อุปสรรคจากทางบ้าน

"ฉันให้เวลาคุณถึงสิ้นเดือนนี้... ธีร์ ถ้าคุณยังจัดการเรื่องผู้หญิงคนนี้ไม่ได้ แม่จะเป็นคนจัดหา 'คนที่เหมาะสม' เข้ามาแทนที่คุณเอง!" เสียงประกาศิตจากมารดาบังเกิดเกล้าที่ดังแทรกเข้ามากลางห้องทำงาน ไม่ได้ทำให้บรรยากาศรอบตัวผ่อนคลายลงเลยแม้แต่น้อย รังสีความกดดันแผ่ซ่านจนแทบจะควานหาออกซิเจนในห้องไม่เจอ รินรดายืนตัวแข็งทื่ออยู่ข้างโต๊ะทำงาน นัยน์ตากลมโตมองสลับระหว่างประธานหนุ่มผู้เย่อหยิ่งกับสุภาพสตรีวัยกลางคนผู้ทรงสง่า ซึ่งก้าวเข้ามาพร้อมกับแววตาพิพากษาที่มองตรงมายังเธอราวกับเป็นสิ่งแปลกปลอมในชีวิตของบุตรชาย นี่คือบททดสอบที่รุนแรงที่สุดนับตั้งแต่เธอตกลงทำสัญญาบ้าๆ นี่กับเขา... ดีลรักที่เริ่มต้นด้วยเงินตรา กำลังจะถูกพังทลายลงด้วยอำนาจและอคติของครอบครัว ธีรดนย์ขบกรามแน่นจนสันนูนขึ้นอย่างเห็นได้ชัด มือหนาที่วางอยู่บนแฟ้มเอกสารกำเข้าหากันจนข้อต่องอขาว ความโกรธระอุขึ้นในอกไม่ใช่เพราะคำขู่ของมารดา แต่เป็นเพราะสายตาที่อีกฝ่ายใช้มองรินรดาต่างหาก มันเต็มไปด้วยความดูถูกเหยียดหยามและตีราคาค่าของคนด้วยชาติตระกูล "เรื่องของผม ผมจัดการเองได้ครับคุณแม่" เสียงทุ้มต่ำเอ่ยลอดไรฟันด้วยความอดกลั้น ธีร์ผุดลุกขึ้นยืนเต็มความสูง ก้าวเข้ามาขวางกั้นระหว่างมารดากับร่างเพรียวบางของรินรดาไว้ทันที สัญชาตญาณการปกป้องบางอย่างพุ่งพล่านขึ้นมาอย่างห้ามไม่อยู่ แม้ปากเขาจะชอบต่อปากต่อคำกับอีกฝ่ายแค่ไหน แต่ในยามนี้เขากลับไม่อาจทนให้ใครมาเหยียบย่ำศักดิ์ศรีของคนตัวเล็กนี่ได้ "จัดการเอง? หึ! สองเดือนแล้วนะธีร์ ที่ผู้หญิงบ้านๆ คนนี้เกาะแกะอยู่ข้างกายลูก จนข่าวฉาวโฉ่ไปทั่วสังคมธุรกิจ ลูกคิดว่าแม่หูหนวกตาบอดงั้นเหรอ?" คุณหญิงศจีปรายตามองรินรดาตั้งแต่หัวจรดเท้าด้วยความรังเกียจอย่างไม่คิดจะปิดบัง "ผู้หญิงที่ไม่มีหัวนอนปลายเท้า ไม่มีแม้กระทั่งชาติตระกูลที่จะเชิดหน้าชูตาได้... เหมาะสมตรงไหนที่จะมาเป็นสะใภ้ตระกูลธีรดนย์?" คำว่า 'ไม่มีหัวนอนปลายเท้า' กระแทกเข้ากลางใจของรินรดาราวกับมีคนเอาค้อนมาทุบซ้ำๆ ริมฝีปากบางเม้มเข้าหากันแน่นจนซีดเผือด ความน้อยเนื้อต่ำใจตีตื้นขึ้นมาจุกอก แต่นั่นไม่อาจเทียบเท่ากับความหยิ่งทะนงที่ถูกปลุกเร้าขึ้นมา รินรดาสูดลมหายใจเข้าลึกๆ เงยหน้าขึ้นสบตากับคุณหญิงศจีตรงๆ อย่างไม่เกรงกลัว แม้ขาเรียวจะสั่นน้อยๆ แต่แววตากลับเปล่งประกายความแข็งกร้าวออกมาอย่างชัดเจน "ถ้าดิฉัน 'ไม่มีหัวนอนปลายเท้า' อย่างที่ท่านว่าจริงๆ แล้วคุณผู้หญิงเคยถามบุตรชายสุดที่รักของท่านไหมล่ะคะ ว่าทำไมเขาถึงต้องดึงดิฉันเข้ามาพัวพันในชีวิตตั้งแต่แรก?" เสียงหวานใสแต่เฉียบคมราคมมีดกรีดผ่านความเงียบในห้องทำงาน ธีร์เบิกกว้างเล็กน้อยด้วยความตกใจ หันขวับมามองคนตัวเล็กที่กล้าต่อปากต่อคำกับมารดาของเขา แต่รินรดากลับไม่หลบสายตาเขาเช่นกัน เธอส่งยิ้มหยันให้คุณหญิงศจีที่กำลังหน้าตาตื่นด้วยความไม่พอใจ "หนูริน!" ธีร์เอ็ดเสียงต่ำเพื่อปราม แม้ลึกๆ ในใจเขาจะแอบทึ่งกับความใจกล้าของอีกฝ่ายไม่ได้ก็ตาม "ทำไมคะคุณธีร์ กลัวคุณแม่ทราบความจริงเหรอว่าสัญญาที่เราทำร่วมกันมันคืออะไร?" รินรดาหันมาสบตาเขา น้ำเสียงเจือความตัดพ้อที่ซ่อนไว้ไม่มิด "ฉันไม่ใช่ตุ๊กตาหน้ารถที่คุณจะหยิบมาใช้แก้ขัดเมื่อไหร่ก็ได้ แล้วก็ไม่ใช่คนที่ใครจะมาดูถูกเหยียบย่ำศักดิ์ศรีได้ตามอำเภอใจนะคะ!" คุณหญิงศจีหน้าตึงเปรี๊ยะด้วยความโกรธจัดที่ถูกเด็กเมื่อวานซืนย้อนเกล็ด "นี่เธอกล้าดียังไงมาขึ้นเสียงใส่ฉัน! หยาบคาบ ไร้มารยาทที่สุด! ธีร์... ลูกเห็นรึยังว่าผู้หญิงคนนี้สันดานดิบขนาดไหน ถึงเวลาที่ลูกต้องเลือกระหว่างอนาคตของบริษัทกับผู้หญิงเห็นแก่เงินคนนี้แล้ว!" ภาพความตึงเครียดพุ่งถึงขีดสุด ธีรดนย์รู้สึกเหมือนตัวเองกำลังยืนอยู่บนปากเหว ความกดดันจากครอบครัวที่บีบบังคับให้เขาต้องแต่งงานกับ 'คุณหนูพิม ภัทรธิดา' ลูกสาวนักการเมืองผู้ทรงอิทธิพลตามที่ทางบ้านจัดเตรียมไว้ให้ เพื่อแลกกับเสถียรภาพของบริษัท กำลังบีบให้เขาต้องตัดสินใจครั้งใหญ่ แต่ทว่า... ภาพใบหน้าหวานที่กำลังสั่นเทาด้วยความโกรธและความเสียใจสะท้อนอยู่ในนัยน์ตาของเขาเวลานี้ กลับทำให้หัวใจข้างซ้ายกระตุกวูบอย่างรุนแรง เขาไม่ต้องการผู้หญิงเพอร์เฟกต์ที่แม่หาให้... เขาต้องการยัยตัวแสบปากเก่งคนนี้ต่างหาก! "ผมไม่แต่งครับ" ธีร์เอ่ยขึ้นด้วยน้ำเสียงราบเรียบ แต่มั่นคงและเด็ดเดี่ยวจนทุกคนในห้องต้องชะงัก นัยน์ตาคมกริบกวาดมองมารดาด้วยแววตาที่อ่านไม่ออก "ต่อให้บริษัทจะล้มละลาย หรือแม่จะตัดผมออกจากกองมรดก ผมก็ไม่มีวันแต่งงานกับใครทั้งนั้น... นอกจากรินรดา" ความเงียบสงัดเข้าปกคลุมพื้นที่ทันที คำสารภาพที่หลุดออกมาจากปากของประธานหนุ่มผู้รักความสมบูรณ์แบบ ทำเอารินรดาถึงกับลมหายใจสะดุด หัวใจดวงน้อยเต้นระรัวจนแทบทะลุออกมานอกอก นัยน์ตากลมโตเบิกกว้างด้วยความคาดไม่ถึง เธอมองแผ่นหลังกว้างของคนที่ยืนบังลมฝนให้อย่างอึ้งงัน ความซึนเดเระที่เคยหมั่นไส้หายวับไปกับตา เหลือเพียงความอบอุ่นแปลกประหลาดที่ไหลซึมเข้าสู่ก้นบึ้งของหัวใจ คุณหญิงศจีหน้าซีดเผือกด้วยความโกรธจัดจนตัวสั่น "แก... แกกล้าขัดคำสั่งแม่เพื่อผู้หญิงไร้ค่าคนนี้เนี่ยนะ ธีรดนย์!" "ใช่ครับ ผมเลือกเธอ และผมจะไม่ยอมให้ใครหน้าไหนมาไล่เธอไปทั้งนั้น" ธีร์ตอบเสียงกร้าว ก้าวเข้ามาคว้าข้อมือเรียวของรินรดาไว้แน่น ราวกับจะยืนยันคำพูดของตนเองด้วยการกระทำ แต่ในวินาทีที่บรรยากาศกำลังระอุถึงขีดสุด เสียงโทรศัพท์มือถือราคาแพงบนโต๊ะทำงานของธีร์ก็แผดเสียงดังขึ้นทำลายความเงียบ ธีร์ขมวดคิ้วอย่างหงุดหงิด เขากำลังจะเอื้อมมือไปกดตัดสาย แต่จังหวะนั้นเองที่คุณหญิงศจีแค่นหัวเราะออกมาเบาๆ ก่อนจะเอ่ยประโยคที่ทำให้เลือดในกายของธีร์เย็นเฉียบลงในพริบตา "รับสปีกเกอร์โฟนซิลูก... แล้วลองฟังดูว่า ทางฝั่งคุณพิมเขาเพิ่งส่งอะไรมาให้แม่ดู ถึงได้มั่นใจนักว่าลูกจะไม่มีวันเลือกผู้หญิงคนนี้" ธีร์ชะงัก นัยน์ตาคมตวัดมองมารดาด้วยความหวาดระแวง ก่อนจะตัดสินใจกดรับสายและเปิดลำโพงตามคำท้าทาย "สวัสดีค่ะพี่ธีร์... พิมส่งรูปถ่ายดินเนอร์ของเราเมื่อคืนให้คุณป้าดูแล้วนะคะ หวังว่าพี่ธีร์จะชอบเซอร์ไพรส์ที่พิมกับคุณป้าช่วยกันจัดเตรียม 'งานหมั้นของเรา' ไว้ให้เดือนหน้านะคะ..." เสียงหวานหยาดเยิ้มของหญิงสาวอีกคนดังชัดเจนก้องห้องทำงาน พร้อมๆ กับที่หน้าจอโทรศัพท์มือถือของคุณหญิงศจีสว่างวาบขึ้น เผยให้เห็นภาพถ่ายคู่ของธีร์กับผู้หญิงคนอื่นที่ถูกตัดต่ออย่างแนบเนียน ราวกับว่าพวกเขากำลังใช้เวลาสวีทหวานด้วยกันจริงๆ รินรดานิ่งงั้นไปทันที มือเรียวที่เคยถูกกุมไว้ค่อยๆ ดึงออกจากการเกาะกุมของชายหนุ่มอย่างช้าๆ นัยน์ตากลมโตที่เคยประกายความหวังเมื่อครู่ แปรเปลี่ยนเป็นความว่างเปล่าและเย็นชา เธอมองหน้าธีร์ด้วยรอยยิ้มสมเพชตัวเอง "อ๋อ... งานหมั้นสินะคะ" รินรดาแค่นหัวเราะเบาๆ น้ำตาเอ่อคลอเบ้าแต่ถูกสะกดกลั้นไว้ด้วยความหยิ่งทะนง "ขอโทษด้วยนะคะที่ฉันเผือกเรื่องของคุณนานเกินไป... เชิญคุณเคลียร์กับ 'ว่าที่คู่หมั้น' ให้เรียบร้อยเถอะค่ะท่านประธาน!" พูดจบ รินรดาก็สะบัดหน้าหนี วิ่งฝ่าความตึงเครียดออกไปจากห้องทำงานทันทีโดยไม่ฟังเสียงเรียกของชายหนุ่มแม้แต่คำเดียว! ฝากติดตามตอนต่อไปด้วยนะคะ ขอบคุณรี้ดเดอร์ทุกคนที่อยู่เคียงข้าง "เหมยฮวาแรกแย้ม" เสมอมาค่ะ!