การเมืองของเหล่าฮันเตอร์

"ผมรอคุณมานานพอสมควรเลยล่ะครับ... ท่านมาสเตอร์" ศรัณย์กล่าวต้อนรับด้วยรอยยิ้มสุภาพ ทว่าสายฟ้าที่ปะทุอยู่รอบหมัดขวาของเขานั้นไม่ได้สุภาพตามใบหน้า เสียงเปรี๊ยะปร๊ะแหลมสูงบาดหูทำเอาอากาศภายในห้องรับรองระดับวีไอพีของสมาคมฮันเตอร์สั่นสะเทือน มาสเตอร์อาชาแห่งกิลด์ 'ราชันย์สยบฟ้า' ชะงักฝีเท้าลงเบื้องหน้าประตู มือที่สวมถุงมือหนังราคาแพงของเขากำแน่นจนสันหมัดขาวซีด "แกคิดว่าลูกไม้ตื้นๆ แบบนี้จะทำให้กิลด์ของฉันสะเทือนได้งั้นหรือ ศรัณย์?" อาชาแค่นเสียงหัวเราะในลำคอ ดวงตาคมกริบดุจเหยี่ยวจ้องมองชายหนุ่มผู้ที่เคยเป็นเพียงฮีลเลอร์ขยะในสายตาเขา "การเมืองมันไม่ใช่แค่การขู่กรรโชกด้วยกำลัง แต่มันคือการถือไพ่เหนือกว่า และแก... ก็ไม่มีอะไรในมือเลย นอกจากพลังเวทที่เพิ่งตื่นขึ้นมาใหม่" ศรัณย์ไม่ได้ตอบโต้ด้วยการตะโกน เขาวางแก้วชาที่ยังอุ่นอยู่ลงบนโต๊ะไม้ราคาแพงอย่างใจเย็น เสียงแก้วกระทบโต๊ะดัง 'กริ๊ก' สั้นๆ แต่มันกลับก้องกังวานในความเงียบที่กดดัน "ความผิดพลาดของท่าน คือการมองข้ามสิ่งที่เกิดขึ้นในดันเจี้ยนระดับ S ที่ท่านจงใจปล่อยให้ฮันเตอร์กิลด์รองตายเพื่อรักษาทรัพยากรไว้สินะครับ" ศรัณย์ลุกขึ้นยืน ร่างกายโปร่งแต่เปี่ยมไปด้วยมัดกล้ามเนื้อจากการฝึกฝนจนถึงขีดสุดขยับตัวอย่างมั่นคง "ผมไม่ได้มาเพื่อขู่ ท่านมาสเตอร์... ผมมาเพื่อเปิดบัญชี" รินรดาที่นั่งไขว่ห้างอยู่บนโซฟาหนังฝั่งตรงข้ามขยับยิ้มมุมปาก เธอส่งไฟล์ข้อมูลดิจิทัลที่รวบรวมหลักฐานการทุจริตและการหักหลังในดันเจี้ยนเมื่อสัปดาห์ก่อนขึ้นโฮโลแกรมกลางห้อง "นี่คือบันทึกภาพจากคอร์ (Core) ของดันเจี้ยนที่ยังหลงเหลืออยู่ครับ" ศรัณย์ชี้ไปที่ภาพโฮโลแกรมที่ปรากฏร่างของมาสเตอร์อาชาขณะสั่งถอยทัพโดยทิ้งฮันเตอร์ระดับ B ไว้เบื้องหลังให้เป็นเหยื่อล่อมอนสเตอร์ "ถ้าเรื่องนี้ถึงหูสมาคม หรือหลุดไปสู่สาธารณะ หุ้นของกิลด์ราชันย์สยบฟ้าที่ร่วงลงไปเกือบสิบเปอร์เซ็นต์เมื่อเช้า... ท่านคิดว่ามันจะดิ่งลงไปลึกแค่ไหนกันครับ?" อาชานิ่งงัน ใบหน้าของเขาเปลี่ยนเป็นสีเขียวคล้ำ ความมั่นใจที่เคยมีมลายหายไปในพริบตา เขารู้ดีว่าถ้าคลิปนี้หลุดออกไป ไม่ใช่แค่กิลด์ที่ต้องจบสิ้น แต่ชื่อเสียงที่เขาเพียรพยายามสร้างมานับสิบปีจะกลายเป็นเถ้าถ่าน "แกต้องการอะไร!" อาชาคำรามต่ำ เสียงสั่นด้วยความโกรธแค้น "ผมต้องการให้ท่านถอนตัวจากการประมูลสิทธิ์สำรวจดันเจี้ยน 'วิหารโลหิต' และประกาศสนับสนุนกิลด์ของผมอย่างเป็นทางการ" ศรัณย์ก้าวเข้าไปใกล้จนระยะห่างเหลือเพียงไม่กี่นิ้ว ไอสังหารที่พุ่งออกมาจากร่างฮีลเลอร์หนุ่มนั้นรุนแรงจนอาชารู้สึกหายใจไม่ออก นี่ไม่ใช่ฮีลเลอร์ธรรมดา แต่นี่คือเพชฌฆาตในคราบนักบุญ "แกมันปีศาจ... แกไม่ใช่มนุษย์แล้ว ศรัณย์!" อาชาถอยกรูดชนเข้ากับกรอบประตู "ผมก็แค่หมอคนหนึ่งที่เกลียดการรักษาความเน่าเฟะของพวกคนชั้นสูงก็เท่านั้นครับ" ศรัณย์หันหลังกลับไปหาหน้าต่างบานใหญ่ มองออกไปยังเมืองที่เต็มไปด้วยตึกสูงของเหล่าฮันเตอร์ "ท่านมีเวลาตัดสินใจก่อนที่นาฬิกาเรือนนี้จะตีครบสิบสองครั้งนะครับ ท่านมาสเตอร์" ขณะที่อาชาพยายามรวบรวมสติเพื่อหาทางหนีทีไล่ เสียงประตูห้องรับรองก็ถูกผลักออกอย่างแรง ร่างของชายวัยกลางคนในชุดสูทสีเทาเข้มก้าวเข้ามาด้วยท่าทางสุขุม เขาคือ 'ผู้ตรวจการพิเศษ' จากสำนักงานใหญ่สมาคมฮันเตอร์ที่น้อยคนนักจะเคยเห็นตัวจริง "ขัดจังหวะการสนทนาอันแสนหวานของพวกคุณหน่อยนะครับ" ชายคนนั้นกล่าวพลางวางแฟ้มสีดำลงบนโต๊ะ "ผมมาที่นี่เพราะได้รับแจ้งเตือนเรื่องการละเมิดกฎหมายควบคุมดันเจี้ยนขั้นรุนแรง และดูเหมือนว่า... ข้อมูลที่อยู่ในไฟล์ของพวกคุณทั้งคู่นั้น จะมีค่ามากกว่าที่ผมคาดการณ์ไว้เยอะเลยทีเดียว" บรรยากาศในห้องเย็นเยียบลงทันที ศรัณย์หรี่ตาลงเล็กน้อย เขาไม่ได้กังวล แต่กลับพบความน่าสนใจบางอย่างที่ซ่อนอยู่ในแววตาของผู้ตรวจการคนนั้น รอยยิ้มของอีกฝ่ายดูเหมือนจะมีความลับบางอย่างที่ศรัณย์เองก็ยังคาดไม่ถึง "ผมว่าเรามีเรื่องที่ต้องคุยกันยาวเลยล่ะครับ คุณหมอ... และคุณก็ด้วย ท่านมาสเตอร์" ศรัณย์ยกมุมปากขึ้นยิ้มเล็กน้อย นี่ไม่ใช่สถานการณ์ที่เขาวางแผนไว้ แต่มันกลับเป็นสิ่งที่ทำให้เกมนี้สนุกขึ้นอีกระดับ เขาหันกลับมาเผชิญหน้ากับผู้ตรวจการ พลางปรับปกเสื้อให้เข้าที่อย่างใจเย็น "ได้สิครับ... ผมชอบการสนทนาที่ไม่มีบทสคริปต์อยู่พอดี" ขอบพระคุณทุกท่านที่ติดตามการเดินทางของหมอเทวะคนนี้ด้วยนะครับครับ