"ถ้าแกคิดว่าจะใช้มุก 'แทงข้างหลัง' แบบเดิมหากินได้ตลอดไป แกก็คงประเมินฝีมือของฉันต่ำไปหน่อยแล้วล่ะมั้ง... ไทเกอร์"
เสียงทุ้มต่ำเอ่ยขึ้นท่ามกลางบรรยากาศอึมครึมภายในโรงเตี๊ยมร้างเขตชายแดน เรย์ยืนพิงเสาไม้เก่าๆ มือข้างหนึ่งหมุนเหรียญทองระดับต่ำเล่นไปมา ดวงตาสีเข้มใต้ฮู้ดจับจ้องไปยังร่างของชายหนุ่มแปลกหน้าที่เพิ่งก้าวเข้ามาใหม่ ร่างนั้นสวมชุดเกราะหนังสีดำสนิท ไร้ซึ่งรอยขีดข่วน ราวกับจงใจแสดงให้เห็นว่าเขาไม่ใช่ผู้เล่นหน้าใหม่ที่เพิ่งหลงทางเข้ามาในดินแดนระดับสูงแห่งนี้
กลิ่นอายความกดดันระดับโปรเพลเยอร์แผ่ซ่านออกมาจากตัวผู้มาเยือนทันทีที่ประตูปิดลง เป็นแรงกดดันที่เรย์คุ้นเคยดี... แรงกดดันจากสนามแข่งระดับประเทศที่เต็มไปด้วยกลิ่นอายของชัยชนะและการหักหลัง
ไทเกอร์ หรือในชื่อตัวละครในเกมตอนนี้ว่า 'ShadowFang' ชะงักฝีเท้าเล็กน้อย รอยยิ้มมุมปากปรากฏขึ้นอย่างเย่อหยิ่ง เขาถอดหมวกฮู้ดออกเผยให้เห็นใบหน้าคมคายที่เต็มไปด้วยความมั่นใจเกินร้อย ดวงตาคมกริบกวาดมองไปรอบห้องก่อนจะมาหยุดที่เรย์
"ไม่น่าเชื่อเลยนะครับ... อดีตกัปตันทีมผู้ยิ่งใหญ่แห่งยุค 'เรย์' ที่ประกาศรีไทร์อย่างไร้ร่องรอย จะมาหลบมุมเน่าเฟะอยู่ในเกม VRMMO เกรดรองอย่างกิลด์ร้างนี่เอง" ไทเกอร์หัวเราะในลำคอ เสียงหัวเราะที่เต็มไปด้วยความเย้ยหยัน "ดูท่าทางนายจะมีความสุขดีกับการเป็นแค่ 'เซียนคีย์บอร์ด' สายชิลล์สินะครับ ถึงได้ลืมความอับอายในวันนั้นไปหมดแล้ว"
บรรยากาศในห้องอุณหภูมิลดฮวบทันที เรย์ไม่ได้แสดงอาการโกรธเกรี้ยวออกมาอย่างที่ไทเกอร์คาดหวัง เขายังคงรักษาความสุขุมเยือกเย็นไว้ได้เป็นอย่างดี ปลายนิ้วที่หมุนเหรียญทองหยุดลงชั่วขณะ ก่อนที่เขาจะเงยหน้าสบตากับอดีตรุ่นน้องร่วมสังกัดที่เคยสร้างรอยแผลเป็นในอดีตให้กับเขา
ในโลกอีสปอร์ต ไทเกอร์คือดาวรุ่งที่ไต่เต้าขึ้นมาด้วยความทะเยอทะยาน แต่วิธีการของเขามักจะอยู่บนความเสียหายของผู้อื่น และในคืนก่อนการแข่งขันรอบชิงชนะเลิศเมื่อสองปีก่อน ก็คือฝีมือของไทเกอร์ที่จงใจปล่อยข้อมูลเชิงยุทธวิธีของทีมให้คู่แข่ง จนทำให้เรย์ต้องแบกรับความล้มเหลวและตัดสินใจแขวนคีย์บอร์ดอำลาวงการไปตลอดกาล
"โลกภายนอกอาจจะเปลี่ยนไปแล้ว ไทเกอร์..." เรย์เอ่ยด้วยน้ำเสียงราบเรียบ ไร้คลื่นอารมณ์ แต่กลับทรงพลังจนอีกฝ่ายต้องหุบยิ้ม "แต่ดูเหมือนนายจะยังนิสัยเดิมไม่เปลี่ยน... ชอบฉวยโอกาสในเวลาที่คนอื่นเผลอ และที่สำคัญที่สุด นายยังอ่านเกมพลาดเหมือนเดิม"
"แกหมายความว่ายังไง!" ไทเกอร์ขมวดคิ้ว เสียงของเขาเริ่มตึงเครียดขึ้น
"นายคิดว่าการที่นายแปลงโฉม เปลี่ยนชื่อตัวละคร แล้วเดินดุ่มๆ เข้ามาหาฉันถึงกิลด์ร้างแห่งนี้ จะทำให้ฉันจำกลิ่นอายความสกปรกของนายไม่ได้งั้นเหรอ?" เรย์ก้าวเท้าออกจากเงาเสา ช้าๆ ทว่ามั่นคง ทุกย่างก้าวสร้างแรงกดดันมหาศาลกลับไปยังไทเกอร์ "ที่นี่ไม่ใช่สนามแข่งที่นายจะมาป่วนได้ตามใจชอบ... และที่นี่ มีอาจารย์ของฉันคุมกฎอยู่"
สิ้นคำพูดของเรย์ ประตูห้องโถงด้านในก็เปิดออกพร้อมกับสายลมเย็นเยียบที่พัดพาออร่าสีม่วงอมฟ้าออกมา อาจารย์เอลล่าก้าวออกมาด้วยท่าทีสง่างาม ร่างของเธอยังคงสวมชุดคลุมนักบวชโบราณที่ปักลวดลายอักขระเวทเรืองแสงจางๆ ดวงตาสีครามคู่สวยมองตรงมาที่ไทเกอร์ด้วยแววตานิ่งสนิท ราวกับกำลังมองดูมดปลวกตัวหนึ่งที่บังAอาจเข้ามาในอาณาเขตของราชสำนัก
"ผู้เล่นนอกรีต... บุกรุกเข้ามาในเขตศักดิ์สิทธิ์ของกิลด์โดยไม่ได้รับอนุญาต มีโทษสถานเดียวคือการถูกเนรเทศออกจากระบบ" เสียงหวานกังวานเอ่ยขึ้นเรียบๆ แต่กลับสร้างความสั่นสะเทือนไปถึงจิตวิญญาณของไทเกอร์ ค่าสถานะการป้องกันของไทเกอร์ลดฮวบทันที 20% เพียงแค่เสียงพูดของเธอประโยคเดียว
ไทเกอร์หน้าซีดเผือด เขาไม่เคยเจอ NPC ตัวไหนที่มีพลังกดดันผู้เล่นสายต่อสู้ระดับสูงได้ขนาดนี้มาก่อน เม็ดเหงื่อกาฬผุดขึ้นตามไรผม "นะ... นี่มันบ้าอะไรกัน! ระบบเกมนี้มันเพี้ยนไปแล้วหรือไง ทำไม NPC ถึงมีคำพูดและพลังกดดันระดับนี้!"
"ไม่ใช่ระบบที่เพี้ยนหรอกครับ... แต่เป็นเพราะนายมันโง่เองที่เดินเข้ามาในดินแดนที่นายไม่มีวันเข้าใจ" เรย์ยกยิ้มมุมปาก เป็นรอยยิ้มแบบเดียวกับที่เขาเคยใช้สมัยเป็นโปรเพลเยอร์เวลานำเกมคู่แข่งขาดลอย "ในเมื่อนายอุตส่าห์บินมาหาถึงที่แล้ว ก็ช่วยฝากข้อความกลับไปหา 'พวกข้างบน' ของนายด้วยนะ... ว่าอดีตกัปตันทีมคนนี้ไม่ได้หนีไปไหน และเขากำลังจะกลับไปทวงทุกอย่างคืน"
ไทเกอร์กัดฟันกรอด มือข้างขวาเอื้อมไปกุมด้ามจับดาบสั้นที่เอวเตรียมชักออกมาสู้ยิบตา แม้จะรู้ว่าสถานการณ์เป็นรอง แต่ศักดิ์ศรีของอดีตโปรเพลเยอร์ค้ำคออยู่ เขาย่อมไม่ยอมคุกเข่ายอมแพ้ง่ายๆ แน่นอน
"คิดจะสู้เหรอครับ? ลองดูสิว่าดาบของนายจะเร็วกว่าปฏิกิริยาของอาจารย์เอลล่าหรือเปล่า" เรย์ส่งสัญญาณมือเบาๆ
อาจารย์เอลล่าสะบัดข้อมือเพียงครั้งเดียว วงแหวนเวทสีม่วงเข้มก็ปรากฏขึ้นใต้เท้าของไทเกอร์ ล็อกร่างของเขาไว้ตรึงกับพื้น ขยับเขยื้อนไม่ได้แม้แต่นิ้วเดียว ความตกใจสุดขีดฉายชัดบนใบหน้าของไทเกอร์เมื่อเขาพบว่าแถบพลังชีวิตของตนเองกำลังลดลงอย่างรวดเร็วโดยที่ยังไม่ทันได้ชักอาวุธด้วยซ้ำ
"นี่คือบทเรียนแรกในกิลด์ของเรา... ผู้บุกรุกจะต้องชดใช้ด้วยไอเทוםหายากทั้งหมดที่นายพกติดตัวมา" เรย์เอ่ยเตือนสติด้วยน้ำเสียงนุ่มนวล ทว่าเด็ดขาด
ก่อนที่ไทเกอร์จะทันได้เปล่งเสียงร้องขอความช่วยเหลือ หน้าต่างระบบสีแดงฉานขนาดใหญ่ก็เด้งขึ้นตรงหน้าของเรย์และเอลล่า พร้อมกับเสียงแจ้งเตือนอันน่าตื่นตะลึงที่ดังสะท้อนก้องกังวานในโสตประสาท
[แจ้งเตือนระบบกิลด์: ตรวจพบรหัสลับผู้บุกรุก 'ShadowFang' ตรงกับฐานข้อมูลอาชญากรในระบบเครือข่ายเซิร์ฟเวอร์หลัก]
[ภารกิจลับระดับ SSS: 'กวาดล้างเงาทมิฬจากอดีต' ถูกเปิดใช้งานโดยอัตโนมัติ]
[คำเตือน: มีผู้เล่นอีก 50 ชีวิตกำลังเคลื่อนพลเข้าสู่เขตแดนกิลด์ร้างภายใต้คำสั่งขององค์กรลับเบื้องหลัง!]
ขอขอบคุณรี้ดเดอร์ทุกท่านที่ติดตามการเติบโตของเรย์และอาจารย์เอลล่ามา ณ ที่นี้นะครับ
เซียนคีย์บอร์ดสายชิลล์กับอาจารย์สาวผู้คุมกฎแห่งกิลด์ร้าง•ตอนที่ 5
เงาจากอดีตที่ตามมาหลอกหลอน
ผลงานโดย แม็กซ์ลุยศึกอีสปอร์ต
โหมดอ่านสะดวกมือ (Hands-Free)
สารจากนักเขียน (แม็กซ์ลุยศึกอีสปอร์ต)
ดูโปรไฟล์ →"สวัสดีคุณรี้ดทุกคนค่ะ ขอบคุณที่ติดตามผลงานเรื่อง เซียนคีย์บอร์ดสายชิลล์กับอาจารย์สาวผู้คุมกฎแห่งกิลด์ร้าง นะคะ ฝากกดหัวใจและคอมเมนต์เป็นกำลังใจให้ไรท์ด้วยนะคะ รักทุกคนค่ะ 💕"
ความคิดเห็น (0)
ร่วมพูดคุยและส่งกำลังใจให้ไรท์ยังไม่มีความคิดเห็นในตอนนี้
เป็นคนแรกที่เริ่มพูดคุยและส่งกำลังใจให้คุณไรท์!