ประกาศศักดากิลด์ไร้นาม

"ตัวเลขแดเมจหลักแสนในพริบตาเดียว... เจ้าเด็กนี่มันใช้ตรรกะบ้าอะไรคำนวณกันแน่?" เสียงพึมพำของกิลด์มาสเตอร์แห่ง 'บลัดดี้ฟานก์' ดังลอดออกมาจากห้องประชุมส่วนตัว ขณะที่ดวงตาของเขากำลังจดจ้องอยู่กับหน้าจอโฮโลแกรมที่ฉายภาพเหตุการณ์ใน 'ดันเจี้ยนซากโบราณสถานอเวจี' ซ้ำแล้วซ้ำเล่า ภาพของชายหนุ่มสวมเสื้อคลุมสีเข้มผู้ใช้คีย์บอร์ดเสมือนจริงพิมพ์ชุดคำสั่งอย่างรวดเร็วดั่งดีดีทีเอส (DTS) กำลังสลักลงบนอากาศ ก่อนที่สกิลซัพพอร์ตระดับต่ำจะถูกดัดแปลงให้กลายเป็นระเบิดคลื่นกระแทกทำลายล้างบอสประจำดันเจี้ยนจนแหลقสลายในพริบตา ชื่อของกิลด์เล็กๆ ที่เคยถูกมองว่าเป็นเพียงกลุ่มคนไร้ค่าอย่าง 'กิลด์รุ่งอรุณนิรันดร์' พุ่งทะยานขึ้นสู่อันดับท็อปเท็นของเซิร์ฟเวอร์อย่างเป็นทางการแล้วในตอนนี้ ภายในห้องโถงกิลด์ร้างที่ถูกรีโนเวตใหม่จนกลายเป็นฐานปฏิบัติการลับ เรย์กำลังนั่งไขว่ห้างอยู่บนโซฟาหนังเก่าคร่ำครึ นิ้วเรียวยาวของเขายังคงเคาะลงบนแป้นพิมพ์คีย์บอร์ดกลไกคู่ใจเบาๆ เป็นจังหวะสม่ำเสมอ เสียง 'คลิกๆๆ' อันเป็นเอกลักษณ์ดังสะท้อนท่ามกลางความเงียบงัน สะท้อนถึงความนิ่งสงบที่ยากจะคาดเดาว่าภายใต้กรอบแว่นสายตานั้น เขากำลังวิเคราะห์ข้อมูลมหาศาลขนาดไหน "อย่ามัวแต่เช็กสถิติความนิยมในบอร์ดสนทนาเลยครับ เรย์" เสียงนุ่มนวลแต่เปี่ยมด้วยอำนาจลึกลับดังขึ้นจากมุมมืด อาจารย์เอลล่าก้าวเท้าออกมาจากแสงสลัวของคบเพลิงเวทมนตร์ ชุดคลุมสีดำสนิทของเธอยิ่งขับเน้นให้ผิวขาวเนียนและนัยน์ตาสสีอำพันคู่นั้นดูโดดเด่น เธอหยุดยืนอยู่ตรงหน้าโต๊ะทำงานไม้สัก พร้อมกับวางม้วนคัมภีร์โบราณที่เพิ่งดรอปได้จากการเคลียร์ดันเจี้ยนลงบนโต๊ะ เสียงกระดาษกระทบเนื้อไม้เบาๆ แต่กลับทำให้บรรยากาศรอบตัวตึงเครียดขึ้นมาทันตาเห็น "ผมไม่ได้เช็กความนิยมครับอาจารย์ แค่กำลังคำนวณว่าอีกนานแค่ไหนที่พวกกิลด์ใหญ่จะส่งคนมาเคาะประตูบ้านเรา" เรย์เงยหน้าขึ้นสบตา รอยยิ้มบางๆ ที่มุมปากไม่ได้บ่งบอกถึงความหวาดกลัวเลยแม้แต่น้อย ตรงกันข้าม มันคือรอยยิ้มของนักล่าที่กำลังรอให้เหยื่อเดินเข้าสู่วิถีกระสุน "มั่นใจเกินไปแล้วนะเจ้าศิษย์ตัวแสบ" เอลล่าปรายตามองเล็กน้อย มุมปากของเธอยกยิ้มขึ้นอย่างพึงพอใจ แม้จะพยายามทำเสียงดุ "การที่พวกเราเอาชนะดันเจี้ยนระดับ S ที่ถูกทิ้งร้างมากว่าสามปีได้ ไม่เพียงแต่ทำให้กิลด์ของเรามีชื่อเสียงขึ้นมา แต่มันเป็นการไปเหยียบตาปลาของ 'สภาพันธมิตรผู้กล้า' เข้าอย่างจัง พวกเขาไม่ยอมปล่อยให้กิลด์ไร้นามที่อยู่นอกเหนือการควบคุมเติบโตจนกลายเป็นเสี้ยนหนามหรอกนะ" "ผมรู้ครับ..." เรย์ลุกขึ้นยืน ร่างสูงโปร่งขยับเข้าใกล้หญิงสาวเว้นระยะห่างเพียงแค่ก้าวเดียว กลิ่นอายจางๆ ของสมุนไพรโบราณและชาคาโมมายล์ลอยแตะจมูก "เพราะแบบนั้นไงครับ ถึงเป็นเหตุผลว่าทำไมเราถึงต้องเปิดเผยตัวตนในวันนี้" คำพูดของเรย์ทำให้เอลล่าชะงักไปเล็กน้อย ดวงตาสีอำพันกะพริบลงช้าๆ เพื่อประเมินความคิดของชายหนุ่มตรงหน้า ตลอดเวลาที่ผ่านมา เธอยอมรับว่าเรย์มีพรสวรรค์ที่เหนือกว่าโปรเพลเยอร์ในโลกเก่าที่เธอเคยรู้จักหลายเท่าตัว เขามองเห็นช่องโหว่ของระบบเกมเสมือนจริงเหมือนกับมันเป็นกระดานหมากรุกที่เขาสามารถควบคุมทุกตาเดินได้ แต่วันนี้... แววตาคู่นั้นกลับมีความเด็ดเดี่ยวระดับที่แม้แต่เธอก็ยังรู้สึกประหลาดใจ ก๊อกๆๆ! เสียงเคาะประตูดังขึ้นสามครั้งทำลายความเงียบ เอมิลี่ สมาชิกใหม่ของกิลด์ที่เพิ่งรับเข้ามาเพราะความสามารถด้านการหาข่าว เปิดประตูเข้ามาด้วยใบหน้าซีดเผือด หอบหายใจถี่กระชั้นราวกับเพิ่งวิ่งหนีตายมาไกล "กิลด์มาสเตอร์! อาจารย์เรย์! เกิดเรื่องใหญ่แล้วค่ะ!" เอมิลี่ละล่ำละลักพูด "หน้าประตูกิลด์ตอนนี้... กองกำลังรบพิเศษของกิลด์ 'มังกรเพลิงทมิฬ' นำโดยหัวหน้ากิลด์ 'การ์เน็ต' มายืนปิดล้อมไว้หมดแล้วครับ! พวกเขาบอกว่า... ถ้าพวกเราไม่ยอมสิทธิ์การครอบครองดันเจี้ยนซากโบราณสถานอเวจีให้ภายในสิบนาทีนี้ พวกเขาจะราบกิลด์เราให้กลายเป็นจุล!" สิ้นเสียงรายงาน บรรยากาศภายในห้องโถงก็เย็นเยียบลงทันที เอลล่าหันขวับมามองเรย์ทันที ดวงตาของเธอฉายแววอันตราย "การ์เน็ต... ฉายา 'หอกเพลิงไร้พ่าย' อดีตอันดับ 3 ของเซิร์ฟเวอร์ ดูท่าทางพวกมันจะเคลื่อนไหวเร็วกว่าที่คาดไว้นะเรย์ นายจะเอายังไง?" เรย์ไม่ตอบทันที เขาก้มลงหยิบคีย์บอร์ดกลไกคู่ใจขึ้นมาถือไว้ด้วยมือข้างเดียว นิ้วมืออีกข้างจัดปกเสื้อให้เรียบร้อย ใบหน้ายังคงประดับด้วยรอยยิ้มสุขุมเยือกเย็นตามแบบฉบับของอดีตโปรเพลเยอร์ผู้ผ่านสังเวียนเดือดมานับไม่ถ้วน "ก็ไม่มีอะไรมากหรอครับอาจารย์..." เรย์ก้าวเดินนำผ่านหน้าเอลล่าไปอย่างมั่นใจ เสียงฝีเท้ากระทบพื้นหินก้องกังวาน ก่อนที่เขาจะหยุดอยู่ที่หน้าต่างบานใหญ่ที่มองเห็นลานกว้างด้านนอก ซึ่งตอนนี้เต็มไปด้วยกองกำลังนับร้อยที่ถืออาวุธเรืองแสงคอยท่าอยู่ "แค่จะออกไปสอนมารยาทให้พวกเขารู้จักคำว่า 'ผู้มาเยือนที่แท้จริง' ก็เท่านั้นเองครับ" เรย์เอื้อมมือไปผลักบานประตูใหญ่ให้เปิดออกรับลมหนาวภายนอก โดยไม่รู้เลยว่า... ในเงาดำมืดหลังคาน้ำ ภายใต้ตึกร้างฝั่งตรงข้าม มีดวงตาสสีแดงฉานคู่หนึ่งกำลังจ้องมองความเคลื่อนไหวของเขาทุกฝีก้าว พร้อมกับรอยยิ้มเย้ยหยันที่ปรากฏขึ้นพร้อมกับเสียงระบบแจ้งเตือนปริศนาที่ดังขึ้นในหัวของเรย์โดยตรง— *[ระบบแจ้งเตือนฉุกเฉิน: ตรวจพบผู้เล่นระดับตำนาน 'เงาแห่งพันธะสัญญา' ทำการล็อกเป้าหมายผู้เล่นเรย์... เริ่มต้นนับถอยหลังการทำลายล้าง 00:10]* ขอขอบพระคุณนักอ่านทุกท่านที่ร่วมเดินทางและเติบโตไปพร้อมกับเรย์และอาจารย์เอลล่าในตอนนี้นะครับ - แม็กซ์ลุยศึกอีสปอร์ต