ความจริงเริ่มเปิดเผย

"ถ้าสายตาของคุณยังระรานอยู่ต่ำกว่าระดับกระดุมเม็ดที่สาม ฉันจะถือวิสาสะควักมันออกมาล้างน้ำให้สะอาดนะคะ คุณธีรดนย์" เสียงหวานใสที่เจือไปด้วยความกรุ่นโกรธดังขึ้นทอดแทรกความเงียบงันภายในห้องครัวกว้าง สภาพของรินรดาในยามนี้ชวนให้หัวใจคนมองเต้นผิดจังหวะยิ่งกว่าครั้งไหนๆ เสื้อคลุมอาบน้ำผ้าขนหนูเนื้อนุ่มสีขาวสะอาดตาที่ถูกผูกทบไว้หลวมๆ ขับเน้นผิวเนียนละเอียดราวกับหยวกกล้วย ยิ่งยามที่เจ้าตัวต้องยืนแนบชิดติดกับแผงอกกว้างของร่างสูงใหญ่เพราะพื้นที่อันจำกัด ยิ่งทำให้ระยะห่างแทบไม่หลงเหลืออากาศให้หายใจ ธีรดนย์ก้มมองคนตัวเล็กกว่าที่กำลังเงยหน้าขึ้นมาต่อปากต่อคำด้วยแววตาดุดัน ริมฝีปากหยักลึกกระตุกยิ้มมุมปากอย่างนึกสนุก แม้สถานการณ์เฉพาะหน้าจะหมิ่นเหม่ต่อการตกเป็นจำเลยสังคมแค่ไหน แต่ประธานหนุ่มเจ้าระเบียบกลับไม่ได้มีความเกรงกลัวต่อสายตาพิฆาตนั้นเลยแม้แต่น้อย มือหนาข้างหนึ่งยังคงถือวิสาสะแตะอยู่ที่เอวบางเพื่อรักษาสมดุลไม่ให้ร่างระหงเซไถลล้มลงไปบนพื้นกระเบื้องมันปลาบ "ปากเก่งเสียจริงนะรินรดา ทั้งที่สภาพเธอนี่แหละที่เป็นฝ่าย..." "หยุดพูดเลยนะคะ!" รินรดารีบสวนกลับทันควัน ใบหน้าหวานแดงก่ำลามไปจนถึงใบหู ไม่ใช่เพราะความเขินอายอย่างที่อีกฝ่ายจงใจปั่นหัว แต่เป็นเพราะความหงุดหงิดที่เขามักจะเหนือกว่าเธออยู่เสมอในทุกๆ สถานการณ์ "ถ้าคุณไม่ถอยออกไปห่างๆ สามก้าว ฉันจะเอาน้ำร้อนในกาต้มน้ำนี่ราดใส่เท้าคุณจริงๆ ด้วยนะคะ" "ลองดูสิ ฉันอยากรู้เหมือนกันว่าระหว่างน้ำร้อนกับปากเธอกับอันไหนมันจะเดือดเร็วกว่ากัน" บรรยากาศระหว่างคนทั้งคู่กำลังคุกรุ่นไปด้วยกระแสไฟฟ้าแห่งความท้าทาย ทว่าก่อนที่สงครามประสาทขนาดย่อมจะได้เริ่มต้นขึ้นอีกรอบ เสียงฝีเท้าหนักแน่นที่ก้าวเข้ามาอย่างไม่ให้ซุ่มให้เสียง พร้อมกับเสียงไขรหัสประตูหน้าบ้านที่ดังขึ้นอย่างฉับพลัน ก็ทำเอาทั้งรินรดาและธีรดนย์ต้องชะงักกึก *กริ๊ก! แอด...* "พี่ธีร์คะ มินาซื้อกาแฟกับครัวซองต์มาฝาก... เอ๊ะ?" เสียงหวานใสของ 'มินตรา' เลขาฯ สาวหน้าตาจิ้มลิ้มที่พ่วงตำแหน่งคนที่คอยตามติดประธานหนุ่มแจดังขึ้น ก่อนที่ร่างระหงในชุดสูททำงานเข้ารูปจะก้าวเข้ามาหยุดยืนแข็งทื่ออยู่ตรงธรณีประตูห้องครัว ดวงตากลมโตเบิกกว้างด้วยความตกใจสุดขีด เมื่อภาพที่ปรากฏตรงหน้าคือเจ้านายหนุ่มผู้แสนเยือกเย็นและหวงเนื้อหวงตัวเป็นที่สุด กำลังยืนประชิดตัวอยู่กับรินรดา หนุ่มน้อยหน้าหวานที่ขึ้นชื่อเรื่องความปากกล้า ในสภาพที่คนหนึ่งสวมเพียงชุดคลุมอาบน้ำหมิ่นเหม่ ส่วนอีกคนก็อยู่ในชุดสูทเต็มยศแต่เนคไทหลุดลุ่ย ความเงียบงันเข้าปกคลุมพื้นที่ทันที รินรดารีบผลักอกแกร่งของธีรดนย์ให้ออกห่างจากตัวอย่างแรง ใบหน้าหวานซีดเผือดลงเล็กน้อยก่อนจะแปรเปลี่ยนเป็นความกระอักกระอ่วนใจ แม้ความสัมพันธ์ระหว่างเขากับเธอจะยังไม่ได้ลึกซึ้งเกินเลยอย่างที่คนภายนอกคิด แต่ภาพที่มินตราเห็นในตอนนี้ ต่อให้แก้ตัวด้วยน้ำลายสิบโอ่งก็คงไม่มีใครเชื่อ "มินา..." ธีรดนย์เอ่ยขึ้นด้วยน้ำเสียงเรียบนิ่งสนิท ใบหน้าคมคายไม่มีแม้แต่ร่องรอยของความตกใจหรือความรู้สึกผิด ปรากฏเพียงความหงุดหงิดเล็กน้อยที่ถูกขัดจังหวะ แตกต่างจากมินตราที่ดวงตาคู่สวยเริ่มคลอหน่วยด้วยหยาดน้ำใสๆ ความผิดหวังและคำถามนับร้อยสะท้อนชัดเจนผ่านแววตาคู่นั้น "นี่มัน... หมายความว่ายังไงคะพี่ธีร์" มินตราถามเสียงสั่น รอยยิ้มที่ตั้งใจนำของโปรดมาฝากมลายหายไปจนหมดสิ้น "คุณริน... มาอยู่ที่นี่ตั้งแต่เมื่อไหร่คะ แล้วทำไม..." "มันไม่ได้เป็นอย่างที่คุณกำลังคิดหรอกนะครับคุณมินตรา..." รินรดาพยายามจะอ้าปากอธิบาย พร้อมกับดึงชายเสื้อคลุมอาบน้ำให้กระชับเข้าหากันมากขึ้น แต่คำอธิบายนั้นกลับดูน้ำขุ่นๆ ชอบกลเมื่อเทียบกับหลักฐานคาตาตรงหน้า "ไม่ต้องอธิบายหรอกค่ะริน" มินตราสูดหายใจเข้าลึกเพื่อสะกดกลั้นอารมณ์ที่กำลังตีรวนขึ้นมาในอก หญิงสาวหันไปมองหน้าเจ้านายหนุ่มด้วยความรู้สึกที่แตกสลาย "มินาแค่คิดว่า... เรื่องที่คนในบริษัทเริ่มลือกันหนาหูว่าพี่ธีร์กับคุณรินมีความสัมพันธ์ลับๆ ต่อกัน จะเป็นแค่เรื่องตลกไร้สาระเสียอีก แต่ดูเหมือนว่า... มินาจะโง่เองสินะคะที่เชื่อใจพี่ธีร์มาตลอด" คำว่า 'ลือกันหนาหู' กระตุกต่อมความสงสัยของรินรดาให้พุ่งปรี๊ดขึ้นมาทันที เธอกวาดตามองคนทั้งคู่สลับไปมาด้วยความตกใจ นี่ไม่ใช่แค่เรื่องเข้าใจผิดส่วนตัวของเลขาฯ หน้าห้องเสียแล้ว แต่หมายความว่า... คนทั้งบริษัทกำลังนินทาและจับตาดูความสัมพันธ์ของเธอกับประธานหนุ่มจอมเผด็จการคนนี้อยู่เบื้องหลังอย่างนั้นหรือ! "เดี๋ยวก่อนนะครับคุณมินตรา เรื่องข่าวลืออะไรนั่นน่ะ..." รินรดายังไม่ทันได้แก้ตัวจนจบประโยค ธีรดนย์ก็ยกมือขึ้นห้ามปรามด้วยท่าทีสุขุม ร่างสูงก้าวเข้ามาขวางหน้าเลขาฯ สาวไว้เล็กน้อยเพื่อไม่ให้สถานการณ์บานปลายไปกันใหญ่ แต่การกระทำนั้นยิ่งตอกย้ำความสนิทสนมในสายตาของมินตราเข้าไปอีก "ถ้าคุณมีเวลาว่างมาสนใจเรื่องส่วนตัวของผมมากเกินไป มินา..." ธีรดนย์เอ่ยเสียงทุ้มต่ำ แววตาคมกริบไร้ซึ่งความปรานี "ผมว่าเอาเวลาไปเคลียร์งานโปรเจกต์ใหญ่ที่กำลังจะส่งมอบสิ้นเดือนนี้ น่าจะเป็นประโยชน์กับตำแหน่งเลขาฯ ของคุณมากกว่านะ" มินตราสะอึกไปกับคำพูดที่เฉียบคมราวกับใบมีดโกน หยาดน้ำตาที่กลั้นไว้ร่วงเผาะลงมาอย่างสุดจะกลั้น หญิงสาวพยักหน้ารับช้าๆ ด้วยรอยยิ้มสมเพชตัวเอง "ค่ะ... มินาเข้าใจแล้วค่ะพี่ธีร์ เชิญพวกคุณตามสบายเถอะค่ะ มินาจะไม่รบกวนเวลาส่วนตัวของท่านประธานอีกแล้ว!" พูดจบ มินตราก็หันหลังกลับแล้วก้าวเดินจ้ำอ้าวออกจากห้องชุดหรูหราไปทันที เสียงปิดประตูกระแทกดังปังสะท้อนก้องไปทั่วห้อง ทิ้งให้รินรดายืนค้างอยู่กับความรู้สึกที่หนักอึ้งในอก หญิงสาวหันขวับมามองหน้าต้นเหตุของเรื่องทั้งหมดด้วยความโมโหระเบ็ง "เห็นไหมล่ะคะคุณธีรดนย์! เพราะความปากเสียและความไม่ระวังของคุณแท้ๆ ทำให้คนอื่นเข้าใจเราผิดไปกันใหญ่แล้ว!" รินรดาต่อว่าเสียงสั่นด้วยความโกรธ "ถ้าพรุ่งนี้ไปถึงบริษัทแล้วมีคนมารุมซักไซ้ไล่เลียง ฉันจะเอาหน้าไปไว้ที่ไหนคะ!" ธีรดนย์ถอนหายใจออกมาเบาๆ สีหน้าไม่ได้มีความทุกข์ร้อนอย่างที่ควรจะเป็น ชายหนุ่มก้าวเข้าไปใกล้ร่างระหงอีกครั้งจนรินรดาต้องถอยหลังกรูดจนแผ่นหลังชนติดกับเคาน์เตอร์ครัว "จะกลัวอะไรล่ะรินรดา..." เสียงทุ้มกระซิบแผ่วเบaอยู่ข้างใบหู ร้อนผ่าวจนขนลุกชัน "ในเมื่อข่าวลือที่คนอื่นเขากำลังพูดกัน... มันก็ไม่ได้มีตรงไหนที่ไม่จริงสักหน่อย" "คุณธีร์!" รินรดายกมือขึ้นหมายจะผลักอกเขาออกอีกครั้ง แต่ทว่า... จังหวะนั้นเอง เสียงแจ้งเตือนข้อความจากโทรศัพท์มือถือส่วนตัวของเธอก็ดังขึ้นรัวๆ ติดต่อกันหลายครั้งราวกับมีคนมาก่อกวน รินรดาเหลือบสายตาลงมองหน้าจอที่วางอยู่บนเคาน์เตอร์ด้วยความลังเล ก่อนที่ลมหายใจของเธอจะสะดุดกึกเมื่อเห็นชื่อกลุ่มแชทของแผนกที่เด้งขึ้นมา พร้อมกับรูปถ่ายแอบถ่าย... ภาพที่เธอกำลังยืนอยู่หน้าประตูห้องชุดของธีรดนย์เมื่อคืนก่อน พร้อมกับข้อความตัวโตที่ทำเอาเลือดในกายเย็นเฉียบ *[[ด่วนที่สุด!]] ช็อควงการ! หรือว่าหนุ่มหน้าหวานคนนั้น จะเป็นตัวจริงที่ท่านประธานซ่อนไว้ในเพนต์เฮาส์ส่วนตัว?!* รินรดาเงยหน้าขึ้นมองธีรดนย์ด้วยแววตาที่เต็มไปด้วยความตกตะลึงสุดขีด ขณะที่ประธานหนุ่มกลับยกยิ้มมุมปากอย่างผู้ถือไพ่เหนือกว่า พร้อมกับกระซิบคำพูดที่ทำให้หัวใจเธอดิ่งวูบลงไปถึงตาตุ่ม "สายเกินกว่าจะปฏิเสธแล้วล่ะริน... เพราะตอนนี้ ทั่วทั้งบริษัทคงรู้กันหมดแล้วว่าเธอคือ 'คนของฉัน'" ขอขอบพระคุณนักอ่านทุกท่านที่ร่วมเดินทางและอินไปกับความสัมพันธ์ที่เริ่มเดาทางยากนี้ด้วยกันนะคะ แล้วพบกันใหม่ในตอนหน้าค่ะ!