ใหญ่กว่าเดิม "เมล่อน... ผมว่าเราโดนเล่นงานเข้าให้แล้ว" ธันวากระซิบด้วยน้ำเสียงที่เคร่งเครียดที่สุดเท่าที่เธอเคยได้ยินมา "ไม่ใช่แค่เรื่องเอกสาร... แต่มีคนจงใจจะลากคุณเข้าสู่คดีใหญ่ที่ผมเองก็ยังไม่รู้ว่ามันคืออะไร" เมล่อนโซดาหวังว่ารี้ดเดอร์ทุกท่านจะยังคงเป็นกำลังใจให้เมล่อนและธันวาในตอนต่อไปนะคะ!