ขยะชิ้นแรกเปลี่ยนชีวิต

"ยินดีต้อนรับสู่กิลด์ใหม่ของคุณนะครับ... อดีตหัวหน้ากิลด์ผู้ยิ่งใหญ่" เสียงหัวเราะเยาะเย้ยของไคเซอร์ยังคงก้องกังวานอยู่ในโสตประสาทของเรย์ ผสมผสานกับเสียงหัวเราะคิกคักของเหล่าสมาชิกกิลด์ "ราชันย์โลหิต" ที่ยืนล้อมรอบกองขยะหลังคลังแสง สายตาของพวกมันมองมาที่เรย์และลูน่าราวกับกำลังมองดูสุนัขข้างถนนที่เพิ่งถูกขับไล่ออกจากบ้าน เรย์ไม่ได้ตอบโต้อะไร ใบหน้าคมคายภายใต้ฮู้ดสีเข้มยังคงเรียบเฉย เย็นชาจนน่ากลัว ดวงตาสสีนิลคู่นั้นกวาดมองไปทั่วกองเศษเหล็ก ดาบหัก โล่บุบสลาย และคัมภีร์เวทมนตร์ที่ถูกฉีกขาด ซึ่งถูกโยนทิ้งไว้ให้เป็นส่วนแบ่งของ "คนไร้ค่า" ข้างกายของเขา ลูน่ากำลังใช้ผ้าสะอาดเช็ดฝุ่นออกจากมือเรียวบางที่เพิ่งผ่านการรักษาพยาบาลเบื้องต้น รอยยิ้มบางเบาแต่เปี่ยมด้วยความมั่นใจปรากฏขึ้นบนเรียวปากของอดีตนักบวชสาว เธอไม่ต้องเอ่ยคำใดออกมาสักคำ แค่เพียงยืนเคียงข้างและส่งสายตาที่เต็มไปด้วยความเชื่อมั่นมาให้ ก็เพียงพอที่จะทำให้เรย์รู้สึกว่า "โลกใบนี้ต่อให้เหลือกันแค่สองคน ก็ไม่ใช่ปัญหา" "ปล่อยให้พวกมันหัวเราะไปก่อนเถอะครับลูน่า..." เรย์กระซิบเบาๆ น้ำเสียงของเขาเรียบสนิทแต่น่าเกรงขาม "อีกไม่นาน เสียงหัวเราะพวกนั้นจะเปลี่ยนเป็นเสียงร้องขอชีวิต" เรย์ก้าวเท้าเข้าไปในกองขยะอับชื้น กลิ่นสนิมและกลิ่นอับของกาลเวลาโชยเข้าจมูก นิ้วมือเรียวยาวสัมผัสลงบนวัตถุชิ้นหนึ่งที่ถูกฝังอยู่ใต้กองโลหะผุพัง มันคือดาบเล่มหนึ่ง... ดาบที่สภาพดูไม่ได้เลยแม้แต่น้อย ใบดาบเต็มไปด้วยสนิมสีแดงเข้มหนาเตอะ ด้ามจับพันด้วยผ้าเก่าๆ ที่เปื่อยยุ่ยจนแทบจะหลุดรอดจากมือ และที่สำคัญที่สุด ระบบประเมินผลของเกมได้ขึ้นป้ายสีเทาเข้มระบุไว้ชัดเจนว่า [ไอเทมขยะไร้ค่า - ไม่สามารถซ่อมแซมได้] สำหรับคนทั่วไป หรือแม้กระทั่งนักตีเหล็กระดับท็อปของกิลด์ราชันย์โลหิต ดาบเล่มนี้ก็เป็นได้แค่เศษเหล็กที่เอาไปขายร้านรับซื้อของเก่าก็ยังไม่มีใครอยากรับ แต่สำหรับ "เรย์" ผู้ซึ่งถือครองเนตรแห่งการหยั่งรู้ที่ได้มาจากการแลกเปลี่ยนกับวิญญาณในอดีต... มันคือเรื่องราวอีกระดับหนึ่งโดยสิ้นเชิง *ติ๊ง!* เสียงแจ้งเตือนจากระบบดังขึ้นในหัวของเรย์ พร้อมกับหน้าต่างโปร่งแสงสีทองอร่ามที่ปรากฏขึ้นเฉพาะตัวเขาเท่านั้น [ตรวจพบไอเทมตกค้างจากยุคบรรพกาล: "ดาบเพลิงทมิฬคาร์มอส" (ระดับตำนาน - ผนึก)] [เงื่อนไขการปลดผนึก: หยดเลือดแห่งความแค้นของผู้ถูกหักหลัง และพลังจิตวิญญาณแห่งการเริ่มต้นใหม่] เรย์มุมปากกระตุกขึ้นเล็กน้อย รอยยิ้มเยือกเย็นปรากฏขึ้นที่มุมปาก เขาชักกริชเล่มเล็กออกมาจากเอวแล้วกรีดลงบนฝ่ามือของตนเองอย่างไร้ความลังเล หยดเลือดสีแดงสดหยดลงบนพื้นผิวที่เต็มไปด้วยสนิมหนาของดาบเล่มนั้นทันที ฉับพลัน! บรรยากาศรอบตัวก็พลันเปลี่ยนไป อุณหภูมิในโกดังเก็บขยะลดฮวบลงจนเกิดไอสีขาวจากลมหายใจ เสียงลมพายุหมุนวนราวกับมีอสูรกายกำลังคำรามอยู่ใต้พื้นดิน สนิมสีแดงเข้มที่เกาะกินใบดาบมานานนับร้อยปีเริ่มกะเทาะออกทีละน้อย เผยให้เห็นประกายแสงสีดำสนิทที่แฝงไว้ด้วยเปลวเพลิงสีฟ้าครามอันร้อนแรง แผ่ไอสังหารที่น่าสะพรึงกลัวออกมาจนทำให้คนที่อยู่ละแวกใกล้เคียงถึงกับเข่าอ่อน ลูน่าขยับเข้ามาใกล้เรย์เล็กน้อย เธอสัมผัสได้ถึงพลังงานมหาศาลที่กำลังตื่นขึ้น พร้อมกับรอยยิ้มที่เปี่ยมด้วยเสน่ห์ "ดูท่าทาง... ของขวัญต้อนรับการกลับมาของเรา จะชิ้นใหญ่เกินคาดแล้วสินะครับเรย์" "ครับ" เรย์ตอบรับสั้นๆ มือหนากำด้ามดาบที่เพิ่งถูกปลดผนึกขึ้นมาอย่างมั่นคง น้ำหนักของมันช่างพอดีมือ พลังงานมหาศาลไหลทะลักเข้าสู่ร่างกายนingผ่านเส้นเลือดทุกเส้น ทำให้ระดับพลังของเขาพุ่งทะยานขึ้นอย่างก้าวกระโดดจากนักรบตกอับ กลายเป็นตัวตนที่น่าสะพรึงกลัวในพริบตา ในขณะเดียวกัน ที่ลานกว้างหน้ากิลด์ราชันย์โลหิต ไคเซอร์กำลังดื่มฉลองความสำเร็จกับเหล่าสมาชิกด้วยไวน์ชั้นดี หัวหน้ากิลด์หนุ่มผู้หยิ่งผยองหัวเราะร่าด้วยความสะใจเมื่อนึกถึงภาพของเรย์และลูน่าที่ต้องเดินออกจากกิลด์ไปพร้อมกับมือเปล่า "ฮ่าๆๆ! คิดจะมาเทียบชั้นกับฉันงั้นเรย์? แกมันก็แค่ไอ้ขยะที่อาศัยบุญเก่าของฉันเท่านั้นแหละ!" ไคเซอร์ยกแก้วขึ้นดื่มรวดเดียวหมดแก้ว ทว่า ในวินาทีนั้นเอง เสียงระฆังเตือนภัยระดับฉุกเฉินของกิลด์ก็ดังสนั่นหวั่นไหวไปทั่วทั้งอาณาจักร! *กริ๊งงงงงงง!* ประตูเหล็กบานยักษ์หน้ากิลด์ราชันย์โลหิตถูกแรงระเบิดมหาศาลซัดจนกระเด็นหลุดจากบานพับ ฝุ่นควันตลบอบอวลไปทั่วบริเวณ พร้อมกับการปรากฏตัวของร่างสองร่างที่เดินผ่านกลุ่มควันเข้ามาอย่างช้าๆ เรย์ก้าวเดินนำหน้ามาด้วยฝ่าเท้าที่มั่นคง ในมือขวาถือ "ดาบเพลิงทมิฬคาร์มอส" ที่แผ่ไอเพลิงสีฟ้าครามพวยพุ่งขึ้นสู่ท้องฟ้า ด้านข้างคือลูน่าที่เดินตามมาด้วยรอยยิ้มอันงดงามแต่เยือกเย็นรากับมัจจุราช ไคเซอร์และเหล่าสมาชิกกิลด์นับร้อยชีวิตต่างเบิกตากว้างด้วยความตกตะลึงจนคางแทบชนพื้น เมื่อพบว่าไอ้ "ขยะ" ที่พวกเขาเพิ่งไล่ตะردออกไปเมื่อครู่ กลับยืนอยู่ตรงหน้าพร้อมกับพลังที่กดดันพวกมันจนหายใจไม่ออก "แก... แกเข้ามาได้อย่างไรวะ!" ไคเซอร์ตะโกนเสียงหลง ใบหน้าบิดเบี้ยวด้วยความหวาดกลัว เรย์หยุดเดิน เงยหน้าขึ้นสบตากับอดีตเพื่อนรักด้วยแววตาที่ว่างเปล่าไร้ซึ่งความปรานี ก่อนที่เขาจะยกดาบในมือขึ้นชี้หน้าไคเซอร์ พร้อมกับเอ่ยด้วยน้ำเสียงทุ้มนุ่มแต่น่าขนลุก "ผมบอกคุณแล้วนี่ครับไคเซอร์... ว่ายินดีต้อนรับสู่กิลด์ใหม่ของคุณ" เรย์เงื้อมือขึ้นเตรียมฟาดฟัน และในวินาทีที่คมดาบกำลังจะพุ่งเข้าหาเป้าหมาย หน้าจอระบบการเงินส่วนตัวของเขาก็เด้งขึ้นมาพร้อมเสียงแจ้งเตือนการโอนเงินสดมูลค่าห้าร้อยล้านเหรียญทองเข้าสู่บัญชี เพื่อซื้อกิจการทั้งหมดของกิลด์ราชันย์โลหิตในพริบตาเดียว! ขอบคุณที่ติดตามอ่านกันนะครับ --- ผู้กล้าตกอับ ---