"กล้าดียังไงถึงเอาผเน่าๆ พวกนี้มาตั้งแผงขายในตลาดคอมมูน! คิดว่าคนในคอมมูนเราโง่จนดูไม่ออกหรือไงว่านี่มันผักคัดทิ้งก้นแปลง!"
เสียงแหลมสูงปรี๊ดของป้าเฉิน—ภรรยาผู้ใหญ่บ้านจอมเจ้ากี้เจ้าการดังทะลุเสียงจอแจของตลาดเช้าคอมมูนหงingซิง เรียกสายตานับร้อยคู่ให้พุ่งตรงมายังแผงไม้ไผ่ขนาดเล็กที่ถูกจัดวางอย่างเป็นระเบียบเรียบร้อย
ลู่ชิงเซียนไม่ได้สะดุ้งสะเทือนแม้แต่น้อย ดวงตากลมโตคู่สวยฉายแววเยືือกเย็นและคมกริบ เธอเพียงแต่ใช้ผ้าสะอาดเช็ดมือเบาๆ แล้วเงยหน้าขึ้นสบตากับหญิงวัยกลางคนรูปร่างอวบอ้วนที่กำลังเท้าสะเอวจ้องมองมาด้วยความดูถูกเหยียดหยาม
"ป้าเฉินเจ้าคะ ผักกวางตุ้งและต้นหอมในตะกร้าเหล่านี้ เป็นผลผลิตที่ฉันรดน้ำพรวนดินและดูแลด้วยมือของตัวเองทุกวัน ใบเขียวสดกรอบ ไร้รอยหนอนเจาะ และไม่มีสารเคมีเจือปน หากป้าบอกว่ามันคือผักเน่า... สงสัยว่าดวงตาของป้าอาจจะมีปัญหา หรือไม่ก็ความอิจฉาริษยาในใจมันบังตาจนมองความจริงไม่เห็นเสียแล้วกระมังคะ"
น้ำเสียงนิ่มนวลแต่เชือดเฉือนจนคนฟังหน้าชาวาบ ป้าเฉินอ้าปากพะงาบๆ หน้าดำคร่ำเครียดด้วยความโกรธจัดที่ถูกเด็กเมื่อวานซืนตอกกลับต่อหน้าธารกำนัล ชาวบ้านที่ยืนล้อมวงส่งเสียงฮือฮารuวบรวมความสนใจ บางคนเบ้ปากด้วยความหมั่นไส้ ขณะที่บางคนเริ่มมองผักในตะกร้าของลู่ชิงเซียนใหม่อย่างพิจารณา
ความจริงแล้ว ผักเหล่านี้ไม่ใช่ผักธรรมดา แต่เป็นผลผลิตที่ลู่ชิงเซียนแอบนำออกมาจาก 'มิติฟาร์มสวรรค์' ในตัว ความอุดมสมบูรณ์ของดินทิพย์ทำให้ผักทุกต้นมีออร่าสีเขียวมรกตจางๆ เปล่งประกาย เนื้อใบอวบอิ่มน้ำ ส่งกลิ่นหอมสดชื่นอันเป็นเอกลักษณ์โชยจางๆ ไปทั่วบริเวณ ตัดขาดจากความแห้งแล้งของยุคสมัย 80 ไปอย่างสิ้นเชิง
"ปากกล้านักนะนังเด็กคนนี้! แต่งเข้าบ้านตระกูลหานไม่ทันไร ทำตัวกระด้างกระเดื่อง ไม่เจียมสังขารว่าเป็นแค่สะใภ้ตัวซวยที่สามีส่งจดหมายหย่ามาเมื่อไหร่ก็ได้ ยังมีหน้ามาตั้งแผงขายของหลอกลวงชาวบ้านอีก!" ป้าเฉินกระทืบเท้าเร่าๆ พยายามดึงเรื่องส่วนตัวมาโจมตีเพื่อกู้หน้า
ท่ามกลางบรรยากาศตึงเครียดที่ผู้คนต่างรอดูความฉิบหายของสะใภ้ตระกูลหาน จู่ๆ เสียงทุ้มต่ำทรงพลังอันคุ้นเคยก็ดังแทรกขึ้นท่ามกลางฝูงชน
"ภรรยาของผม... ไม่เคยหลอกลวงใคร และผักของเธอก็สะอาดสะอ้านน่ากินกว่าจิตใจของบางคนที่เอาแต่ยืนเห่าหอนอยู่แถวนี้เสียอีก"
ร่างสูงสง่าในชุดเสื้อแจ็กเกตทหารสีเขียวเข้มก้าวแหวกฝูงชนเข้ามาอย่างองอาจ ไหล่กว้างและใบหน้าคมสันที่มักจะเรียบเฉยบึ้งตึง บัดนี้กลับฉายแววปกป้องอย่างชัดเจน หานอี้เฉินเดินตรงดิ่งมาหยุดยืนเคียงข้างลู่ชิงเซียน มือหนายื่นออกไปจับมือเรียวบางของเธอไว้หลวมๆ เป็นการส่งกระแสความอบอุ่นและยืนยันสถานะอย่างหนักแน่น
สายตาคมกริบดั่งพญาอินทรีของนายทหารหนุ่มกวาดมองป้าเฉินและชาวบ้านรอบข้าง ทำเอาทุกคนถึงกับกลืนน้ำลายลงคอด้วยความเกรงกลัว บารมีของนายทหารที่ผ่านสนามรบมาจริงไม่ใช่สิ่งที่คนในคอมมูนจะกล้าต่อกรด้วย ป้าเฉินหดคอลงทันที ถอยหลังไปสองก้าวด้วยความหวาดหวั่น
ลู่ชิงเซียนช้อนตามองสามีหนุ่มที่ตามมาซัพพอร์ตเธอถึงตลาด หัวใจดวงน้อยเต้นระรัวอย่างควบคุมไม่ได้ เคมีที่แผ่ออกมาจากตัวของหานอี้เฉินในเวลานี้ช่างอบอุ่นและชวนให้ใจสั่นเสียเหลือเกิน
"คุณมาได้ยังไงคะ ไหนบอกว่าต้องไปตรวจคลังเสบียงที่กองพลไงคะ" เธอเอ่ยถามเสียงเบา รอยยิ้มบางๆ ประดับบนริมฝีปากอิ่ม
"เป็นห่วงกลัวว่าภรรยาคนสวยจะโดนคนรังแก... เลยรีบเคลียร์งานแล้วตามมา" หานอี้เฉินกระซิบตอบด้วยน้ำเสียงทุ้มพร่าที่ได้ยินกันแค่สองคน ทำเอาใบหน้าขาวเนียนของลู่ชิงเซียนขึ้นสีแดงระเรื่ออย่างห้ามไม่อยู่
ในจังหวะที่สถานการณ์กำลังเปลี่ยนจากความตึงเครียดเป็นความหวานชื่นจนคนรอบข้างต้องแอบอتอิจฉา เถียนเถียนที่วิ่งกระหืดกระหอบถือตะกร้าเปล่ามาถึงแผงก็รีบแทรกตัวเข้ามาตะโกนเสียงดังลั่น
"พี่ชิงเซียน! ฉันขอเหมาผักกวางตุ้งทั้งหมดนี่! แล้วก็ต้นหอมอีกครึ่งตะกร้าด้วย! แม่ฉันบอกว่าผักที่คุณเคยแบ่งให้คราวก่อนเอาไปผัดแล้วอร่อยหวานกรอบจนแสงออกปาก ทุกคนในบ้านแย่งกันกินแทบไม่ทัน!"
สิ้นเสียงของเถียนเถียน ชาวบ้านที่ยืนลังเลอยู่รอบนอกต่างก็แตกตื่น พวกเขาไม่สนใจป้าเฉินอีกต่อไปแล้ว รีบกรูเข้ามาแย่งกันยื่นมือถือเงินเข้ามาทางลู่ชิงเซียนทันที
"ฉันเอาด้วยครึ่งกิโล!" "ฉันเอาต้นหอมสองกำ!" "ทางนี้ๆ ฉันขอผักกวางตุ้งสามกำ!"
ความโกลาหลที่เต็มไปด้วยความคึกคักเกิดขึ้นในพริบตา ผักในแผงถูกกวาดซื้อเกลี้ยงเกลาภายในเวลาไม่ถึงห้านาที ธนบัตรยับยู่ยี่และเหรียญกษาปณ์จำนวนมากกองอยู่ตรงหน้าลู่ชิงเซียน ท่ามกลางความตกตะลึงของป้าเฉินที่ได้แต่อ้าปากค้างทำอะไรไม่ถูก
ลู่ชิงเซียนกวาดเงินเข้ากระเป๋าอย่างอารมณ์ดี รอยยิ้มหวานหยาดเยิ้มปรากฏขึ้นบนใบหน้า ทว่าในวินาทีที่เธอเงยหน้าขึ้นเพื่อจะหันไปบอกสามีให้เก็บของ กลับมีเงาร่างคุ้นตาของชายวัยกลางคนคนหนึ่งพุ่งแหวกฝูงชนเข้ามาด้วยท่าทางกระวนกระวาย
"คุณลู่... แย่แล้วครับ! ที่โกดังสินค้าเก่าท้ายคอมมูนเกิดเรื่องใหญ่ มีคนพบ... พบร่างหมดสติของแม่สามีคุณนอนจมกองเลือดอยู่ พร้อมกับจดหมายปริศนาที่จ่าหน้าซองถึงคุณโดยเฉพาะ!"
ขอบพระคุณนักอ่านทุกท่านที่ร่วมเดินทางมา ณ ดินแดนแห่งความฟินและสะใจนี้ แล้วพบกันใหม่ในตอนหน้าค่ะ!
คุณชายสามีขา สะใภ้ยุค 80 คนนี้รวยมากแล้ว!•ตอนที่ 7
เปิดตัวในตลาดคอมมูนวันแรก
ผลงานโดย ไป๋เป่าเปาของแม่
โหมดอ่านสะดวกมือ (Hands-Free)
สารจากนักเขียน (ไป๋เป่าเปาของแม่)
ดูโปรไฟล์ →"สวัสดีคุณรี้ดทุกคนค่ะ ขอบคุณที่ติดตามผลงานเรื่อง คุณชายสามีขา สะใภ้ยุค 80 คนนี้รวยมากแล้ว! นะคะ ฝากกดหัวใจและคอมเมนต์เป็นกำลังใจให้ไรท์ด้วยนะคะ รักทุกคนค่ะ 💕"
ความคิดเห็น (0)
ร่วมพูดคุยและส่งกำลังใจให้ไรท์ยังไม่มีความคิดเห็นในตอนนี้
เป็นคนแรกที่เริ่มพูดคุยและส่งกำลังใจให้คุณไรท์!