เลเวลอัปสู่แรงก์ S

"ถ้าแกยังฝืนใช้มานาปริมาณนั้นต่อไป หัวใจของแกจะระเบิดเป็นจุล... ศรัณย์!" เสียงตะโกนของรินรดาแทรกผ่านเสียงคำรามของราชสีห์อัสนีเพลิงแรงก์ S ที่ดังสนั่นหวั่นไหวไปทั่วผนังหินสีนิลของดันเจี้ยนระดับหายนะ เลือดสดๆ ไหลย้อยลงตามกรอบหน้าคมคายของชายหนุ่ม ดวงตาคมกริบภายใต้กรอบแว่นสายตาไม่ได้แสดงความหวาดกลัวแม้แต่น้อย ตรงกันข้าม มันกลับพราวระยับไปด้วยประกายแสงสีทองคำขาวของระบบที่กำลังรันคำสั่งขั้นสูงสุด ศรัณย์ (หมอเทวะ) ปรายตามองร่างโชกเลือดของแทงก์แนวหน้าที่นอนหายใจรวยรินอยู่แทบเท้า เขาย่อตัวลงช้าๆ อย่างใจเย็น ท่ามกลางฝนห่ากระสุนเวทมนตร์ที่สัตว์อุตสาหะเบื้องหน้ากำลังระดมยิงเข้ามา มือเรียวยาวข้างหนึ่งยกขึ้น ถุงมือแพทย์สีขาวสะอาดบัดนี้เปรอะเปื้อนไปด้วยคราบเลือดสีดำสนิทของมอนสเตอร์ "ใครว่าผมกำลังฝืนล่ะครับ ริน... ผมแค่กำลังเริ่มต้นรักษาต่างหาก" น้ำเสียงทุ้มนุ่มเอ่ยขึ้นด้วยความสุภาพเป็นเอกลักษณ์ แม้สถานการณ์ตรงหน้าจะบีบคั้นจนลมหายใจแทบขาดหรอด ศรัณย์วางฝ่ามือลงบนหน้าอกของฮันเตอร์ผู้บาดเจ็บ พลังงานเวทสีเขียวมรกตที่ขึ้นชื่อเรื่องการฟื้นฟูขั้นสูงสุดส่องประกายสว่างวาบ แต่ทว่า... ครั้งนี้มันไม่ได้ไหลรื่นเช่นเคย ครืนนน! เสียงอสนียบาตคำรามก้องมาจากภายในเส้นเลือดของศรัณย์ ระบบผู้กล้าเลเวลอัปฮันเตอร์ส่งเสียงแจ้งเตือนรัวเรี่ยในโหมดสมองของเขา *[แจ้งเตือนระบบ: ตรวจพบการแปลงสภาพพลังงานฮีล (Healing Energy Conversion) เกินขีดจำกัด!]* *[กระบวนการผกผันพลังชีวิต (Life-Force Inversion) เริ่มต้นขึ้น... จากการรักษา สู่การทำลายล้าง]* *[เงื่อนไขสำเร็จ: ปลดล็อกสกิลลับระดับ SSS - 'หัตถ์เทวะอัสนีพิฆาต (Divine Thunder Fist)']* รินรดากัดริมฝีปากแน่นจนห่อเลือด หล่อนรู้ดีว่าศรัณย์ไม่ใช่ฮีลเลอร์ธรรมดา นับตั้งแต่เหตุการณ์หักหลังในดันเจี้ยนครั้งก่อน ชายหนุ่มคนนี้ก้าวข้ามขีดจำกัดของอาชีพซัพพอร์ตไปไกลลิบโลกแล้ว การฮีลของเขาไม่ใช่แค่การสมานแผล แต่มันคือการ 'อัดฉีด' พลังงานมหาศาลเข้าไปในร่างเป้าหมายจนเซลล์ระเบิด และตอนนี้... พลังงานส่วนเกินนั้นกำลังตีกลับเข้าสู่ร่างกายของตัวเขาเอง "คุณศรัณย์! ถอยออกมา! กิลด์มาสเตอร์อาชาส่งคนมาดักซุ่มอยู่ด้านนอก... ถ้าคุณใช้พลังงานสายฟ้าตอนนี้ คุณจะไม่มีมานาเหลือพอรับมือกับพวกมัน!" รินรดากระชากเสียงเตือน พร้อมกับกระชับดาบยาวในมือเตรียมรับมือกับแรงกระแทกจากการระเบิดของมานา ศรัณย์ไม่ตอบคำถาม เขายังคงแย้มยิ้ม มุมปากหยักลึกได้รูปปรากฏรอยยิ้มเยือกเย็นที่ทำให้อุณหภูมิรอบตัวลดฮวบลงอย่างฉับพลัน เขาดึงมือกลับจากการรักษา ร่างของแทงก์ผู้บาดเจ็บกลับมาเป็นปกติอย่างสมบูรณ์แบบในเวลาเพียงเสี้ยววินาที แต่สิ่งที่น่าสะพรึงกลัวกว่าคือ... ฝ่ามือข้างเดิมของหมอเทวะ บัดนี้มีกระแสไฟฟ้าสีม่วงเข้มสลับทองแล่นพล่านราวกับอสรพิษมีพิษ แปรี๊ด! เปรี้ย! อากาศรอบตัวบิดเบี้ยว แรงโน้มถ่วงบริเวณนั้นแปรปรวนจนหินผาลอยเคว้งคว้าง ราชสีห์อัสนีเพลิงแรงก์ S ที่เคยผยองพยศ กลับแสดงอาการหวาดกลัวอย่างเห็นได้ชัด มันถอยหลังกรูด ดวงตาสีดั่งเพลิงกาฬจ้องมองมนุษย์ตัวเล็กๆ เบื้องหน้าด้วยสัญชาตญาณแห่งความตาย "คุณพูดถูกครับริน... ว่ากิลด์มาสเตอร์อาชาต้องการตัวผม" ศรัณย์ค่อยๆ ยืนขึ้นเต็มความสูง จัดปกเสื้อคลุมแพทย์สีขาวให้เข้าที่อย่างเรียบร้อยราวกับกำลังจะเดินเข้าห้องตรวจ ไม่ใช่สนามรบที่นองไปด้วยเลือด ดวงตาภายใต้กรอบแว่นกวาดมองไปรอบๆ ดันเจี้ยน ก่อนจะหยุดนิ่งที่ความมืดมิดบริเวณปากทางเข้า "แต่พวกมันคงลืมไปว่า... หมออย่างผม ไม่ได้มีดีแค่รักษาคนไข้ให้หายตายจากหรอกนะครับ" สิ้นเสียงคำพูดนั้น ศรัณย์ก็หายวับไปจากจุดเดิมราวกับภูตผี ความเร็วระดับที่ฉีกกระชากมิติทำให้เกิดโซนสุญญากาศ ร่างของราชสีห์อัสนีเพลิงยังไม่ทันได้ส่งเสียงคำราม ร่างมหึมาของมันก็หยุดชะงักกึก หมัดขวาของศรัณย์ที่ห่อหุ้มด้วยสายฟ้าฟาดสีทองคำขาวพุ่งทะลวงเข้ากลางอกของมันอย่างแม่นยำ ตูมมมมม! เสียงระเบิดกัมปนาทสะเทือนเลื่อนลั่นไปทั้งชั้นดันเจี้ยน แรงอัดมหาศาลบดขยี้เกล็ดและกระดูกของสัตว์อุตสาหะแรงก์ S จนแหลกละเอียดในหมัดเดียว คลื่นกระแทกรูปโดมสีฟ้าครามแผ่ขยายออกไปเป็นวงกว้าง เผา ผลาญผนังหินรอบด้านจนหลอมละลายกลายเป็นลาวา รินรดายกแขนขึ้นบังเศษฝุ่นและประกายไฟที่กระเด็นมาปะทะตัว หัวใจของหล่อนเต้นรัวระรัวไม่เป็นจังหวะ นี่หรือคือพลังของฮีลเลอร์ที่เลเวลอัปสู่แรงก์ S? มันไม่ใช่แค่การต่อสู้ แต่มันคือการพิพากษา! ร่างไร้ชีวิตของราชสีห์อัสนีเพลิงร่วงหล่นลงกระแทกพื้นเสียงดังสนั่น พร้อมกับหน้าต่างระบบสีทองที่เด้งขึ้นตรงหน้าศรัณย์ *[ยินดีด้วย! ฮันเตอร์ 'ศรัณย์' เลเวลอัปสู่แรงก์ S สมบูรณ์แบบ]* *[ปลดล็อกฉายา: 'หมอเทวะหัตถ์อัสนี' - เพิ่มพลังการโจมตีทางกายภาพ 300% เมื่อใช้ร่วมกับสกิลฮีล]* *[สถานะปัจจุบัน: มานาเต็มพิกัด / ปลดล็อกพื้นที่ลับชั้นที่ 15]* ศรัณย์ยืนนิ่งอยู่ท่ามกลางซากปรักหักพัง ควันจางๆ ลอยกรุ่นขึ้นจากหมัดที่ยังคงมีประกายสายฟ้าแลบแปลบปลาบ เขาปัดฝุ่นที่ไหล่เบาๆ ก่อนจะหันกลับมามองรินรดาด้วยแววตานิ่งสงบเช่นเคย ทว่า ในเสี้ยววินาทีนั้นเอง เสียงฝีเท้าหนักหน่วงนับร้อยก็ดังสะท้อนก้องมาจากอุโมงค์มืดเบื้องหลัง ตึง... ตึง... ตึง... เงาร่างนับสิบในชุดเกราะสีดำสนิทตราสัญลักษณ์รูป 'กางเขนเลือด' ค่อยๆ ก้าวเดินออกมาจากความมืด ผู้นำขบวนคือชายหนุ่มร่างสูงใหญ่สวมหน้ากากอนามัยสีดำ ดวงตาคมกริบเต็มไปด้วยจิตสังหารล้ำลึกที่แผ่พุ่งออกมาอย่างไม่ปิดบัง "เก่งมาก... หมอศรัณย์ ไม่เสียแรงที่ฉันยอมปล่อยให้แกไต่เต้ามาถึงจุดนี้" เสียงทุ้มต่ำเอ่ยขึ้น พร้อมกับที่ชายคนนั้นถอดหน้ากากออก เผยให้เห็นใบหน้าครึ่งซีกที่มีรอยแผลเป็นลึก และรอยยิ้มเย้ยหยันที่ทำให้รินรดาต้องเบิกตากว้างด้วยความตกใจสุดขีด กิลด์มาสเตอร์อาชา... มาปรากฏตัวด้วยตัวเองถึงที่นี่! "ผมรอคุณมานานพอสมควรเลยล่ะครับ... ท่านมาสเตอร์" ศรัณย์กล่าวต้อนรับด้วยรอยยิ้มสุภาพ พร้อมกับที่สายฟ้าในมือข้างขวาปะทุเสียงดังเปรี๊ยะปร๊ะยิ่งกว่าเดิม ขอขอบพระคุณนักอ่านทุกท่านที่ติดตามการเดินทางของหมอเทวะสายหมัดคนนี้ และโปรดติดตามตอนต่อไปอย่างใกล้ชิดนะครับ