คุณชายสามีขา สะใภ้ยุค 80 คนนี้รวยมากแล้ว!•ตอนที่ 9

ซื้อวัตถุดิบและของใช้เข้าบ้าน

ผลงานโดย ไป๋เป่าเปาของแม่
กลิ่นอายความอับชื้นและกลิ่นโคลนสาบควายในตลาดอำเภอซานหลี่ไม่ได้ทำให้ลู่ชิงเซียนรู้สึกหงุดหงิดแม้แต่น้อย ในทางตรงกันข้าม ปลายจفนโด่งรั้นของเธอกำลังสูดดมกลิ่นอายความเจริญรุ่งเรืองที่ซ่อนอยู่ภายใต้ความยากลำบากของยุค 70 อย่างเพลิดเพลิน นิ้วเรียวสวยที่ซุกอยู่ใต้กระเป๋าเสื้อโค้ตหนาตวัดเบาๆ รอบถุงผ้าใบเก่า สัมผัสได้ถึงความสากมือของธนบัตรเหมาเจ๋อตงที่เธอเพิ่งแลกเปลี่ยนมาจากหยาดเหงื่อและมันสมอง “สหาย... แป้งสาลีเนื้อละเอียดถุงนี้ราคาเท่าไหร่หรือคะ” เสียงหวานใสแต่หนักแน่นเอ่ยถามพ่อค้าวัยกลางคนผู้มีหนวดเค้ารกรุงรัง แววตาของพ่อค้าฉายแววระแวดระวังในคราแรก ทว่าเมื่อกวาดตามองการแต่งกายที่สะอาดสะอ้านและท่าทีสง่างามเกินชาวบ้านทั่วไปของหญิงสาว เขาก็ผ่อนคลายลง “แป้งสาลีขาวสะอาดระดับหนึ่ง ชั่งละแปดสิบเหมากับคูปองอาหารแป้งสาลีสองชั่ง ถ้าเจ้าเอาทั้งหมดถุงนี้ ห้าชั่งพอดี ฉันคิดเหมาสี่หยวนถ้วน!” ลู่ชิงเซียนไม่แม้แต่จะกะพริบตา ความมั่งคั่งจากมิติฟาร์มสวรรค์ในห้วงสำนึกทำให้ตัวเลขสี่หยวนเป็นเพียงเศษเงินในสายตา เธอยื่นเงินออกไปอย่างรวดเร็ว พร้อมกับเอ่ยด้วยน้ำเสียงราบเรียบแต่ทรงอำนาจ “ตกลงค่ะ รบกวนช่วยใส่กระสอบฟางทับให้อีกชั้นด้วยนะคะ พอดีฉันต้องเดินลุยโคลนกลับบ้าน เดี๋ยวแป้งจะชื้นเสียหมด” พ่อค้าพยักหน้ารัวๆ จัดการห่อให้อย่างดีโดยไม่กล้าซักไซ้ไล่เลียงอะไรมากความ ทว่า ในจังหวะที่พ่อค้าหันไปหยิบเชือกฟางมัดปากถุงนั้นเอง สติสัมปชัญญะของลู่ชิงเซียนก็พุ่งตรงไปยังมิติฟาร์มในทันที *ฟรึบ!* ถุงแป้งสาลีน้ำหนักห้าชั่งหายวับไปจากโต๊ะไม้ไผ่ราวกับเล่นกล มือที่ว่างเปล่าของเธอยื่นไปรับอากาศว่างเปล่า ก่อนจะทำทีเป็นดึงกระสอบจำลองที่เตรียมไว้ขึ้นมาสะพายไหล่แทน รอยยิ้มเจ้าเล่ห์ผุดขึ้นที่มุมปากของเชฟสาวมือทองยุคปัจจุบัน ใครเล่าจะรู้ว่าใต้เสื้อผ้าหนาเตอะของสะใภ้ตระกูลหานผู้นี้ จะมีคลังสมบัติเคลื่อนที่ขนาดมหึมาซุกซ่อนอยู่? เป้าหมายต่อไปคือน้ำมันหมูและเนื้อสามชั้นติดมันเยิ้ม! การเดินลัดเลาะผ่านตรอกแคบๆ ของตลาดมืดในยุคนี้ต้องใช้ความระมัดระวังเป็นเลิศ ดวงตากลมโตสודส่ายสำรวจรอบกายอย่างรวดเร็ว เธอแวะแผงลอยเถื่อนที่ซ่อนตัวอยู่หลังกำแพงอิฐเก่าคร่ำคร่า กลิ่นหอมของเนื้อสัตว์อบอวลเตะจมูกทันทีที่เข้าใกล้ แผงลอยของชายร่างใหญ่หน้าตาถมึงทึงคนหนึ่งกำลังมีลูกค้ายืนล้อมหน้าล้อมหลัง “เนื้อสามชั้นนี่ชั่งละเท่าไหร่คะ?” ลู่ชิงเซียนแทรกตัวเข้าไปด้วยความคล่องแคล่ว น้ำเสียงกังวานใสเอ่ยถามโดยไม่แสดงความหวาดกลัวต่อรูปลักษณ์ดุร้ายของพ่อค้าเถื่อนแม้แต่น้อย พ่อค้าชำเลืองมองหญิงสาวหัวไวหัวใจเด็ดเดี่ยวแวบหนึ่ง ก่อนจะชูสองนิ้ว “สองหยวนถ้วน ไม่มีคูปองเนื้อ!” ชาวบ้านรอบข้างสูดปากด้วยความตกใจ ราคาตลาดมืดสูงลิ่วเช่นนี้ไม่ใช่สิ่งที่คนทั่วไปจะจ่ายไหว แต่ลู่ชิงเซียนกลับแค่น่นหัวเราะในลำคออย่างนึกขัน สองหยวนแลกกับไขมันสัตว์ชั้นดีที่จะนำไปเนรมิตเมนูเด็ดมัดใจสามีหนุ่มและตบหน้าแม่สามีจอมเค็ม... คุ้มยิ่งกว่าคุ้มเสียอีก! “จัดมาค่ะ เอาเนื้อสามชั้นชิ้นหนาที่สุด สองชั่งเต็มๆ และรบกวนแถมมันแข็งให้อีกก้อนด้วยนะคะ ถ้าไม่แถม ฉันคงต้องไปอุดหนุนสแควร์ฝั่งโน้นแทนแล้วล่ะค่ะ” เธอยื่นคำขาดด้วยรอยยิ้มหวานหยาดเยิ้มแต่แฝงความเฉียบคม พ่อค้าชะงักไปนิดก่อนจะหลุดหัวเราะพรืดออกมาอย่างนึกเอ็นดูความปากกล้าของแม่นางน้อยผู้นี้ “1 สหายเป็นคนแรกที่กล้าต่อรองกับฉันในรอบเดือน เอาไป! สองชั่งแถมมันแข็งให้ก้อนโตๆ เลย!” เพียงเสี้ยววินาทีที่ถุงกระดาษบรรจุเนื้อหมูชิ้นโตถูกยื่นมา ลู่ชิงเซียนก็ใช้วิชาชีพพรางตา ส่งมันเข้าไปนอนสงบนิ่งอยู่ในห้องครัวทิพย์ของมิติฟาร์มทันที มือเรียวคว้าจับเพียงถุงเปล่าที่เตรียมไว้ตบตาคนมอง พร้อมกับกระชับเสื้อโค้ตให้แน่นขึ้น ท่ามกลางลมหนาวที่เริ่มพัดโชยยามบัดนี้ ขาเรียวภายใต้กางเกงผ้าฝ้ายหนาก้าวเดินมุ่งหน้าออกจากเขตตลาดมืด ลัดเลาะไปตามคันนาที่ทอดยาวกลับสู่หมู่บ้านตระกูลหาน หัวใจของเริงร่าพองโตด้วยความสุขสมอุรา วันนี้เธอไม่ได้แค่มาเดินเล่นซื้อของ แต่เธอมา “กอบโกย” อนาคตที่ดีกว่าให้ตัวเองและสามีต่างหาก ทว่า... เมื่อเดินมาถึงทางแยกใกล้ตีนเขาอันเปลี่ยวร้าง เสียงฝีเท้าหนักแน่นที่คุ้นเคยพร้อมกับเงาร่างสูงใหญ่ในชุดเครื่องแบบทหารสีเขียวเข้มกลับก้าวออกมาจากพุ่มไม้หนา บัง หานอี้เฉินยืนตระหง่านอยู่เบื้องหน้า ดวงตาคมกริบคู่นั้นกวาดมองภรรยาตั้งแต่หัวจรดเท้าด้วยประกายไฟบางอย่างที่ลุกโชน ราวกับเสือดาวหนุ่มที่กำลังจับandจ้องเหยื่ออันเป็นที่รัก “ชิงเซียน... เธอไปไหนมา ทำไมถึงหายไปนานเช่นนี้?” น้ำเสียงทุ้มต่ำเจือแววแหบพร่าเอ่ยถามอย่างคาดคั้น ทว่าแววตากลับอ่อนยวบลงจนน่าใจหายเมื่อเห็นพวงแก้มใสขึ้นสีระเรื่อเพราะความหนาว ลู่ชิงเซียนสะดุ้งเล็กน้อย หัวใจดวงน้อยกระตุกวูบ เมื่อสบเข้ากับดวงตาที่อ่านไม่ออกของสามีหนุ่มผู้คลั่งรักคนนี้... เขามาตั้งแต่เมื่อไหร่? และเห็นอะไรไปบ้างแล้ว?! ขอบพระคุณนักอ่านทุกท่านที่ร่วมเดินทางมา ณ ดินแดนแห่งความฟินและสะใจนี้ แล้วพบกันใหม่ในตอนหน้าค่ะ!
สารจากนักเขียน (ไป๋เป่าเปาของแม่)
ดูโปรไฟล์ →

"สวัสดีคุณรี้ดทุกคนค่ะ ขอบคุณที่ติดตามผลงานเรื่อง คุณชายสามีขา สะใภ้ยุค 80 คนนี้รวยมากแล้ว! นะคะ ฝากกดหัวใจและคอมเมนต์เป็นกำลังใจให้ไรท์ด้วยนะคะ รักทุกคนค่ะ 💕"

ความคิดเห็น (0)

ร่วมพูดคุยและส่งกำลังใจให้ไรท์

ยังไม่มีความคิดเห็นในตอนนี้

เป็นคนแรกที่เริ่มพูดคุยและส่งกำลังใจให้คุณไรท์!

บ่มเพาะไข่ไดโนเสาร์60%