ความลับในดันเจี้ยน

"ศรัณย์... นายจะทำอะไรน่ะ" รินรดากระซิบถาม เสียงของเธอสั่นเครือเล็กน้อยขณะที่มองไปยังชายที่อยู่เบื้องหน้า ศรัณย์ไม่ได้หันกลับมามอง มือของเขาที่สวมถุงมือหนังสีดำสนิทวางทาบลงบนผนังหินสีเทาของดันเจี้ยนชั้นที่ 50 เขาสัมผัสได้ถึงแรงสั่นสะเทือนที่ผิดปกติ ไม่ใช่แรงสั่นสะเทือนจากฝูงมอนสเตอร์ แต่มันคือจังหวะการเต้นของ 'อะไรบางอย่าง' ที่เชื่อมโยงกับระบบแกนกลางของดันเจี้ยนแห่งนี้ "ริน คุณจำได้ไหมว่าทำไมกิลด์อาชาถึงเป็นกิลด์เดียวที่ได้สิทธิ์สำรวจดันเจี้ยนระดับ S นี้มาตลอดสามปี?" ศรัณย์ถามกลับ น้ำเสียงของเขาเรียบเฉย ทว่าแฝงไปด้วยไอสังหารที่ทำให้อากาศรอบตัวลดอุณหภูมิลดฮวบ "เพราะพวกเขามีทีมเคลียร์ดันเจี้ยนที่แข็งแกร่งที่สุดไงครับ... หรือว่าไม่ใช่?" ศรัณย์แค่นยิ้มที่มุมปาก มือที่ทาบผนังเริ่มเรืองแสงสีทองจางๆ ก่อนที่เส้นเลือดสีดำจะปูดโปนขึ้นตามแขนของเขา "แข็งแกร่งที่สุดงั้นหรือ? หึ... พวกเขาแค่ใช้วิธี 'ปั่นคิว' ต่างหากล่ะ" เขาออกแรงกระชากฝ่ามือ ราวกับกำลังฉีกกระชากม่านมายาที่ปกปิดความจริงเอาไว้ ทันใดนั้น ภาพโฮโลแกรมซ้อนทับกันนับร้อยภาพก็ปรากฏขึ้นกลางอากาศ มันคือตารางคิวการเข้าดันเจี้ยนรายชื่อฮันเตอร์อิสระที่ลงทะเบียนไว้ถูก 'ดีด' ออกอย่างไร้ร่องรอย ในขณะที่รายชื่อสมาชิกกิลด์อาชาถูกดันขึ้นมาเป็นลำดับต้นๆ ตลอดเวลา แต่นั่นยังไม่ใช่สิ่งที่น่าตกใจที่สุด... ในมุมล่างของหน้าจอ มีการโอนถ่าย 'มานาบริสุทธิ์' จากดันเจี้ยนออกไปยังบัญชีลับของอาชาโดยตรง นี่ไม่ใช่แค่การผูกขาด แต่มันคือการ 'ดูดกิน' พลังของดันเจี้ยนจนใกล้จะถึงจุดวิกฤต "พวกเขากำลังทำลายสมดุลของระบบเพื่อเอาผลประโยชน์ส่วนตัว..." รินรดาเบิกตากว้าง มือของเธอสั่นเทาขณะอ่านข้อมูล "นี่มันอาชญากรรมระดับประเทศเลยนะศรัณย์ ถ้าข้อมูลนี้หลุดออกไป กิลด์อาชาจบเห่แน่!" "ยังหรอกริน..." ศรัณย์หันกลับมา แววตาของเขาเยือกเย็นราวกับมีดผ่าตัดที่พร้อมจะกรีดลึก "กิลด์อาชาเป็นแค่เบี้ยตัวหนึ่ง คนที่คอยคุม 'รีโมท' นี้อยู่เบื้องหลังต่างหากคือปัญหาใหญ่... และเขาก็อยู่ตรงนี้กับเรา" บรรยากาศในโถงดันเจี้ยนเงียบสนิทลงในทันที เสียงฝีเท้าที่หนักแน่นและเชื่องช้าดังสะท้อนมาจากความมืดมิดเบื้องหน้า ชายร่างสูงใหญ่ในชุดสูทสีเข้มเดินออกมาจากเงามืด ใบหน้าของเขาประดับด้วยรอยยิ้มที่ดูใจดี แต่ดวงตานั้นกลับว่างเปล่าเหมือนคนตาย "ยินดีด้วยที่คุณหาเจอ ศรัณย์" ชายคนนั้นเอ่ยทัก "ผมพยายามจะฝังความลับนี้ไว้ให้ลึกที่สุดแล้วแท้ๆ แต่ก็นะ... อัจฉริยะมักจะชอบขุดคุ้ยในที่ที่ไม่ควรอยู่เสมอ" "กิลด์มาสเตอร์อาชา..." ศรัณย์กำหมัดแน่น พลังเวทสีทองคลั่งไคล้เริ่มหมุนวนรอบฝ่ามือ "การที่คุณมาปรากฏตัวที่นี่ด้วยตัวเอง หมายความว่าคุณเตรียมจะปิดปากพวกเราสินะ" อาชาหัวเราะเบาๆ เขาไม่ได้ชักอาวุธออกมา แต่พลังกดดันมหาศาลกลับแผ่ซ่านจนพื้นหินรอบข้างแตกร้าว "ผมไม่ได้มาเพื่อปิดปากใครหรอก ผมมาเพื่อ 'เชิญ' ให้คุณมาเป็นส่วนหนึ่งของระบบนี้ต่างหาก... ลองสัมผัสความรู้สึกของการเป็นพระเจ้าที่กำหนดโชคชะตาฮันเตอร์คนอื่นดูไหมล่ะ?" ศรัณย์ก้าวไปข้างหน้าหนึ่งก้าว ร่างกายของเขาสั่นสะท้านด้วยความโกรธแค้นที่อัดอั้นมานาน "ผมอาจจะเป็นหมอที่รักษาสิ่งมีชีวิตได้... แต่กับพวกที่กัดกินเนื้อเน่าๆ ของระบบจนโตขึ้นมาแบบคุณ ผมมีวิธีรักษาเพียงวิธีเดียว" "วิธีอะไรล่ะ?" อาชาถามด้วยน้ำเสียงเย้ยหยัน ศรัณย์ขยับหมัดเข้าไปใกล้ใบหน้าของอาชาจนสัมผัสได้ถึงไอเย็นของพลังเวทที่ผสานกับหมัดฮีลเลอร์ระดับ SSS "การผ่าตัดเอาเนื้อร้ายออก... ด้วยแรงกระแทกจากหมัดของผมนี่ไง" ทันใดนั้น ผนังดันเจี้ยนรอบข้างที่เคยนิ่งสงบกลับส่งเสียงคำรามกึกก้อง รอยแยกขนาดใหญ่ปรากฏขึ้นกลางโถง และจากช่องว่างนั้น... ร่างของฮันเตอร์ปริศนาที่สวมหน้ากากเหล็กก็พุ่งตัวออกมาขวางกั้นระหว่างทั้งสองคน พร้อมกับเสียงหัวเราะที่ฟังดูคุ้นหูอย่างประหลาดจนศรัณย์ถึงกับชะงัก "นายไม่ได้มีแค่คนเดียวหรอกนะ ศรัณย์... และศัตรูของนายในวันนี้ ก็ไม่ใช่แค่กิลด์อาชา" รินรดาร้องอุทานด้วยความตกใจเมื่อเห็นใบหน้าที่แท้จริงภายใต้หน้ากากเหล็กนั้นชัดๆ ร่างที่ปรากฏตัวออกมาคือคนที่ศรัณย์เคยไว้วางใจที่สุด... คนที่ควรจะตายไปพร้อมกับความลับของระบบดันเจี้ยนเมื่อสามปีก่อน "นาย... นายยังมีชีวิตอยู่ได้ยังไง!?" หวังว่าทุกท่านจะเพลิดเพลินไปกับความลับที่ค่อยๆ เผยออกมาในตอนนี้ แล้วพบกันใหม่ในตอนหน้านะครับ ขอบคุณที่ติดตามผลงานของหมอเทวะแรงก์ SSS เสมอมาครับ